The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=291624

Özgün Araştırma · Açık erişim

Moderate ve Severe Burns: Türk Deneyimi Bir Tertiary Care Burn Unit

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Yucel Yuce1
  • Oguzhan Kilavuz1
  1. Kartal Dr. Lutfi Kirdar Education and Research Hospital, Anaesthesiology and Reanimation Department, Kartal, Istanbul, Turkey ROR
PDF indir (349.1 KB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20180221074628

Özet

Giriş: Yoğun bakım ünitesine kabul edilen ciddi yakıcı hastaların demografik ve tedavi sonuçlarını analiz etmeyi ve yakıcı servise kabul edilen ve orta yakıcı hastalara katkıda bulunmayı amaçladık. Yöntem: 2009-2017 yılları arasında yakıcı bir veritabanından 4745 hastanın bilgilerini retrospektif olarak gözden geçirdik. Sonuçlar: 3583 (75.51%) orta yakıcı hastalar yakıcı hizmet ve 1162 (24.49%) yakıcı yoğun bakım ünitesine (BICU) kabul edilen ağır yakıcı hastalar. Yan servis grubundaki kadın oranı 33.4/66.6 iken yoğun bakım grubunda 25.1 / 74.9 idi. Yakışık travmaların nedenlerini incelediğimizde, ilk sipariş 52.65% (n=1886) orta yan yanarken alevler 54.22% (n=68) ağır yanmış. Acinetobacter türü, yakıcı yoğun bakım ünitemizde en yaygın patojendi ve Pseudomonas türü yanmış hizmetteydi. Ortalama hastaneleştirme uzunluğu yakılan hizmette 10.09 gün ve yakıcı yoğun bakım ünitesinde 11.82 gün idi. Ölüm oranımız% 764 idi (n=350). Sonuç: Bu ülkemizde sunulan en kapsamlı serilerden biridir. Gelişmiş ülkelerdeki ölüm oranları son yıllarda% 5 altında rapor edildi, ancak ölüm oranımız % 7,37 olarak bulundu.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; yayımlanmış asıl sürüm İngilizce metindir. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Burn yaralanması, dünya çapında önemli morbidite ve mortalite oranları ile evrensel bir travma türüdür. Bu, yara ve yara tedavisi için uzun süreli hastaneleşme nedeniyle yüksek bir tedavi maliyeti vardır rehabilitasyon ile birlikte rehabilitasyon ile birlikte (1)Aynı zamanda hem hastaların hem de aile üyelerinin psikoloji ve sosyal yaşamlarında olumsuz etkiler vardır. (2)Her yıl, yaklaşık 6 milyon hasta yanık için tedavi edildi ve bunların önemli bir kısmı poli hizmetlerinde yönetiliyordu. Ancak bu hastaların özel tedavisi için organize edilen birimlerin yakılması konusunda hala tartışmalar var. (3, 4). Öncül faktörler, demografik veriler ve yakılan yaralanmaların epidemiyolojik kapsamı çeşitli ülkeler ve farklı bölgeler arasında farklılık gösterir. Yanık yaralanmalar için etolojik faktörler de farklı eyaletler arasında değişir (5)Ama her yerde, yakıcı bir yaralanmayı tedavi etmek için en iyi yaklaşım, gerçekleşmeden önce zararın önlenmesidir. (6).

Yanmış bir travmanın hayatta kalması, bölgenin sosyoekonomik statüsü nedeniyle farklıdır. Gelişmiş alanlarda, erken hastaneleşme, uygun sıvı resusasyon ve beslenme ve enfeksiyon kontrolü dahil olmak üzere organize multidisipliner bir yaklaşım, hayatta kalma süresini arttırır. (7, 8)Ancak maalesef, yakılan travmaların çoğu orta ve düşük gelirli ülkelerde meydana gelir. (9) Düşük eğitim, sınırlı sağlık hizmeti bu hastalar için yeterli tedavi ve rehabilitasyonu engelliyor (10, 11)Sonuç olarak, bu alanlarda daha yüksek ölüm oranları gözlemliyoruz.

