The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=215692

Özgün Araştırma · Açık erişim

Hemoglobin A1c'in değiştirilmesi, Tip-2 Diyabet Mellitus'daki Plakt Cilt anlamına gelir

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Huseyin Kurt1
  • Davut Demirkiran1
  1. Department of Internal Medicine, School of Medicine, The University of Balikesir, Turkey ROR
PDF indir (1.1 MB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20160211122820

Özet

Arka plan: ortalama plakalı hacim (MPV) seviyesi diyabet mellitus (DM) artışı ile bilinir. Amaç: Bu çalışmada, ilk amaç, MPV ve hemoglobin A1c (HbA1c) ve oruç plazma glukoz (FPG) arasında bir korelasyon olup olmadığını incelemektir. İkinci amaç, MPV ve HbA1c ile FPG arasında bir korelasyon olup olmadığını araştırmaktır: Çalışmada, temel ve son HbA1c, MPV ve FPGA 343 hasta değerleri incelendik. Çalışma grubu (SG), HbA1c seviyelerinin %1 oranında azaldığı ve HbA1c seviyelerinin değişmediği diyabetle 169 hastadan oluşuyordu. Sonuçlar: CG'ye benzer, HbA1c SG seviyesi 7.58'e azaldı ve MPV seviyesi 8.68'ye azaldı. MPV ve HbA1c seviyeleri arasında pozitif bir korelasyon var (r≤154; p<0.005). Ayrıca, MPV ve HbA1c değişiklikleri arasında pozitif korelasyon bulundu (r≤216; p≤0.005) ve MPV ve FPG değişiklikleri (r≤245; p≤0.001) SG. Dahası, MPV ve HbA1c değişiklikleri arasında pozitif bir korelasyon vardı (r≤306; p<0.005) ve MPV ve FPG değişiklikleri (r≤306; p<0.005) hastalarda insülin tedavisi uygulandı. Sonuç: HbA1c seviyesindeki değişim, MPV seviyesine benzer. MPV'deki insülin terapisinin etkisi önemli.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Diyabet, kronik hiperglisemi ve kan lipidleri ve çeşitli komplikasyonlara neden olan çeşitli komplikasyonlara bağlı olarak yaygın olarak bildirilen protein bozukluklarının bir hastalığıdır. (1)Diyabetin uzun vadeli komplikasyonları, retinopatiyi görme kaybı ile içerir; nephropati renal başarısızlığına yol açtı; Ayak ülserleri riski olan periferik neuropati, amputasyonlar ve Charcot eklemler. Ayrıca, otonomik neuropati kardiyovasküler semptomlara ve cinsel disfonksiyona neden olur. Diyabetli hastalar atherosclerotic kardiyovasküler, periferik arter ve cerebrovasküler hastalık belirtilerine sahiptir. (2)Tip-2 diyabet mellitus (DM) olan insanlar iki ila dört kat daha yüksek koroner kalp hastalığı riski (CHD) morbidite ve mortalite, dört kat daha yüksek bir kongestive kalp yetmezliği riski, iki katı daha yüksek bir inme riski ve diyabetsiz olaylardan daha yüksek bir risk (3, 4)Kalp ölüm riski, tip 2 DM ile durumlarda kan şekeri konsantrasyonu ile ilişkili olduğu rapor edilmektedir. (5, 6)Büyük epidemiyolojik araştırmalardan kaynaklanan verilere dayanarak, diyabet CHD ve cerebrovasküler risk eşdeğerliği olarak sınıflandırılmıştır. (7, 8).

Plaklar normal heestazın bütünlüğünde önemli bir rol oynarlar. Daha yüksek olan plakalı plakalar (MPV) hemostatik olarak daha reaktifdir ve prothrombotic faktörü trombona Atroboxtan A Ait Daha yüksek miktarlarda üretilir2 2Ancak propensity to trobosis (9, 10)DM'li hastalarda ve MPV diyabetli hastalarda diyabetli hastalarda önemli ölçüde daha yüksek bulundu. (11, 12)Anormal insülin eylemi nedeniyle plakalı aktivite, DM'nin vasküler komplikasyonlarının geliştirilmesinde vurgulanmaktadır. (13)A1c'de Hemoglob (HbA1cŞeker toleransı ve şeker yönetmeliğine işaret eden, hemoglobinin yavaş ve non-enzymatic glycosyla oluşturulan bir işarettir. Ek olarak, diyabetli kişilerde glycemia kontrolünü gösterir ve gelişen DM komplikasyonlarının riski ile yakından ilişkilidir. (14).

