The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=292623

Özgün Araştırma · Açık erişim

Hemolytic Uremic Sendromu: Single Centre Experience

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Can Huzmeli1
  • Hatice Terzi2
  • Ferhan Candan1
  • Meryem Timucin1
  • Ayse Seker1
  • Mehmet Sencan2
  • Mansur Kayatas1
  1. Cumhuriyet University, Medical School, Department of Nephrology, Sivas, Turkey ROR
  2. Cumhuriyet University, Medical School, Department of Hematology, Sivas, Turkey ROR
PDF indir (252.5 KB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20180304114653

Özet

Giriş: Hemolytic uremik sendrom (HUS), mikroangiopatik hemolitik anemi, trombositopenia ve akut renal başarısızlığı ile karakterize edilen bir klinik sendromdur. Bu çalışmada, klinikümüzde HUS tanısı alan hastaları değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem: Haziran 2012 ile Ekim 2017 tarihleri arasında HUS'ye klinik ve laboratuvar tanısı alan hastalar, nefroloji kliniğimize dahil edildi. Biyokimya, haemogram, ANA, anti-Ds DNA, p-ANCA, c-ANCA, anti-GBM antibody, C3, C4 hastalar incelendi. Bazı durumlarda ADAMTS13 incelendi ve renal biyopsi yapıldı. Olgularımızın demografik özellikleri, klinikler ve tedavileri incelendi. Sonuçlar: Çalışmaya toplam 18 hasta alındı, hastaların ortalama yaşı 48.3 (21-82) ve vakaların 10'u erkekti. Hastalarda HUS'nin etiyolojik nedenleri arasında; Tamamlayıcı faktör B mutasyonu, komple faktör H polimorphism, meme kanseri, bitkisel tıp, enfeksiyonlar ve deyimopati tespit edildi. Primer glomerulonephritis 6 renal biyopsi vakasında tespit edildi. Sonuç: Klinik ve laboratuvar remisyon 13 hastada elde edildi. End- aşama renal başarısızlığı hastalarımızın 3'ünde gelişti.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; yayımlanmış asıl sürüm İngilizce metindir. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Hemolytic uremik sendrom (HUS) mikroangiopathic hemolytic anemi, trombositopenia ve akut renal başarısızlık triad ile karakterize edilen bir sendromdur. Tamamlanmış HUS, akut renal başarısızlık, trombocytopenia veya mikroangiopathic hemolytic anaemi olarak tanımlanır (1)Geleneksel olarak, HUS ishal pozitif HUS (D+HUS) olarak sınıflandırılmıştır ve atipik HUS (aHUS). Entero-hemorrhagic E. coli (EHEC) çocukluk HUS vakalarının% 90'ından sorumludur. Olgular her 100.000 çocuk için 2-3 olarak rapor edildi. Tipik HUS, gıda kaynaklı olarak bilinen, yılda her 100.000 kişiden biri gibi görünüyor, 5 yaşın altındaki yetişkinlerde 6 iken yetişkinlerde 1. HUS nadiren bildirilmesine rağmen, salgınlar olduğu bildirildi. Bu salgınların hayvan dışkısı tarafından aktarılan yiyeceklerden kaynaklandığı bilinmektedir. Son zamanlarda, Almanya ve 15 Avrupa ülkesinde, yiyecek bilinen bir salgın var (2–5).

Çocuklarda birHUS vakası, metil malonik asituria ile ilişkilendirilir (6), invaziv reptococcal zat (7)Daha sık neuraminidase enzimi (Çocuklardaki HUS vakalarının% 5'i), H1N1 viral enfeksiyon enfeksiyonunun bir sonucu olarak gelişebilir. (8)Yetişkinlerde, trombotik mikroangiopati HIV enfeksiyonunun bir sonucu olarak gelişebilir, kanser, ilaçlar [kimyasal ilaçlar, calcineurin ilaçları (sikrosporine, takrolimus), mTOR inhibitörleri (sirolimus, everolimus), vasküler endotelyal büyüme faktörü inhibitörleri, antiblok ajanlar, oral kontraksiyonlar ve diğer ilaçlar, malign hipertansiyon, kemik iliği ve katı organ nakli, sistemik hastalıklar (SLE, skleroderma ve antislipid sendrom)] (9).

