The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=6598

Araştırma Makalesi · Açık erişim

2017 yılında Endoskopi Ünitesi'nde Esophagogastroduodenoskop Uygulamalarının Yenilenmesi

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Elif Boduc Bulunmaz1
  • Mujgan Gurler2
  1. Bolu Abant Izzet Baysal University Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine, Bolu, Turkey. ROR
  2. Bolu Abant Izzet Baysal University Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine. Bolu, Turkey. ROR
PDF indir (514.3 KB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20220118122431

Özet

Giriş: Mevcut çalışma, gastrointestinal sistem (GIS) şikayetleriyle hastanemize uygulanan hastaların esophagogastroduodenoskopi (EGD) sonuçlarını retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçladı. Gereç ve Yöntem: 2017 yılında GIS şikayetleriyle hastanemizin kliniklerine uygulanan beş yüz hasta çalışmaya dahil edildi. Sonoskop ünitesinde yapılan EGD ve biyopsi bulguları retrospektif olarak analiz edildi. Sonuçlar: Çalışmamıza dahil edilen vakaların yüzde altısı erkekti ve ortalama yaş erkeklerde 54.9±17.7 idi ve erkeklerde 53.9±17.9 idi. Çalışmaya dahil edilen 500 hastanın sadece 18 (%6) normal bulundu. Esophageal hastalığı 111 (% 22.2) durumda, gastrik hastalık 474 (94,8) ve ikili hastalık 109 (21,8) durumda mevcuttu. Çalışmamızda, gastrit hem gastrik hastalıklar hem de endoskopi olan tüm hastalar arasında en yaygın hastalıktı. Helicobacter pylori (HP) vakaların 165 (36,6)'sında görüldü. Sonuç: Üst GIS endoskopi, çeşitli GIS şikayetleriyle başvuran hastalarda erken tanı ve tedavi açısından çok önemli bir prosedür anlamına gelir.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Üst GIS endoskopi esophagogastro ikilisi (EGD) oropharynx, esophagus, mide, proximal ikilisi, gerçek zamanlı değerlendirme, elde edilen bulguların yorumunu içerir. (1)Bir EGD, çeşitli gastrointestinal bozuklukların çeşitli belirtilerin ve belirtilerin tanısı için belirtilmiştir.(2) Tanık amaç için; aşağıdaki kriterden herhangi birini içeren semptomlar; ampirik tedaviye cevap verme, alarm belirtileri ile ilişkili, 50 yıldan daha yaşlı bir hastada yeni başlangıç belirtileri, disphagia, odynofaji, kalıcı/recurrent esophageal reflux, tedaviye rağmen, bilinmeyen bir neden, aktif veya yeni üst GI kanaması ve aşağıdaki herhangi biri mevcutsa, presumed kronik kan kaybı ve demir eksikliği anemisi: üst GI yolunda görülen klinik şüphe vardır. Tarama amaçları için; Barrett'in esophagusu olan hastalar için tarama, seçilmiş hastalarda mide kanseri, diğer bozuklukların tedavisini etkileyen üst GIS patolojisi veya üst GIS malgnancilerin tespit edilmesi (örneğin, portal hipertansiyonu olan hastalarda, squamous cell carcinoma ingestion öyküsü olan hastalarda, diğer bozuklukların tedavisini etkileyen üst GIS patolojisini tanımlamak için). Üst GIS endoskopinin temel teknik bileşenleri de birçok tedavi müdahalenin dayandığı bir platform olarak hizmet eder. Tedavi amaçlı amaçlar için; üst GI yol lezyonlarının kanama tedavisi, neozzzopyaların çıkarılması, ameliyat edilen polipoid lezyonların kaldırılması, stenotik lezyonların dillendirilmesi, Achalasia'nın yönetimi, neozzzzozisler nedeniyle, endoskopik tedavi, operatif komplikasyonların ortadan kaldırılması, operatif komplikasyonların tedavisi, seçilmiş polipoid lezyonların ortadan kaldırılması, stenotic lezyonların kaldırılması, Achalazinin dillendirilmesi, Achalasia'nın tedavisi, stenozların tedavisi, neozorasyonları, endoskopik tedavi edilmesi, operatif komplikasyonların tedavisi, operatif tedavi edilmesi, (3, 4).

