Pre-tedavi ve Post-ted Auditory Brainstem Yanıt Sonuçları Serous Otitis

Giriş Giriş

Otitis medyası, sağlıklı kulak zarının arkasındaki orta kulak boşluğunda herhangi bir enflamatuar işlem için genel bir tanımdır ve effüzyon (OME) ile iki akut heitis medyası vardır. OME, yerel veya sistemik akut enfeksiyon enfeksiyonu bulguları olmadan sağlıklı tympanik membranın arkasındaki sıvı birikimi ile karakterize edilebilir bir tablo olarak tanımlanabilir. (1–3).

Genellikle çocuklukta görüldüğü gibi, tanıdaki başlıca zorluklar fiziksel muayenede teknik zorluklardır ve çok genç çocuklar şikayetlerini sözlüleştiremez, bu yüzden semptomlar fark edilemez ve azaltılabilir işitme gizli kalabilir. Otomikroskop, Ooskop veya pnömatik Ooskop en önemli tanı yöntemleridir. Audiological yöntemler is Diapazon testleri, tympanometri, akustik refleks, saf ses ses sesi, beyin kök sesmetri ve ses akustik emisyonlar (4, 5). Tympanometri, 2-24 aylık çocuklarda OME tanısında faydalı bir yöntemdir, ancak daha genç yaşta birlikte, yöntemin duyarlılığı azaltılmıştır. Kullanım zorluğuna rağmen, yüksek frekanslı tympanometri yeni doğanların orta kulak değerlendirmesinde kullanılmalıdır. Tedavi, 3 ana muhafazakar, tıbbi ve cerrahi gruplar halinde kabul edilir. Tedavi modality, otooskopik görünüme göre belirlenir, tympanometri tipi, muhafazakar tedaviye yanıt ve işitme düzeyine göre belirlenir. (2, 6).

işitsel beyintem yanıtı (ABR) VIII sinir ve beyintem nöronlarının bir denetçiye cevaben sonucu olarak gerçekleşen elektrik aktivitesini test eder. (7). İşitme eşlerinin ve işitme kaybının tanısı ve yaşlı, bilinçsiz hastalar ve genç çocuklar için ABR kullanılır, çünkü hasta uyumluluk gerekli değildir. Bu iki durumda, top latencies ve inter-peak latencies (IPL) yanıt oluşturan dalgalar önemlidir. Klasik olarak, ABR ilk 10 dakika içinde görülen 7 zirveden oluşur, ancak klinikte ilk 5 zirve önemlidir. (8–10).

Bu çalışma, OME'nin klinik muayene ve tympan sınavını tanıtan neonatal işitme taramasına yanıt vermeyen hastalarda ABR testi üzerinde etkisini belirlemek için ön ve tedavi sonrası sonuçları karşılaştırmayı amaçlamaktadır.

Malzemeler ve Yöntemler

Bu retrospektif çalışmada, Ocak 2015 ve Haziran 2017 tarihleri arasında kliniğimizde neonatal işitme taraması programında yapılan hastaların kayıtları incelendi. Hastalardan sonra neonatal işitme taraması nedeniyle takip edildi, dosyalar OME ile teşhis edilen ve tedaviden sonra klinik ABR ile uygulandı. 48 hastanın toplam 100 kulağı (26 erkek, 22 kadın) değerlendirme dahil edildi.