Malzemeler ve Yöntem

Haziran 2012 ve Ekim 2017 tarihleri arasında HUS ile tanısı alan toplam 18 hasta, Nefroloji kliniğimize dahil edildi. Coombs negatif mikroangiopathic hemolytic anaemi, lactate dehidrojenaz (LDH) ve reticulosit yükseklik, trombocytopenia ve akut renal başarısızlık, çalışma dahil tüm durumlarda mevcuttu.

Hastalarda, serum creatinine, kan urea azot, elektrolitler, LDH, karaciğer enzimleri, bilirubin, hemogram, reticulosit, doğrudan Coombs testi, periferik yayılma, anti-neutrophil cytoplasmic antibody, antiglomerular bodrum membranı antikor, antinuclear antinuclear antinuclear antinuclear antinuclear anti strandedt C3 ve C4 seviyeleri ölçüldü. Ayrıca, viral işaretler de incelendi. İshak durumunda, EHEC antijen incelenmiştir. Renal biyopsis, renal biyopsi alan hastalarda yapıldı. Genetik mutasyon üç durumda gözlemlendi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Çalışmaya toplam 18 hasta alındı, hastaların ortalama yaşı 48.3 (21-82) ve vakaların 10'u erkekti. Akut böbrek hasarı, mikroangiopatik hemolitik anemi ve trombositopenia tüm durumlarda tespit edildi. Nörolojik bulgular, vakalarımızın herhangi birinde tespit edilemezdi. EHEC, ishal (9 vaka) olan herhangi bir durumda üretmedi. Beş durumda ateş vardı, 8 vakada jaundice ve 10 vakada bulantı şikayeti. Her durumda, periferik yayılmada schistositler vardı. Coombs testi tüm hastalarda negatifti, haptoglobulin seviyeleri incelenen altı hastada düşük bulundu, INR her şey için normal sınırlardaydı, ancak akut c delilikstitis. Autoantibodies, anti-neutrophil cytoplasmic antibody ve antiglomerular bodrum membranı tüm hastalarda negatifti, antinuclear antibody 2 durumda pozitifti, anti-çift mahzen DNA negatifti. ADAMTS 13 8 vaka üzerinde çalışıyordu ve normal değerlere kararlıydı. Hastaların laboratuvar verileri masa-1. Etiological olarak, somonella türlerinden birinde elde edildi, salmonella salgını sırasında gelişmiş bir durum vardı ancak üreme yoktu. Bir durumda, Escherichia coli (E. Coli) hem kan hem de idrarda, bir durumda E. Coli idrarda ve bir durumda E. Coli kanda elde etti ve bir durumda E. Coli gaita kültüründen elde etti. Bir durumda, Panax bitkisel tıbbının kilo vermek için kullanımı hakkında bir hikaye vardı. Bir durumda, meme kanseri için bir gemcitabine kullanımı hikayesi vardı. Üç durumda, tamamlayıcı mutasyon gözlemlendi. Bir durumda, faktör B heterozygous mutasyonu tamamlamak, H polimorphism akut c deliği ile bir durumda tespit edildi. Diğer durumda, mutasyon tespit edilmedi. Diğer vakalarımızın etolojisi belirsizdi.

Tedavi plazma değişimi, hemodiiyal (HD), prednisolone, angiotensin reseptör ablukası, sıvı ve elektrolit desteği içeriyordu. Erythrosit süspansiyon değişimi, davalarımızın% 68.7%'sinde gereklidir. 6 vaka için HD ve plazma değişimi, sadece 8 vaka için HD, sadece 1 vaka için plazma değişimi, tek bir durumda sadece sıvı elektrolit tedavisi ve ES yedek yapıldı.

Üç durumda, son aşama renal başarısızlık (ESRD) gelişmiştir. Tamamlayıcı faktör H polimorphism varlığında, eculizumab ile tedavi başlatıldı. ESRD hastada B heterozygous mutasyonu ile gelişmiştir. Hasta mutasyonun bitiminden önce öldü ( 6 ay HD programı). Hastaların renal biyopsileri, tedavi yaklaşımları ve sonuçları masa 2. Üç hasta eculizumab ile tedavi edildi. Bu hastaların biri ESRD idi, 4 ay HD programındaydı. Tamamlayıcı faktör H polimorphism geliştirmek ve sık sık saldırılarda, hasta tedaviye başladı. Tedaviden sonra, hasta tekrar saldırıya uğramadı ve idrar hacminde artış oldu, ancak HD devam etti. Bir durumda HD ESRD ile devam etti. Başka bir durumda, tam iyileşme eculizumab ile tedaviden sonra gözlemlendi.

