The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=201723
Araştırma Makalesi · Açık erişim
Çocuklarda Yeme Davranışının Önlenmesini Etkileyen Faktörler: Ebeveyn Beslenme Stilleri Üzerine Bir Regresyon Analizi
Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı
- Kırklareli Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Beslenme ve Diyetetik Bölümü ROR
- Ankara Medipol Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Beslenme ve Diyetetik Bölümü ROR
- İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Beslenme ve Diyetetik Bölümü ROR
Özet
Giriş: Yetişkinlerde obeziteyi önlemek için, çocuklukta gelişen olumsuz davranışlara müdahale etmek gereklidir. Bu olumsuz davranışlar olumsuz beslenme davranışları içerir. Çalışmamızın amacı, ebeveyn beslenme stilleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır, bu da çocukların beslenme davranışını etkileyen en önemli faktörlerden biridir. Malzemeler ve Yöntemler: Bu araştırmada, tanımlayıcı bir çalışma olarak planlanan Çocuk Yeme Davranışı Soru ve Ebeveynlik Beslenme Stili Sorunaire ölçekleri araştırmacılar tarafından katılımcılara uygulandı. Sonuçlar: Araştırma sonuçları, ebeveyn beslenme stillerinin, duygusal beslenme ve teşvik besleme gibi, çocukların yemek davranışlarının en önemli tahminlerinden biri olduğunu gösterdi. Buna ek olarak, çocuğun ağırlığı aynı zamanda seçicilik, yavaş beslenme ve yemek yeme gibi sub-dimensions etkiler. Sonuç: Çocuğun ağırlığı ve yeme davranışı arasındaki etkileşim, kırılmak daha zor olan kısır bir dairedir. Ancak, ebeveynlerin yemek stilleri doğru yönde değiştirilirse, çocuğun yemek davranışı geliştirilebilir ve çocuğun ağırlığı yönetilebilir. Bu, çocukluk obezitesini önlemek için önemli bir yoldur. Bu nedenle, çocuğun beslenmesinden sorumlu olan ebeveynler ve bakıcılar sağlıklı beslenme davranışları edinmeli ve bu davranışları kendi yaşamlarına adapte etmelidirler.
Anahtar kelimeler
Tam metin
Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı
Giriş Giriş
Son yıllarda çocukluk obezitesinde önemli artış ışığında, araştırmacılar, obezitenin geliştirilmesi ve önlenmesi konusundaki ebeveynlik faktörlerinin etkisini araştırmaya dikkat ettiler. Çocukların ebeveynlerinin beslenme seçimlerinden en çok etkilenen gelişim aşamaları ve davranışları anaokulu (3-5 yıl) ve okul çağında (6-12 yıl) (1). Ebeveynlerin beslenme stillerinin çocukların beslenme davranışlarını ve genel beslenme modellerini etkileyen literatürde rapor edilmektedir. Bu fenomen, kısmen, ebeveynlerin rolüne, özellikle de kadınların, çocuğun gıda ortamını etkileyen ve diyet tercihleri üzerinde bir etki yaratabilir. Bu nedenle, ebeveyn beslenme stillerini ve uygulamalarını çocuğa sağlıklı beslenme alışkanlıklarını tanıtmak önemlidir. (2).
Ebeveyn beslenme stilleri ebeveynlerin bilişsel ve davranışsal yönlerini içerir, tutumlar, inançlar ve beslenme uygulamaları için eylemler. Bu ebeveynlik stilleri, fiziksel egzersiz, beslenme, uyku rutinleri, hijyen uygulamaları, rekreasyon faaliyetleri ve eğitim yaklaşımları dahil olmak üzere geniş bir alana sahiptir. Ebeveyn stilleri üç ayrı kategori içerir: otoriter, yazarcı ve izinsiz. Ebeveyn stilleri de ebeveynlerin beslenme şeklini değiştirir. Sistemli bir incelemeye göre, otoriter ebeveynlik tarzı, bir çocuğun yemek yemesi ve ebeveyn yeme davranışını kısıtlamak için baskı ile ilişkilendirilir, ancak yazarlı ebeveynlik, çocukların gıda alımının ebeveyn izlemesiyle ilişkilendirilir. Aksine, izin verilen bir ebeveynlik tarzı çocuğun beslenme alımını izlemekle ilgilidir (2). ebeveyn beslenme alışkanlıkları ve çocuk yeme sonuçları arasındaki ilişki ile ilgili tutarlı kanıtların kullanılabilirliği, değerlendirme yöntemlerindeki değişiklikler nedeniyle kısıtlanır. (3)Bu nedenle, çeşitli anketler ebeveyn beslenme kalıplarının karşılaştırmasını kolaylaştırmak için geliştirildi. Bu çalışmada kullanılan anketlerden biri Ebeveyn Beslenme Stilleri Sorunaire (PFSQ) (4). Anketin birincil amacı, yemek yeme, duygusal beslenme, araç beslenme, yemek için teşvikler, Wardle et al. (5).