akut yakılmış yaralanmalar olan hastalar genellikle ilk önce en yakın yerel hastaneye getirilir. Sonra birincil müdahaleler gerçekleşir ve sonunda yan merkezlere transferlerini takip ederler. Kök yaralanmaların epidemiyolojik özelliklerini değerlendirmek ve belirli risk faktörlerini belirlemek için tasarlanmış literatürde çeşitli çalışmalar vardır. (12, 13)Bu çalışma, yan merkezimize kabul edilen hastaların demografik ve epidemiyolojik özelliklerini analiz etmeyi, ana biyolojik faktörleri tanımlamak ve yaralanan yaralanmalar için önleyici önlemleri ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Malzeme ve Yöntem

Çalışma tasarımı

Çalışmamız da dahil olmak üzere retrospektif bir çalışmadır, 2009 ve 2017 yılları arasında yakılan merkezimizde 4745 hasta hakkında bilgi potansiyel olarak korunmuş bir veritabanından incelenmiştir. Yıllara göre yakılan hastaların sayısını karşılaştırdık ya da yoğun bakım ünitesini yaktık, hastaların cinsiyeti, yaş, yaralar, yakma nedenleri, hastaneleşme günleri, masaj oranları ve tedavi sonuçları.

Ayarlama ve örnekleme

Kartal Dr.Lutfi Kirdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Burns Merkezi, Amerikan Burn Association (ABA) kriterlerine göre çalışan çok disiplinli bir ekiple Türkiye'de en donanımlı yan merkezdir. (14). Personel genel cerrahlar, plastik cerrahlar, BICU'da veya ameliyathanelerde, bulaşıcı hastalık doktorları, çocuk cerrahları, fizyoterapistler, psikologlar, diyetçiler ve hemşireler yakmak. Bir helikopter iniş alanı var ve hastaların ülkenin her bölgesinden kabul ediyor. Altı yanık yoğun bakım ünitesine (BICU) sahiptir, 16 yanık servis yatakları ve bir binadaki iki ayrı işletim odası vardır.

BICU'nun tüm altı yatak odası, HEPA filtreleri, laminar akışları ve kabin girişleri ile Amerikan Burn Birliği (ABA) kriterlerine göre tasarlandı. Amerikan Burn Derneği yönergelerine göre, yakıcı merkezimizde tedavi edilen hastaların lezyonları, orta ve şiddetli yan yaralanmalardan oluşuyordu.

İstatistiksel analiz analizi

İstatistiksel analiz için SPSS Windows sürümünü 22.0 yazılımı kullandık. Verilerin tanımlayıcı istatistikleri oran ve frekans değerleri ile yapıldı. Chi-square testi ve Mann-Whitney U testi değişkenlerin incelenmesi için kullanılmıştır. Veriler ± standart sapma anlamına geliyordu. P<0.05 istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

6 yıllık süre boyunca yakıcı merkezimize kabul edilen toplam 4745 hasta. 1162 (24.49%) Ağır yakıcı hastaların yoğun bakım ünitesindeydi ve 3583 (75.51%) orta yakıcı hastalar yakıcı hizmette hastaneye kaldırıldı. Yakma merkezimize yıllık kabul 593.12 idi ve bunlar sırasıyla 145.25 ve 447.87 idi (Table-1).

Table 1. Hastaların yıllarca dağılımı.
Tablo 1: Hastaların yıllarca dağılımı.
Table 2. Hastaların cinsiyete göre dağılımı
Tablo 2: Hastaların cinsiyete göre dağılımı

Yan servis grubundaki kadın oranı 33.4/66.6 iken yoğun bakım grubunda 25.1/74.9 idi (Table-2). Erkek kadın oranı, hizmetle kıyaslandığında yoğun bakım ünitesinde önemli ölçüde daha yüksek bulundu (aşağıdaki 1.9'a karşı2.9; p=0.003). Orta yan grupta en yaygın yaş aralığı% 1738 ile 24.9 yıldı (n: 622), ancak ağır yan grupta 20-29.9 yıl oldu (Table-3).

Şekil 1: Yanımızdaki enfeksiyonlardaki patojenlerin dağılımı.
Figure 1. Patojenlerin yan merkezimizde enfeksiyonların dağılımı.
Table 3. Hastaların yaşına göre dağılımı
Tablo 3: Hastaların yaşının yaşına göre dağılımı

Kabul oranı, orta derecede yanmış hastalar 49.12 idi (n: 1760) yakılmış bir vücut yüzeyi 0.1-9.9% alanı ile, ağır yanmış grupta % 16.77 idi (n: 195) yanmamış vücut yüzeyi alanı ile% 40- 49.9 (Table-4). Yanmış yüzey alanının ortalama yüzdesi 15.3% olarak hesaplandı. Yanık yüzdesi yoğun bakım ünitesinde önemli ölçüde daha yüksekti (35.2±23.5%) yan servis hastalarına kıyasla (%0.7±8.5) (p<0.05). Orta yanların nedenlerini incelediğimizde, ilk sipariş 52.65% (n: 1886) ve ciddi yanslarda, % 54 ile yakıldı. Elektrik yakıcı ve alev yakıcı yaralanmalara sahip hastalar için, yoğun bakım ünitesine kabul oranı diğer yaralardan daha yüksekti (p<0.05). İlk sekiz yılda, yoğun bakım enfeksiyonları oranı ortalama% 56.04 iken, yan hizmetlerimizde% 826 idi. Enfeksiyon sıklığı yoğunluğu yakıcı yoğun bakım ünitesimizde% 548 idi ve yakılan hizmette% 0.76 idi. Yoğun bakım hastalarındaki en sık enfeksiyon 31.93 olarak kan dolaşımı enfeksiyonu oldu, ancak yakılan hizmette yüzde 5.72 olarak cilt ve yumuşak doku enfeksiyonlarıydı. Acinetobacter türü, yoğun bakım ünitesinde en yaygın patojenlerdi ve Pseudomonas türü yakılan hizmette (Graphic 1, 2) idi.

Table 4. Dağıtım yüzde yanmaya göre
Tablo 4: Yüzde yanmaya göre Dağıtım
Şekil 2: Yan merkezdeki enfeksiyonların dağılımı
Figure 2. Yan tarafta enfeksiyonların dağılımı

Yan servisin yıllık ortalama yaşı oranı% 89.39 idi ve yakıcı yoğun bakım ünitesi % 74.70 idi. Ortalama hastaneleştirme uzunluğu, yoğun bakım ünitesinde 10.09 gün ve 1182 gün idi. Hastanede kalma süresi elektrik yakıcı yaralanmalarda önemli ölçüde daha yüksekti (12.2±15.1 gün) ve alev yakıldı (15.5±13.9 gün) diğer yakıcı yaralanmalara kıyasla (p<0.05). Ölüm oranımız serimizde 7.37% (n:350) idi (Table-6). Yanık yüzdesi, mortalite riski ile olumlu bir korelasyona sahip olarak bulundu. Ölüm oranı, elektrik yakıcı yaralanmalar için belirgin bir şekilde daha yüksekti (17.1 tüm ölü hastaların% 69'u) ve alev yakılır (tüm ölü hastaların% 69,4'ü) diğer yakıcı yaralanmalara kıyasla (p<0.05).

Table 5. Hastaların etiyolojiyi yakmak için dağılımı.
Masa 5: Hastaların etolojiyi yakması.
Table 6. Hastalarımızın ölüm oranları.
Masa 6: Hastalarımızın Ölüm oranları.

Benzer şekilde, elektrik yanları ve alev yanık yaraları olan hastalar, diğer yakılmış yaralanmalara kıyasla önemli ölçüde daha yüksek bir yakıcılığa sahipti (23.3±19.9 ve 28.6±24.5% sırasıyla; p<0.05).

Tartışma Tartışma Tartışma

Yan hastaların yönetimi oldukça zor ve organize bir multidisipliner yaklaşım ek komplikasyonlarla başa çıkmak için gereklidir. Bu nedenle, uzun bir hastaneleşmede sonuçlar verir. Bu süreçte aşırılık kaybı, tekrarlayan cerrahi müdahaleler, enfeksiyonlar gibi birçok farklı komplikasyon meydana gelebilir. Yakışık travmanın yönetimine en iyi yol, meydana gelmeden yaralanmanın önlenmesidir. Her şeyden önce, toplumdaki bu yakıcı yaralanmalar hakkında bir veri koleksiyonu bu yakıcıların yönetimi için çok önemlidir. Gelişen bir ülke olarak ülkemiz, yaralar üzerinde bireysel çabaları talep ediyor; bu nedenle son yıllarda, yakıcı epidemiyoloji ve istatistiksel verilerin yönetimi hakkında birkaç çalışma var. (15–17)4745 hastadan oluşan çalışmamız ülkemizde sunulan en kapsamlı serilerden biridir.

Çalışmamızda, yetişkin erkek hastalar yakıcı merkezimize kabul edilen hastaların çoğunluğunu oluşturdu. Bu bulgu çeşitli diğer çalışma sonuçlarına benzerdi (18, 19)Bu sonucu kadınların ağır endüstride çalışmadığı için yorumlayabiliriz. Ancak diğer bazı raporlarda, kadın hastalar erkeklerden daha fazlasıydı (20, 21). Verilerimiz, yakılan vakaların en yüksek yüzdesi olarak ölçeklendirmekle sonuçlandı. Bu, diğer birkaç çalışma ile uyumluydu (22, 23)Ama başka bir çalışmada (24)alev yanıkları yakılan yaraların çoğunu oluşturdu. Çalışma ölçeklendirme yanlarımızda alev yanları ve elektrik yakıcı yaralanmalar tarafından ikinci ve üçüncü en sık yakılmış yaralanma türleri takip edildi. Yanık merkezimiz, alev yakıcılarının nispeten artış frekanslarını açıklayan endüstriyel bölgeye yakındır, elektrik yakılır ve yaralanan yaralanmalarla iletişime geçin. Scalding evde sık sık görülür. kalabalık bir ortamda düşük sosyoekonomik statüye sahip aileler çocuklarını ihmal edebilir, bu yüzden bu çocuklar sıcak su, çay, süt veya çorba ile kazaları yakmaya karşı savunmasızdır. (25).

Vakalarımız arasındaki en yüksek ölüm oranı alev yakıcı gruptaydı, elektrik yakıcı yaralanmalar izledi. Yanan yüzde seviyesi, ölüm oranı ile doğrudan bir korelasyon gösterdi. En yüksek yanma yüzdesi alev yakıcı gruptaydı ve elektrik yakıcı yaralanmalar grubunda hastaneleşmenin en uzun süresi. Ölüm oranı, gelişmiş ülkelerdeki çeşitli diğer çalışma sonuçlarından daha yüksek olan yaklaşık 7.37% olarak hesaplandı. (26–28).

Yanık travmada, opportunistic enfeksiyonları, bağışıklık sisteminin bastırılması ile birlikte mikroorganizmaların bir aradan kaynaklanan cilt bütünlüğünün kesintisi nedeniyle yaygındır. Antibiyotik prophylaxis, tüm hastalarda bulaşıcı hastalık ve kültürlerin tüm sitelerden doğrudan kontrolü altında rutindir. Acinetobacterspp sonuçlarımızda en yaygın mikroorganizmdi. Çeşitli çalışmalar, S.aureus, Pseudomonas sppplebsiella spppp (19, 29, 30)Sonuçlarımız önceki bulgulardan farklıdır.

Türkiye'de, Burn ve Yangın Afetleri Birliği, eğitim programları, ulusal ve uluslararası bilimsel faaliyetleri yakıp ateş felaketleri üzerine yürütmek üzere kuruldu. Uygun bildirimlerin ve eğitim programlarının yürütülmesi, kazalardan korunmak için önemli faydalar sağlayacaktır.

Bu çalışma, bölgemizdeki yakıcı hastaların çoğunluğunun orta yaşlı erkek hastalardan oluştuğunu ortaya koydu. En yüksek ölüm riski ile yaralanan yara türü alev yakıcıları olduğu bulundu. En yaygın yaralanma türü tükenmişti ve hastaların en büyük grubu akşam aktif olarak yemek yaparken yanmış yaralanma yaşadı. Türkiye'de yemek ve çaya hazırlamak için geleneksel yöntemlerin yeniden değerlendirilmesi ve gerekli önlemlerin yerine getirilmesi gerektiğine inanıyoruz.