Etik Açıklama

Çalışma için onay, Sutcu Imam Üniversitesi, Tıp Fakültesi (session no: 2017/04, karar No: 03, 15.03.2017). Toplam 16 hasta bir sendrom tanısı nedeniyle çalışmadan dışlandı, familial işitme sorunu, denetçili yol aomaly veya eksik bilgi. Son değerlendirme 42 hastanın 84 kulaktan yapıldı (28 erkek, 14 kadın). OME'nin tanısı, membranın arkasındaki anamnez ve işitme kaybı öyküsünden yapılmıştı (Heine Beta 100 Ooskop, Almanya) membranın matte görünümü, vaskülerizasyon ve hava-fluid seviyesi membranın arkasındaydı. İşitme taraması gerekli olduğunda, ürün otokustik emisyonlar (DPOAE) ve geçici şok edici oto akustik emisyonlar (TEOAE) otoacoustik emisyon testleri ve tarama ABR testleri (Madsen Capella GN Otometrics, Danimarka) negatifti. OME tanısı yapıldı ve işitme eşlerini vakalarda tespit etmek, gelişmiş işitme kaybı olduğu düşünüldü, klinik ABR uygulandı (Neurosoft, Neuro- ISSo, Ivanovo, Rusya). OME'nin tıbbi ve/veya cerrahi tedavi ile iyileşmeden sonra, ABR tekrar uygulandı. ABR testleri, Audiology laboratuvarında herhangi bir görsel stimuli olmayan sessiz bir yatakta rahat bir şekilde elektrot kullanarak uygulandı. Olumsuz elektrotlar iki mastoid bölgeye yerleştirildi, sağda pozitif elektrot ve yer elektrot al. Bakım, elektrot deri dürtüleri 5 kULL altında alındı. Testler 27/1'lerin frekansında bir tıklama stimulus ile uygulandı, 100μs alternating. Her kulak için, en az 2 kayıt uygulandı ve bakım, dalgaların latiyonlarının birbirleriyle tutarlı olduğu alındı. Sedasyon ajanları herhangi bir çocukta kullanılmadı. Testler doğal uyku sırasında uygulandı. Hastaların ön ve post-tedavi ABR latency verileri standart bir veri formunda kaydedildi, sonra istatistikler programına transfer edildi ve analiz edildi.

İstatistiksel Analiz

Çalışmada elde edilen veriler IBM SPSS'yi Windows v22 yazılımı için analiz edildi (IBM istatistikleri Windows, IBM Corporation, Armonk, New York, ABD). Normal dağıtım için verilerin reformitesi analitik yöntemlerle incelendi (histogram). Normal dağıtım için tanımlayıcı analizler,± standart sapma (SD) ve önemi p<0.05 seviyesinde belirlendi. İki grup arasındaki ilişki için, Pearson Correlasyon katsayısı hesaplandı. 2 grubun karşılaştırmasında Wilcoxon t-test ve Bağımsız Örnekler t-test kullanılmıştır. Sonuçlar% 95 güven aralığına verildi ve p<0.05 değeri istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

OAE testlerini işitme tarama programında geçemeyen tüm hastalarda ve ciddi otitis tanısı alan hastalar, klinik ABR dalgalarının latenciesları tedaviden önce uzatıldı. Cinsiyete göre değerlendirildiğinde, geç saatlerde tedavi öncesi fark daha büyük erkekti. 3 hastanın sağ kulak muayenesinde ve 4 hastanın sol kulak muayenesinde, otooskopik muayene ve tympanogram normaldi, bu yüzden OAE uygulanmadı ve klinik ABR'nin işitme eşleri takip sırasında geri alındı. Hastaların% 82'sinde, orta kulak tıbbi tedavi ile iyileşti ve takip etti ve cerrahi tedavi ile% 18 arttı. Tüm hastalarda kasvetli tüplerle cerrahi olarak uygulandı, yapıştırıcı tipi sıvı parasynthesis sonrası orta kulaktan asıldı. Bir hasta otorrhea'nın ameliyat sonrası şikayetleri vardı, ancak tüpün kaldırılmasından kısa bir süre sonra iyileşti.

Hastaların tedavisinden sonra, 32 (% 7,6) hastaların doğru kulakları ve 29 (69.04%) sol kulakları DPOE testi geçti ve işitme eşleri klinik ABR'de normal sınırlardaydı. OAE testlerinde tedavi sonrası, 10 (% 23.8) hasta, doğru kulak ve 13 (30.95) hastada, sol kulak negatifti ve klinik ABR'de işitme eşikleri görüldü. Bu sonuçlardan sonra, işitme yardımı tavsiye edildi. OME tedavisinden önce uygulanan klinik ABR'nin sonuçları, 45dB'nin sağ kulakta en yüksek 60dB ve en düşük 40dB ile gözlemlendiği ve sol kulağın en yüksek 70dB ve en düşük 30dB olduğu anlamına gelir. Tedaviden sonra, bu değerler sağ kulakta en yüksek 50dB ve en yüksek 60dB ve sol kulakta en düşük 40 dB idi. Daha önce ve tedaviden önce eşiklerde olduğu gibi, istatistiksel olarak önemli bir azalma ilk, üçüncü ve beşinci 70dB dalgaları ve beşinci 50dB ve 30dB dalgaları (p<0.05)(Table-1). Ön ve post-tedavüller (IPL 1-3, IPL 3-5, IPL 1-5). Pre-ted DPOAE, 6 hastanın sağ kulağına alındı (24 alınamadı) ve 5 hastanın sol kulağında (% 25) ve 4 hastanın sağ kulağında tedavi alınamadı ve 3. DPOAE'deki değişiklikler tıbbi tedaviden önce her iki kulakta da önemli bulundu. Klinik ABR eşi değerleri, tedavi öncesi tedavi ile kıyasla önemli ölçüde azaltılmış post-tedavi değerleri belirlendi.

Tartışma Tartışma Tartışma

OME, çoğu zaman çocuklukta görülen hastalıklardan biridir ve işitmeye yol açar. Bu, bu yaşta iletişim ve psikososyal ve zihinsel gelişimin önemi nedeniyle düzeltme ve takip gerektiren bir durumdur. Orta kulak effüzyonları yaşamın ilk yılında tüm çocukların% 50'sinde görülür ve bu çok sık göz ardı edilebilir bir şeydir. (11). ölçümün dış kulak kanallarından yapılmadığı kadar büyük etkilenmez, dış kulak kanallarında amniotic sıvı, enkaz veya orta kulak sıvısı vardır. Bununla birlikte, stimulus dış denetçi kanaldan verilirse, dış ve orta kulak sorunu, işitme kaybının gelişmesine neden olacak kadar ciddi bir seviyededir, sonra ABR sonuçları ilk dalga içinde uzun bir gecikme ile etkilenir. (12)Orta kulak disfonksiyonları, otoakustik emisyonlarının kayıtlarını olumsuz etkilerken, yol yollarını etkileyen yol yollarını olumsuz yönde etkiler. (13)Mevcut çalışmada, DPOAE ve TEOAE OME hastalarından alınamadı. Orta kulak effüzyon dolu olduğunda, uyumluluk düşük ve tympanogram elde edilen diğer kelimeler, Jegger tanımlarına göre B konfigürasyonu. 14 OME'nin kararlılığında, tympanometri üzerinde elde edilen bir tür B eğrisi,% 80 hassasiyete sahip olduğu bildirildi. Böylece bir tür B eğrisi tüm koşullarda OME'nin varlığını gösterebilir. A tipinde, OME'nin varlığı sadece% 5 olasılık olduğu için indirim yapılır. Bununla birlikte, 7 aylık yaşın altındaki bebeklerde, dış denetçinin son derece elastik olduğu ve tympanic yüzüğü henüz tam olarak geliştirilmemiştir, normal bir tympanogram, OME'nin mevcut olmasına rağmen elde edilebilir. (15, 16) Mevcut çalışmada, A tympanogram ve negatif OAE tipi 3 hasta ayrıntılı bir inceleme ile uygulandı ve OME tanınmıştı. Yüksek frekanslı tympanogram tüm durumlarda kullanılmıştır.

OME, yakın takip gerektiren bir hastalıktır ve spontan bir karar oranına sahiptir. Tanıda ve takipte, değerlendirme otooskopik, pnömatik otooskopik muayene, tympanogram ve OAE ile birlikte yapılır. Yüksek derecede tıbbi tedaviye yanıt vermeyen işitme kaybı olan durumlarda, bir havalandırma tüpünin uygulanması düşünülmelidir.(11)Çalışmada, tıbbi tedaviye cevap vermeyen yüksek işitme eşleri olan 9 hastaya bir havalandırma tüpü uygulandı.

ABR testi, çocuklukta işitmenin değerlendirilmesinde önemli bir rol oynayan en sık kullanılan objektif testtir. Latency, eşiğindeki en önemli verilerden biridir. (17)Önceki çalışmalar ilk, üçüncü ve beşinci dalgalarda gecikmeler rapor etti ve OME'deki hastalardaki 3-5 IPL ve 1-5 IPL'yi kontrol gruplarıyla karşılaştırdı (12, 13)Mevcut çalışmada, uzun dalga latencies ve IPL değerleri önceden tedavi edildi. Kanıt, beyin organizasyonunda büyük değişiklikler, yaşamın ilk aşamalarında orta kulak problemleri nedeniyle meydana geldiğini göstermiştir. (18, 19)Matschke ve al. Raporlanmış 39 insan beyni 29'dan incelendi^- 70 yaşına kadar hamilelik haftası ve myelinization'un gerekli işlevsel maturasyonunun ilk yıldaki yeterli stile bağlı olduğu ortaya çıktı. (18)Fizyolojik olarak, uzun dalgalar arasındaki aralıklar, alt beyin kökünde merkezi iletim oranına yansımıştır. (19).

kliniğimizde, OAE'yi geçemeyen OME ile tanısı alan tüm hastaların eşlerini belirlemek için, ABR en kısa sürede uygulanır ve eşler dalga kıtlığı ve IPL ile belirlenir. Tedaviden sonra, eşler normalin üstündeyse, çok hafif bir seviyede bile, bir işitme yardımı hasta için önerilir. Normal sınırlar içinde eşler ve klinik standartlarımızın üzerindeki boşluklar yakın takip ve aile terapisi sağlanmaktadır. Önceki çalışmalarda, ilk, üçüncü ve beşinci dalga latencies ve IPL, OME hastalarında gözlendikten sonra, eşiklerde bir değişiklik olmadığı bildirildi. (12, 13, 20).

Bu mevcut çalışmada, tedaviden sonra tüm OME hastalarının işitme eşlerinde önemli bir azalma gözlemlendi. Çalışmanın bir sınırlaması, düşük sayıda hasta nedeniyle, OME ile çocukların işitme kaybında küçük bir fark vardı. OME'li hastalarda, dalga latiyonlarının uzunluğu ve işitmenin azaltılması işitme sistemi üzerinde olumsuz bir etkiye neden olabilir. Yaşamın ilk yıllarında SOM ile teşhis edilen çok uzun bir takip süresinden kaçınmak için, tıbbi tedaviye cevap vermeyen hastalar için hızlı bir tedavi uygulanmalıdır ve tedaviden sonra eşikler normal değerlerin üzerindeyse, işitme yardımı sağlanmalıdır.

Sonuç Sonuç Sonuç

İşitme kaybı görünmez bir sağlık sorunudur ve işitme kaybı miktarı ne olursa olsun, çocuklarda ve çocuklarda konuşma, bilişsel ve sosyal gelişime yol açar. Uygun erken müdahale ile işitme kaybının olumsuz etkileri azaltılabilir veya ortadan kaldırılabilir. Bu nedenle, neonatal işitme taraması ilk ayda uygulanmalıdır, taramayı başarısız olan bebeklerin tanı sınavları kalıcı işitme kaybı tanısı için 3 ay içinde tamamlanmalıdır ve 6 aylık zamana kadar, bebek işitme yardımı ile uygulanmalıdır ve işitme rehabilitasyonu başlatılmalıdır. Kalıcı işitme kaybı tespit edilmiş ve uygun müdahale ilk 6 ay içinde yapılırsa, bebeğin normal işitme ile aynı konuşma ve dil gelişimi seviyesine ulaşacaktır. OME, işitme kaybı olan bebeklerde de mevcutsa, OME tedavisinin uygulanması ve gerçek eşikleri işitme yardımının kullanılmasından önce belirlenir. Ayrıca, çocuk gelişimi için işitme taramasının çocukluk sağlık izlemesi sırasında çocuğun risk durumuna göre devam etmesi önemlidir (okul ve okul çağında).