Ebeveynlerin beslenme yöntemlerini araştırırken, davranışları yemesi zorunludur. The Children's Yeme Davranış Sorunaire (CEBQ), Birleşik Krallık'ta yaratılmış ve doğrulanmış olan, okul öncesi ve okul çağındaki çocuk çocuk bakım aletlerinden biri olarak kabul edilir. (6)CEBQ, çocukların nasıl yedikleri hakkında ebeveynlerle yapılan tartışmalar üzerine formüle edilen kapsamlı bir değerlendirme aracıdır. Maddeler “gıda yaklaşımı” ( yiyecekler, duygusal overeating, gıda duyarlılığı ve içki içmek arzusu) ve “gıda kaçınmak” davranışının ölçülmesine işaret ediyor (slowness in eat, doietyakness duygusal undereating, and food fusiness) (7)CEBQ'ya göre, okul öncesi çocuklar ve okul çağındaki çocuklar arasında (8) Gıda yaklaşımı üzerindeki yüksek puanlar daha yüksek kilo statüsü nedeniyle yüksek vücut kitle indeksi (BMI) ile ilişkilendirildi, ancak gıda kaçınmaları daha düşük ağırlık statüsü ve daha düşük BMI ile ilişkilendirildi. ebeveyn yemek desenlerinin BMI üzerindeki etkisinin araştırılması, çocukluk obezitesinin çocukluk obezitesi için işaretleyici olarak oynadığı önemli rol nedeniyle önemlidir. (9).
Çocukluk obezitesinin yaygınlığı CEBQ ve PFSQ ile Türkiye'deki diğer ülkelere benzer şekilde karşılaştırıldı. (7, 9–11). ebeveyn beslenme modelleri ve çocukluk obezite arasında bir karşılaştırma yapmadan önce, ebeveyn beslenme stilleri ve çocuk yeme davranışları arasındaki ilişki için temel oluşturmak önemlidir. Türkiye'de birincil bakıcı olarak kadınların rolü göz önüne alındığında, bu çalışmanın amacı, annelerin okul öncesi ve okul çağındaki çocukları ile beslenme uygulamalarını belirlemektir. Ayrıca, çalışma bu faktörler arasındaki ilişkiyi gözden geçirmeye çalışır.
Malzeme ve Yöntemler
Çalışma grubu
Mevcut çalışma, Türkiye'de farklı sosyo-ekonomik strata (düşük, orta ve üst) alınan çeşitli okullarda yapıldı. Okullar seçimi basit bir rastgele örnekleme tekniğine dayanıyordu. Toplam 1302 çocuk ve anneleri çalışma popülasyonuna dahil edildi. Çalışma, eksik verilerle katılımcılar hariç 1101 çocuğun ve annelerin boyutunu kullanarak yapıldı.
Anneler, kapsamlı açıklamalar ve bilgiler olarak doğrudan iletişim yoluyla meşguldü. Veri koleksiyonu başlamadan önce, açık sözlü ve yazılı onay hem anneler hem de çocukları tarafından elde edildi, araştırmaya gönüllü katılımı sağlamak. Gönüllü izin formunun kabul edilmesi üzerine, araştırmacılar anketi katılımcılara yönetmeye devam etti, cevaplarını alkışladı ve titizlikle belgelediler. Anket sosyo-demografik bilgileri, CEBQ ve PFSQ ölçeklerini içeriyordu. Anketler yaklaşık 15 dakika içinde tamamlandı. Araştırmacılar, katılımcıların her soruya net ve tam cevaplar verdiğini garanti ettiler. Toplanan tüm veriler istatistiksel olarak analiz edildi.
Katılımcılar Katılımcılar
Çocuklar halka açık anaokulu ve birincil okullara katılan anneler, araştırmacılar tarafından rastgele seçilmiş ve çalışmaya dahil edilmiştir. Katılımcılar 3 ve 12 yaş arasındaki en az bir çocuğa sahip olmalıydı. Bir aile iki veya daha fazla çocuktan oluştuğunda, anketi tek bir çocuk için tamamlamak istediler. Çalışmanın örneği basit bir rastgele örnek seçerek elde edildi, örnek büyüklüğü belirli bir evrenle örnek formülü kullanarak hesaplandı ve 1310 çocuğun 0.05 ve% 95 güven ile yapılan bir örnek boyut hesaplamasına göre yapılması için yeterli olacağını hesaplandı.
Katılım kriterleri şunlardı: (i) Çocuklar okul öncesi (3-5 yıl) veya okul çağında (6- 12 yıl), (ii) ebeveyn Türkçe konuşabiliyor ve (iii) ebeveyn ankete katılmaya karar verdi. Exclusion kriterleri şuydu: (i) Son iki ayda bir kronik hastalık öyküsü, çocuğun yemek davranışını etkilemiş olabilir ve (ii) ebeveynle iletişim kuramaz.
Instruments
Araç PFSQ, CEBQ ve sosyo-demografik bilgi de dahil olmak üzere bir anketti. sosyo-demografik form, annenin yaşını, ağırlığı, yüksekliği, sigarayı, aylık geliri, anne/babanın eğitimi ve mesleklerini içerir. Çocuğun demografik özellikleri yaş, yaş grubu, cinsiyet ve kronik hastalığın varlığıdır.