Tartışma Tartışma Tartışma

HUSand trombotic thrombocytopenic purpura öncelikle tromboz, mikroangiopathic hemolytic anaemi ve trombositopenia ve multiorgan yetmezliği ile karakterize edilir. HUS 3 türe bölünmüştür; 1- Bu ishalle ilişkilendirilir ve aynı zamanda D (+) HUS olarak tanımlanır, (HUS’un gebelik, renal transplantasyon ve post-drug gibi şiddetli yaygınlaşan enfeksiyon nedeniyle), 2complement anomalileri veya bir HUtipS (aHUS), bu da aynı zamanda bir faktörle ilişkilendirilir. (5)Aslında, üçü temel patoloji tamamlayıcı sistemde değişikliklerdir. Bu sistemde, sonothelial bozukluklarda ve mikro vasküler trobozisdeki tamamlayıcı aktivasyon. Farklı gerginliklerde bulundu, ancak E.coli 0157/H7 tarafından üretildi. Mayıs ve Haziran 2011 tarihleri arasında Almanya'da Shiga toxin üreten E coli salgınında, HUS'i geliştiren ve vakaların% 89'u yetişkindi. Başka bir gerginlik, Enteroaggregating E. coli O104 gibi bundan sorumluydu: Shiga toxin (10). Salmonella nadiren HUS'a neden olabilir. 7 vakada Shigella türü, 9 vakada yabancı olmayan salmonella ve 11 vakada E coli, HUS (1980-1989) vakasında 9 yıl içinde Hindistan'da toplandı. 7 vakada Shigella türü, 9 vakada yabancı olmayan salmonella ve 11 vakada E coli, HUS (1980-1989) vakasında 9 yıl içinde Hindistan'da toplandı. Bunların 50'si renal biopsis vardı; Kortical necrosis 20'de tespit edildi. (11). gaita kültürümüzde, bizim şehrimizde, bir salmonella türü salgını sırasında gelişmiştir.

Table 1. HUS vakalarının laboratuvar bulguları
Tablo 1: HUS vakalarının laboratuvar bulguları
Table 2. HUS renal biyopsi ve tedavi
Tablo 2: HUS renal biyopsi ve tedavi

AHUS, alternatif tamamlayıcı rotanın kontrollü aktivasyon sonucu olarak geliştirir. Tamamlanan genin tamamlayıcısı C3, Tamamlayıcı faktör H (CFH), Tamamlayıcı faktör B (CFB), Tamamlayıcı faktör I (CFI), membran kofa proteini (MCP) birHUS ile ilişkili olduğu tahmin edilmektedir, aHUS ile vakaların% 60'ının bu genlerdeki mutasyonlara neden olduğu tahmin edilmektedir. (12, 13)Bu mutasyonlar aşırı tamamlayıcı aktivasyon ve endo-thelial disfonksiyonu tamamlayıcı sistemin ilerici disregülasyonuna yol açıyor. Tamamlayıcı düzenlemede önemli rol oynarlar, tamamlayıcı aktivasyonu engeller. Onların homozygous veya heterozygous mutasyonları, hedef organ hasara neden olan kontrolsiz komple aktivasyon sonucu sonuçlanır (14, 15)Ayrıca, bulaşıcı hastalıklar birHUS tetikleyebilir (16)3 vakada genetik mutasyon gözlemlendi; heterozygous CFB mutasyonu, CFH polimorphism ve bir durumda mutasyon tespit edilmedi.

glomerulonephritis ile HUS birliği nadiren rapor edilir. glomerulopati ve trombotik mikroangiopatinin birliği, lupus nephritis, membranlı GN, membranoproliferatif GN, antiglomerular bodrum membranı, anti-neutrophil cytoplasmic anti-neutrophil-immun crescentic GN ve enfeksiy GN'nin çevirisi tanımlanmıştır. Ayrıca, odak segmental glomerulosclerosis, IgA ve C3 glomerulonephritis ile HUS ile ilgili olarak tanımlandı (17–20).

Shiga-toksi üretimi E.Coli ile ilgili olan çocuklarda, hastalık genellikle kendiliğinden iyileşir. Tipik HUS spontan iyileşme 1-2 hafta içinde gerçekleşir. akut renal başarısızlığının erken tanısı ve erken tedavisi, hipertansiyon ve anemi ve elektrolit bozukluğu son yıllarda önemli ölçüde azaldı. Yirmi çalışmanın sonuçlarını harmanlayan bir meta-analizde, antibiyotik tedavisinin gerekli olmadığı vurgulandı, çünkü antibiyotik kullanımı HUS'nin gelişimini artırmadı ve kolit dersini değiştirmeyecekti ve bactera Shiga-toksi'nin E.Coli 0157/H7 enfeksiyonunu salıvermesi son derece nadirdir. (10)Öte yandan, Sigella disenteria üreten antibiyotik Shiga-toksit, tip-1 enfeksiyonlar için belirtilir, çünkü bakteri sık sıkılır ve uygun antibiyotiklerle tedavi edilmediklerinde sepsis ve ölümlere neden olabilirler. Antimotability ajanlar, bakteri ve toksinlerin gaita tarafından ortadan kaldırılmasına engel olmamalıdır, ancak HUS olasılığını arttırır. Shiga toxin-associated HUS ile yetişkinlerde, plazma değişiminin kontrol edilemeyen çalışmalarda mortalite ve ESRD oranlarının önemli ölçüde azaltıldığı belirlendi. Shiga toxin-associated HUS vakalarını plazma değişimi olmadan karşılaştırmak için ek olarak. HUS'de Shiga toxin ile ilgili olarak HIS değişimi E.Coli 0157:H7 yetişkinlerde ölümleri azaltmak için gösterildi. Bu nedenle, olası bir randomize çalışma ile plazma infüzyon ve değiştirilmesi ölüm ve ESRD oranlarını azaltmak için gösterilmedi, ancak plazma infüzyon ve değişim özellikle ağır renal bozulma ve merkezi sinir sistemi katılımı olan hastalarda yapılmalıdır. (21) Vakalarımızda sıvı elektrolit implantlar kontrol edildi ve destek verildi. Hastalarımızın çoğu erythrosits süspansiyonuna ihtiyaç duyuyordu. Şiddetli durumlarda (8cases) plazma değişimi yapıldı ve prednisolone başladı, trombocytopenia ve LDH tarafından takip edildi. Thrombocytopenia tüm durumlarda gelişmiştir. ESRD 4 vakada gelişti. Ayrıca, HD ihtiyacı olan hastalar HD'de alındı. Alman Nephrology Society bir tedavi önerisi yayınladı ve antibiyotiklerin durdurulmasını tavsiye etti. Şiddetli HUS vakalarında, eculizumab yönetimi, insan için anti-C5 monoklonal antibody, terminali takviye eden, önerilir. (22)C5b-9'un hem de anaphylatoksi C5a'nın üretimini önlemek için C5B Blokları. Eculizumab tedavisi başlangıçta yetişkinlerde haftada bir kez intravenöz 600-900 mg verilir. 900-1200 mg, tedaviyi korumak için her 2 hafta verildi. Sonuç olarak, tipik ve / veya atip HUS'a sebep olan birçok etolojik faktör vardır. Bunlar arasında, enfeksiyonlar tipik HUS’ye neden olan birHUS'u tetikleyebilir. Vakalarımızda enfeksiyon 5 hastada tespit edildi. HUS ve glomerulonephritis birliği 6 vakada tespit edildi. Hastaların tedavisinde, destekleyici tedavi ve temel etolojik faktör ilk önce kaldırılmalıdır. Destekleyici bakım ile iyileşmeyen hastalarda, eculizumab ihtiyaçları olan tedavi.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
The authors have no conflict of interest.
Etik kurul onayı
Compliance with Ethical Standards Ethical approval: The Ethics Committee of Cumhuriyet University, Faculty of Medicine approved the present study.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (22)

22 kaynağın 17 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Amirlak I, Amirlak B. Haemolytic uraemic syndrome: An overview. Nephrology 2006;11:213–218. PubMed Google Scholar
  2. Canpolat N. Hemolytic uremic syndrome. Turk Pediatri Ars. 2015; 50: 73-82. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  3. Noris M, Remuzzi G. Hemolytic uremic syndrome. J Am Soc Nephrol. 2005; 16: 1035–1050. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  4. Blaser MJ. Deconstructing a lethal food borne epidemic. N Engl J Med. 2011; 365: 1835-1836. PubMed Google Scholar
  5. Salvadori M, Bertoni E. Update on haemolytic uremic syndrome: Diagnostic and therapeutic recommendations. World J Nephrol 2013; 2(3): 56-76. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  6. Sharma AP, Greenberg CR, Prasad AN, Prasad C. Hemolytic uremic syndrome (HUS) secondary to cobalamin C (cblC) disorder. Pediatr Nephrol 2007;22:2097-2103. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Waters AM, Kerecuk L, Luk D, Haq MR, Fitzpatrick MM, Gilbert RD, et al. Hemolytic uremic syndrome associated with invasive pneumococcal disease: the United kingdom experience. J Pediatr. 2007;151:140-144. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Allen U, Licht C. Pandemic H1N1 influenza A infectionand (atypical) HUS more than just another trigger? Pediatr Nephrol. 2011;26:3-5. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  9. Besbas N, Karpman D, Landau D, Loirat C, Proesmans W, Remuzzi G, et al. A classification of haemolytic uremic syndrome and thrombotic thrombocytopenic purpura and related disorders. Kidney Int. 2006;70(3):423-431. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Frank C, Werber D, Cramer JP, Askar M, Faber M, an der Heiden M, et al. Epidemic profile of Shiga-toxin- producing Escherichia coli O104:H4 outbreak in Germany. N Engl J Med. 2011;365: 1771-1780. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  11. Srivastava RN, Moudgil A, Bagga A, Vasudev AS. Hemolytic uremic syndrome in children in northern India. Pediatr Nephrol. 1991;3:284-288. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Noris M, Remuzzi G. “Genetic abnormalities of complement regulators in haemolytic uremic syndrome: how do they affect patient management?” Nature Clinical Practice Nephrology. 2005;1:2–3. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Kavanagh D and Goodship T. “Genetics and complement in atypical HUS,” Pediatric Nephrology. 2010;25:2431–2442. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  14. Botto M, Kirschfink M, Macor P, Pickering MC, Würzner R, Tedesco F. Complement in human disease: Lessons from complement deficiencies. Mol Immunol. 2009;46:2774-2783. Hemolytic Uremic Syndrome Huzmeli, et al. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  15. Pettigrew HD, Teuber SS, Gershwin ME. Clinical significance of complement deficiencies. Ann N Y Acad Sci. 2009;1173: 108-123. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  16. Noris M, Caprioli J, Bresin E, Mossali C, Pianetti G, Gamba S, et al. Relative role of genetic complement abnormalities in sporadic and familial aHUS and their impact on clinical phenotype. Clin J Am Soc Nephrol. 2010;5:1844-1859. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  17. Chang A, Kowalewska J, Smith KD, Nicosia RF, Alpers CE. A clinicopathologic study of thrombotic microangiopathy in the setting of IgA nephropathy. Clin Nephrol. 2006;66:397-404. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  18. Zheng XL, Sadler JE. Pathogenesis of thrombotic micro angiopathies. Annu Rev Pathol 2008;3:249-277. PubMed Google Scholar
  19. Morita S, Sakai T, Okamoto N, Funabiki A, Okada Y, Hasegawa Y, et al. Hemolytic uremic syndrome associated with immunglobulin A nephropathy: a case report and review of cases of haemolytic uremic syndrome with glomerular disease. Int Med 1999;38:495-499. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. Servais A, Frémeaux-Bacchi V, Lequintrec M, Salomon R, Blouin J, Knebelmann B, et al. Primary glomerulonephritis with isolated C3 deposits: a new entity which shares common genetic risk factors with haemolytic uraemic syndrome. J Med Genet 2007;44:193-199. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  21. Safdar N, Said A, Gangnon RE, Maki DG. Risk of haemolytic uremic syndrome after anti- biotic treatment of Escherichia coli O157: H7 enteritis. JAMA. 2002;288:996-1001. PubMed Google Scholar
  22. Advice of the German Society of Nephrology on the use of Ecilizumab during the 2011 EHEC HUS outbreak 2011. http://www.dgfn.eu/aktuell/ehec-informationen/fuer-das-fachpublikum/advice-on-the-useof-ecilizumab.html. PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Huzmeli C, Terzi H, Candan F, Timucin M, Seker A, Sencan M, et al. Hemolytic Uremic Syndrome: Single Centre Experience. Ulutas Med J. 2018;4(1):12-18. doi:10.5455/umj.20180304114653

Huzmeli, C., Terzi, H., Candan, F., Timucin, M., Seker, A., Sencan, M., & Kayatas, M. (2018). Hemolytic Uremic Syndrome: Single Centre Experience. The Ulutas Medical Journal, 4(1), 12–18. https://doi.org/10.5455/umj.20180304114653

Huzmeli, C. et al. (2018) 'Hemolytic Uremic Syndrome: Single Centre Experience', The Ulutas Medical Journal, 4(1), pp. 12–18. doi: 10.5455/umj.20180304114653.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim