Euthanasia ve Human Dignity arasındaki çatışma: Farklı bir Glance

Giriş Giriş

Ölümü tanımlamanın zorluğu, onu hayattan ayırt etme konusunda yatıyor. 1768 yılında, Encyclopedia Britannica, “ölüm genellikle ruh ve bedenin ayrımı olarak kabul edilir, bu da sendikada bulunan, yaşayanlara karşıdır” dedi. (1).

19.^- Yüzyıllar, tespit edilen kriterler, ölüm teşhisi basit ve şüphesiz, kalp fonksiyonunun korunmasız bir ölüm kanıtıdır. Ancak, bilimin ilerlemesi bu tür kriterleri sorguladı. Harvard Tıp Okulu Komitesi, geri dönüşümlü yoldaşın ölüm kriteri ve "beyin ölümü" tanımı üzerinde çalıştı - modern tanımların ayrılmaz bir parçası olan bir terim. (2).

Modern defibrilatorun yaratılması ölüm algısını değiştirdi. Hayvanlara statik şok sunmak 18 yaşından beri test edilmiştir.^- Yüzyıllar ama 1906'ya kadar Louise Robinovitch'in hem dış atış hem de transthoracic defibrilatorunu neredeyse icat etmesi değildi. Bu, mühendislik profesörü William Kouwenhoven ile çalışan doktorlar Orthello Langworthy ve Donald Hooker, 1930'larda defibrilasyonu yeniden icat etmiş ve sonunda modern kardiyopulmoner resusasyon haline gelecektir. Kalp ve akciğer fonksiyonu nihayet ölüm kavramından ayrıydı (3).

Modern tanımlar Dorland'ın Illustrated Medical Dictionary, ölüm olarak tanımlamıştır: “Yaşamın amacı; tüm hayati beden fonksiyonlarının kalıcı cessation. Yasal ve tıbbi amaçlar için, ölümün aşağıdaki tanımı, aşağıdaki tüm geri dönüşsüz bir şekilde ele geçirilmiştir: 1) toplam felsaire fonksiyonu, genellikle EEG tarafından sabit sistem olarak değerlendirilmiştir. Beyin ölümü: Respiration, shivering, vb. dahil tüm spontan kas aktivitesinin yok edilmesi için kesin olmayan beyin hasarı ve 30 dakika boyunca, hipotermi veya tüm toksikasyon eksikliği. Aynı zamanda irreversible coma ve beyin ölümü olarak adlandırılır.”(4).

“Ölüm” terimi, tüm ülkeler tarafından yaygın olarak kabul edilir, belki Danimarka ve Japonya'dan, kardiyorespiratory ölümü ile birlikte yaşamın biyolojik bir sonu olarak kabul edilir ve ne zaman meydana geldiğinde, daha fazla tedavi desteği gereksiz kabul edilir. (5, 6)Ancak, beyin ölümü göz önünde bulundurularak din ve tıp arasında bir çatışma var. Tam kalp ve pulmoner fonksiyonu olan bir beyin hastası mortuary'ye ait değildir. Bazen bu durum kardiyopulmoner desteğinin günlerinden sonra bile gerçekleşir; “yaklaşık ölü” olarak adlandırılan bir devlet, ancak zaten ölü değil ve kalıcı vejetatif devleti temsil eder. Bir vejetatif durumda bir hasta uzun yıllar boyunca böyle yaşayabilir olsa da, bu hastalar tıbbi ekipman desteği olmadan hayati işlevleri sürdüremezler. (7, 8).

Euthanasia

"euthanasia" kelimesi Yunan kelimelerinin "EU" ve "Thanatos" kombinasyonundan gelir ve "iyi bir ölüm" anlamına gelir ve ilk olarak "öğrenci Francis Bacon" tarafından kullanılmıştır. Acısız ölümdür, ciddi yaralanmalardan, organ başarısızlığından veya uygulanabilir hastalıklardan muzdarip olanlara merhamet ederek. Ancak, teknolojik gelişmeler nedeniyle herhangi bir kurtarma umudu olmadan bile hastaların hayatını genişletmek mümkün olduğu gibi, negatif veya pasif euthanasia da kullanılmıştır.