EGD'nin yaygınlığıyla, GIS'nin daha sık ve bu konudaki çalışmaları ülkemizde çok sınırlı. Bu çalışmada, GIS şikayetleriyle poli kliniğimize uygulanan hastaların endoskopik sonuçlarını retrospektif olarak analiz ettik.

Malzemeler ve Yöntemler

Etik Açıklama

Çalışma Helsinki Deklarasyonunun hükümlerine uygundur, bu da tıbbi araştırmalara rehberlik etmek için etik ilkeleri ilan eder. Ayrıca, endokoskopik prosedürden önce tüm hastalardan bilgi alındı.

Çalışma Tasarımı

İç tıp ve gastroenteroloji kliniğimize uygulanan 500 hasta bu çalışmada GIS şikayetleriyle 2017 yılında Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin kliniklerine dahil edildi. Çalışmamız bir kesitsel retrospektif çalışma olarak tasarlanmıştır. 2017 yılında hastanemizin endoskopi ünitesinde yapılan EGD bulguları ve biyopsi sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi. Yaşları ve daha düşük GIS endoskop bulguları ve biyopsi sonuçları nedeniyle kliniğimize kabul edilmeyen 18 yaşın altındaki hastalar çalışmaya dahil edilmedi. GIS şikayetleri ile kliniklere uygulanan hastalar anamnesis, fiziksel muayene ve sonra bu çalışmada yer alan üst GIS endoskopik prosedürler tarafından değerlendirildi.

İstatistiksel Değerlendirme

Kolmogorov Smirnov normallik için kullanıldı. Verilerin normalde dağıtılmadığı gözlemlendi. Median, yüzde, standart sapma ve frekans verileri ifade etmek için kullanıldı. Bulgularlar, frekans ve yüzde, yaş grupları ve cinsiyet tarafından ayrı olarak özetlendi. Ayrıca, cinsiyet ve yaş grupları arasındaki fark Chi-square ve Fisher'in tam testleriyle karşılaştırıldı. SPSS 21.0 (SPSS Inc., Chicago, Illinois, ABD) programı veri analizi için kullanıldı, istatistiksel testler α=0.05 önemli düzeyde yorumlandı. p<0.05 seviyesi önem olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Genel keşifler

Çalışmamıza dahil edilen vakaların% 60'ı kadın ve% 40 erkekti, kadınlar için 54.9±17.7 ve erkek için 53.9±17.9 (Table-1). Çalışmaya dahil edilen 500 hasta normaldi, esophageal hastalık 111 (22.2) vakada bulundu, gastrik hastalık 474 (94,8) ve ikili hastalığı 109 idi.

Lesions

Yaşa göre lezyonların dağılımında istatistiksel olarak önemli bir fark yoktu (p=0.781) (Table-2). Cinsiyete göre lezyonların dağılımı incelendiğinde, erkek ve kadınlarda endoskopik patoloji oranı istatistiksel olarak farklıdır (p<0.001). lezyonlar anatomik konumlarına göre ayrıntılı olarak analiz edildiğinde, bu, kadınlarda yüksek gastrit lezyonları nedeniyle (p=0.001) (Table-3). Her iki cinsiyette, esophageal lezyon arasındaki en yaygın lezyon esophagitis ve daha düşük esophageal sphincter (LES) ikinci en yaygın lesion (Table-1).

Table 1. EGD geçiren hastaların dağılımı
Tablo 1: EGD geçiren hastaların dağılımı

Esophageal Lesions

Esophageal lezyonların yaş gruplarına göre dağılımında; hiatal hernia ve esophageal varices in the age of 50. (Hiatal hernia% 0.6% 53.5 p=0.006; Esophageal varices% 1.1% 5.3% p = 0.019) (Table-1). Erkek ve kadınlarda gastrik lezyonların endoskopik sınıflandırma dağılımı önemli ölçüde farklıdır (p=0.015).

Gastrik Lesions Özellikleri

gastrik lezyonların endoskopik topografik dağılımı göz önünde bulundurulur; pangastritis % 74,6 ile en yaygın olanıdır ve ikinci çizgide 18.2% ile görülür. gastrit tip gastrik lezyonların dağılımını göz önünde bulundurun; yüzeysel gastrit %59 ile en yaygın olanı, alkali reflux gastritis tarafından% 19,4 ile takip edilir. Diğer bulguların cinsiyetle dağılımı farklı değildir (Table-6). Endoskopik gastrit lezyonları ve yaş grubu tarafından dağılımının sınıflandırılması; gastrit kategorisinde istatistiksel olarak önemli bir fark vardı (p=0.047), ancak endoskopik topografik bulgular, ülser ve malignancy (p=0.047).=0.364, =0.116, sırasıyla) (Table-7).