Çocuk Yeme Davranışı Sorunaire (CEBQ) Wardle et al., obezite riski ile ilgili 35 elemente sahip olan Çocuk Yeme Davranışı Sorunu geliştirdi ve 8 alt ölçekli bir araya geldiler. “Gerçeği” boyutu dört faktör tarafından temsil edilir: gıda duyarlılığı (FR), duygusal overeating (EOE), yemek zevki (EOF) ve içmek arzusu (DDDDDD). “Yaşam Kaçınma” boyutu, yemek yemede (SE), duygusal yaşlanma (EUE) ve gıda kaçaklığı (FF) alt ölçekler içerir. (6)CEBQ öğeleri, 1=never'den 5=always'e kadar 5 noktada cevaplandı. Ölçek puanları sadece ürünlerin en az %75'i tamamlandıysa hesaplandı.
CEBQ versiyonu, Türkiye'de Yılmaz ve al tarafından doğrulandı, açıklayıcı faktör analizi ile test edildi. Cronbach'ın Alfaları 0.61'den 0.84'e kadar genişledi. Onaylayıcı faktör analizi, fitness RMSEA indeksine bağlı olarak 0.049 olarak hesaplandı ve ölçeğin Türk nüfusu için uygun olduğunu buldu. (12)Çalışmamıza göre, Cronbach Alpha CEBQ alt faktörlerin katsayısı 0.68 ve 0.81 arasında değişir ve kompozit güvenilirlik indeksi 0.65 ve 0.81 arasında değişir.
Parental Feeding Style Sorunaire (PFSQ)
Wardle ve meslektaşları tarafından yaratılan Ebeveyn Beslenme Stilleri Sorunaire, ebeveyn beslenme modellerini değerlendirmek için kullanılan 27 noktalı bir ebeveyn raporlama önlemidir (5). Tüm ebeveynlerin 27 ifadeye “never” (=1) “always” (=5) arasında değişen bir 5 nokta üzerinde yanıtları kaydedildi. Dört alt ölçekli orijinal anketin Türk versiyonunda, ölçek beş alt ölçekliye bölünmüştü. İlk üç alt ölçek duygusal beslenmedir (EF), alet besleme (IF), ve acil beslenme (PF). Strictly kontrollü (SC), ve tolerantly kontrollü (TC), bu, alt ölçeklerde yemek yeme kontrolünü ikiye bölmeyle ortaya çıktı, diğer 2 alt ölçekli. anlamına gelen bir puan her subscale için hesaplandı, yüksek bir puan daha sık beslenme stilinin kullanılması anlamına geliyor. (13)Ebeveynler, gıdayı bir ödül olarak kullandığında araç beslenme stilini kullanıyor (veya yiyecek geri yükleme cezası). Çocuğun duygularına göre beslenme tarzı duygusal beslenme tarzıdır (örneğin, bir çocuğun okul öncesi kötü bir gün varsa, anne onu yapmak için bir kurabiye sunar veya daha iyi hissetmesini sağlar). Başka bir beslenme tarzı beslenmenin üzerinde kontrol edilir. Bu beslenme tarzında, ebeveynler; nerede ve çocuğun nasıl yediklerini kontrol etmek ister. Son olarak, ebeveynler çocukları için çok sayıda sağlıklı ve güvenli seçeneği sunan bir beslenme stilini teşvik etmek ve çocukların yemek seçimlerini yapmasına izin vermek zorundalar. (14).
Özçetin ve al tarafından bir güvenilirlik ve geçerlilik çalışması yapıldı. Araştırmaya göre, güven alt ölçeklerinin güvenilirlik katları (Cronbach'ın Alfaları) 0,54 ve 0.83 arasında değişir. Ayrıca, yapı geçerliliği, iç tutarlılık ve alt grup ilişkileri açısından orijinal PFSQ'den yakın sonuçlar elde edildi. (15). Cronbach Alpha ve PFSQ alt faktörlerinin bileşik güvenilirliğinin incelendiği zaman, Cronbach Alpha katsayısı 0,58 ve 0.88 arasında değişir ve kompozit güvenilirlik indeksi 0.61 ve 0.89 arasında değişir.
BMI Z-Scores
Çocuklar tartıldı ve yükseklikleri standart prosedürleri takip ediyordu. Yaş ve cinsiyete özgü BMI z işaretleri WHO Anthro Plus kullanılarak hesaplandı.
Etik Açıklama
Çalışma, Kirklareli Üniversitesi Sağlık Enstitüsü, Etik Komite Başkanı tarafından 11/102019 tarihli protokol kodu ile etik olarak uygun bulundu. Araştırma formunda kullanılan gıda tüketimi frekansı "Legumes and Oilseed Beauty Frekans" isimli çalışmadan alındı. (16).
İstatistiksel Analiz
Sürekli ve kategorik verileri içeren tüm veriler SPSS Version 21 yazılımı tarafından istatistiksel olarak analiz edildi. Ölçme aracından elde edilen tanımlayıcı değerler, bu çalışmanın ilk aşamasında incelendi, hangi çocukların yemek davranışlarının durumunu ve bu davranışı etkileyen bağımsız değişkenlerin ne olduğunu belirlemeye çalıştı. Tanımlayıcı değerlerin analizinde, alt ölçeklilerden elde edilen standart sapma değerleri, elde edilebilir minimum ve maksimum puan çerçevesinde değerlendirildi. Çalışmanın bir sonraki aşamasında, CEBQ ve PFSQ alt boyutları arasındaki ilişkiler incelendi. Pearson korelasyon katsayısı bu ilişkilerin analizinde kullanılmıştır, çünkü alt ölçekli puanlar normal dağıtım gösterdi. Başka bir analizde, bağlı değişken (CEBQ subscales) ve bağımsız değişkenler (PFSQ alt ölçekler, ağırlık, yükseklik, cinsiyet ve sigara içmek). Son modeller, katların yerleşik regresyon modellerinde önemli olduğu değişkenlere karar verildi. Çalışmanın son aşamasında, karşılaştırma testleri kategorik değişkenler üzerinde gerçekleştirilmiştir, bu da regresyon analizi sonucunda önemli tahmin edici değişkenler olarak belirlendi. Bahsedilen kategorical değişkenlerin alt ölçekli puan dağıtımları normal dağıtım göstermiştir, bağımsız gruplar t-test uygulandı. İstatistiksel öneminin seviyesi .05'ten daha az bir değerde belirlendi.
Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar
Çalışmaya katılan çocukların ebeveynleri tarafından toplam 1101 anketi tamamlandı. Okul öncesi çocukların sayısı 486 (%44.1) ve okul çağında 615 (%55.9). Çocukların BMI dağıtımları Tamamlayıcı Şekil 1. BMI ve Z-print yaş dağılımına göre Supplementary Table 1. Annelerin yaşı 35.23±4.83 idi. Ailelerin ortalama geliri 5339±3832.02 ₺ idi; yemek için aylık gelir 1602.13± 1136.31₺ idi. Masa 1, çocukların ve ebeveynlerin bazı demografik özelliklerini gösterir. Tamamlayıcı Tablo 2, CEBQ ve PFSQ'nun alt ölçeklerinde tanımlayıcı istatistikler sunar. Cronbach'ın CEBQ alt ölçeklerinin Alfas katsayısı 0.68 ve 0.81 arasında değişir ve kompozit güvenilir indeks 0.65 ve 0.81 arasında değişir. Cronbach'ın Alfaları ve PFSQ subscales değerleri incelendiğinde, Cronbach'ın Alfas katsayısının 0,58 ile 0.88 arasında değiştiği görülür ve kompozit güvenilirlik indeksi 0.61 ve 0.89 arasında değişir.
Tablo 2, CEBQ ve PFSQ'nun alt ölçeklerinin korel katlarını gösterir. SC ve PF arasında güçlü bir pozitif korelasyon bulundu. EF ve DD, EUE arasında orta pozitif bir korelasyon bulundu; SR, EUE ile PF; EOE, DD ile IF. İkincisi, EF ile FR, SR arasında zayıf bir pozitif korelasyon vardı; DD, SE; FR, SR, SE ve EUE; FR ve DD ile TC. Öte yandan, EOF ve SR arasında zayıf bir negatif korelasyon bulundu; SR ve FF arasında ve SC, T.
Çeşitli bağımsız değişkenler, çalışmadaki çocukların yemek davranışları alt ölçekli puanlarının tahminine dahil edildi. Bunlar duygusal beslenme, hızlı beslenme, araç besleme, sıkı kontrol, hoşgörülü kontrol, ebeveyn sigara durumu ve çocuk özellikleri (gender, yaş, yüksek ve ağırlık). Adımlı regresyon sayesinde, her bağımlı değişkeni etkileyen bağımlı değişkenin önemi belirlenir. Bağımlı değişken üzerinde önemli bir etkiye sahip olmayan değişkenler modellerden dışlandı. Buna göre, çocuklarda yemek davranışının alt ölçeklerinin tahminine ilişkin adımlı regresyon analizinin sonuçları Tablo 3'te verilir. FRsubscale puanlarının tahmin edilmesi için adım geri dönüşüm sonuçları incelendiğinde, EF'nin en önemli öngörücü olduğu tespit edildi, ancak son modelde, ağırlık değişkeninin tahmin edici etkisi modele yükseldi. Yapılan üç bağımsız değişken modelin önemli olduğu belirlendi (RRRR)(2)=.09, F3,1097=36.01). EOE subscale puanlarında, EF en önemli tahminciydi, son modeldeki TC değişkeninin etkisi çok küçük bulundu. Ancak, üç bağımsız değişken model önemli olduğu için belirlendi (RRR)(2)=.15, F3,1097=65.68), modeldeki önemli etkilerle değişkenleri tutmaya karar verildi. EOF’un puanları, başka bir alt ölçekli olduğunda, en önemli tahminel değişkenin ağırlık olduğu belirlendi (LRweight=0.38, p<0.001). Sonuçlara bakıldığında, R RG'de görüldüğü görüldü.(2) Tek başına ağırlık değişkeninin katkısı 0.06 idi, diğer tüm değişkenlerin yanı sıra 0.09'a yükseldi. Özellikle, modelde RR'ye dahil edilen IF ve EF değişkenlerinin katkısının RG'ye olduğu belirlendi.(2) oldukça düşük. DD subscale puanlarının tahmininde en önemli tahmin veya değişkenin EF (LREF=.23, p<0.001) olduğu belirlendi. PF değişkeninin SR subscale arasında en önemli öngörücü olduğu ve kurulan üç bağımsız değişken modelinin önemli olduğu belirlendi (RRR)(2)=.13, F3,1097=55.60). SE puanlarının tahminini göz önüne alındığında, başka bir alt ölçekli olan, ağırlık değişkeninin en önemli tahminor olduğu ve kurulan üç bağımsız değişken modelin önemli olduğu belirlendi (RRRick)(2)=.10, F3,1097= 39.01). ABE puanlarının tahminine göre, EF'nin bağımsız değişkeninin PF ve iki bağımsız değişken modelden daha önemli olduğu belirlendi ( RF ve iki bağımsız değişken model kuruldu).(2)=.10, F2,1098=62.58). Son olarak, FFsubscale puanlarının tahmin edilmesi için adımlı regresyon sonuçları incelendiğinde, ağırlık değişkeninin en önemli tahminci ve belirlenen iki bağımsız değişken modelin önemli olduğu tespit edildi (RRRick)(2)=.04, F2,1098=18.87).
