Efficacy ve Tolerability of Modified Release Mephenidate, Osmotic-Release Torchphenidate and Atomoxetine in Children with Care Deficit Hiperaktivite Bozukluğu Bozukluk

Giriş Giriş

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (ADHD) kalıcı bir inattention ve / veya hiperaktivite-gülsivitesi ile karakterize edilir ve çocukların ve ergenlerin günlük çalışmasını azaltır. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu belirtileri akademik, sosyal ve / veya mesleki sorunlara neden olabilir (1)Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, çocuk yaşta en yaygın psikiyatri koşullarından biridir. Yaygınlığı okul çağında% 3-7 olarak bildirilir. Abnormal dopaminergic ve dikkat ve hiperaktivite-impulsivity ile ilgili noradrenergic yol yolları DEHB'nin patofiziktolojisinde bildirilir (2). DEHB için büyük tedavi yöntemleri farmakoterapi, davranış terapisi ve sosyal psikoterapidir. (3)til phenidate (MPH) gibi Stimulants, DEHB tedavisinde bazı yazarların ilk tercih ilaçları olarak önerilmektedir. MPH'nin eylem mekanizması, dopamin ve noradrenaline'nin presynaptik nöronların geri çekilmesini engelliyor. (4)Modified release (MR-MPH) ve osmotic release (OROS-MPH) MPH'nin formülasyonları, DEHB tedavisi için uzun vadeli bir etkisi desteklemek için tasarlanmıştır. Hem MR-MPH hem de OROS-MPH, DEHB semptomları azaltmak için etkili olarak gösterildi (3)Bununla birlikte, MPH ruh istikrarsızlığı, tics bozuklukları ve kaygı belirtileri ile ilişkilendirilebilir. (5)Atomoksetine (ATX) gibi korkutucu olmayan ajanlar da MPH için alternatif bir ilaç olarak üretilir. Atomoksetine seçici olarak presynaptic norepinephrine taşımacıyı engeller ve sinaptik cleftinalinphrin yoğunluğunu arttırır (2, 3).

MPH veya ATX'in etkinliği, bu ajanlar arasındaki karşılaştırmada tartışmalı sonuçlar doğurmaktadır. Bu çalışmada, MR-MPH, OROS-MPH ve ATX'in uyuşturucu kaynaklı çocukların DEHB'si açısından tedavi yanıtını karşılaştırmayı amaçladık. Ayrıca bu üç ilacın tolerability profillerini araştırdık.

Malzemeler ve Yöntemler

Örnek ve Tasarım

Bu retrospektif bir çalışma, MR-MPH'nin (% 50 acil sürüm) etkinliğini ve tolerability of MR-MPH (% 22 acil sürüm),OROS-MPH (% 22 acil sürüm) ve ATX in ilaç-naive primary school-age children with DEHB. Bu çalışma için konular, Ocak 2017'ye kadar Hatay Devlet Hastanesi Çocuk ve Adolescent Psychiatry Clinic'e atıfta bulunan ilkokul çağındaki çocukların klinik örneklerinden alınmıştır. Çalışma, Türkiye'deki Adana Şehir Hastanesi Etik Komitesi tarafından onaylanmıştır. Onay numarası 2017/189 idi. Örnekin Demografik ve özellikleri tıbbi kayıtlardan ve yapılandırılmış psikiyatri röportajlarından elde edildi. Çalışma konularının tıbbi kayıtları doz ve tedavi süresi için incelendi, Klinik Global Depresyon İyileştirme Ölçeği (CGI-I), yan etkiler ve tedavi uyumu.

Çocuk, 6-10 yaşında (önemli bir okul dönemi), tıbbi bir rekorla dolu, belgelenmiş Ruh Bozuklukları Tanı ve İstatistik El Kitabı, 5^- Uygulama (DSM-5) DEHB tanısı ve DEHB tedavisi için bir CGI-I puanı başlangıçta işe alındı (n:276). DSM- 5'e göre diğer psikiyatrik bozuklukların tanısı ve fiziksel bir hastalığı olan ve MR-MPH'den başka herhangi bir ilaç kullananlar, OROS-MPH ve ATX dışlandı. Konular ayrıca DEHB belirtileri için davranış terapisi almaya izin verilmedi. Başlangıçta 276 konu işe alındı, 204 konu tüm çalışma gereksinimleriyle tanıştı ve çalışmaya dahil edildi. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu aşağıdaki gibi tedavilere yollandı: “MR- MPH”, “OROS-MPH” ve “ATX”. MPH dozajı 1 mg/kg/gün ve ATX'e klinik yanıt ve tolerabiliteye dayalı 1.2 mg/kg/gün kadar yükseldi. MPH'nin toplam günlük doz 60 mg/gün ve ATX 80 mg / gün geçmedi. Medeniyet ve ATX tek bir sabah dozu olarak uygulandı.

İyileştirme ve Tedavi Uyumu CGI-I, çocuk psikiyatrisi bozukluklarında yaygın olarak kullanılan bir enstrüman, hastanın iyileşme seviyesini aşağıdaki puanları kullanarak değerlendirmektedir: 1, çok gelişmiş; 2, çok gelişmiş; 3, en az gelişmiş; 4, hiçbir değişiklik; 5, en kötü; 6, çok daha kötü; 7, çok daha kötü. Mevcut çalışmada, konuların hiçbiri 5, 6 ve 7 puanları yoktu ve sadece 1-4 puanları analizlerde kullanıldı. CGI-I'nin ikincil analizleri için, 1 ve 2 öğeleri “genel olarak geliştirilmiş” olarak toplanıp etiketlendi; 3 ve 4 öğeleri “daha iyi değil” olarak topladı ve etiketlendi. CGI-I 8'de uygulandı.^- hafta tedavi. Tedavi uyumu, hemen her gün en az sekiz hafta boyunca seçilen tedavinin devamı olarak tanımlanmıştır.

Adverse Etkisi

Hastaların tıbbi kayıtlarına dayanan olumsuz bir etki ölçeği, yazarların olumsuz etkilerin varlığını ve şiddetini değerlendirmeleri için geliştirildi. Kayıtlarda bildirilen olumsuz etkiler aşağıdaki alt tipler olarak ilgili vücut sistemine göre kategorize edildi: "sleep", "appetite", "stomach ache", "nausea-vomiting", "sadness" ve "irritability-aggresyon". Bu olumsuz etkilerin ciddiyeti de bir klinikçi tarafından “herhangi bir”, “mild”, “ortalama” ve “yakın” olarak değerlendirildi. Daha fazla analiz için, “herhangi bir” ve “mild” toplandı ve “hayır/ild yan etkisi” olarak etiketlendi; “ortalama” ve “akıl” olarak etiketlendi ve “ortalama / az yan etki” olarak etiketlendi. Ölçek 8'de uygulandı.^- hafta tedavi.

İstatistiksel Analiz

Toplanan veriler SPSS sürümünü kullanarak analiz edildi 21. Hastaların demografik değişkenleri ve genel özellikleri tanımlayıcı istatistikler kullanılarak sunuldu. .2 testi normal olarak kategorik değişkenlerin karşılaştırması için kullanılmıştır. Post-hoc analizi daha fazla istatistiksel değerlendirme için yapıldı. P değerli <0.05 istatistiksel olarak önemli kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Çalışma örneği demografik değişkenleri Tablo-1'de sunulmaktadır. hastaların yaşı 8.32±1.15. 67.1% (n:137) erkekti ve% 32.9 (n:67) kadındı. Kabul sırasında hastaların ve ailelerin en yaygın birincil şikayeti akademik sorunlardı (yüzde 48, n:98). Inattentiveness (27.5%, n:56) ve hiper aktivite (15.2%;n:31) akademik sorunlardan sonra geliyorlardı. Hastaların 33.3% (n:68) MR-MPH, 35.3% (n:72) OROS- MPH ve % 31,4 (n:64) ATX kullanıyorlardı.

Masa-2, tedavi gruplarında iyileştirme ve uyum gösterir. Masada görüldüğü gibi, CGI- Gruplar arasında önemli ölçüde farklıydı (p=0.012). Post-hoc analizi, hangi grubun farkı oluşturduğunu anlamak için yapıldı. Modified release MPH ve osmotic-release MPH grupları CGI-I açısından karşılaştırıldı ve istatistiksel olarak fark yoktu (p=0.831). İstatistiksel farkın ATX grubu ile ilgili olduğu sonucuna vardı. Ayrıca, tedavi uyum açısından gruplar arasında önemli bir fark yoktu.

Tedavi gruplarındaki ters etkiler Tablo 3. Masada görüldüğü gibi, olumsuz etki şiddeti gruplar arasında önemli ölçüde farklılık gösterdi (p=0.001). Post-hoc veri analizi, hangi grubun farka neden olduğunu belirlemek için yapıldı. Modified release MPH ve ATX grupları olumsuz etki ciddiyet açısından karşılaştırıldı ve istatistiksel olarak fark yoktu (p=0.271). Bu nedenle, istatistiksel farkın OROS-MPH grubu ile ilgili olduğu sonucuna vardı. Masa-3 ayrıca uyku rahatsızlıklarının (p=0.02), iştah (p=0.017) ve üzüntü (p=0.039) gruplar arasında anlamlı derecede farklıydı. Post-hoc analizleri hangi grubun farkı yaptığını anlamak için yapıldı. Posthoc analizlerinden sonra, uyku rahatsızlıklarında ve iştahdaki farkın ATX grubu ile ilişkili olduğunu ve üzüntü OROS-MPH grubuyla ilgili olduğunu bulundu.

Tartışma Tartışma Tartışma

Bu çalışma, üç ilacın (MR-MPH, OROS-MPH, ATX) iyileşme, tedavi uyumu ve yan etkilerini araştırır ve okul çağındaki çocukların tedavilerinde sıklıkla kullanılır.

Önceki çalışmalar genellikle hem MPH hem de ATX, inattentiveness ve hiperaktivite/impulsivity ve hiperaktivite dahil olmak üzere DEHB belirtilerinde önemli gelişmelerle ilişkilendirildiğini bildirdi. (6–8)Öte yandan, Kemner ve al., MPH'nin DEHB'nin çekirdek belirtilerini azaltmak için ATX'e üstün olduğunu gösterdi. (9). Mevcut çalışmada, bulgularımız Kemner'ın çalışmasıyla tutarlıydı. ATX'in MR-MPH ve OROS- MPH'den daha az etkili olduğunu bulduk. Çalışmalarda farklı yöntemler gözlemlenen sonuçları etkileyebilir. Farklı bir perspektif olarak, çalışmamızda tedavi süresi çok kısa (8 hafta) olduğu söylenebilir. Kısa tedavi süresi ATX'in etkinliğini değerlendirmek için yetersiz olabilir. Çünkü, ilk haftalarda tedaviye başladıktan sonra, MPH'nin etkinliği ATX'ten daha hızlı bir oranda artabilir. ATX ile DEHB belirtilerindeki indirimler 12 hafta sürebilir. Bu çalışmada, CGI-I, MR-MPH ve OROS-MPH grupları arasında önemli ölçüde farklı değildi. Bu bağlamda, spekülasyon olabilir Bu iki formülasyonun benzer bir etkinliği olabilir. Ancak, MR-MPH ve OROS-MPH etkinliğinin karşılaştırması hakkında çelişkili bir literatür var. Çalışmamıza benzer şekilde, Sonuga-Barke et al., bu formülasyonların ebeveyn derecelendirmelerindeki etkileri arasında anlamlı bir fark olmadığını bildirdi (10)Bir çalışmada, MR-MPH (% 50 acil sürüm) OROS-MPH (22% acil sürüm) için daha üstün bulundu. (11)Başka bir çalışma, OROS-MPH'ye geçişin, MR-MPH'ye cevap vermeyen hastalardaki semptomları artırdığını gösterdi. (12) Bu çatışma sonuçları, gelecekteki uzun vadeli çalışmaların konuyu açıklamak için gerekli olduğunu göstermektedir. Mevcut çalışmada, tedavi uyum açısından gruplar arasında önemli bir fark yoktu. Hastaların çoğu ilaçları kullanmaya devam etti. Modified release MPH, osmotic-release MPH ve ATX genellikle yan etkiler nedeniyle birkaç duraklama ile iyi tolere edildi. Shang et al., OROS-MPH ve ATX'in güvenli ve iyi tolere edildiğini, iki ilaç arasında tolerabilitenin sadece hafif farklılıkları olduğunu açıkladı. (13)Kratochvil ve al. ATX kullanan hastalar kusma ve somnolence kullanan MPX kullananlardan daha sık şikayet etti. (2)Başka bir çalışmada, MPH kullanan hastalarda daha sık uyku görüldü. (14) Çalışmamızda, OROS-MPH üzüntü ile ilişkilendirildi. Öte yandan, ATX kullanan hastaların, MPH kullanan hastalardan daha az sık uyku rahatsızlıkları ve iştahı şikayet ettiğini bulduk. Bu bağlamda, ATX tedavisini seçmek uyku sorunları, anoreksi, kilo kaybı ve depressive semptomu olan hastalarda daha uygun olabilir. Bu çalışmanın sonuçlarının yorumu birkaç faktörle sınırlıdır. Tedavi süresi önemli bir sınırlamadır. Tedavi süresi uzatılması ATX'in etkinliğini artırabilir. Başka bir sınırlama, Turgay DSM-IV-Based Child ve Adolescent Davranış Bozuklukları Ekranlama ve Puan Ölçeği veya Conners Ebeveyn - Öğretmen Rating Scale. Çalışmanın üçüncü bir sınırlaması, kontrol grubu dahil etmediğidir. Bir plasebo grubunun eklenmesi bulguların değerini artıracaktır. DEHB'nin farkındalığı ve yaygınlığı ve çocuk ve ergen psikiyatri kliniklerine yönelik uygulama sayısı yavaş büyüyor. Sonuç olarak, bu ilaçları kullanan çocukların ve ergenlerin sayısı artıyor. Bu nedenle, bu ilaçların Pediatrik yaşlardaki etkinliğini ve tolere edilebilirliğini araştırmak çok önemlidir. En uygun tedavi yöntemi seçmek yan etkileri azaltacak ve hem çocukların hem de ailelerin yaşam kalitesini artıracaktır.