Lesions Of Lesions

Kanser lezyonlarının cinsiyet tarafından değerlendirilmesinde; morfolojik dağılımı göz önüne alındığında, biyopsi uygulanan tüm hastalarda inflamasyon görüldü. Atrophy% 10, bağırsak metaplasia% 16, displasia 3.2%, Helicobacter pylori (HP) %36, ve malignancy %1 idi. lezyonların morfolojik dağılımında cinsiyete göre önemli bir fark yoktu (Table-8). gastrit lezyonlarının histolojik değerlendirmesinde; yaş grubu tarafından morfolojik dağılımı göz önünde bulundurulur; atroy, metaplasia ve displasia 50'den fazlaydı ve fark vardı. Atrophy% 13.5% (p=0.001), bağırsak metaplasia% 5.3% vs. 22.3% (p<0.001), displasia 0.6% vs. 4.7% p=0.012 (Table-9).

Table 2. EGD'de yaş grubu tarafından tespit edilen hastaların anatomik yerlerinin dağılımı
Tablo 2: EGD'de yaş grubu tarafından tespit edilen anatomik konumların dağılımı

Duodenal Lesions

Cinsiyete göre ikili lezyonların dağılımında, tomurcuklarda görülen lezyonlar erkeklerde daha yaygındır ve istatistiksel olarak önemli (p=0.002) (Table-10). Yaş grubu tarafından ikili lezyonların dağılımında fark bulunamadı (Table-11).

Table 3. EGD'de cinsiyete göre tespit edilen lezyonların dağılımı
Tablo 3: EGD'de cinsiyete göre tespit edilen anatomik konumların dağılımı
Table 4. Esophageal lezyonların cinsiyete göre dağılımı
Tablo 4: Esophageal lezyonların cinsiyetle dağılımı
Table 5. Esophageal lezyonların yaşla dağılımı
Masa 5: Esophageal lezyonların yaşla dağılımı
Table 6. gastrik lezyonların ve dağılımın cinsiyete göre sınıflandırması
Tablo 6: Endooskopik gastrit lezyonlarının sınıflandırılması ve cinsiyetle dağılımı

Tartışma Tartışma Tartışma

EGD, esophageal, mide ve ikili hastalıkları tanısında kullanılan bir müdahale prosedürüdür. Genellikle birçok semptomun çeşitli iyi huylu ve malign üst gastrointestinal hastalıklardan dolayı olduğunu düşündüğü kabul edilir. Bu çalışmada, 2017 yılında 500 hastanın EGD sonuçları retrospektif olarak analiz edildi. Vakaların% 60'ı kadın ve% 40'ı erkekti ve kadınların ortalama yaşı 54.9±17.7 yıldı ve erkek yaşı 53.9±17.9 yıldı. Çalışmaya dahil edilen 500 hastanın sadece 18 (%6) normal bulundu. Vakaların 111 (22.2) esophageal hastalığı vardı, 474 (94.8) gastrik hastalık, 109 (21.8) ikili hastalığı. Bu oran% 31.51 esophageal hastalıklar için% 61.15%, gastrik hastalıklar için% 31.51 ve Trakya Üniversitesi serisinde ikili için% 31.51; Dicle Üniversitesi serisinde,% 16,6'sı esophageal hastalıklar için bulundu, % 35.16'sı gastrik hastalıklar için %37 ve ikili için% 48.17. Gastrik hastalıklar, diğer çalışmalara kıyasla çalışmamızda daha yaygındır.