Sonuç Sonuç Sonuç

Burn yaralanmalar fiziksel ve psikolojik yaralarla önlenebilir felaketlerdir. Böylece koruyucu önlemler ve eğitim programları için çabalar artırılmalıdır. Tüm sosyal yardım vakıfları ve yandaşları da bu hedefe doğru çalışmalıdır.

Authorship Contributions

Kavram: Y.Y., O.K.; Tasarım: Y.Y., O.K.; Data collection &/or processing: Y.Y., O.K.; Analiz ve yorum: Y.Y.Y., O.K.; Literatür: Y.Y., O.K.; E.Y.Y.; E.Y.K.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
The authors declare no conflict of interest
Etik kurul onayı
Ethics approval details were not reported in the published version of this article.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (30)

30 kaynağın 23 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Sanchez-Sanchez JL, Pere Perez SB, Bastida JL, Martinez MM: Cost-utility analysis applied to the treatment of burn patients in a specialized center. ArchSurg 2007, 142:50-57, discussion 57. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  2. Gullick JG, Taggart SB, Johnston RA, Ko N. The trauma bubble: patient and family experience of severe burn injury. J Burn Care Res. 2014;35(6): e413–27. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  3. Chipp E, Walton J, Gorman D, Moiemen NS: Adherence to referral criteria for burns in the emergency department. Eplasty 2008, 8: e26. PubMed Google Scholar
  4. Anwar U, Majumder S, Austin O, Phipps AR: Changing pattern of adult burn referrals to a regional burns center. J Burn Care Res 2007, 28:299-305. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  5. Taghavi M, Rasouli MR, Boddouhi N, Zarei MR, Khaji A, Abdollahi M: Epidemiology of outpatient burns in Tehran: an analysis of 4813 cases. Burns 2010, 36:109-113. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  6. Sadeghi-Bazargani H, Mohammadi R: Epidemiology of burns in Iran during the last decade (2000-2010): a review of the literature and methodological considerations. Burns 2012, 38:319-329. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Tyson AF, Boschini LP, Kiser MM, Samuel JC, Mjuweni SN, Cairns BA, et al. Survival after burn in a sub-Saharan burn unit: challenges and opportunities. Burns. 2013;39(8):1619–25. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Ayaz M, Bahadoran H, Arasteh P, Keshavarzi A. Early Excision and Grafting versus Delayed Skin Grafting in Burns Covering Less than 15% of Total Body Surface Area; A Non-Randomized Clinical Trial.Bull Emerg Trauma.2014;2(4):141-5. PubMed Google Scholar
  9. Rybarczyk MM, Schafer JM, Elm CM, Sarvepalli S, Vaswani PA, Balhara KS, et al. A systematic review of burn injuries in low-and-middle-income countries: Epidemiology in the WHO-defined African Region. African Journal of Emergency Medicine. 2017 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Charles AG, Gallaher J, Cairns BA. Burn Care in Low- and Middle-Income Countries.Clin Plast Surg. 2017;44(3):479–83. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  11. Gupta S, Wong EG, Mahmood U, Charles AG, Nwomeh BC, Kushner AL. Burn management capacity in low and middle-income countries: a systematic review of 458 hospitals across 14 countries. Int J Surg. 2014;12(10):1070–3. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Desouches C. Influence des pathologies associees et de l’age sur la mortalité des patients brûlés ages de plus de 65 ans. Brûlures 2000. Ann Burns Fire Disasters 1996, 9:131-138. PubMed Google Scholar
  13. Anlatici R, Ozerdem OR, Dalay C, Kesiktas E, Acarturk S, Seydaoglu G: A retrospective analysis of 1083 Turkish patients with serious burns. Burns 2002, 28:231-237. PubMed Google Scholar
  14. Gibran NS; Committee on Organization and Delivery of Burn Care, American Burn Association: Practice Guidelines for burn care, 2006. J Burn Care Res 2006, 27:437-438. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  15. Al B, Coban S, Güloğlu C. Tandir burns in and around Diyarbakir, Turkey. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2010, 16: 59-62. PubMed Google Scholar
  16. Al B, Yildirim C, Coban S, Aldemir M, Güloğlu C: Mortality factors in flame and scalds burns: our experience in 816 patients. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2009, 15:599-606. PubMed Google Scholar
  17. Albayrak Y, Temiz A, Albayrak A, Peksoz R, Albayrak F, Yusuf Tanrıkulu Y. A retrospective analysis of 2713 hospitalized burn patients in a burns center in Turkey. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg, 2018, 24;1:25-30. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  18. Chien WC, Pai L, Lin CC, Chen HC. Epidemiology of hospitalized burns patients in Taiwan. Burns 2003,29:582-88. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  19. Jie X, Baoren C: Mortality rates among 5321 patients with burns admitted to a burn unit in China: 1980-1998. Burns 2003, 29:239-245. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. Morita S, Higami S, Yamagiwa T, Iizuka S, Nakagawa Y, Yamamoto I, Inokuchi S: Characteristics of elderly Japanese patients with severe burns. Burns 2010, 36:1116-1121. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  21. Agbenorku P, Edusei A, Ankomah J: Epidemiological study of burns in Komfo Anokye Teaching Hospital, 2006-2009. Burns 2011; 37:1259-1264. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  22. Alaghehbandan R, MacKay Rossignol A, Rastegar Lari A: Pediatric burn injuries in Tehran, Iran. Burns 2001; 27:115-118. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  23. Zhou B, Zhou X, Ouyang LZ, Huang XY, Zhang PH, Zhang MH, Ren LC, Liang PF: An epidemiological analysis of Profile of Moderate and Severe Burns Yuce, et al. pediatric burns in urban and rural areas in south-central China. Burns. 2014 Feb;40(1):150-6. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  24. Xie B, Xiao SC, Peng XD, Zhu SH, Lv KY, Li HY, Xia ZF: Epidemiology and outcome analysis of severe, extensive burns: a 12-year summary of 103 cases in a burn center in China. J Burn Care Res 2012, 33: e127-132. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  25. Koç Z, Sağlam Z. Burn epidemiology and cost of medication in pediatric burn patients. Burns 2012, 38:813-819. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  26. Brusselaers N, Monstrey S, Vogelaers D, Hoste E, Blot S. Severe burn injury in Europe: a systematic review of the incidence, etiology, morbidity, and mortality. Critical Care 2010, 14: R188. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  27. Dokter J, Vloemans AF, Beerthuizen GI, Van der Viels CH, Boxma H et al. Epidemiology of burn injuries in Netherlands. Burns. 2014 Nov;40(7):1406-14. PubMed Google Scholar
  28. Lancerotto L, Sferrazza R, Amabile A, Azzena B. Burn care in relation to burn epidemiology in Italy. Burns. 2011 Aug;37(5): 835-41. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  29. Akçay MN, Oztürk G, Aydinli B, Ozoğul B. Tandir burns: a severe cause of burns in rural Turkey. Burns 2008;34:268–70. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  30. Ramakrishnan KM, Sankar J, Venkatraman J. Profile of pediatric burns Indian experience in a tertiary care burn unit. Burns 2005; 31:351–3. DOI Crossref PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Yuce Y, Kilavuz O. Profile of Moderate and Severe Burns: Turkish Experience In A Tertiary Care Burn Unit. Ulutas Med J. 2018;4(1):25-31. doi:10.5455/umj.20180221074628

Yuce, Y., & Kilavuz, O. (2018). Profile of Moderate and Severe Burns: Turkish Experience In A Tertiary Care Burn Unit. The Ulutas Medical Journal, 4(1), 25–31. https://doi.org/10.5455/umj.20180221074628

Yuce, Y. and Kilavuz, O. (2018) 'Profile of Moderate and Severe Burns: Turkish Experience In A Tertiary Care Burn Unit', The Ulutas Medical Journal, 4(1), pp. 25–31. doi: 10.5455/umj.20180221074628.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim