The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=85807
Olgu Sunumu · Açık erişim
DRESS Sendromu Elevated Liver Enzyme ve Akut Kidney Allopurinol Kullanımından Sonra Yararlandı
Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı
- Ankara Yildirim Beyazit Universitesi, Ankara City Hospital, Internal Medicine Department, Ankara, Turkey ROR
- Ministry of Health Ankara City Hospital, Internal Medicine Department, Ankara, Turkey ROR
- Ministry of Health Ankara City Hospital, Pathology Department, Ankara, Turkey ROR
Özet
Eosinofili ve sistemik semptomlar (DRESS) ile ilaç reaksiyonları nadir, potansiyel olarak yaşam tehdit edici, cilt patlamasını içeren hipersensitivite reaksiyonları (eosinofili ve atip lenfositozi), lenfadenopati ve iç organ katılımı (liver, böbrek ve akciğer). Dahası, retrospektif çalışmalar% 5 ile% 10 arasında bir ölüm oranı bildirdi. Bu makalede, DRESS için en yaygın ilaçlar arasında olan tümopurinol kullanımından 2 hafta sonra yeniden ve her zamanatik organ katılımı ile bir DRESS vakası sunulacaktır.
Anahtar kelimeler
Tam metin
Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı
Giriş Giriş
Eosinofili ve sistemik semptomlarla ilaç reaksiyonları (DRESS) çok nadir, potansiyel olarak yaşam tehdit edici, cilt patlaması, hematologic anormallik reaksiyonları (eosinofili ve atip lenfo cytosis), lenfadenopati ve iç organ katılımı (liver,kidney ve akciğer)(1–3)DRESS, uyuşturucu maruziyeti ve hastalık başlangıçları arasında uzun bir gecikme ile karakterize edilir, suçlu ilacın sona ermesine rağmen sık sık sık tekrarlanır ve en geç insan herpesvirüs enfeksiyonlarının reaksiyonları ile sık bir ilişki (4–6)En sık bildirilen nedenler anti-epile (e.g. carbamazepine, lamotrigine, phenytoin ve phenobarbital) ve allopurinol (7). DRESS'in sıklığı bilinmemektedir. Batı Hint genel popülasyonunda 7 yıllık bir potansiyel çalışma, her yıl 0,900.000 dolar olarak tahmin edildi. (8)Bu durumda, tümopurinol kullanımı sunulduktan sonra DRESS sendromu vakası sunuldu.
Vaka Sunumu
Kronik renal hastalığı olan 63 yaşındaki bir hasta, 2 hafta içinde kullanılan tüm vücutlarda tamamlanmış olan dökülerek acil servise başvurdu. Hastanın fiziksel muayenesinde, vücut ısısı 39°C olarak ölçülüyor ve baş, boyun, thorax, kar ve ekstremitelerin birleşik bir maküla papular dökülüyor. Hastaneye ilk uygulamanın laboratuvar incelemesinde, urea: 98 mg/dl(n:19-49), CRE:2.5 mg/dl (base CRE:1.9), AST: 318 u/l (n<35), ALT: 340 u/l (n<50), ALP: 243 u/l (n:22)
Serolojik testler (Cytomegalovirüs, Epstein- Barr, insan immündeficiency virüsü, hepatit a, b, ve c, toxoplasma, HSV ve rubella) ve otoimmune hepatit işaretleyicileri (anti-kidney) mikrozomal antijen kas-1, “anti-mooth kas” antibody, “anti-anti-smooth” antibody, ve “anti-dokuzma” DNA) Bu, karaciğer enziminin ayırıcı tanısını yapmak için yapıldı. Leukocytosis, neutrophil baskınlığı, neutrophil hipersegmentasyon, anisocytosis ve poikilocytosis periferik yayılmada tespit edildi. Serum ceruloplasmin, IG G-A-M ve serum bakır seviyeleri normaldi. Kan, idrar ve boğaz kültürlerinde üreme yoktu. 1. Sınıf dışında her zamanatosteatozis ve böbrek boyutlarında azalma, kardiyovasküler bulgular karın görüntülemesinde belirlenmedi. Reaktif lenf düğümleri kesane USG'de iki farklı bölgede görüldü. Bir deri yumruk biyopsisi hastanın maculopapular döküntülerinden yapıldı. Patoloji sonucu bir ilaç reaksiyonu olarak yorumlandı (Figure-1 ve 2).