Çocukların beslenme davranışı ve ebeveyn beslenme tarzı alt ölçekli puanların sonuçları masa 4. FR (p<0.001), EOE (p=0.008), EOF (p<0.001), SR (p<0.001), SE (p<0.001) ve FF (p<0.001), CEBQ subscales in children, EOE (p<0.001) gruplar arasında önemli ölçüde fark edilir. Bununla birlikte, DD (p=0.560) ve EUE (p=0.094) arasında bir fark olmadığı tespit edildi. PFSQ subscales, sadece PF (p=0.002) alt ölçeklerden önemli ölçüde farklıydı ve diğer alt ölçekliler EF (p=0.495), IF (p=0.059), SC (p=0.067) ve TC (p=0.668) alt ölçek farklı değildi. EOE, SR, FF ve PF, FR ve SE için orta etkilere ve EOF için orta etkilerin hesaplandığı belirlendi.
Tartışma Tartışma Tartışma
Bu çalışmanın amacı, çocuklar tarafından gösterilen beslenme davranışları hakkında ebeveyn beslenme yöntemlerini incelemekti. Bu amaçla, çocukların yemek Davranışı Sorunaire ve Ebeveyn Beslenme Stili Çekerleri kullanılmıştır. İlgili literatüre göre, 0.60'ın güvenilir değerleri ve yukarıdakiler “reliable” ve 0.80 değerleri olarak kabul edilir ve yukarıdakiler “yüksek güvenilir” olarak kabul edilir. (17)Ancak CEBQ'nun tüm alt ölçeklerinin güvenilir olduğu söylenebilir, EOF'un alt büyüklüğü yüksek bir güvenilirlik seviyesine sahiptir. Ayrıca, PFSQ subscales edebiyata göre güvenilirdir. Ayrıca, ebeveyn beslenme tarzı ölçeğinin yüksek bir güvenilirlik seviyesine sahip olduğu söylenebilir (Supplementary Table 1).
Çalışmamızda, Türk nüfusu için beş alt faktördeki PFSQ analizine dayanarak (15)Kontrollü beslenme kesinlikle kontrol edildi ve hoşgörüsüz kontrollü alt faktörlere ayrılmıştır. Orijinal dört faktör modeli Amerika Birleşik Devletleri'nde doğrulanmadı (18) Portekiz ve Portekiz (19)Beş faktörlü modeli daha uygun hale getirin. Kültürel olarak adapte edilmiş ve doğrulanmış ebeveyn beslenme araçlarının varlığı, beslenme stillerinin doğru bir anlayış sağlar. Bu yaklaşımı uygulamakla birlikte, çocukların beslenme tüketiminin düzenlemesi yönetilebilir, bu nedenle aşırı kilo kazanarak ilişkili herhangi bir komplikasyonu azaltılabilir.
Tamamary Table 1 aynı zamanda ölçeklerin ortalama puanlarını içerir. Sonuçlardaki artışın, ilgili faktördeki davranışın performansını da artırdığını göz önüne alındığında, EOF, DD, SR, SE ve EUE sub-faktörlerin sayısal puanlarının EOF, DD, SR, SE ve EUE alt faktörlerinden elde edilebilir maksimum puan değerlerinden daha yüksek olduğunu söylenebilir. Arithmetic puanlara göre, EOF ve SR alt faktörlerin ortalamaları ilgili alt faktörlerden elde edilebilir ortalama puanların üzerinde bulundu. FR, EOE ve FF faktörlerinde, katılımcıların puanlarının ilgili alt faktörlerden elde edilebilecek ortalama puanın altında olduğu görülüyor. Özetle, katılımcıların yiyecek zevki ve tatmin ediciliği ortalamanın üzerinde olduğu gibi yorumlanabilir, yiyecek duyarlılığı, duygusal aşırılama ve gıda kaçaklığı davranışları önemli bir düzeyde gözlemlenmedi. Ek bir soruşturma, ebeveyn etkisinin daha yüksek bir diyet alışkanlıkları üzerinde kontrol etme olasılığını ortaya koydu (14)İngiltere'de yapılan bir araştırma araştırması, Güney Asya ve Siyah Afro-Caribbean etnik kökenlerin ebeveynlerinin yemek, duygusal yemek ve beyaz etnik köken ailelerine kıyasla daha yüksek baskı seviyelerini sergiledi. (20)Katılımcılar çalışmamızda herhangi bir etnik gruba bölünmüş değildi. Kur'an ve al tarafından yapılan araştırmadan sonra, çocuk beslenme uygulamaları ile ilişkili etnik özelliklerin tanımlanması, her etnik grubun eşsiz özelliklerine uygun olarak tasarlanmış stratejilerin uygulanmasını kolaylaştırabilir. (21).
