Ayırma Parametreleri ve Hemodiiyal Hastalardaki Inflammasyon Parametrelerinin Etkisi

Giriş Giriş

D vitamini gelişmiş bir steroid prohormone. Deride güneş ışığı ile temasın bir sonucu olarak üretilir ve vücutta çeşitli metabolik değişikliklerle, kalsiyum ve fosfor metabolizmasında önemli bir rol oynayan bir hormona dönüşür. (1)D vitamininin iki şekli vardır: Vitamin D:_{2 2} (ergocalciferol) ve D vitamini_{3 3} (cholecalciferol). D vitamini sentezinde ilk adım D vitamini_{3 3} Provitamin D'nin dönüşümü, ciltte bulunan, D vitamini D vitamini için_{3 3} (kolecalciferol) güneş veya ultraviyole ışınlarının etkisi ile. Sonra, D-binding proteinlerine (DBP) bağlanmak için organları hedefle taşımaya başlarlar. D vitamininin başka bir kaynağı bağırsak absoryonudur. İnositlerden absorbe edildikten sonra chylomikronlarda D vitamini taşınması. Bu nedenle, yağ hastalığı ile ilişkili hastalıklar D eksikliğine neden olabilir. Chylomicrons, portal dolaşımı aracılığıyla karaciğere ulaşır. İşte 25-hidraz enzim tarafından D Hidroxylated ve 25-hidrxyvitamin D (25OHD) kuruldu. Proksimal tubules of the böbrekler, 25OHD'nin 1.25-dihidrxyvitamin D (1.25OHD) için gelişmiş hidroxlation. 1,25OHD, D vitamininin fizyolojik olarak aktif bir şeklidir (2)Kronik böbrek hastalığı (CKD) ilerledikçe, 1-α Hidroxylase aktivitesi böbrekte azalır, calcitriol üretimi azalır ve parathormone seviyeleri artar. Geleneksel renal kütle, hiperfozmia, metabolik asitozis ve uremik toksinlerin 1α Hidroxylase aktivitesini bastırması nedeniyle olduğu düşünülmektedir. (3).

1,25-OH D sentezi parathormone (PTH), serum kalsiyum ve fosfor seviyeleri düzenler. Bununla birlikte, etkisi kalsiyum ve fosfor yönetmeliği ile sınırlı değildir. Ayrıca, maksimum kas gücü elde ettiği birkaç çalışmada da göstermiştir ve tip-1 diyabet, multiple sclerosis, rheumatoid artrit, kardiyovasküler kalp hastalığı, hipertansiyon, çeşitli kanserleri anti-inflamatuar, antiproliferatif, bağışıklık modülatörü özellikleri ile önler. (4).

Bu bilgilere dayanarak, cholecalciferol veya ergocalciferol kullanımı gelişmiş kronik renal başarısızlık ve diyaliz hastaları için gereklidir. Ayrıca, son çalışmalar, D vitamini takviyesinin etkisinin sadece renal osteodystrophy kontrolü korumakta değil aynı zamanda kronik renal başarısızlığı olan hastalarda da inflamasyona karşı kronik renal başarısızlığın etkisi olduğunu göstermektedir. (5)Bununla birlikte, D vitamininin hangi dozunu kullanması konusunda bir fikir birliği yoktur, serum D vitamini seviyesine göre ayarlanır. Bu dozun D vitamini tanısı ile diyaliz hastalarında D vitamini etkisinin elde edilmesi yeterli olup olmadığını bilmiyordu. (6)D takviyesinin yarı ömrü 4-6 saatten daha az. Bunun kalıcı bir etkisi olmayacak olması mümkündür. Normal fizyolojik koşullarda, D vitamininin aktif kaynağı 25-hidrxy vitamin D. Vücudun ihtiyaçlarına göre herhangi bir zamanda aktif D üretebilir. Aktif D vitamini ilaçlarının kısa yarısı nedeniyle, aynı etkiyi sürekli elde etmek mümkün olmayabilir.