Tip-2 diyabetinde epidemiyolojik çalışmalar, HbA1c tarafından belirlendiği gibi, diyabetik retinopati, nephropati ve neuropati riski ile ilişkilendirilmiştir. (15). Kılavuz, düşük hiposemi riski olan hastalar için (Amerikan Klinik Endocrinologlar Derneği) veya <7.0% (Amerikan Diyabet Derneği) için kısa diyabet süresi, uzun yaşam beklentisi ve düşük hipoglisemi riskinde bulundu. (16, 17). Action to Control Cardiovascular Risk in Diyabet (ACCORD) tarafından yapılan çalışmada, mikro-vasküler komplikasyonları azaltmak, ancak özellikle yaşlı diabetiklerde mortaliteyi artırmak için bulunmuştur. Bu nedenle, glycemia kontrolünün biraz daha esnek olması gerektiği sonucuna vardı (HbA1c% 77.5) özellikle yaşlı kişilerde (18)Birleşik Krallık Prospective Dia Study (UKPDS), mikrovasküler komplikasyonların ve glycemia'nın riskleri, HbA1c'de (örneğin,% 9 ila 8), komplikasyonların riskinde %35 azalma oldu. (19). Diabetik hastalarda MPV seviyelerini araştıran çalışmalar çapraz segmental olmuştur. MPV seviyelerinin DM'de yüksek olduğu biliniyor ve hemoglobin A1c ve MPV arasında bir korelasyon var. Bu çalışmada, amacımız, MPV'nin HbA1c l seviyelerinin belirli bir süre içinde değişip değişmeyeceğini araştırmaktır.

Çalışma Tasarımı

The Studied Subjects

Mevcut çalışma, Ocak 2014 ve Aralık 2015 tarihleri arasında Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde DM tanısı alan hastaların retrospektif incelemesiyle yapıldı. Klinik takip sırasında, DM tanısı alan hastaların ayrıntılı tarihi ve düzenli olarak araştırıldı, rutin fiziksel muayeneler yapıldı ve kullanılan tüm ilaçlar kaydedildi. Fiziksel muayene, sphygmomanometre kullanarak 10 dakikalık bir süre sonra oturan konularla systolic kan basıncı ve diastolic kan basıncı ölçümü içeriyordu. DM tanısı alan hastaların rutin kontrolleri her 3 ay boyunca, atecubital vein'den gelen kan örnekleri tam kan sayımını belirlemek için alındı, urinized, 12 saat oruç şeker, toplam kolesterol, LDL kolesterol, trigliseritler, urea, creatin, aminotransferaz seviyeleri. Hastalardan alınan kan örneklerinin sonuçları aynı gün değerlendirildi ve ihtiyaç durumunda tedavi geri alındı. DM tanısı alan hastaların tıbbi kayıtlarını analiz ederek, çalışma kriterlerine uygun olanlar çalışmaya dahil edildi. Son 3 ayda takip, HbA'da bir fark olan hastalar1c %1'den daha fazla değer çalışma grubu (SG) oluştururken, hastalar% 0.1 farklılığa sahipken veya hiçbir fark yaratmamış kontrol grubu (CG). Öte yandan, diyabetik retinopati tanısı alan diyabet hastaları yıllık göz kliniği kontrollerinde teşhis edildi ve ameliyat sırasında diyabetik neuropati tanısı alan hastalar çalışmada dışlandı. Çalışma sırasında acetyl salicylic asit (ASA) kullanan bireyler, ASA kullanmaya başlayan veya ASA kullanmaya başlayan hastalar dışlandı.