Ülkelerdeki etnik eşitsizliklerin varlığı, çocukların beslenmesi söz konusu olduğunda ebeveynlerin kullandığı yaklaşımlarda da belirgindir. Bu eşitsizlikler sosyal ve kültürel yapıdaki varyasyonların sonucudur. Bu nedenle, diğer etnik grupları kapsayan gelecekte kapsamlı bir araştırma yürütmek, beslenme uygulamalarında eşitsizliklere katkıda bulunan sosyal ve kültürel yapılardaki varyasyonların tanımlanmasını sağlayacaktır. Mevcut araştırma, ebeveyn beslenme alışkanlıklarının önemini ve çocuğun çocuğun kilo durumuna ilişkin davranışlarını göstermiştir. (22, 23)Karşılaştırmada, çalışmamızda varyanlık analizine dayanarak, farklı çocukların BMI grupları arasında PFSQ ölçek puanlarında gözlemlenen belirgin bir eşitsizlik yoktu. CEBQ alt ölçeklerde, FR, EOF, EOE, SR, SE ve FF alt ölçekler arasında farklar bulundu. Mevcut soruşturmada, Türkiye'de yapılan önceki bir çalışmada bulguları destekleyen verileri tespit ettik. Bu verilere göre, FR, EOE, EOF ve FF, SR ve SE azaldıkça çok düşük ağırlıktan önemli ölçüde arttı. Spahi the ve al'ın çalışmasında, FF dışındaki tüm alt ölçekler aynı şekilde değişti, verileri destekleyen (24)Tablo 3, gıda duyarlılığının en önemli öngörüsünin duygusal beslenme olduğunu gösteriyor, yanıt verenlik beslenmeye teşvik ediyor. Buna göre, ebeveyn beslenme stillerinin çocukların vücut ağırlığını ve BMI'yi dolaylı olarak etkilediği söylenebilir. Bu çalışmada sunulan veriler, Latin Amerika ve Karayip bölgelerinde çeşitli ülkeleri içeren kapsamlı bir sistematik inceleme bulguları için destek sağlamaktadır. (25).
Belirli ebeveyn beslenme uygulamaları ve çocukların beslenme alışkanlıkları arasında bir korelasyon vardır. (26)Örneğin, sağlıklı beslenme davranışları ve çocuk meyvesi ve sebze alımı arasındaki olumlu bir ilişki bulundu. (27)Daha fazla kapak kontrolü daha az sağlıksız atıştırmalık alımı ve çocuklarda daha fazla meyve ve sebze alımı ile ilişkili bulundu (28)Tablo 3'te olduğu gibi, EOF'tan diğer alt ölçeklerin en önemli öngörüsü, SE ve FF bir ebeveyn beslenme stilidir. Araştırmanın bulgularına dayanarak, ebeveynlerin duygusal beslenme modellerinin çocukların duygusal aşırılıklarının önemli bir belirleyicisi olarak hizmet ettiği hipothe olabilir. Duygusal yeme gösteren çocuklar, öfke, kaygı veya depresyon gibi duyguları deneyimlemeye yönelik bir yanıt olarak yiyecek tüketebilir. Bu duygusal beslenme davranışı bir polis mekanizması olarak hizmet edebilir, geçici olarak olumsuz etkilerden kaçmasına izin verebilir (29)Çocuklarda duygusal yemek, açlık ve yemek yemeden bir kontrol eksikliği ile bağlantılıdır, bu da psikopatolojik tezahürlerin beslenme bozukluğunun ortaya çıkmasıdır. (29, 30). Bu rasyonel, bakıcılar çocukları beslenmeye yönelik yaklaşımlarında dikkatli kullanmalıdır, gıda ve mutlu veya hoş olmayan duygular arasındaki ilişkileri önlemek için. Bir soruşturma ebeveynlik duygusal beslenme ve hem enstrümantal beslenme alışkanlıkları ve çocukların duygusal beslenme alışkanlıkları arasında bir korelasyon gösterdi. (31).
Bir çocuğun yavaş yeme davranışının en önemli öngörüsü vücut ağırlığı olarak tespit edilmiştir. Bu, tahminciler arasında sadece gıda seçiciliği alt-dimension'da ebeveyn beslenme tarzı olmadığını gözlemlendi. Bu çalışma, bir çocuğun beslenme alışkanlıklarını şekillendirmede ebeveyn beslenme kalıplarının ve tekniklerin önemini vurgulamaktadır. Aile dışı davranışların teşviki, gıda etiketlemesinden (kötü-iyi) kaçınan ve yemek zamanı zevkine öncelik veren, çocuklarda sağlıklı beslenme davranışını teşvik etmek için önem taşır. (32). Çocuk gıda hazırlığı hakkındaki söylem, yemekten elde edilen zevkle önemli bir korelasyon olduğu keşfedildi. Ayrıca, hem çocuğun yemek zevki hem de annenin açıklığı ve kısıtlama ile karakterize ettiği iletişim duygusal aşırılık ile olumlu ilişkiliydi. (33)Ek bir inceleme bu iddia için destek sağlar. Ebeveynlerin bağlamı (örneğin, ebeveynlik stilleri ve diferansiyel ebeveyn tedavi) orta ebeveyn beslenme uygulamaları, özelliklere (tamperyament ve iştah özellikleri) ev sahipliği ortamının etkilerini hafifletti. (34)Çin'deki en uygulamalı ebeveyn beslenme uygulamalarının övgü olduğunu, yeni yiyecekleri teşvik ettiğini ve sağlıklı bir beslenmeyi teşvik ettiğini ve çocuğun vücut kompozisyonunun da beslenme davranışlarıyla ilişkili olduğunu belirtti. (35).