Bu çalışmalara dayanarak, hastalarda basal vitamin D seviyelerini tespit ettik ve hemodiiyaliz uygulanan hastalarda ilaç uyumunu artırmak için aylık yüksek doz vitamin D takviyesi uyguladık, o zaman bu aylık D vitamininin etkisini PTH, Ca, P, ALP, CRP ve albümin seviyelerini araştırdık.

Malzemeler ve Yöntemler

Usak Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde en az altı ay boyunca rutin hemodiiyaliz programı olan altı hasta çalışma kapsamına alındı. Cinsiyet, yaş, yükseklik, ağırlık, vücut kitle indeksi (BMI) gibi hastaların demografik özellikleri, hasta dosya kayıtlarından elde edileniyaliz süresi. Serum kalsiyum, phosphorus, ALP, albümin ve CRP seviyeleri Mimar c8000 oto analizleri (Abbott Teşhis, Lake Forest, IL, USA); Ayaur XP analizlerinde (Siemens Health United Kingdom) spektral fotometrik bir yöntem tarafından analiz edildi. Hastaların tıbbi kayıtlarından elde edilen test sonuçları. 25(OH)vitD, PTH, Ca, phosphorus, ALP, albümin ve CRP seviyeleri daha önce incelendi ve D vitamini tedavisi (300,000 I for hastalar için D <20 ng/mL - 150,000 >20 ng/mL) Bu testler ve yaş arasındaki ilişki, cinsiyet, diyaliz süresi ve BMI analiz edilir. Bu çalışmada elde edilen veriler SPSS 21 paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişki korelasyon analizi ile analiz edilir. İki grup arasındaki fark Mann-Whitney U testi normalde dağıtılan ve Kruskall-Wallis H testi iki grup karşılaştırmalarından daha fazla kullanılıyor. İlgili gruplar arasındaki fark Wilcoxen işareti testi tarafından analiz edilir. Bir p değeri <0.05 önemi seviyesi olarak kullanılmıştır.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Hastaların 31 (%2) kadındı, 30 (%49.8) erkekti. Hastaların ortalama yaşı 63.39±13.76 idi, 30- 84 yıl arasında genişledi. Hastaların hemodiiyaliz süresi 42.34 ay idi ve vücut kitle indeksine ulaşabildiğimiz 51 hastanın ortalama BMI'si (BMI) verileri 26.89 kg/m) idi.^{2 2} (Table 1).

Hastalar cinsiyetlerine göre incelenirse; 31 (% 50.2) kadın ve 30 (%49.8) 61 hastanın erkekti. Kronik böbrek hastalıklarının etolojisi (CKD) hastaların% 44'ünde bilinmemektedir ve kronik böbrek hastalıklarınun en yaygın nedeni diyabet mellitusdur. böbrek hastalıklarına eşlik eden en yaygın hastalık, 57,4 oranında hipertansiyondur (Table 2).

D Vitamin seviyesi hastaların% 95'inde yetersiz veya eksikti (Table 3). Yaş, cinsiyet, BMI, diyabet ve bazal vitamin D seviyeleri arasında ilişki yoktu (Table 4), ancak diyaliz süresi ile düşük düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu (p<0.05; r=0.287). Hastaların ortalama D seviyeleri 3 aylık vitamin D tedavisi ile önemli ölçüde arttı. PTH, Food, phosphorus, ALP, CRP seviyeleri daha önce analiz edilmiş ve D vitamini değiştirilmesinden sonra, serum albümin (p<0.05) (Table 5) ile bir fark gözlemlenmiştir.

Tartışma P i

D vitamini insan vücudunda sadece sentezlenen vitamindir. D ve metabolitleri kalsiyum dengesi ve kemik metabolizmasında önemli bir klinik rolü vardır. Dünyadaki yaklaşık bir milyar insanın D vitamini eksikliği olduğu tahmin edilmektedir. (7)Önceki çalışmalarda, Türkiye'de% 40 ve% 100 arasında değişen vitamin D eksikliğinin yaygınlaşması (8)Bu yaygınlık kronik böbrek hastalarında artmaktadır. 25 (OH) vitamin D eksikliği / kronik böbrek hastalığında yetersizlik yaşı, adiposity, proteinuria, kadın cinsiyeti, D reseptör, tubular reabpsiyon peritoneal diyaliz, 25(OH) D ve hidroxylation vitamin D bozulmaları (9).

Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin Vitamin D eksikliği / yetersizlik, CKD'de görülen ikincil hiperparathyroidizm ve kemik döngüsü işaretleriyle ilişkilendirilir, düşük kemik mineral yoğunluğu, atheroscleroz, zayıf bağışıklık, böbrek hastalığının ilerlemesi ve mortalite sonuçları sonuçları (10, 11). Vitamin D eksikliği, kalsiyum ve fosfor değerindeki bağırsak absoryonunda azalmaya neden olur. Hipocalcemia hiperparathyroidizmi teşvik eder ve bu nedenle phosphaturia geliştirir. K / DOQI yönergelerine göre, (12) Vitamin vitamin CKD aşamaları olan hastalar 3 ve 4 hiperparathyroidizmi varsa önerilir. Önerilen dozda düşük bir toksisite riski olmasına rağmen, D değiştirme tedavisi, ikincil hiper parathytizmli hastalarda D vitamini eksikliği eksikliği ile ilk-line tedavidir. (13)Bu çalışmada, üç ay boyunca hemodiiyal hastalar için oral yüksek doz vitamin D sentetik preparatları kullandık. 30 ng / ml'nin kesme değeri en uygun D seviyesi olarak kabul edilir. Hastaların D median değeri tedaviden üç ay sonra önemli ölçüde artmış olsa da, bazı hastalar en iyi D seviyesine ulaşamadı. Bu durum, D vitamini kullanmanın kısa süresinden kaynaklanıyor olabilir ve bazı hastalarda daha yüksek yükleme dozuna ihtiyaç duyabilir.

Tedavi sonrası CRP seviyesi, inflamasyon için bir işarettir, Ca, P, ALP ve iPTH seviyelerinin kemik ciroyu değerlendirmeye baktığımız zaman önemli bir şekilde değişmemişti. Tokmak et al tarafından yapılan çalışmada. (14) Ca-P dengesi ve PTH düzeylerinde istatistiksel olarak önemli bir fark tespit etmediler, ancak daha uzun süre (9 ay) ve daha yüksek bir doz (20000 IU/gün) cholecalciferol 64 hemodiiyaliz hastaya. Tentori et al, alınan gruplarla karşılaştırıldı ve 8000 hemodiiyal hastalarda D tedavisi almadı, ancak Ca seviyelerinde önemli bir fark yoktu. (15)Vücut kitle indeksi kontrolü beslenme ve inflamasyonla ilişkilidir ve çalışmamızda hastaların BMI'si normal sınırlardaydı. Bununla birlikte, negatif akut faz işaretleyicileri olan albümin seviyelerini bulduk, aynı zamanda beslenme statüsünü da gösteriyoruz. Kronik inflamasyon ve protein-enerji yetersiz beslenme varlığı, CKD hastalarında ölümden sorumlu ana faktörlerdir. Bu nedenle, artan albümin ve CRP'yi azaltmak iyi bir prognoz göstergesidir. Sonuç olarak, kronik böbrek hastalarda destekleyici tedavi için kullanılan D dozları (150.000 IU ve 300.000 IU) inflamasyonu azaltmak için yeterlidir, kemik yeniden modellemesi için yetersizdir.

Sonuç Sonuç Sonuç

Bu çalışmaların sonuçlarının gelecekte D vitamini tedavisinin dozunu ve sınırlarını açıklayacağını umuyoruz. Çalışmamızın kısıtlamaları retrospektif, sınırlı sayıda hasta ve tek bir merkez çalışmasıdır. Multicenter, daha yüksek sayıda hasta ile potansiyel çalışmalar yapılması gereklidir. Diiyaliz alan hastaların takipleri çok faktörlüdür. Precautions, beslenme durumunu takip ederek, kemik ciro dengesizliği ve kalp hastalıkları ile ilgili inflamasyonun varlığıyla alınmalıdır. Diiyaliz hastaları, tıbbi tedavilerini aylık veya daha uzun aralıklarla kullanılan yüksek doz vitamin D takviyesi yapan yüksek hap yükü üzerindedir.