Exclusion kriterleri şuydu:

• Temel hipertansiyon (systolic kan basıncı ≥140 mmHg ve / veya diastolic kan basıncı ≥90 mmHg in-clinic ve diğer sistemik hastalıklar, • Heatic ve diğer sistemik hastalıkları kullanın (<150 ve >400 x 10)3 3/μL) • Diğerleri: Son büyük ameliyat, sigara, alkol tüketimi, hamilelik ve kanser.

Biyokimya ve Hematologic Değerlendirme

Tamam kan sayımı için alınan kan örnekleri EDTA tüpleri yerleştirildi ve Beckman Coulter LH 780 Hematology (Beckman Coulter, Inc., CA, USA) bir saat içinde incelendi. Glucose, lipid profil ölçümleri ve idrar örneği Beckman Coulter AU680 Analiz (Beckman Coulter, Inc. CA, USA). HbA1c Yüksek performanslı sıvı kromatografi (HPLC) yöntemi ile incelendi. HbA1c ölçümler Menarini/ARKRAY ADAMS A kullanılarak yapıldı1c HA-8160 cihazı (MenariniDiagnostics, Firenze, İtalya).

İstatistiksel Analiz

Veriler ifade edildi - standart sapma. İstatistiksel analizler SPSS yazılım sürüm 20.0 (SPSS Inc, Chicago, IL, USA) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veriler Kolmogorov-Smirnov testi kullanılarak normal dağıtım için test edildi. MPV, FPG ve HbA1c Her iki grupta da 3 ay sonra değişiklikler, Öğrencinin t testi ile karşılaştırıldı. Chi-square testi, kategorik parametreleri karşılaştırmak için kullanılmıştır. Pearson'ın korelasyon katları HbA arasındaki ilişkileri değerlendirmek için hesaplandı1cMPV ve birkaç klinik değişken (ya da seks, toplam kolesterol, HDL, LDL kolesterol ve trigliseritler). Her iki grup hasta arasındaki farklar, değişkenlik (ANOVA) tek yönlü analizi tarafından analiz edildi. ANOVA önemli bir fark gösterirse, Tukey çoklu karşılaştırma prosedürü hangi grupların farklı olduğunu belirlemek için kullanılmıştır. <0.05 değeri istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Çalışma, HbA'ya sahip olan 343 bireyselden oluşuyordu.1c Üç aylık takip edilen% 1'in üzerindeki fark, % 0.1 HbA'ya sahip olan SG ve 174'e dahil edildi.1c Fark veya HbA1c Fark CG'deydi. Yaş, cinsiyet, total kolesterol, LDL kolesterol, HDL kolesterolü, trigliserid ve plakala sayan iki grup arasında istatistiksel bir fark yoktu. Çalışma ve kontrol gruplarının demografik ve metabolik özellikleri (ortalama ve 3 ay sonra) Tablo 1. 118 (% 69.8)'de CG hastalarında ASA kullanıyorlardı.

Temelde, MPV ile kontrol ve çalışma grupları arasında önemli bir fark vardı (p<0.005),FPG ve HbA1c (p<0.001). Üç ay sonunda, HbA demek olduğu gibi1c SG seviyesi %2.09 azaldı, MPV seviyesi, FPG ve HbA1c Her iki grup için karşılaştırıldı, fark yoktu. Yani HbA1c CG seviyesi üç ay sonra 7.74±0.09 ila 7.65±0.09 azaldı ve MPV seviyesi 8.86±0.06 ila 8.75±0.06 azaldı. Ayrıca, HbA anlamına gelir.1c SG seviyesi, üç aylık dönemde 9.68±0.12 ila 7.58±0.09 azaldı ve MPV seviyesi 9.16±0.07 ila 8.68±0.06 azaldı. Çalışmanın başında HbA arasında önemli bir fark vardı.1cHer iki grubun FPG ve MPV değerleri (p<0.005), tedavinin yapıldığı üç ay sonra istatistiksel bir fark bulunamadı. Yani Hba1c Çalışma grubunun değişimi % 2.09±0.08 idi, MPV değişikliği ise 0.47±0.03 idi.

Şekil 1: MPV ve Hemoglobin A1c değişiklikleri (A), MPV ve FPG değişiklikleri (B) tipi 2 diyabet mellitus hastalarında korelasyon.
Figure 1. MPV ve Hemoglobin A1c değişiklikleri (A), MPV ve FPG değişiklikleri arasındaki korelasyon (B) tip 2 diyabet mellitus hastalarında.
Şekil 2: MPV ve Hemoglobin A1c değişiklikleri (A), MPV ve FPG değişiklikleri (B) yoğun insülin tedavisi ile ilgili.
Figure 2. MPV ve Hemoglobin A1c değişiklikleri (A), MPV ve FPG değişiklikleri (B) yoğun insülin tedavisi ile ilgili.
Table 1. Grupların temel ve son hematolojik değerleri
Tablo 1: Grupların temel ve son hematolojik değerleri
Table 2. Baseline, son ve MPV, HbA1c, FPG çeşitli çalışma grubuna göre değişir
Tablo 2: Baseline, son ve MPV, HbA1c, FPG çalışma grubunun çeşitli tedavilere göre değişir.
Table 3. Çalışma grubundaki hemoglobin A1c'in analizi, tedavi çeşitliliğine göre
Tablo 3: Çalışma grubundaki hemoglobin A1c'in değişkenliği, tedavi çeşitliliğine göre

SG, HbA sahip 169 kişiden oluşuyordu1c 3 aylık dönemde %1'in üzerinde değişiklik. Bu hastaların 94'ü insülin tedavisi aldı, 54 OAD değişimi ve / veya yeni OAD eki yapıldı ve 21'i HbA'yı azalttı.1c seviye. Yani temel ve son Hba1c SG'deki hastaların tedavi değişikliklerini olan ve MPV değerleri Tablo-2'de gösterilmiştir. Tedavi değişikliği ve HbA türleri arasında bir fark olsun1c Üç ay içinde seviyeleri bir yönlü değişken analizi kullanılarak test edildi. Üç tedavi değişikliği arasında bir fark bulundu (F:4.39, p:0.014). Posthoc Tukey HSD testi bu analiz için kullanıldı. Bu farkın insülin eki ile diyet değişimi arasında olduğunu bulundu (p<0.05) (Table-3). Pearson korelasyon analizine göre, MPV ve HbA arasında pozitif korelasyon var1c Seviyeler (r:154; p<0.005) ve MPV ve FPG seviyeleri (r:217; p<0.001) hastalar çalışma kapsamına dahil edilmiştir. Ayrıca, MPV ve HbA arasında olumlu bir korelasyon vardı.1c Değişiklikler (r:216; p:0.005) ve MPV ve FPG değişiklikleri (r:245; p:0.001) çalışmadaki bireyler için (Figure 1A, B). SG ve MPV değişikliklerindeki hastalara uygulanan terapi incelendiğinde, hastada tedavi olarak insülin uygulanmış pozitif korelasyon görüldü. Ayrıca, MPV ve HbA arasında pozitif korelasyon bulundu.1c Değişiklikler (r:306; p<0.005) ve MPV ve FPG değişiklikleri (r:260; p<0.05) tedavi olarak verilen SG hastalarında (Figure 2A, B). Öte yandan, MPV değişimi ve HbA arasında korelasyon bulunamadı.1c Ve OAD'ın değiştiği SG hastalarında FPG değişiklikleri ve/veya diyetin değiştirildiği yeni ilaçlar ekledi.

Tartışma Tartışma Tartışma

Sağlıklı insanlara kıyasla, MPV diyabetli hastalarda daha yüksek olduğu bilinmektedir. Diyabetli hastalarda MPV etkisini araştıran ilk çalışma Winocour ve al tarafından yapıldı. Çalışma, MPV'nin DM ile hastalarda daha yüksek olduğunu gösterdi. (20). Çoban ve al. daha sonra MPV'nin prediabetleri olan hastalarda daha yüksek olduğunu tespit etti. (21, 22).

Ulutaş ve al., MPV seviyesi ve HbA arasında pozitif korelasyon olduğunu buldu.1c FBG seviyesi (23). Bu çalışmanın sonunda, hastaların yukarıda ve% 7 HbA'nın altında incelenmesi.1c Seviye, MPV'nin 2 DM türü olan hastalarda yararlı bir prognostik bir kardiyovasküler komplikasyon işaretleyicisi olacağını bulundu. Demirtunç ve al., MPV'nin kan şekeri seviyesi arttıkça ve MPV ve kan şekeri seviyesi arasında pozitif bir korelasyon olduğunu belirtti. Ayrıca, MPV seviyelerinin HbA olarak artırıldığını buldular.1c Seviye yükseldi ve MPV ve HbA arasında pozitif korelasyon var.1c seviye seviye seviye seviye seviye seviyesi (24)Bu çalışmada, diyabetin mikrovasküler komplikasyonu olan hastalar ve kardiyovasküler hastalıklardan muzdarip hastalar dahil edildi ve hastalar sayısı sınırlıydı. Ek olarak, saf kan şekeri ve HbA anlamına gelen azalma arasında korelasyon yoktur.1c Çalışmanın sonunda HbA1c HPLC yöntemi tarafından araştırılmamıştı. Şimdiye kadar yapılan çalışmalarda, MPV ve HbA arasındaki ilişki1c Sadece Demirtunç ve al hariç kesitsel çalışmalarda gösterilmiştir. (9, 25)Bu, MPV ve HbA arasındaki ilişkiyi inceleyen ilk çalışmadır.1c Hastalarda mikrovasküler diyabet komplikasyonları yoktur.

MPV yükseklik, rahatsız evostatik sistemi için önemli bir faktör olarak bilinir ve DM'de prothrombotic durumu (13)Plak disfonksiyonu, vasküler patolojinin gerçekleşmeden önce bile diyabetin erken aşamalarında başladı. Artan plaka aktivitesi, tip 2 DM DM tipi komplikasyonların geliştirilmesinde önemli bir role sahiptir. (26). MPV plakalı aktiviteyi yansıtabilir ve yüksek MPV trombojenik aktivasyon ile ilişkilendirilir ve CVD'nin artan bir riskine sahiptir. (27)Hendra et al., MPV'nin akut myocardial infarction (AMI) tarihinde akut myocardial infarction (AMI) öyküsü olmayan DM ile karşılaştırıldığı görüldü. (28). MPV, atherosclerosis gelişimi açısından 2 DM tipi izlemede olumlu bir test olarak kullanılabilir. Skyler ve al., glukoz kontrolünün makrovasküler hastalıktan önce daha büyük bir rol oynadığını ve gelişmiş olduğunda en az rol oynadığını ve bu önemli fayda sadece 2 DM süresine sahip hastaların alt setlerinde görülür.1c, ve / veya bilinen CVD'nin yokluğu (29).

Çalışmamızın en önemli bulgularından biri, MPV seviyesindeki azalmanın HbA'daki düşüşe benzer olmasıdır.1c seviye. İlk HbA1c SG'deki hastanın seviyesi ilk olarak 7.58'e azaldı, MPV seviyesi CG seviyesine benzer 9.16'dan 8.68'e azaldı. Bu sonuçlar, DM tanısı alan ve benzer HbA’ya sahip bireylerin gösterdi.1c Seviye de MPV'nin benzer değerleri vardı. Yani HbA1c SG'deki hastaların seviyeleri % 2.09 azaldı ve MPV seviyeleri 0.47 fL azaldı. HbA'daki değişiklikler1c MPV seviyeleri benzerdi (Figure 1). İngilterePDS'de, glicemia ve mikrovasküler diyabet komplikasyonlarının %35 azaltıldığını ve kardiyovasküler komplikasyonların HbA'yı azalttığı bildirildi.1c %1'de düşüş (19). Han ve al., MPV seviyelerinin kardiyovasküler hastalıklar ve inme gelişimi ile yakından ilişkili olduğunu belirtti. (30).

HbA1c Şeker hastalığı olan hastaların seviyesi azalır, kardiyovasküler hastalıklarda ve damar patolojilerinden kaynaklanan diğer hastalıklarda azalma olacaktır. Mevcut çalışmada, beslenme alışkanlıklarının değiştirilmesi, yoğun insülin tedavisine geçiş ve OAD değişimi ve/veya OAD eki HbA'nın azaltılmasında etkiliydi.1c Çalışma grubundaki hastaların seviyeleri. Tüm tedavi seçeneklerinden, yoğun insülin terapisi HbA'yı azaltmak için en verimliydi1c MPV seviyeleri. Ayrıca, diğer tedavilerin aksine, HbA'daki değişim1c Ve MPV seviyeleri yoğun insülin terapisinde korelasyonlandı. Literatürde, MPV seviyesini ve DM tedavisini araştıran iki çalışma vardır. MPV seviyesini ve DM tedavisini inceleyen çalışmada, HbA'nın bulundu.1c MPV seviyeleri metformin ile azaltıldı, ancak HbA arasında korelasyon bulunamadı1c ve MPV (31)Hastaların MPV seviyeleri insülin ve OAD terapisi ile karşılaştırıldığında, insülin tedavisi alan hastaların MPV seviyesi önemli ölçüde daha düşüktü. Bununla birlikte, bu çalışmada, insülin tedavisi alan hastaların MPV seviyesi sağlıklı insanlardan daha düşük bulunmuştur.(32).

Yoğun insülin tedavisi diyabet yönetmeliğinde etkili olduğu gibi, insülin terapisinin diyabetin erken aşamalarında başlaması gerektiğini iddia eden çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Kramer et al. kısa süreli yoğun insülin terapisinin erken tip 2 DM DM olan hastalarda α-cell fonksiyonu ve insülin direnci artırdığını önermektedir. (33)Diyabet yoğun insülin tedavisi sayesinde etkin bir şekilde düzenlenir. MPV seviyelerini azaltarak, meydana gelebilecek vasküler komplikasyonlar kaçınılabilir.

Mevcut çalışma birkaç sınırlama vardı. İlk olarak, mevcut çalışma, çalışmamızın potansiyel bir çalışma olmasına rağmen retrospektif verilerden oluşuyordu. İkincisi, MPV, bireylerden alınan kan örneklerinden ölçü hemen (60 dakikadan az). Eğer sodyum citrate bireylerden alınan kana eklenmiş olsaydı, EDTA tarafından üretilen plakalı şişlik önlenebilirdi. Bununla birlikte, MPV EDTA ve Nato kullanarak ölçüldü.+ + + + Antikoagulanslar son derece ilişkili ve bildirilen farklar sürekli <10%. Üçüncü olarak, bulgularımız sadece Türk nüfusuna dayanıyor; diğer etnik gruplarda farklı sonuçlar görülebilir.

Sonuç olarak, MPV ve HbA arasında bir korelasyon var.1c Diyabetik hastalarda seviyeleri. HbA'daki değişiklikler1c Seviyeler MPV seviyelerindeki değişime benzer. Şekeri kontrol ederek, MPV seviyeleri azalır. Diyabeti kontrol etmek için insülin terapisinin etkileri oldukça belirgindir. Ayrıca, insülin terapisinin DM ile ilişkili vasküler olayların kontrolünde oldukça etkili olması bekleniyor.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

There is no funding for the current study.

Çıkar çatışması
The authors declare that there is no conflict of interests to publish this article.
Etik kurul onayı
Ethics approval details were not reported in the published version of this article.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (33)

33 kaynağın 30 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Demirtas L, Degirmenci H, Akbas EM, Ozcicek A, Timuroglu A, Gurel A, et al. Association of hematological indicies with diabetes, impaired glucose regulation and microvascular complications of diabetes. International journal of clinical and experimental medicine. 2015;8(7):11420-7. PubMed Google Scholar
  2. American Diabetes A. Diagnosis and classification of diabetes mellitus. Diabetes care. 2007;30 Suppl 1:S42-7. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  3. Gerich JE. Type 2 diabetes mellitus is associated with multiple cardiometabolic risk factors. Clinical cornerstone. 2007;8(3):53-68. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  4. Fox CS, Coady S, Sorlie PD, D'Agostino RB, Sr., Pencina MJ, Vasan RS, et al. Increasing cardiovascular disease burden due to diabetes mellitus: the Framingham Heart Study. Circulation. 2007;115(12):1544-50. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  5. Danaei G, Lawes CM, Vander Hoorn S, Murray CJ, Ezzati M. Global and regional mortality from ischaemic heart disease and stroke attributable to higher-than-optimum blood glucose concentration: comparative risk assessment. Lancet. 2006;368(9548):1651-9. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  6. Amin AA AW, Farrag AA. Impact of glycemic status on left ventricular systolic function in patients with acute coronary syndrome. Ulutas Med J. 2015;3(1):58-63. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Buse JB, Ginsberg HN, Bakris GL, Clark NG, Costa F, Eckel R, et al. Primary prevention of cardiovascular diseases in people with diabetes mellitus: a scientific statement from the American Heart Association and the American Diabetes Association. Diabetes care. 2007;30(1):162-72. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Jeerakathil T, Johnson JA, Simpson SH, Majumdar SR. Short-term risk for stroke is doubled in persons with newly treated type 2 diabetes compared with persons without diabetes: a population-based cohort study. Stroke; a journal of cerebral circulation. 2007;38(6):1739-43. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  9. Shimodaira M, Niwa T, Nakajima K, Kobayashi M, Hanyu N, Nakayama T. Correlation between mean platelet volume and blood glucose levels after oral glucose loading in normoglycemic and prediabetic Japanese subjects. Journal of diabetes investigation. 2014;5(1):66-71. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Colwell JA, Nesto RW. The platelet in diabetes: focus on prevention of ischemic events. Diabetes care. 2003;26(7):2181-8. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  11. Papanas N, Symeonidis G, Maltezos E, Mavridis G, Karavageli E, Vosnakidis T, et al. Mean platelet volume in patients with type 2 diabetes mellitus. Platelets. 2004;15(8):475-8. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Jindal S, Gupta S, Gupta R, Kakkar A, Singh HV, Gupta K, et al. Platelet indices in diabetes mellitus: indicators of diabetic microvascular complications. Hematology. 2011;16(2):86-9. Hemoglobin A1c Affects Mean Platelet Volume Huseyin Kurt, et al. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Vinik AI, Erbas T, Park TS, Nolan R, Pittenger GL. Platelet dysfunction in type 2 diabetes. Diabetes care. 2001;24(8):1476-85. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  14. Herman WH, Fajans SS. Hemoglobin A1c for the diagnosis of diabetes: practical considerations. Polskie Archiwum Medycyny Wewnetrznej. 2010;120(1-2):37-40. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  15. Ismail-Beigi F, Craven T, Banerji MA, Basile J, Calles J, Cohen RM, et al. Effect of intensive treatment of hyperglycaemia on microvascular outcomes in type 2 diabetes: an analysis of the ACCORD randomised trial. Lancet. 2010;376(9739):419-30. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  16. American Diabetes A. Standards of medical care in diabetes--2014. Diabetes care. 2014;37 Suppl 1:S14-80. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  17. Authors/Task Force M, Ryden L, Grant PJ, Anker SD, Berne C, Cosentino F, et al. ESC Guidelines on diabetes, pre-diabetes, and cardiovascular diseases developed in collaboration with the EASD: the Task Force on diabetes, pre-diabetes, and cardiovascular diseases of the European Society of Cardiology (ESC) and developed in collaboration with the European Association for the Study of Diabetes (EASD). European heart journal. 2013;34(39):3035-87. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  18. Anderson RT, Narayan KM, Feeney P, Goff D, Jr., Ali MK, Simmons DL, et al. Effect of intensive glycemic lowering on health-related quality of life in type 2 diabetes: ACCORD trial. Diabetes care. 2011;34(4):807-12. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  19. Genuth S, Eastman R, Kahn R, Klein R, Lachin J, Lebovitz H, et al. Implications of the United kingdom prospective diabetes study. Diabetes care. 2003;26 Suppl 1:S28-32. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. Winocour PD. Platelets, vascular disease, and diabetes mellitus. Canadian journal of physiology and pharmacology. 1994;72(3):295-303. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  21. Coban E, Kucuktag S, Basyigit S. Platelet activation in subjects with impaired glucose tolerance. Platelets. 2007;18(8):591-4. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  22. Coban E, Bostan F, Ozdogan M. The mean platelet volume in subjects with impaired fasting glucose. Platelets. 2006;17(1):67-9. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  23. Ulutas KT, Dokuyucu R, Sefil F, Yengil E, Sumbul AT, Rizaoglu H, et al. Evaluation of mean platelet volume in patients with type 2 diabetes mellitus and blood glucose regulation: a marker for atherosclerosis? International journal of clinical and experimental medicine. 2014;7(4):955-61. PubMed Google Scholar
  24. Demirtunc R, Duman D, Basar M, Bilgi M, Teomete M, Garip T. The relationship between glycemic control and platelet activity in type 2 diabetes mellitus. Journal of diabetes and its complications. 2009;23(2):89-94. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  25. Lippi G, Salvagno GL, Nouvenne A, Meschi T, Borghi L, Targher G. The mean platelet volume is significantly associated with higher glycated hemoglobin in a large population of unselected outpatients. Primary care diabetes. 2015;9(3):226-30. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  26. Kodiatte TA, Manikyam UK, Rao SB, Jagadish TM, Reddy M, Lingaiah HK, et al. Mean platelet volume in Type 2 diabetes mellitus. Journal of laboratory physicians. 2012;4(1):5-9. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  27. Shimodaira M, Niwa T, Nakajima K, Kobayashi M, Hanyu N, Nakayama T. Correlation between mean platelet volume and fasting plasma glucose levels in prediabetic and normoglycemic individuals. Cardiovascular diabetology. 2013;12:14. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  28. Hendra TJ, Oswald GA, Yudkin JS. Increased mean platelet volume after acute myocardial infarction relates to diabetes and to cardiac failure. Diabetes research and clinical practice. 1988;5(1):63-9. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  29. Skyler JS, Bergenstal R, Bonow RO, Buse J, Deedwania P, Gale EA, et al. Intensive glycemic control and the prevention of cardiovascular events: implications of the ACCORD, ADVANCE, and VA diabetes trials: a position statement of the American Diabetes Association and a scientific statement of the American College of Cardiology Foundation and the American Heart Association. Circulation. 2009;119(2):351-7. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  30. Han JY, Choi DH, Choi SW, Kim BB, Ki YJ, Chung JW, et al. Stroke or coronary artery disease prediction from mean platelet volume in patients with type 2 diabetes mellitus. Platelets. 2013;24(5):401-6. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  31. Dolasik I, Sener SY, Celebi K, Aydin ZM, Korkmaz U, Canturk Z. The effect of metformin on mean platelet volume in diabetic patients. Platelets. 2013;24(2):118-21. PubMed Google Scholar
  32. Vernekar PV, Vaidya KA. Comparison of mean platelet volume in type 2 diabetics on insulin therapy and on oral hypoglycaemic agents. Journal of clinical and diagnostic research: JCDR. 2013;7(12):2839-40. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  33. Kramer CK, Zinman B, Retnakaran R. Short-term intensive insulin therapy in type 2 diabetes mellitus: a systematic review and meta-analysis. The lancet Diabetes & endocrinology. 2013;1(1):28-34. DOI Crossref PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Kurt H, Demirkiran D. Changing of Hemoglobin A1c Affects Mean Platelet Volume in Type-2 Diabetes Mellitus. Ulutas Med J. 2016;2(1):27-35. doi:10.5455/umj.20160211122820

Kurt, H., & Demirkiran, D. (2016). Changing of Hemoglobin A1c Affects Mean Platelet Volume in Type-2 Diabetes Mellitus. The Ulutas Medical Journal, 2(1), 27–35. https://doi.org/10.5455/umj.20160211122820

Kurt, H. and Demirkiran, D. (2016) 'Changing of Hemoglobin A1c Affects Mean Platelet Volume in Type-2 Diabetes Mellitus', The Ulutas Medical Journal, 2(1), pp. 27–35. doi: 10.5455/umj.20160211122820.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim