The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=63126
Araştırma Makalesi · Açık erişim
Okul öncesi Çocuklarda Buzberg'in görünmez bölümünü tanımlar mı?
Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı
- Department of Pediatrics, Medicine Hospital, Atlas University ROR
- Department of Pediatrics, Medicine Hospital, ROR
- Department of Pediatrics, Kartal Dr. Lütfi Kırdar Training and Research Hospital, University of Health Sciences ROR
- Department of Pediatric Endocrinology, Trakya University Medical Faculty ROR
Özet
Giriş: Vitamin D eksikliği Türkiye'deki tüm yaş gruplarında ciddi bir halk sağlığı sorunu olmaya devam ediyor. Bu potansiyel çalışmanın amacı, destek programlarının başlamasından sonra okul öncesi çocuklarda D statüsünü değerlendirmek ve D vitamini eksikliği için risk faktörlerini belirlemekti. Malzemeler ve Yöntemler: Çalışma, Ocak ve Eylül 2018 tarihleri arasında Pediatrik kliniğine sunulan 135 okul öncesi çocuğa, >24 ay dahil edildi. Demografiler, risk faktörleri, diyet ve günlük vitamin D alımı kaydedildi. 25(OH)D, kalsiyum, fosfor ve alkalin phosphatase seviyeleri ölçüldü. Serum 25 (OH)D seviyeleri, yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, birçok kardeş, sosyoekonomik durum, aile eğitim seviyesi, gebelik ve doğum sırasında D vitamini D vitamini, günlük güneş ışığına maruz kalma ve sunum sezonu ile ilgili olarak değerlendirildi. Sonuçlar: 25 (OH)D seviyesi 19.6±8.5 ng/mL idi. D vitamini seviyesine göre, çocukların yarısından fazlası D vitamini eksikliği (n=31, 23) veya yetersizlik (n=42, 31.1%). Düşük sosyoekonomik durum (p=0.01), düşük anne eğitimi seviyesi (p=0.02), bebeklik sırasında düşük normal D vitamini D vitamini alımı (p=0.04), daha az günlük güneş ışığına maruz kalma (p=0.03), ve kışın sunulanlarda (p=0.01) bulunur. Laboratuvar parametreleri D deficient, yetersiz ve yeterli gruplar arasında önemli ölçüde farklı değildi. Sonuç: Mevcut önleyici stratejiler ve takviye programlarına rağmen, D vitamini eksikliği sadece risk grupları için değil aynı zamanda okul öncesi çocuklar için de önemli bir sorun olmaya devam etmektedir.
Anahtar kelimeler
Tam metin
Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı
Giriş Giriş
D vitamini (Vit-D), prohormone, kalsiyum-phosphorus dengesi ve kemik mineralizasyonu için önemlidir ve böbrekler tarafından üretilir ve üretilir. (1–3). Vit-D eksikliği sadece rickets ve osteomalacia ile ilişkili değildir, ancak aynı zamanda kardiyovasküler hastalıklar, rheumatik hastalıklar, nöropsikiyatrik disfonksiyon ve bağışıklık sistemi bozuklukları gibi birçok hastalığa da öncelik verebilir. (4–7).
Hem yetişkinlerde hem de çocuklarda, vit-D eksikliği Türkiye'de halk sağlığı sorunudur. Bu nedenle, vit-D takviyesi programları 2005 yılından beri yeni doğanlar ve bebekler için başlatılmıştır ve 2011 yılından bu yana hamile kadınlar için hamiledir. Ayrıca bebekler için destek programının özellikle 3 yaşın altındaki rickets vakalarını azalttığı gösterilmiştir. (8, 9)Ancak, son araştırmalar da vit-D eksikliğinin ve yetersizliğin hala büyük sorunlar olduğunu gösteriyor (9). vit-D statüsünü aşağıdaki takviye programları genel olarak risk grupları içerir; böylece vit-D anaokulu çocukları durumunda veriler sınırlıdır. Predisposing rolünü birçok metabolik ve sistemik hastalığa bıraktıktan sonra, vit-D eksikliğine karşı önleyici stratejiler bu çocuk popülasyonunda desteklenebilir.
Bu çalışma, okul öncesi çocuklarda vit-D statüsünü belirlemeyi ve bu popülasyonda vit-D eksikliği için önemli risk faktörlerini belirlemeyi amaçlamaktadır.
Malzemeler ve Yöntemler
Bu çalışma, Helsinki Deklarasyonunun ilkelerini takip eden Tıp Hastanesi Pediatriks Bölümü'nde potansiyel olarak gerçekleştirilmiştir.
Etik Açıklama
Tüm uygulamalar Biruni Üniversitesi Tıp Etik Komitesi tarafından onaylanmıştır (2018/15- 18). Bilgilendirilmiş onay da ebeveynlerden çocuklar için elde edildi.
Ocak ve Eylül 2018 tarihleri arasında pediatrik poliklin kliniğine sunulan 2484 aylık okul öncesi çocuklar çalışmaya dahil edildi. Tüm ebeveynler tıbbi tarih ve sosyo-ekonomik demografikleri toplamak için kayıt altına alındı. Çocuklar için Exclusion kriterleri, yaş <2 veya >7 yıl, kronik hastalığın, kongenital hastalık veya yetersizlik, 25 (OH)D seviyesinin ve ebeveynlik izninin reddedilmesini içeren herhangi bir ilaç kullanımı. Detaylı bir veri toplama, cinsiyet, yaş, vücut kitle indeksi (BMI), yüksekliğe, kilo sayıda kardeşe, sosyoekonomik pozisyona, ebeveyn eğitimi seviyesine, günlük yaşama maruz kalma, ilk yıl boyunca D vitamini alımı, hamilelik, diyet ve çocuğun klinik ziyaret ettiği sezon. 30 dakikadan fazla güneş ışığına günlük maruz kalma yeterli güneş maruziyeti olarak değerlendirildi. Anneler ve çocukları, bebeklik ve hamilelik sırasında vit-D alımına göre gruplara bölünmüştü; hiçbiri, düzensiz alımı ve düzenli alımı.
kalsiyum (Ca) ve vit-D diyet alımı da kaydedildi, haftada iki balık yemeği ve üç yumurtayı ve günlük süt ve süt ürünleri satın almayı kabul etti. BMI, kiloları metrede kare yüksekliğine ayırarak hesaplandı. (10)25(OH)D, alkalin phosphatase (ALP), fosfor (P), çocukların seviyeleri, kan örnekleri aynı gün toplandı ve analiz edildi. Serum ALP, P ve Ca seviyeleri Cobas Integra 400-Plus otomatik analizörü (Roche Teşhisleri, Almanya). 25(OH)D seviyeleri, bir Mini Vidas otomatik sistem üzerinde enzim bağlantılı floresanlık tarafından analiz edildi (Biomerieux, Fransa). Literatürde D statüsünü değerlendirmek için farklı sınıflandırmalar da vardır. Çalışmamızda, serum 25 (OH)D seviyeleri ‘Global Consensus Tavsiyeleri Beslenme Rickets’in Önlem ve Yönetimi (deficiency: <12 ng/mL, yeterli: 12-20 ng/mL, yeterli >20 ng/mL) (11).
İstatistiksel Analiz
Veriler SPSS Statistics 20 programı kullanılarak analiz edildi. G * Power Version 3.1 yeterli örnek boyutu için kullanıldı. Toplam örnek büyüklüğü için minimum değer 134 idi ve etki büyüklüğü 0.35 idi, güç 0.8 idi ve tip 1 hata 0.05 idi. Descriptive data bir yüzdesi, minimum, maksimum, yani medyan ve standart sapma olarak ifade edildi. Öğrenci t-testi ve değişkenlik (ANOVA) analizi normal olarak dağıtılmış veriler için kullanıldı ve Kruskal-Wallis testi, biçimler arasındaki farkları test etmek için kullanıldı. Chi-square testi, kategorik değişkenler arasındaki önemli farklılıkları belirlemek için kullanılmıştır. 0.05'ten daha az değer türü 1 hata için önemli olduğu düşünülmektedir.
Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar
135 çocuktan 55 (40.7%) kadın ve 80 (59.3) erkekti. Yaş 45.6±13.7 ay idi. Ortalama 25 (OH)D seviyesi 19.6±8.5 (yüzde 5.7-42.9) ng/mL idi ve Ca, P, ALP seviyeleri 9.5±0.5 mg/dL, 4.5±0.7 mg/dL idi ve 179.5±41 U/L idi. Bazı anneler gebelik sırasında vit-D almış olup olmadıkları konusunda doğru bir hesap veremez (58; 43) veya bebekler için (41;% 30).
Serum 25 (OH)D seviyeleri, yaş, cinsiyet, BMI, kardeşlerin sayısı, baba eğitimi seviyesi ve gebelik sırasında vit-D alımı arasında önemli bir fark göstermedi (Table 1). Daha yüksek bir sosyoekonomik durum (p=0.01), daha yüksek bir anne eğitimi seviyesi (p=0.02), infancy (p=0.04), günlük güneş ışığına maruz kalmanın varlığı (p=0.03), ve yaz ziyaretleri (p=0.01) daha yüksek serum 25 (OH)D düzeyleri üzerinde önemli etkilere sahipti (Table 1). Serum 25 (OH)D seviyeleri, kışın ve ilkbahar mevsimlerinde sunulan çocuklarda sonbahar ve yaz aylarında sunulanlardan anlamlı olarak daha düşüktü (p=0.01).
Çocuklar 25 (OH) D düzeylerine göre gruplara bölünmüştü, yetersiz ve yeterli.(11) (Table 2). Çocukların yarısından fazlası (n=31, 23) veya yetersiz (n=42, 31.1%) kategorilere düştü. Beklenildiği gibi, deficient grubundaki 25 (OH)D seviyesi (9.3.±1.8ng/mL) yetersiz (15.9±2.3 ng/mL) ve yeterli gruplardan (27.2±5.6 ng/mL) (p=0.01) daha düşüktü. Ca, P, ALP seviyeleri üç grup arasında benzerdi.
Serum 25 (OH)D çocukların seviyeleri Ca ve vit-D'deki zengin besinlerin tüketimi ile de değerlendirildi, ancak Ca ve vit-D. çocuklar Ca ve vit-D'de zengin besinlerin daha yüksek tüketimi ile daha yüksek serum 25(OH)D seviyeleri Ca ve vit-D'de yetersiz beslenme, ancak önemli bir fark yoktu (örneğin, 19.3±9.1±9.2 ng/mL, p=0.16; vit-D alımı için, 19.1±8.4 vs. 18.3±9.4 ng/mL.
Tartışma Tartışma Tartışma
Bu potansiyel çalışma, vit-D eksikliğinin okul öncesi yaş grubunda devam eden büyük bir sağlık sorunu olduğu literatüre daha fazla kanıt sağlar. Eksiklik oranı (2% 3) ve yetersizlik (%1.1) okul öncesi çocuklar arasında yüksekti, serum 25(OH)D seviyeleri sosyo-ekonomik statü, anne eğitim seviyesi, ilk yıl boyunca vit-D alımı, güneş ışığında maruz kalma mevsimi ve vit-D statüsünden önemli ölçüde etkilenmiştir.
Çocuklarda vit-D eksikliğinin bildirilen yaygınlığı, coğrafi dağıtım ve ülkelere bağlı olarak 1 ila% 80 arasında geniş bir aralığı göstermektedir. ABD'de yapılan iki çalışma, <20 ng / ml'de serum vit-D seviyelerinin prevalanını bildirdi ve% 12.1% (12, 13)Avrupa Pediatrik nüfusunun meta-analizinde, prevalan yüzde 1-40'dan oluşmaktadır. (14)Çin ve Hindistan'da yapılan iki çalışmada, prevalan yüzde 38,8 ve 40-80 olarak rapor edildi. (15, 16).
Vit-D eksikliği hala Türk çocuklarında önemli bir halk sağlığı sorunudur, bebekler ve hamile kadınlar için destek programlarına rağmen. 2005 yılında Hatun ve al. ergen kızlar arasında% 21.7% olması için vit-D eksikliğini buldu. (17)Başka bir çalışmada, Ölmez ve al., ergen kızlar arasında prevalans kalıplarının dikkatini çekti, kışın % 59,6'sı ve yaz sonunda% 15,6 olarak kaldı. (18)2010 yılında, Arıca et al. 0-36 aylık çocukların %37,5'inin serum 25 (OH)D seviyeleri ≤10 ng/mL L. (19)2011 yılında Veıran ve al., çocuklar ve ergenler arasında% 25'i 0 ila 16 yaşına kadar vit-D eksikliğinin prevalanını bildirdi. (20)2015 yılında, Doğan ve al. 1 ay 17 yaşına kadar çocukların% 35'inde bir vit-D eksikliğini bildirdi, 4 ila 7 yaş arası çocuklar arasında% 41 daha yüksek bir vaka ile (21)2016 yılında, Demirel ve al. endokrinoloji kliniğine başvuran pediatrik hastaların 51.5%'inin serum 25(OH)D seviyeleri <12 ng/mL (22)Farklı kesim değerlerinin kullanımına rağmen, bu çalışmalar vit-D eksikliğinin çocuk nüfusu arasında yüksek kaldığını gösteriyor. Çalışmamızda, serum 25 (OH)D seviyesi eksikliğin aralığındaydı (19.6±8.5 ng/mL) ve vit-D eksikliğinin sıklığı% 23 idi. Önceki çalışmalar öncelikle bebekler ve ergenler gibi riskli grupların vit-D durumuna odaklandı. Bu çalışmada, bu yaş grubu için sınırlı verilere yol açan sadece okul öncesi çocukları (2-7 yaş) değerlendirdik. Sonuçlarımız, okul öncesi çocuklarda yüksek bir vit-D eksikliği ve yetersizlik vakası gösterdi.
vit-D'nin birincil kaynağı güneş maruziyetidir, çünkü öncelikle UV radyasyonuna maruz kalmadan deride üretilir. Bu nedenle, sınırlı güneş maruziyetine sebep olan faktörler, artan cilt rengi, güneş ekranlarının kullanımı, kaplı bir elbise tarzı, kış mevsimi, daha yüksek enlemlerde yaşayan ve günlük zaman boyunca iç mekanları artıran faktörler olarak karmaşıklaştı. (1, 3)Mevsimsel varyasyonlar gelince, Karagüzel ve al. ilkbahar boyunca% 93 oranında yetersizlik oranını ve okul çocukları arasında 11 ila 18 yaş arasındaki sonbahar boyunca% 71 olarak bildirdi. (23)Kışın sonunda elde edilen serum örneklerini kullanarak, Ölmez ve Erol et al. kadın ergenlerin% 59,8'inde vit-D yetersizlik bildirdi. (18, 24)Çalışmamızda, 25 (OH)D sonbahar ve yaz örneklerinden daha düşük kış serum örneklerinde önemli ölçüde daha düşüktü. Gelişmiş bir günlük güneş ışığı maruziyeti de önemli ölçüde daha yüksek 25 (OH)D seviyeleri ile ilişkilendirilmiştir.
Diğer risk faktörlerine göre, daha yüksek bir sosyoekonomik statüye sahip çocuklar ve daha yüksek bir anne eğitimi seviyesi 25 (OH)D seviyeleri ve tersi. Belçika'dan yapılan bir çalışma, hamile kadınlar arasında daha yüksek bir eğitim seviyesi olan vitamin D eksikliğinin önemli ölçüde daha düşük bir göstergesidir (25)Bir çalışmada, El Koumi ve al. düşük sosyoekonomik statünün anne vitamin D eksikliği ile ilişkili olduğunu gösterdi, bu da neonatal vit-D durumu üzerinde önemli bir olumsuz etkisi oldu. (26)Türkiye'den birkaç çalışma da düşük sosyoekonomik statünün olumsuz etkilerini ve annelerin vit-D statüsü ve yeni doğanları üzerinde düşük bir eğitim seviyesi buldular. (18, 24, 27)Düşük sosyo-ekonomik durum ve düşük eğitim seviyeleri ile ilgili çocukların davetli statüsü, bu risk faktörlerinin bireysel yaşam tarzlarını doğrudan etkileyen gerçekliğe atfedilebilir ve beslenme alışkanlıkları, giyim ve yetersiz zaman aralıkları vardır. Beslenme alışkanlığı ile ilgili olarak, serum 25 (OH)D seviyelerini Ca ve vit- D'de zengin besin tüketimi açısından değerlendirdik, bu da önemli değil, çocuklar için yeterli tüketime sahip 25 (OH)D seviyelerini göstermiştir. Bu bulgu, vit-D statüsündeki güneş ışığının büyük rolünü ve diyet alımının nispeten küçük rolünü destekler.
Çalışmamıza bazı kısıtlamalar var. Özellikle, bu çalışma, nüfusun çoğunluğunun düşük maliyetli sosyo-ekonomik statüsü olan ailelerden oluştuğu bir yerelleşmede yapıldı. İkincisi, PTH seviyeleri ölçülemezdi. Bu nedenle, okul öncesi çocuklarda vit-D statüsü ile ilişkili sonuçları tamamen elucidate için daha fazla çalışma gereklidir.
Sonuç Sonuç Sonuç
Son zamanlarda çocuklardaki vit-D eksikliği sorununun tartışmalı olduğuna dair kanıtlar giderek artıyor. Mevcut çalışmadaki veriler, vit-D eksikliğinin sadece riskli yaş gruplarında değil aynı zamanda okul öncesi dönemde de önemli bir sorun olduğunu tavsiye ediyor. Bu nedenle, okul öncesi destek programları veya bebeklerde devam eden destek programları gibi ilgili ve değişken risk faktörlerini göz önünde bulundurmak, gelecekteki nesillerin sağlığını sağlamak için dikkate alınabilir.
Beyanlar
- Yazar katkıları (CRediT)
- Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
- Fon desteği
-
Funding information was not reported in the published version of this article.
- Çıkar çatışması
- The authors do not report a conflict of interest for the present study.
- Etik kurul onayı
- All applications were approved by Biruni University Medical Ethics Committee (2018/15- 18). The informed consent was also obtained from the parents for the children.
- Veri erişilebilirliği
- A data availability statement was not reported in the published version of this article.
Kaynaklar (27)
27 kaynağın 22 tanesi DOI bağlantılı.
- Holick MF, Chen TC. Vitamin D deficiency: a worldwide problem with health consequences. Am J Clin Nutr 2008;87: 1080-6 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Palacios C, Gonzales L. Is vitamin D deficiency a major global public health problem? J Steroid Biochem Mol Biol 2014;144: 138-45 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Misra M, Pacaud D, Petryk A, Collett-Solberg PF, Kappy M. Vitamin D deficiency in children and its management: Review of current knowledge and recommendations. Pediatrics 2008; 122:398-417 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Liang Ke, Mason RS, Kariuki M, Mpofu E, E Brock K. Vitamin D status and hypertension: a review. Integrated Blood Pressure Control 2015;8:13-35 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Schlög M, Holick MF. Vitamin D and neurocognitive function. Clinical Interventions in Aging 2014; 9:559-68 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Aranow C. Vitamin D and the Immune System. J Investig Med 2011;59:881-6 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Kulie T, Groff A, Redmer J, Hounshell J, Schrager S. Vitamin D: An Evidence-Based Review. J Am Board Fam Med 2009; 22:698-706 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Hatun S, Ozkan B, Bereket A. Vitamin D deficiency and prevention: Turkish experience. Acta Paediatr 2011; 100:1195-9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Ozdemir AA, Ercan Gündemir Y, Küçük M, Yıldıran Sarıcı D, Elgörmüş Y, Cag Y, et al. Vitamin D Deficiency in Pregnant Women and Their Infants. J Clin Res Pediatr Endocrinol 2018;10:44-50 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Bundak R, Furman A, Gunoz H, Darendeliler F, Bas F, Neyzi O. Body mass index references for Turkish children. Acta Paediatr 2006;95:194-8 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Munns CF, Shaw N, Kiely M, Specker BL, Thacher TD, Ozono K, et al. Global Consensus Recommendations on Prevention and Management of Nutritional Rickets. J Clin Endocrinol Metab 2016; 101:394-415 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Mansbach JM, Ginde AA, Camargo Jr CA. Serum 25 - Hydroxyvitamin D Levels Among US Children Aged 1to 11 Years: Do Children Need More Vitamin D? Pediatrics 2009;124:1404-10 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Gordon CM, Feldman HA, Sinclair L, Williams AL, Kleinman PK, Perez-Rossello J, et al. Prevalence of Vitamin D Deficiency Among Healthy Infants and Toddlers. Arch Pediatr Adolesc Med 2008; 162:505-12 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Saggese G, Vierucci F, Prodam F, Cardinale F, Cetin I, Chiappini E, et al. Vitamin D in pediatric age: consensus of the Italian Pediatric Society and the Italian Society of Preventive and Social Pediatrics, jointly with the Italian Federation of Pediatricians. Ital J Pediatr 2018;44:51 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Zhao X, Xiao J, Liao X, Cai L, Xu F, Chen D, et al. Vitamin D Status among Young Children Aged 1-3 Years: A Cross-Sectional Study in Wuxi, China. PLoS One 2015; 10 (10): e0141595 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Surve S, Chauhan S, Amdekar Y, Joshi B. Vitamin D deficiency in Children: An update on its Prevalence, Therapeutics and Knowledge gaps. Indian J Nutri 2017;4:167 PubMed Google Scholar
- Hatun S, Islam O, Cizmecioglu F, Kara B, Babaoğlu K, Berk F, et al. Subclinical vitamin D deficiency is increased in adolescent girls who wear concealing clothing. J Nutr 2005;135:218-22 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Olmez D, Bober E, Buyukgebiz A, Cimrin D. The frequency of vitamin D insufficiency in healthy female adolescents. Acta Paediatr 2006;95:1266-9 Vitamin D Deficiency Ozdemir et al. DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Arıca V, Arıca S, Gücük S, Edirne T. Level of serum 25-OHD in healthy children aged 0-36 months in Van. Turk Arch Ped 2010; 45:286-90 PubMed Google Scholar
- Andıran N, Çelik N, Akça H, Doğan G. Vitamin D deficiency in children and adolescents. J Clin Res Pediatr Endocrinol 2012; 4(1):25-9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Doğan N, Aydoğdu Çolak A, Güden N, Üstüner F. Vitamin D deficiency in children in Aegean region in Turkey. Cumhuriyet Medical Journal 2015;37(1):17-22 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Demiral Başar M, Sırmagül SB. Endokrin Polikliniğine Başvuran Çocuklarda D Vitamini Düzeyleri. J Curr Pediatr 2016;14:60-6 PubMed Google Scholar
- Karagüzel G, Dilber B, Çan G, Ökten A, Değer O, Holick MF. Seasonal vitamin D status of healthy schoolchildren and predictors of low vitamin D status. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2014;58:654-60 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Erol M, Yiğit Ö, Küçük SH, Bostan Gayret Ö. Vitamin D Deficiency in Children and Adolescents in Bağcılar, İstanbul. J Clin Res Pediatr Endocrinol 2015;7:134-9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Vandevijvere S, Amsalkhir S, Van Oyen H, Moreno-Reyes R. High prevalence of vitamin D deficiency in pregnant women: a national cross- sectional survey. PLoS One 2012; 7(8): e43868 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- El Koumi MA, Ali YF, Abd El Rahman RN. Impact of maternal vitamin D status during pregnancy on the prevalence of neonatal vitamin D deficiency. Turk J Pediatr 2013;55:371 -7 PubMed Google Scholar
- Andiran N, Yordam N, Ozön A. Risk factors for vitamin D deficiency in breast-fed newborns and their mothers. Nutrition 2002;18:47-50 PubMed Google Scholar
Tam metni okuyun
PDF'yi burada aç
PDF yükleniyor…
PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.
Bu makaleye nasıl atıf yapılır
Ozdemir AA, Varol A, Cag Y, Dilek E. Is Vitamin D Deficiency the Invisible Part of the Iceberg in Preschool Children?. Ulutas Med J. 2021;7(2):124-130. doi:10.5455/umj.20210311011458
Ozdemir, A. A., Varol, A., Cag, Y., & Dilek, E. (2021). Is Vitamin D Deficiency the Invisible Part of the Iceberg in Preschool Children?. The Ulutas Medical Journal, 7(2), 124–130. https://doi.org/10.5455/umj.20210311011458
Ozdemir, A.A. et al. (2021) 'Is Vitamin D Deficiency the Invisible Part of the Iceberg in Preschool Children?', The Ulutas Medical Journal, 7(2), pp. 124–130. doi: 10.5455/umj.20210311011458.