Sonuç Sonuç Sonuç
Mevcut çalışma, çocukluk beslenme yöntemlerinin ebeveynlik yaklaşımları üzerindeki etkisi hakkında ampirik veriler sunar, gelişimlerinin şeklini ve yönünü aydınlatır. Bu nedenle, yetişkinlikte obezitenin gerçekleşmesini önlemek için erken çocukluk döneminde çeşitli çalışmalar yapmak önemlidir. PFSQ ve gıda tüketimi frekansı anketini kombinasyon halinde kullanarak, araştırmacılar gelecekteki çalışmalarda farklı gıda gruplarının tüketim kalıpları üzerinde ebeveyn beslenme tekniklerini tespit edebilir. Ancak, hangi yiyeceklerin ebeveynlerin yaklaşımlarıyla çocukların tüketimini tetikleyeceği araştırılabilir. Erken yaşta obeziteyi tespit etmek ve gelişimini önlemek için aileler ve özellikle bakıcılar üzerinde büyük bir yük var. Bu konuyu ele almak için, bireyler kapsamlı bir eğitime sahip olmalı, uygun beslenme uygulamalarına uymak ve bu bilgiyi daha genç nesillere etkili bir şekilde iletme yeteneğine sahip olmalıdır.
Beyanlar
- Yazar katkıları (CRediT)
- Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
- Fon desteği
-
Funding information was not reported in the published version of this article.
- Çıkar çatışması
- The authors declared no conflict of interest.
- Etik kurul onayı
- The study was found ethically appropriate with the protocol code P0165R00 dated 11/10/2019 by Kirklareli University, Institute of Health, Ethical Committee Chair.
- Veri erişilebilirliği
- A data availability statement was not reported in the published version of this article.
Kaynaklar (35)
35 kaynağın 28 tanesi DOI bağlantılı.
- Mahmood L, Flores-Barrantes P, Moreno LA, Manios Y, Gonzalez-Gil EM. The influence of parental dietary behaviors and practices on children’s eating habits. Nutrients. 2021; 13(4):1138 Feeding styles predict children's nutrition Arusoglu et al. DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Wardle J, Carnell S. Parental feeding practices and children’s weight. Acta Paediatr. 2007; 96(454):5–11 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Collins C, Duncanson K, Burrows T. A systematic review investigating associations between parenting style and child feeding behaviours. J Hum Nutr Diet. 2014;27(6):557–68 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Langer SL, Seburg E, JaKa MM, Sherwood NE, Levy RL. Predicting dietary intake among children classified as overweight or at risk for overweight: Independent and interactive effects of parenting practices and styles. Appetite. 2017; 110:72– 9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Wardle J, Sanderson S, Guthrie CA, Rapoport L, Plomin R. Parental feeding style and the inter-generational transmission of obesity risk. Obes Res. 2002;10(6):453–62 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Wardle J, Guthrie CA, Sanderson S, Rapoport L. Development of the Children’s Eating Behaviour Questionnaire. J Child Psychol Psychiatry. 2001;42(7):963–70. DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Al-Hamad AH, Al-Naseeb AM, Al-Assaf MS, Al-Obaid SA, Al-Abdulkarim BS, Olszewski PK. Preliminary exploration of obesity-related eating behaviour patterns in a sample of Saudi preschoolers aged 2-6 years through the Children’s Eating Behaviour Questionnaire. Nutrients. 2021;13(11):4156 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Warkentin S, Mais LA, Ranganath K, Jansen E, Carnell S. Controlling and less controlling feeding practices are differentially associated with child food intake and appetitive behaviors assessed in a school environment. Pediatr Obes. 2020;15(10):e12714 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Ozcelik-Ersu D, Persil-Ozkan O. Association of the relationship between eating behavior, parental feeding style and body weight in children. Prog Nutr. 2021;23(3). PubMed Google Scholar
- Ek A, Sorjonen K, Eli K, et al. Associations between parental concerns about preschoolers’ weight and eating and parental feeding practices: results from analyses of the Child Eating Behavior Questionnaire, the Child Feeding Questionnaire, and the lifestyle behavior checklist. PLoS One. 2016;11(1):e0147257 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Lo K, Cheung C, Lee A, Tam WWS, Keung V. Associations between parental feeding styles and childhood eating habits: A survey of Hong Kong pre-school children. PLoS One. 2015;10(4): e0124753 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Yilmaz R, Esmeray H, Erkorkmaz U. Adaptation study of the Turkish children’s eating behavior questionnaire. Anatolian Journal of Psychiatry. 2011; 12(4):25-31 PubMed Google Scholar
- Inhul-sen MBM, Mérelle SY, Renders CM. Parental feeding styles, young children’s fruit, vegetable, water and sugar-sweetened beverage consumption, and the moderating role of maternal education and ethnic background. Public Health Nutr. 2017;20(12):2124–33 PubMed Google Scholar
- Boucher NL. Feeding style and a child’s body mass index. J Pediatr Heal Care. 2016;30(6):583– 9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Ozçetin M, Yılmaz R, Erkorkmaz U, Esmeray H. Reliability and validity study of Parental Feeding Style Questionnaire. Türk Pediatr Arşivi. 2011;45(2):124–31 PubMed Google Scholar
- Arusoglu G, Ozturk A, Firat S, Seyfeli Y. Legumes and oilseed consumption frequency. Prog Nutr. 2021;23(2). PubMed Google Scholar
- Kalaycı S. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım; 2006. PubMed Google Scholar
- Kidwell KM, Tomaso C, Lundahl A, Nelson TD. Confirmatory factor analysis of the parental feeding style questionnaire with a preschool sample. Eat Weight Disord. 2020;25(2): 407–14 PubMed Google Scholar
- Pimenta F, Garcia I, Cristina S, Galvão D, Marôco J, Leal I. Validation of the Parental Feeding Style Questionnaire in a Portuguese sample. Psicol Saúde Doença. 2019;20(3):740-58 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Gu C, Warkentin S, Mais LA, Carnell S. Ethnic differences in parental feeding behaviors in UK parents of preschoolers. Appetite. 2017; 113:398– 404 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Korani M, Rea DM, King PF, Brown AE. Significant differences in maternal child-feeding style between ethnic groups in the UK: the role of deprivation and parenting styles. J Hum Nutr Diet. 2018;31(5):625–33 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Tarro S, Lahdenperä M, Vahtera J, Pentti J, Lagström H. Parental feeding practices and child eating behavior in different socioeconomic neighborhoods and their association with childhood weight. The STEPS study. Health Place. 2022; 74:102745 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Boswell N, Byrne R, Davies PSW. Eating behavior traits associated with demographic variables and implications for obesity outcomes in early childhood. Appetite. 2018; 120:482–90 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Spahić R, Pranjić N. Children’s Eating Behaviour Questionnaire: association with BMI in children aged 3-10 years from Bosnia and Herzegovina. Public Health Nutr. 2019;22(18):3360–7 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Pérez L, Vizcarra M, Hughes SO, Papaioannou MA. Food parenting practices and feeding styles and their relations with weight status in children in Latin America and the Caribbean. Int J Environ Res Public Health. 2022;19(4):2027 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- van der Horst K, Sleddens EFC. Parenting styles, feeding styles and food-related parenting practices in relation to toddlers’ eating styles: A cluster-analytic approach. PLoS One. 2017;12(5):e0178149 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Van der Horst K, Oenema A, Ferreira I, et al. A systematic review of environmental correlates of obesity -related dietary behaviours in youth. Health Educ Res. 2007;22(2):203–26 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Brown KA, Ogden J, Vögele C, Gibson EL. The role of parental control practices in explaining children’s diet and BMI. Appetite. 2008;50(2–3):252–9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Braden A, Rhee K, Peterson CB, et al. Associations between child emotional eating and general parenting style, feeding practices, and parent psychopathology. Appetite. 2014; 80:35– 40 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Goossens L, Braet C, Van Vlierberghe L, Mels S. Loss of control over eating in overweight youngsters: the role of anxiety, depression and emotional eating. Eur Eat Disord Rev. 2009;17(1):68– 78. DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Rodgers RF, Paxton SJ, McLean SA, et al. Maternal negative affect is associated with emotional feeding practices and emotional eating in young children. Appetite.2014;80:242-7. DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Erriu M, Cimino S, Cerniglia L. The role of family relationships in eating disorders in adolescents: a narrative review. Behav Sci (Basel). 2020;10(4):71 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Roach E, Viechnicki GB, Retzloff LB,et al. Family food talk, child eating behavior, and maternal feeding practices. Appetite. 2017; 117:40–50 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Larsen JK, Hermans RCJ, Sleddens EFC, et al. How parental dietary behavior and food parenting practices affect children’s dietary behavior. Interacting sources of influence? Appetite. 2015:89:246-57 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Guo S, Wang Y, Fries LR, et al. Infant and preschooler feeding behaviors in Chinese families: A systematic review. Appetite. 2022;168:105768 Feeding styles predict children's nutrition Arusoglu et al. DOI Crossref PubMed Google Scholar
Tam metni okuyun
PDF'yi burada aç
PDF yükleniyor…
PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.
Bu makaleye nasıl atıf yapılır
Arusoglu G, Yilmaz S, Can B. Factors Affecting the Prediction of Eating Behavior in Children: Stepwise Regression Analysis on Parental Feeding Styles. Ulutas Med J. 2024;10(2):26-38. doi:10.5455/umj.20240515072336
Arusoglu, G., Yilmaz, S., & Can, B. (2024). Factors Affecting the Prediction of Eating Behavior in Children: Stepwise Regression Analysis on Parental Feeding Styles. The Ulutas Medical Journal, 10(2), 26–38. https://doi.org/10.5455/umj.20240515072336
Arusoglu, G., Yilmaz, S. and Can, B. (2024) 'Factors Affecting the Prediction of Eating Behavior in Children: Stepwise Regression Analysis on Parental Feeding Styles', The Ulutas Medical Journal, 10(2), pp. 26–38. doi: 10.5455/umj.20240515072336.