Table 7. gastrik lezyonların ve dağılımın yaş grubu tarafından sınıflandırması
Masa 7: Endooskopik gastrik lezyonların sınıf grubu tarafından sınıflandırma ve dağıtım

Çalışmaya dahil edilen vakaların % 47'sinde Esophagitis, LES'in 33'ünde (%6,6) esophageal varices ve 18'de hiatal hernia (%35). Esophagitis, esophageal lezyonlar arasında en yaygın lezyondu ve LES'in en yaygın lezyonu idi. Esophagitis vakalarının literatürde 1.23-9% arasında rapor edilir ve çalışmamızda% 9,4 ile üst sınırda bulundu. (1, 2)Gastroesophageal reflux hastalığı (GERD) esophagusun en yaygın hastalığıdır ve esophagitis'in en yaygın nedeni reflux esophagitisdir. Esophagitis'in vakaların% 9,4'ünde görüldüğünü düşünün, GERD'nin bölgemizde çok yaygın bir varlık olduğu ortaya çıkıyor. Esophageal lezyonların yaş gruplarına göre analizinde; Hiatal hernia ve esophageal varices'in sıklığı 50 yaşın üzerinde daha yüksek bulundu. (Hiatal hernia% 0.6% 5.3% p=0.006, Esophageal varices% 1.1% 5.3% p=0.019). Hiatal hisnias'ın genellikle 50 yaşından sonra görüldüğü gerçeği, hiatus oluşturan yapıların aşınmasını önerir. (3)cirrhosis teşhis edildiğinde; telafi edilen hastalıkların yaklaşık% 40'ı ve dekompensated hastalığı olanların yaklaşık% 60'ı esophageal varices (4, 5). Esophageal varices genellikle çalışmamızda 50 yaşından sonra görülür ki, cirrhosis'teki varicose veins gelişimi, tanıtan sonra meydana gelen komplikasyon nedeniyledir. Çalışmamızda; gastrik lezyonlar tüm vakalar arasında en yaygın olanıdır ve gastrit tüm mide hastalıkları ve endoskopi vakaları arasında en yaygın hastalıktır. Ülkemizde, gastrit, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi'nde yapılan çalışmada% 78 olarak bulundu ve Osmangazi Üniversitesi'nde yapılan çalışmada% 23'ü buldu. (6, 7) 2012 yılında yayınlanan ve Küba'da yapılan bir çalışmada, gastrit oranı% 91,6 olarak rapor edildi. (8)Çalışmamızda, gastrit yüzde 93,4 oranında bulduk. Beslenme alışkanlıkları, çevresel faktörler ve ilgili bölgelerin genetik farklılıkları, şehirlere göre gastrit oranlarındaki ciddi farklılıklarda rol oynayabilir. Çalışmamızda belirlenen yüksek oran olduğunu düşünüyoruz, çünkü bölgemizde bir sağlık kurumu var, bu şehir merkezine ulaşmak daha kolay. Hastanemize diğer sağlık kurumlarına kıyasla ulaşmak nispeten daha zor olduğundan, daha ciddi ve kalıcı şikayetlere sahip hastalar veya risk faktörlerini değerlendirmeden sonra endooskopik prosedür için değerlendirilen hastalar genellikle bize bir doktor tarafından anılır. Bunun hastanemizde endoskopi geçiren hastalarda yüksek gastrit oranını açıklayabileceğini düşünüyoruz. Sydney sistemine göre gastrit sınıflandırması; bir üstografik, morfolojik ve etolojik bilgi vermek amaçlanmıştır. (9)Bu sistemin en önemli özelliği, gastrik mucosa'daki değişikliklerin beş ana histolojik özellikleri (kronik inflamasyon, neutrophil aktivite, beular atroy, bağırsak metaplasia ve HP yoğunluğu) (10) Çalışmamızda, gastrit’i Sydney sistemine göre sınıflandırdık. Bu sınıflandırmaya göre gastrit topografik dağılımı göz önünde bulundurulur; literatüre uygun olarak, pangastritis 74,6 ile en yaygın olanıdır ve ikinci çizgide 18.2% ile görülebilmektedir. Çalışmamızda, Bayburt eyaletinde yapılan çalışmanın endoskopik topografik dağılımında, pangastritis 74,6 ile en yaygın ve 18.2% ile ikinci bir çizgide görüldü. gastritin kronik dağılımı dikkate alındığında, kronik lezyonlar 63.2% ile daha yaygındır ve cinsiyet ve yaş grubuna göre istatistiksel olarak önemli bir fark yoktur (p=0.552, cinsiyete göre p=0.06). Ppsik ülser hastalığı, ikilinin otobüsünde en yaygın olarak lokalize edilir. İkinci en yaygın site prepyloric antrum. Duodenal ülser, bir gastrik ülserden daha yaygındır. Çalışmamızda, literatür tarafından, psik ülserleri anatomik bölgelere göre değerlendirildikten sonra; gastrik ülserin sıklığı 5.2% idi, ikili ülserlerin oranı %8,6 idi. Bir ikili ülser bir gastrik ülserden daha sık gözlemlendi. Bölgenin sosyoekonomik seviyesinin, antibiyotiklerin ve nonsteroidal anti-inflamatuar ilaçların uygunsuz kullanımı (NSAIDs) ve aşırı hayvan yemek tüketiminin gastrit ve ülser oluşumunda etkili olduğunu düşünüyoruz. Çalışmamızda, gastrik lezyonlarda yetersizlik oranı erkeklerde% 0.5, kadınlarda% 1.3 ve toplam% 1 idi. Hollanda'da yapılan bir çalışmada, gastrit kanseri oranı, Vakıf Gureba Üniversitesi'nde% 1.1,% 6,5, Erzurum'da% 2.1, Diyarbakır'da ise% 1.99 olarak bulundu. (11–14) Türkiye Sağlık Bakanlığı'nın 2008 verilerine göre, 2006-2008'deki kadınlarda mide kanseri oranları% 7,6 ve% 8 idi. Çalışmamızda, kanser vakaları bakanlık oranlarından daha düşük bulundu. Diyetin, bölgesel özelliklerin (climate, yaşam tarzı, vb.), yaşam tarzının karsinogenezinde etkili olduğunu düşünüyoruz. gastrit lezyonlarının histolojik değerlendirmesinde; morfolojik dağıtım incelendiğinde, tüm hastalarda (% 281 kadın, 170 erkek, toplam 451 hasta) biyopsi uygulanan inflamasyon görülür. HP 36%, atroy 10%, bağırsak metaplasia% 16, displasia 3.2%, malignancy %1 olarak görüldü. HP'nin yaygınlığı gelişmiş ülkelerde% 10-50'dir ve gelişmekte olan ülkelerde %80'e yükselmektedir. 2017 yılında Japonya'da HP frekansında yayınlanan çalışmada, gastrik HP'nin yaygınlığı % 6.1 olarak bulundu. (15)2016 yılında ülkemizde yayınlanan bir çalışmada ve Güney Doğu Anadolu'da yapılan bir çalışmada, HP, gastrointestinal şikayetleri olan 129 hastanın 84 (%60) tespit edildi. (16). HP'nin frekansının çalışmamızda yaşlara göre farklı olmadığı gerçeği, enfeksiyonun genç yaşta elde edildiğini ve tedavi yetersizliğinin ve reinfeksiyonun sıklığının arttığını göstermektedir. Intestinal metaplasia (IM) yetersizlik için öncü olarak kabul edilir. Meplasia çalışmamızda% 16 iken, bu oran literatüre göre% 11-48 olarak bulundu. (17) . Ülke içindeki IM oranlarındaki varyasyon, ön planda diyet alışkanlıkları önerir. Ayrıca, sosyoekonomik ve coğrafi koşullar da önemlidir. gastrik lezyonun histolojik değerlendirmesinde; yaş grubu tarafından morfolojik dağılımı göz önünde bulundurun; atroy, bağırsak metaplazisi ve displasia 50 yaşın üzerinde daha yüksektir ve istatistiksel olarak önemli bir fark vardır. Bu durum, yetersizlik artışına yol açan lezyonların yaşla arttığını ve bu beslenme alışkanlıklarının ve çevresel faktörlerin bu durumda etkili olabileceğini düşünüyoruz. Çalışmamızda yer alan vakalardaki ikilide ülserlerin oranı %8,6 idi ve Vakıf Gureba Üniversitesi İç Hastalıkları Endoskopi Ünitesi'nde ülkemizde %6,7 idi. (18, 19)Önceki yıllarda ikili ülserlerdeki erkek/female oranı 5/1 iken, bu oran son yıllarda 1.3/1 azaldı. (20)Çalışmamızda, bu oran 1.5/1 olarak bulundu. Çalışmamız retrospektif doğa gibi bazı kısıtlamalara sahiptir, 2017 yılında sadece bir yıl boyunca başvuran kadın nüfusun yüksek oranı. Ayrıca, 18 yaşın altındaki hastalar yaşları ve retoskop, reto sigmoidoskop gibi daha düşük GI endoskopi ve toplam kolonoskop bulguları ve biyopsi sonuçları dahil edilmedi.