Pasif euthanasia, bir veya daha hayati organların başarısızlığı nedeniyle fiziksel ölüm için gerçekleşecek herhangi bir teknik destekten çekilmeyi ima ediyor. Buna ek olarak, bu terim aynı zamanda çok ciddi zihinsel bozuklukların (depresyon) sonucu olan kalıcı fiziksel yaralanmalara da bağlıdır.

Euthanasia

Euthanasia, belirtildiği gibi, tedaviye umut etmeden yetersiz olan hastalara ölüm nedeni ile ifade eder. Yardım edilen ölüm her zaman bir doktor tarafından ve bazı durumlarda (örneğin beyin ölümü) hastanın talebi olmadan bile denenmektedir. (7)İngiltere Kralı George V bu tür euthanasia’ya maruz kaldı. 1936 yılında, hem Kraliçe Mary hem de Galler Edward H (daha sonra İngiltere Kralı) Lord Dawson, kraliyet doktoru, Kral George için euthanasia'ya devam etmek için emretti. Lord Dawson morfine ve kokaini zamanında acısız bir ölüm sağlamak için enjekte etti (8).

Aktif Euthanasia

Ölmekte olan hastadaki aktif veya doğrudan müdahale onu acılarından serbest bırakmaktır. Bu prosedür, ciddi bir şekilde hastalanan insanlar için ölüm genellikle ilaç enjeksiyonu ile meydana gelir. Aktif euthanasia kararı yetişkin bilinçli hastalar veya akrabaları, arkadaşlar veya doktorlar tarafından bilinçsizce yapılabilir (9).

Pasif Euthanasia

Bir hastaya tedavinin durdurulması, böylece ölüm organ arızaları nedeniyle fiziksel olarak gerçekleşecektir. Bir hastalıktan acı çeken bir insan için kullanılan herhangi bir yapay destek nedenidir. Farklı destek türleri nefes ve kalbi desteklemek için çeşitli cihazlar içerir, serum ve kan transfüzyonları, yapay oksijen tedariki, kalıcı catheters, vb. (9).

Yardımcı İntihar

Zihinsel olarak istikrarlı bir hasta, tam bir bilişsel kapasite ve ölüm kaybına yol açacak olan dejeneratif end aşamalı bir hastalıktan muzdarip ve erken bir ölüm elde etmeye yardımcı olur. Hastalığının sonuçlarından önce hayatını sonlandırmaya karar verir. Yardımcı intihar, hastanın gelişinde intihar etmek veya intravenöz enjeksiyon ile yardım etmek için uyuşturucu almak kadar basit olabilir. (10).

Eugenic Euthanasia

Eugenic euthanasia, insanları zihinsel olarak ortadan kaldırmayı, fiziksel olarak engelli ve acısız ve bağımsız bir yaşam yaşayamayacağı ciddi sağlık sorunlarıyla çalışamaz. Eugenic euthanasia (yönetmen veya dolaylı) toplumun sağlığı ve finansal ve psikolojik yükün deşarjı içindir. Bu euthanasia formu, farklı modern toplumlarda “özel ihtiyaçlar” olan insanların entegrasyonu nedeniyle yok edilme eğilimindedir. Günümüzde, eugenic euthanasia, doğumdan kısa bir süre sonra neonatal ölüm kısa sürede sonuçlanan beyin veya yetersiz hastalıklarla doğan çocuklara atıfta bulunur. Bu nedenle, kürtaj aynı zamanda bir tür göçmen olarak kabul edilir (10, 11).

Voluntary Euthanasia and Living Will

Voluntary euthanasia, “yaşamın sonu” bakımı hakkında belirsizliği azaltmak için bir yoldur. “Ölümcül euthanasia’da, hastanın yazılı bir ifadeye işaret ettiği (Living Will) bir tedavinin nasıl olmasını istediğini veya hatta zihinsel olarak ölümüyle ilgili bir karar veremezse tedaviyi reddetmesini ister. (12).

Kilisenin Rolü

Hem Ortodoks hem de Katolik Kilisesi, euthanazi konusu hakkındaki görüşlerini dile getirdi. Teologlar, yaşamın Tanrı'dan bir hediye olduğunu ve kimse bunun hakkında karar vermelerine izin verilmediğini ilan ederler, hastanın kararı olsa bile euthanazi'nın hakkını inkar ederler. Her insanın görevi, hayatını Tanrı'nın planına ayarlamaktır. Taitional ölüm ya da intihar sadece bir cinayet olarak anlaşılmazdır, çünkü bu şekilde Tanrı'nın egemenliği dikkate alınmaz ve Tanrı'nın mülkü yok edilir.

Roma Katolik Kilisesi, Ortodoks Kilisesi'nden çok az farklılık gösterir, ancak geleneksel terapilerden başka biriyle tedavi edilmeyi kabul eder. Bu tür tedavinin durdurulmasını bile onaylar, olası sağlık iyileştirmenin beklenmediğini (13)Bir şekilde bu yorumlama insan anlamını tersine çevirir, çünkü her hasta sadece herhangi bir iradeye sahip olmadan Tanrı'ya ait bir nesnedir. Ama eğer euthanasia Hristiyan rehberliği ile uyumlusa, hayat desteğini de Tanrı'nın yok edilmesi için serveti teşvik ettiğini söyleyebiliriz. (13–15).

Hastaların Seçimi

Her doktor euthanasia (Figure 1) yapmadan önce birçok faktörle uğraşmak zorunda kalacak. Doktorların asla intihara yardım etmemesi gerektiğinin görüşü, yaşamın sahip olabileceği kişisel anlamların karmaşıklığını dikkate almamalıdır ve uzatılmasının en yüksek hakkıdır. Bunlar euthanasia’ya karşı çıktılar ve intihara yardım etmek, yaşamın her insan için en büyük değeri olmaya devam ediyor.

Bununla birlikte, hayat her zaman böyle tedavi edilmez. Kalıcı vejetatif durum, birçok insanın yaşamın gerçek anlamını kaybettiği en temsil örnektir. Bir vejetatif durumdaki bir hasta, bilinçli deneyimin herhangi bir yeteneğinden geri dönmemiştir. Bu durumda, yaşamın değerleri olduğuna inanmak zor ve bu nedenle, bu gibi yaşamaya devam edemeyen birçok insanla artık iyi düşünülmüyor. (16–18). Euthanasia'nın en zor vakaları, hastanın genişletilmiş bir süre için yapay yöntemlerle hayatta tutulmasının vejetatif devletler içerir. Bu hastalar öldü ancak mekanik desteği ortadan kaldırmaktan kısa bir süre sonra ölecek. Bununla birlikte, tüm vejetatif devletler kalıcı olmadığından, euthanasia sadece kalıcı vejetatif durumda bir seçenek olarak düşünülmelidir. Bu tür durumlar, bu tanımlı dönemden sonra bir vejetatif devlet yıllarının aşıldığını kanıtlamış olsa da, birçok kez tıp tarafından tanımlanan bir süre boyunca beyin hasarına neden oluyor. Son ama en azından, bu tür hastaların hayatta tutulmasının, yüksek tıbbi maliyetler nedeniyle daha büyük ve daha temel ihtiyaçlara tedavinin reddedilmesine neden olabileceğinden bahsetmek önemlidir. (19, 20).

AIDS olan hastaların durumu, euthanasia’yı haklı çıkarabilir. Bu hastalar hastalığın son aşamasında bile zihinsel açıklık ve farkındalık koruyacaktır. Bu acı dönemde, büyük bir kilo kaybıyla çok zayıflar. Genellikle şiddetli nefese neden olan ishal, ağrılı ülserler ve pulmoner başarısızlık gibi diğer ciddi komplikasyonlardan muzdariplerdir. Bu noktada, gelecek ölüm matematiksel olarak emin. Bununla birlikte, hastalar sonsuz aylar önce acılarını kaybetmiş ve hastalığın ölümcül komplikasyonlarını bekliyor olabilirler. (21, 22).

Genel olarak, tedavinin reddedilmesi veya geri çekilmesi aşağıdaki durumlarda anlaşılabilirdir: a) hasta tam zihinsel kapasiteye sahip olduğunda veya hasta yazılı ve imzalandığında b) müdahalenin kendisi, hastanın mutlak bir doğrulukla ölümüne yol açacak ciddi bir yetersiz hastalıktan muzdarip olduğu durumlarda, önceden tahmin edilen bir zamanda ve yük arasındaki karşılaştırmayı içerir. Diğer kriterler şunlardır: a) “yaşamın kalitesi” b) finansal sorunlar c) yaş (yalnızca, bir kriter oluşturmamalı), HIV enfeksiyonunu ve sosyal durumu kriter olarak kabul edilmez ve etik hastaların değerlerini koruyan bir çatışma çözümü sistemi kurulmalıdır.(23–25)Her ikisi de intihar ve euthanasia cinayet biçimleri olarak kabul edilirken, ABD doktorlar daha az yasal sorumlulukları nedeniyle onlara karşı daha az karşıdır. Aslında, Hollanda'da aktif euthanasia, doktorların genellikle hastalarıyla yaratma eğiliminde olduğu özel ilişki nedeniyle daha tercih edilir, ikinci kararlarını kendi başlarına bırakmak zorunda kalır. Bununla birlikte, aktif euthanazi dört koşulun gerekli olmasına izin vermek için: 1) Hasta zihinsel olarak istikrarlı olmalıdır, 2) Sabırlı istekler euthanasia’ya kalıcı olarak ve defalarca, 3) sorumlu olan doktor başka bir doktora danışmalıdır ve 4) hasta güçlü ağrı kesiciler üzerinde bile acı çekmeli. (23, 26) .Euthanasia'yı talep eden hastaların zihinsel sağlık uzmanları tarafından incelenmelidir, böylece intihar niyetleri olmadığını teyit etmek için. Bununla birlikte, bu görüş tüm kriterler yeterli olmadığı için tartışmalıdır ( 1973'e kadar eşcinsellik zihinsel bir bozukluk olarak kabul edildi). Ayrıca, büyük bir kültürel boşluğun varlığı zihinsel sağlık uzmanlarının hastaların gerçek niyetlerini anlayabilecekleri konusunda kuşkular yaratır. (27, 28).

Hastaların özerkliğine saygı gösterme hakkı. İnsan özerkliğinin kapsamı ve ciddiyetle ilgili bir anlaşmazlık olsa da, kişinin kişisel haklarının tanınması bir zorunluluk olarak kabul edilir. Hiçbir hak, bireylerin sahip olduğu haklarından daha kutsaldır ve yasadan başka herhangi birinin müdahalesi olmadan hayatlarını kontrol etmektir. Zihinsel olarak istikrarlı olan herhangi bir yetişkin, vücutlarının kaderini karar verme hakkına sahiptir. (18, 29)Bir bebeğin ölümü, bir beyin ya da yaşlı olmadan doğan, çevreye karşı ters bir şekilde kayıp olan bir organ sisteminin ölümü, insan olmanınkinden daha fazla olarak kabul edilir. Euthanasia ile ilgili başka bir alan obstetrics. Prenatal testler yetersizlikler ve uygulanabilir doğum kusurları tanımlarken, doktor bir euthanasia şeklinde devam etmek zorundadır. (30–32)Bu küresel uygulamaları çevreleyen ahlaki ve sosyal soruların ayrılmaz bir kısmı var.

Dünya her geçen gün daha karmaşık hale geliyor. Toplum, dünya çapında toplumsal grupların kumaşını yeniden şekillendirecek ve şeffaf bir şekilde dünya çapında toplumsal grupların kumaşını yeniden kuracak olan bir yeteneksizliğe ihtiyaç duyar. (12, 18). Çok az insan, keşfedilmemiş sular için başladığında tekneyi alma yeteneğine sahiptir. Tarihin sayfaları bizi, insanların gerekli keskinliğe sahip oldukları ve toplum yetiştirmek için liderler olarak yargı ve anlayışa sahip oldukları bazı iyi örneklerle sunar. İnsanlar farkında olmadığı için, okula ve üniversite eğitim programlarına ve sağlık sistemlerine erişim, bu olağanüstü hedef doğrultusunda hayati önem taşıyor. (33). Tıbbi enstitüleri tasarlamak ve kurmak, kök hastalıklarına yardımcı olacaktır. Bu reformlar dünyanın yüzünü bir colossal ölçeğinde dönüştürecek; insanlar için yüksek seviyeli akademik çalışmaları sürdürmek için yüksek bir hedef olacaktır; şüphesiz ki, zengin bir toplum yeniden inşa etmek için. Küresel sağlık yapılandırılmış sistemi kesinlikle iyileşme, inovasyon ve arzulama adımlarını sağlayacaktır. (34).

İnsanlar uygun, dengeli bir liberal toplum yaratma yeteneğine sahip olmalıdır: insanlığın nasıl hızlayabileceğini, insan ırkının başarılı olabilmesi için mümkün olduğunu hatırlatmak, doğru yönde hareket etmek, bu basit. Yaratıcılık, girişimcilik, soğuk gerçekçilik, açıklık ve işbirliği, toplumdaki sorunlara çözüm getirmek için ayrı bileşenler oluşturmak bugün sağlık, etik aksan ve içsel denge, küresel güvenlik, yenilenebilir enerji kaynakları ve iklim değişiklikleri alanlarında karşı karşıyadır. (35, 36)Sağlıklı bir aile hayatı toplumun refahında önemli bir rol oynar. Yani konuşmak için, herhangi bir ebeveyn bir evliliği sürdürmek ve güçlü bir aile ünitesi kurmak zor bir görevdir. Doğum ve büyüyen çocuklar yetişkinliğe böyle bir şekilde yetiştirme süreci, çocukların zorluklarla, engellerle ve ödüllerle bir araya gelmeleri. Güçlü, istikrarlı bir aile ünitesi sadece değerli değil, aynı zamanda sağlıklı, üretken bir toplumu korumak için bir zorunluluktur. Ailenin gücü ve birliği içinde potansiyel bir düşüş toplumun kurumsal doğası üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olacaktır. (37, 38)İnsan kişiliği doğal bir onura sahiptir. Terminalli hasta olan her insan ama zihinsel olarak dayanılmaz bir şekilde acı çekme ve onurlu bir ölüm üzerine karar verme hakkını taşır. (12, 14, 24). Uygun ve acı verici bir hastalıktan muzdarip herhangi bir zihinsel yetkili kişi tıbbi tedaviyi reddetme hakkına sahiptir, acısız bir öldürmeye karar verir veya hatta gestation durumunda bir kürtaj talep eder. Aksi takdirde terminalli hasta bir hastada ağrıyı rahatlatmak için bir ömür erken sona erdirme uygulaması bir insan seçeneği gibi görünüyor (39) . Bir hastanın hayatını yeniden teşvik etme şansı olmayan bir toplumun uzun sürmesine ve bir karar verme kapasitesine sahip olması gerekmez. Bir insan hakları perspektifinden düşünce özgürlüğü, özgür bilinç ve dinin pratik hakkı iyi belgelenmiştir. Terminalli hasta konuların fiziksel ve zihinsel bütünlüğü konusunda doğruları vardır, gizliliği ve kendi kendini belirleme konusunda bir karar verme hakkına sahiptir. Bir inanç tutma ve savunma hakkı, entegre bir insan kişiliğinin mutlak ve önemli bir bileşenidir. İnsanların kendi ölümünü kontrol etme arzusu, eşsiz aile ortamında ölmek, bir kişinin kendi kendine karar vermek için bir konumda olmak, tamamen farklı, kitlesel, olgun ve eşsiz bir insandan ayrı ayrı ayrı bir özelliktir. (12, 15, 18, 23).

Etik ikilemler ve düşünceler değerleri olduğunda, onlara ve sonraki bir çatışmaya yaklaşmanın farklı yolları görünür. Euthanasia ya sınırsız ya da gönüllü olamaz; eğer tamamen yetersiz olan bir kişi üzerinde yapılırsa ve ölümüyle ilgili rızaya sahip olamaz. Euthanasia, doktorların temel yaşam boyu tıbbi tedaviyi inkar etme veya kürtaj talep etme konusunda yasal işlemlere tabi olabileceği belirgin ve görünür bir tehlikeli durum için potansiyelini gündeme getiriyor. Bu durumda, euthanasia adalet mahkemesinde ve biyoetiklerde en çok işkence edilen terimlerden biri olmaya devam ediyor. (5, 13).

Mevcut yörüngede, euthanasia uygulaması, bazı toplumların kabul edilmesi için son derece zor olduğu düşünülmektedir, çünkü fikirler, kültürel ve toplumsal farklılıklar, hayatta kalma içgüdüleri ve dinin etkisi. Bu toplumlardaki Autonomy, hastanın kriterlerinden ziyade dış kaynaklardan ortaya çıkıyor gibi görünüyor (13–15, 40).

Özerklik, Sağlık ve İnsan Hakları

Yunan kelimelerinden "autos" ve "nomos", özerklik öncelikle biyoetikphilosophy, kendi kendine bağlı ve disiplinde kullanılmıştır. Ticaret terimi, ahlaki yasaya uymayı ifade eder, kendi kendini kınayan ve bağımsız bir toplumun yaratılması için çerçeve sağlar. (42, 43)Özerk konular, kendi değerleri, motivasyonları ve fikirleri ile tutarlı ve anlamlı seçimler yapabilme yeteneğine sahip kişilerdir - büyüdükleri yollara ve genellikle tamamen işlevsel ve yetkin bir beyine dayanan kendi yasalarını hazırlamak. Bunlar bilişsel ve duygusal güç, yetkinlik ve kendileri için karar verme kapasiteleri olan kişilerdir. Özerk olmayan kişiler, diğer taraftan kendileri için karar veremezler. Kendilerini başkalarıyla karşılaştırmanın açığını gösteriyorlar. Bu, familal, kültürel veya sosyal kökeni nedeniyle olabilir, zihinsel kapasite eksikliği veya diğerlerine uygunsuz bağlılık ve bağımlılıktan daha da kötü olabilir. Autonomy, bir kural olarak, hastanın "kendi önceliklerini ve fikirlerini" odak noktası haline getirir; ancak asla tek nokta, tıbbi bakım. Yetkin hastalar herhangi bir ve tüm tıbbi bakımı reddetme hakkına sahiptir (44).

Özerkliğin intrinsic ivmesi tarafından zorlanılan hastalar, almak istedikleri sağlık türüne ilişkin seçim yapma hakkına sahiptir. İkinci bir görüşe doğru, bilgi hakkı olduğu için önemli bir kayıttır. Hastalar, bu tür koşullarda gerekli olan tıbbi danışmanlık kurullarının oluşumu da dahil olmak üzere tıbbi testler veya operasyonları tercih edebilir. Finansal statüsüne dayanarak, sosyal koşullara bağlı olarak, kullanılabilirlik ve sağlık bakım sisteminin seviyesine bağlı olarak, hastalar günümüzde gelişmiş ve gelişen dünyada her şeyi talep etme gücüne sahiptir. (45, 46) İnsanlar bağımsızlıklarını çeşitli şekillerde ifade eder ve egzersiz yaparlar. Euthanasia hesabının, bu önyargıyı, önyargıyı ve engelliliğe karşı korkunun hayati bir rol oynadığını düşünerek; euthanazi dileği saygı gösterilmesi gerekir (47).

Özerkliğin standart prensibi, hastaların kendi yaşam ve ölüm sınırlarını tanımlamak için izin verir. Bu sınırlar basit görünüyorsa bile, aynı anda koncise ve belki de viski görünebilirler. Bu sınırları ciddi bir şekilde ihlal etmediler, saygı göstermeli ve tıbbi doktorlar tarafından göz ardı edilmemelidirler. Euthanasia eylemi, gerçekte, bir konunun fiziksel ve bilişsel mahremiyetinin “invasion”ını içerir. Hasta için, euthanasia kendi kendini belirleme borcunu içerir. Tıbbi bilimde ciddi ve sürekli baskı altında klinik bir ortamda doğru ve verimli bir şekilde performans göstermek, en değerli teşebbüs olabilir. Hastalar için terminalli hasta olarak sınıflandırılmış ve euthanasia'yı kabul edemeyen hastalar için, güvenilmez ve dayanılmaz ağrıları sonlandırmak ve yaşamın son aşamalarındaki rahatsızlıkları ortadan kaldırmak için onların hakkı (48).

Hastaları doktorları ile tıbbi ve kişisel bilgileri paylaşmanın isteksizliği tıp biliminde önemli bir engel olacaktır. Klinik doktorlar saygı ilkesini, takdiri, terminalli hastalarla en yüksek derecede açıklamayı göstermeli ve dileklerini göstermelidir. Tıp gizliliğinin anayasal yasa tarafından korunduğuna göre değil, bazen mahremiyet ve takdir ilkeleri, medico-public güvenlik nedenlerine hizmet etmek zorlaşır. (49, 50).

Rational thinkingfor consent yasal bir kavramdır. Adalet kavramıyla bir araya gelen kontenjan, demokrasinin modern liberal dokusuna temeldir. John Stuart Mill, el yazmasında ısrar etti, On Liberty: “Bu gücün herhangi bir sivil toplum üyesi üzerinde doğru bir şekilde egzersiz yapmasının tek amacı, diğerlerine zarar vermek. Kendi iyiliği, ya fiziksel ya da ahlaki, yeterli bir garanti değildir.” (51)Bir hasta tarafından bir terminal hastalığında yaşam boyu tedavinin reddedilmesi bağımsız ve samimi bir seçenek olarak görülmemelidir. Sahte tıp uzmanı, hastanın yaşamının kişisel özelliklerini göz önünde bulundurmalıdır, ben.e., engelli, kişilik dezavantajları, alkolizm, narkotik veya psikiyatrik durumu ciddi şekilde olumsuz bir karar verme prosedürü etkileyebilir. Tedavinin Denialı, toplumsal gruplar içinde yetersiz iletişim gibi sorunlarla tetiklenir, araba ve bakım yokluğu, fakir aile interconnection veya sosyal ilişkilerin baskınlığı veya sosyal ilişkiler (14, 16, 17, 20, 24).

Hastalar hayatlarının sonuna kadar yakın hissettiğinde ve acıya dayanmadan acı çektiğinde, artık yaşamaya değmez. Birçok hasta için, bu koşullar altında yaşamın devamı artık en büyük değer değildir. Kontrol kaybetme korkusu, onur kaybı ile birlikte, aynı zamanda gelen finansal yük ile birlikte, euthanasiasia’ya yol açan motive edici faktörlerden biri gibi görünüyor. (52–54).

Sonuç Sonuç Sonuç

Ölüme neden olan niyetle euthanasia'yı eşitleyen bir yanlış var. Örneğin, bir gönüllü ayda hükümet dışı bir insani organizasyona önemli bir miktar sunar (örneğin UNICEF). Finansal zorluklar onu abonelikten vazgeçmeye zorladı, ancak önemli etkileri finanse ederek meydana geldiğinin farkında olmasına rağmen, gıda, su ve eğitim gibi temel ihtiyaçlar altında gelişmiş bir ülkenin çocuğundan yoksundur. Ancak kişinin zarar vermekle suçlanması için herhangi bir koşulda mümkün değildir. Dahası, euthanasia'nın kabul edilmesinin cinayet oranını artıramayacağı argümanlar kanıtlanamaz. Aynı argümana göre, prenatal checkup, yetersizlikler ve yakın anormallikler ile olası fetüslerden kaçınmak için teşvik edilmelidir. Prenatal tanının gestation sırasında adım atarak takip edildiğini sağlamak, ciddi fetal malformasyonlar gerçekleşmeyecektir.

Herhangi bir durumda, tüm kriterler çok dikkatli düşünülmelidir çünkü bir fivolo kararının sonuçları uluslararası toplum için felaket olurdu. On Emir ve Hippocratic Oath cinayeti yasaklamasına rağmen, acı çekmeden rahatlamayı yasaklamıyorlar. Euthanasia, nüfus birimini kontrol etmenin bir yoludur, toplum ve işlevsel ve verimli bir toplum yaratmak için yeterli insanları seçmenin bir yoludur.