DRESS sendromu tanısı için hastaya bir puanlama sistemi uygulandı. Puanlama sisteminde, vücut ısısı 38.5°C'den daha yüksektir, lenfadenopati iki farklı bölgeden 1 cm'den fazla (inguinal ve cervical) ve vücut yüzeyi alanının% 50'sinden fazlasını kapsayan bir döküntü, cilt biyopsisinde yüz edema+pura, karaciğer ve böbrek disfonksiyonlarının ortadan kaldırılması ve diğer alternatif nedenleri. Tümopurinol kullanımına ikincil DRESS sendromu teşhis edildi. Allopurinol tedavisi durduruldu. Metrikolone tedavisi 40 mg/gün olarak başladı. Hastanın karaciğeri ve creatinin seviyeleri steroidden sonra azaldı. Regresyon vücut döküntüsinde tespit edildi. serum aminotransferazdaki azalma ve creatinine değerleri Tablo-1'de gösterilmiştir. creatinine bazal oranlarına geri döndükten sonra, aminotransferaz enzimlerinin normalizasyonu ve döküntü regresyon, kortico steroid dozu yavaş yavaş azaldı ve kesildi ve hasta taburcu edildi.
Tartışma Tartışma Tartışma
Bizim durumumuzda olduğu gibi, DRESS tanısı, önceki 2-6 haftada yeni ilaç tedavisi alan bir hastada şüphelidir ve cilt döküntü (morbilliform veya diffüz, konfluent ve infiltrated), genişletilmiş lenf düğümleri, ateş [38°F]), ve yüz edema gibi bulguları sunar. Bu sendroma sebep olan yüksek riskli ilaçlar lamotrigine, phenytoin, allopurinol, sulfasalazine, sulfamethoxazole, vancmisin, dapsone, carbamazepine ve minocycline içerir. DRESS'i tanıtırken kliniklere yardımcı olmak veya diferansiyel teşhisler yapmak için, şiddetli kesane reaksiyon kaydı klinik özelliklere dayanan bir puanlama sistemi geliştirdi, cilt katılımı, organ katılımı ve klinik ders kursu (9)DRESS kesin, olası ve mümkün (Table-2).
Nadiren, DRESS, “d” (no ilaç nedeni) olmadan teşhis edilebilir, “r” olmadan ( literatürde 2'de 176 vakada bir kızarıklık yoktu), “e” (eosinofili vakaların% 10-50’sinde mevcut değildi). (9).
Stevens-Johnson sendromu / toksik epidermal necriz (SJS/TEN) ki, ayırıcı tanıda kabul edilen 4-28 gün tıpa maruz kaldıktan sonra başlar. SJS/TEN vakalarının% 90'ından fazlası en az iki site içerir: erozyonlar ve ağır mukosal katılımın hemorrhage ile olması, ancak mukosal katılımı DRESS olan hastaların% 50'sinde görülür, genellikle bir bölge içerir (özellikle ağız veya pharynx). Eosinofili ve atipik lenfositoz SJS /TEN'de gözlemlenmemektedir, ancak leukopenia yaygındır ve lenfopenia neredeyse süreklidir. DRESS ile, ateş, döküntü, lenfadenopati ve anormal karaciğer enzimleri, yetişkinleri hala bir hastalık taklit edebilir, ancak genellikle, eosinofili hala hastalıkta mevcut değildir. Ayrıca DRESS genellikle bu sendroma neden olan şüpheli ilaçlara maruz kaldıktan 2-6 hafta sonra görülür ve atipik lenfocytosis, granulocytosis'den daha büyük olasılıkla görülür. Bu hasta için, ayırıcı tanı artrit ve artralji sunmakla yapıldı, ilaç kullanımından iki hafta sonra meydana gelen semptomlar STILL sendromundan farklı döküntü (almon color and non-pruritic macular and maculopapularmoni on body or extremities in fire times). Deri biyopsisinin patoloji sonucu bir ilaç reaksiyonu olarak yorumlandı. DRESS bazline tedavisi için, sorumlu ilacı kesmek önerilir. Ayrıca, devam eden DRESS ve DRESS şüpheli hastalarla hastalara yeni ilaçlar kullanmamayı tavsiye ederiz.
Orta veya yüksek doz korticosteroid tedavisi karaciğer (üç veya daha fazla kez transaminaz) ve böbrek (1.5 kat daha yüksek seviye, hematuria, proteinuria) katılımı mevcut (örneğin, 0,5-2 mg prednisolone veya prednisolone eşdeğer). Sistematik steroidler laboratuvar parametrelerinin normalleştirilmesine kadar uygulanır ve hastanın klinik sağlığı sağlanır ve tedavi yavaş 8-12 hafta boyunca azaltılır. Daha hızlı bir azalma recurrence neden olabilir. Hasta için, laboratuvar parametrelerinin normalleştirilmesi ve hastanın klinik sağlığı steroid tedavisinden sonra görülür. Cyclosporine DRESS ve ciddi organ katılımına sahip hastalar için ikinci bir adım tedavi olabilir ve korticosteroidlere cevap vermedi. Oral cyclosporine tedavisi ile organ katılımı ile DRESS olan hastaların hızlı yanıtları hakkında birkaç rapor var. (10, 11)Intra venous immünglobulins (IVIGs) bazı hastalar için faydalıdır ve başkaları için değil. (12, 13). IVIG tedavisi tercih edilebilir kanıtlar beklerken tavsiye edilmez. Bu durumda DRESS sendromu, ilk adım sağlık hizmetlerinde sıklıkla kullanılan tümopurinollara maruz kalmak için ikincil olarak sunulmaktadır. DRESS, özellikle ilaç kullanımından sonra makulopapular döküldüğünde ve üst merkezdeki hastalar sistemik steroid tedavisi için düşünülmelidir.
Beyanlar
- Yazar katkıları (CRediT)
- Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
- Fon desteği
-
Funding information was not reported in the published version of this article.
- Çıkar çatışması
- The authors declare that they have no conflict of interests.
- Etik kurul onayı
- Ethics approval details were not reported in the published version of this article.
- Veri erişilebilirliği
- A data availability statement was not reported in the published version of this article.
Kaynaklar (13)
13 kaynağın 10 tanesi DOI bağlantılı.
- Bocquet H, Bagot M, Roujeau JC. Drug-induced pseudo lymphoma and drug hypersensitivity syndrome (drug rash with eosinophilia and systemic symptoms: dress). Semin Cutan Med Surg 1996; -15(4):250–7 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Husain Z, Reddy BY, Schwartz RA. Dress syndrome: part I. Clinical perspectives. J Am Acad Dermatol 2013;68(5):693.e1 –14 PubMed Google Scholar
- Husain Z, Reddy BY, Schwartz RA Dress syndrome: part II. Management and therapeutics. J Am Acad Dermatol 2013; 68(5):709.e1–9 PubMed Google Scholar
- Cacoub P, Musette P, Descamps V, Meyer O, Speirs C, et al. The dress syndrome: a literature review. Am J Med 2011; 124(7):588–97. Epub 2011 may 17 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Chen YC, Chiu HC, Chu CY. Drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms: a retrospective study of 60 cases. Arch Dermatol 2010; 146(12):1373– 9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Shiohara T, Inaoka M, Kano Y. Drug-induced hypersensitivity syndrome (dihs): a reaction induced by a complex interplay among herpesviruses and antiviral and antidrug immune responses. Allergol Int 2006;55(1):1–8 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Kardaun SH, Sekula P, Valeyrie-allanore L, Liss Y, Chu CY, Creamer D, et al. Drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms (dress): an original multisystem adverse drug reaction. Results from the prospective regiscar study. Br J Dermatol 2013;169(5):1071–80 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Muller P, Dubreil P, Mahéa A, Lamaury I, Salzer B, Deloumeaux J, et al. Drug hypersensitivity syndrome in a West - Indian population. Eur J Dermatol 2003;13(5):478– 81 PubMed Google Scholar
- Kardaun SH, Sidoroff A, Valeyrie-allanore L, Halevy S, Davidovici BB, Mockenhaupt M, et al. Variability in the clinical pattern of cutaneous side-effects of drugs with systemic symptoms: does a dress syndrome really exist? Br J Dermatol 2007;156(3):609–11 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Zuliani E, Zwahlen H, Gilliet F, Marone C. Vancomycin-induced hypersensitivity reaction with acute renal failure: resolution following cyclosporine treatment. Clin Nephrol 2005; 64(2):155– 8 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Kirchhof MG, Wong A, Dutz JP. Cyclosporine treatment of drug-induced hypersensitivity syndrome. JAMA Dermatol 2016; 152(11):1254–7 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Joly P, Janela B, Tetart F, Rogez S, Picard D, D'incan M, et al. Poor benefit/risk balance of intravenous immunoglobulins in dress. Arch Dermatol 2012;148(4):543–4 DOI Crossref PubMed Google Scholar
- Singer EM, Wanat KA, Rosenbach MA. A case of recalcitrant dress syndrome with multiple autoimmune sequelae treated with intravenous immunoglobulins. JAMA Dermatol 2013;149 (4):494–5 DOI Crossref PubMed Google Scholar
Tam metni okuyun
PDF'yi burada aç
PDF yükleniyor…
PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.
Bu makaleye nasıl atıf yapılır
Enli SA, Gemcioglu E, Kiran M. DRESS Syndrome Associated with Elevated Liver Enzyme and Acute Kidney Injury after Allopurinol Use. Ulutas Med J. 2020;6(1):44-48. doi:10.5455/umj.20200207110845
Enli, S. A., Gemcioglu, E., & Kiran, M. (2020). DRESS Syndrome Associated with Elevated Liver Enzyme and Acute Kidney Injury after Allopurinol Use. The Ulutas Medical Journal, 6(1), 44–48. https://doi.org/10.5455/umj.20200207110845
Enli, S.A., Gemcioglu, E. and Kiran, M. (2020) 'DRESS Syndrome Associated with Elevated Liver Enzyme and Acute Kidney Injury after Allopurinol Use', The Ulutas Medical Journal, 6(1), pp. 44–48. doi: 10.5455/umj.20200207110845.