Table 8. Kalp lezyonlarının morfolojik sınıflandırması ve cinsiyete göre dağılımı
Tablo 8: gastrik lezyonların morfolojik sınıflandırması ve cinsiyetle dağılımı
Table 9. Yaş grubu tarafından gastrik lezyonlar ve dağıtım sınıflandırma
Tablo 9: Refer lezyonların morfolojik sınıflandırması ve yaş grubu tarafından dağıtım

Sonuç Sonuç Sonuç

500 hastadan sadece 18 (%6) normaldi. 111 (22.2) esophageal, 474 (94,8) gastrit, 109 (21,8) ikili hastalığıydı. Gaztritis hem gastrik hastalıklar arasında en yaygın hastalıktı ve tüm vakalar endoskop geçirdi. Ayrıca, HP tüm vakaların 165 (36.6)'sında görüldü. Çalışmamız aracılığıyla bölgemizde sık sık görülen endoskopik lezyonları analiz ederek, geniş çeşitlilikteki GIS bozukluklarının belirtileri ve belirtilerinin tanınabileceğini tahmin edebiliriz. Çalışmamızı ve çeşitli çalışmalarımızı göz önünde bulundurarak, üst GI endoskopi genellikle çeşitli GIS şikayetleri ile başvuran hastalar için güvenli bir prosedürdür (21-24). EGD'nin yükselen yaygınlığına rağmen, ülkemizde çok çeşitli GI bozukluklarının ve mevcut ilgili çalışmaların teşhis değerlendirmesinde yıllık raporlar çok sınırlıdır. Burada, çalışmamızın gelecekte planlandığı daha fazla çalışmaya yol açabileceğine inanıyoruz.

Table 10. İkili lezyonların sınıflandırılması ve cinsiyetle dağılımı
Masa 10: İkili lezyonların sınıflandırılması ve cinsiyetle dağılımı
Table 11. İkili lezyonların sınıf grubu tarafından sınıflandırılması ve dağıtımı
Masa 11: İkili lezyonların Sınıflandırılması ve yaş grubu tarafından dağıtım

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Conflict of Interest The authors declare that there is no conflict of interest and no financial support for the study.

Çıkar çatışması
The authors declare that there is no conflict of interest and no financial support for the study.
Etik kurul onayı
The study complies with the provisions of the Declaration of Helsinki, which declares ethical principles to guide medical research. In addition, informed consent was obtained from all patients before the endoscopic procedure.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (23)

23 kaynağın 11 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Alper. A., Dağalp K., Karaeren N. et al. Comparison of Upper Gastrointestinal System Endoscopy Results performed in GATA Gastroenterology Clinic with SSK Patients. National Turkish Gastroenterology Congress, 1993;347 PubMed Google Scholar
  2. Aksöz MK., Altınay ZA., Ünsal B. et al. Evaluation of 3176 Upper Gastrointestinal Endoscopic Examinations. Gastro enterology. 1993;4:668-70 PubMed Google Scholar
  3. Skinner DB, Ellis FH, Lovv DE, Hill LD, Orringer MB. Esophageal Hiatal Hernia, In: Gibbon's Surgery of the Chest, Eds: Sabiston DC, Spencer FC, Fourth Edition, W. B. Saunders Company, Philadelphia, USA, 1990:890-956 PubMed Google Scholar
  4. Goyal RK. Diseases of the Esophagus In Harrison's Principles of Internal Edition: Fauci SA, Braunwald £, Isselbacher K, et al. 15th Ed. McGraw-Hill Inc. International Edition, 2002. A. Kadayıfçı. UTS- Experts Tus Series, Internal Medicine, Atlas Publishing, 2003, 4th edition, Ankara PubMed Google Scholar
  5. Irkörücü O, Gültekin F.A., Uçan B.H. et al. Endoscopic Diagnosis and Pathological Diagnosis Compatibility in Esophagogastroscopy performed by General Surgeons-Original Research. Haseki Medical Bulletin 2011;49(3): 26-39 PubMed Google Scholar
  6. Sarıçam T, Aladağ A, Şahintürk V, et al. Upper Gastrointestinal System Endoscopic Findings and Helicobacter Pylori Infection. Journal of Endoscopy 1993; 4:209-214 PubMed Google Scholar
  7. Galban E, Arus E, Periles U. Endoscopic Findings and Associated Risk Factors in Primary Health Care Settings in Havana, Cuba. MEDICC Review 2012;14:30-37 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Dixon MF, Genta RM, Yardley JH, Correa P, et al. Classification and grading of gastritis The updated Sydney system. Am J Surg Pathol 1996;20:1161–81 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  9. Price AB. The Sydney System: Histological division. J Gastroenterol Hepatol 1991;6:209– 22 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Castell DO, Donner MW. Evaluation of dysphagia: a careful history is crucial. Dysphagia 1987;2:65 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  11. Mulhall BP, Wong RK. Infectious esophagitis. Curr Treat Options Gastroenterol 2003;6:55-70 PubMed Google Scholar
  12. Mellow M. Symptomatic diffuse esophageal spasm mano metric follow-up and response to cholinergic stimulation and cholinesterase inhibition. Gastroenterology 1977; 73:237 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Chuong JJ, DuBovifc SY, McCallum RW. Achalasia as a risk factor for esophageal carcinoma: a reappraisal. Dig Dis Sei 1984;29:1105 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  14. Republic of Türkiye Ministry of Health 2010 Statistics Data. PubMed Google Scholar
  15. Overby A, Murayama SY, Michimae H, Suzuki H, Suzuki M, Serizawa H, et al. Prevalence of Gastric Non-Helicobacter pylori-Helicobacters in Japanese Patients with Gastric Disease. Digestion 2017;95(1):61–66 PubMed Google Scholar
  16. Rugge M, Di Mario F, Cassaro M, et al: Pathology of the gastric antrum and body associated with Helicobacter pylori infection in non-ulcer patients: is the bacterium a promoter of intestinal metaplasia? Histopathology 1993; 22:9-15 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  17. Meijssen MA, Tilanus HW, van Blankenstein M, Hop WC, Ong GL. Achalasia complicated by oesophageal squamous cell carcinoma: a prospective study in 195 patients. Gut 1992;33: 155 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  18. Qualman SJ, Haupt HM, Yang P, Hamilton SR. Esophageal Lewy bodies associated with ganglion cell loss in Achalasia. Similarity to Parkinson’s disease. Gastro enterology 1984;87: 848 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  19. Chan FKL, Leung WK. Peptic Ulcer Disease. Lancet 2002; 360: 933-41 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. Fennerty MB., complications of endoscopy. In: Clinical practice of gastroenterology. Brandt LJ (ed). Volume 2. Current medicine. 1999:1539-1548 PubMed Google Scholar
  21. Silvis SE., Nebel O., Rogers G., Sugawa C., Mandelstam P. Endoscopic complications. Result of the 1974 American Society for Gastrointestinal Endoscopy Survey. JAMA. 1976; 235(9):928-930 29 77 Esophagogastroduodenoscopy Applications Bulunmaz et al. PubMed Google Scholar
  22. Mousavi S., Nobahar M., Vafaei A.A., Malek M., Babaei M., Malek F., et al. Complications of upper gastrointestinal endoscopy in unsedated patients. Indian J. Gastroenterol. 2004;23(5):193 PubMed Google Scholar
  23. Wolfsen HC, Hemminger LL, Achem SR, Loeb DS, Stark ME, Bouras EP., et al. Complications of endoscopy of the upper gastrointestinal tract: a single-centre experience. Mayo Clin proc. 2004;79(10):1264-1267 DOI Crossref PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Bulunmaz EB, Gurler M. Retrospective Analysis of the Esophagogastroduodenoscopy Applications at Endoscopy Unit within Year 2017. Ulutas Med J. 2022;8(1):18-29. doi:10.5455/umj.20220118122431

Bulunmaz, E. B., & Gurler, M. (2022). Retrospective Analysis of the Esophagogastroduodenoscopy Applications at Endoscopy Unit within Year 2017. The Ulutas Medical Journal, 8(1), 18–29. https://doi.org/10.5455/umj.20220118122431

Bulunmaz, E.B. and Gurler, M. (2022) 'Retrospective Analysis of the Esophagogastroduodenoscopy Applications at Endoscopy Unit within Year 2017', The Ulutas Medical Journal, 8(1), pp. 18–29. doi: 10.5455/umj.20220118122431.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim