The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=18828

Araştırma Makalesi · Açık erişim

Intrauterine Fetal Hydroseus ile Hamile Kadınlarda Risk Faktörleri ve Sonuçların Değerlendirilmesi: Tek Bir Merkez Deneyimi

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Nazli Korkmaz1
  • Ibrahim Alatas2
  • Nejdet Oncu3
  • Ali Ekiz4
  • Alev Atis Aydin5
  1. Department of Obstetrics and Gynecology, Demiroglu Bilim University, Istanbul, Turkey
  2. Department of Neurosurgery, Baskent University-Istanbul Hospital, Istanbul, Turkey ROR
  3. Department of Obstetrics and Gynecology, Kanuni Sultan Süleyman Research Center, Istanbul, Turkey ROR
  4. Department of Obstetrics and Gynecology, Atakoy Towers Private Clinic, Istanbul, Turkey
  5. Department of Obstetrics and Gynecology, Sarıyer Hamidiye Etfal Training & Research Hospital, Istanbul, Turkey ROR
PDF indir (483.4 KB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20211122060917

Özet

Giriş Fetal hidrosefa (FHC), cerebrospinal sıvı (CSF) veya CSF absorpsiyon veya dolaşım bozukluklarının aşırı üretimi sonucunda meydana gelir. Risk faktörlerini değerlendirmeyi ve FHC tanısı alan hamile kadınların yönetim ve sonuçlarını analiz etmeyi amaçlıyoruz. Ocak 2015-Aralık 2020 tarihleri arasında perinatoloji merkezinde prenatal FHC tanısı alan malzeme ve yöntemler retrospektif olarak değerlendirildi. FHC'ye eşlik eden Demografik veriler analiz edildi. fetal manyetik rezonans görüntüleme sıklığı (MRI), amniocentesis ve / veya harmonik analiz oranları ve sonlandırma frekansı incelendi. Sonuçlar intrauterin FHC ile toplam 117 hasta dahil edildi. Medya ve gestational haftası 25.5 yıl ve 21+4 haftaydı. Isolated FHC 32.5%'de gözlemlendi. fetal USG kullanımı sıklığı % 97,4'dür; MRG sadece 3 (% 2,6) hastada yapıldı. amniocentesis ve harmonitip analizi% 17.1 ve% 15.4'te yapıldı. İronik FHC veya eşlik eden anomalilerin varlığı amniocentesis ve harmonitip analizi gerçekleştirme üzerinde bir etkisi olmasa da, HarmonD tanısında (p=0.001) önemli ölçüde daha az uygulanan tespit edildi. Madde oranları 47.9 iken; canlı doğum yüzde 51,3 olarak gerçekleşti. Gestational hafta, teslimatın karar verdiğinden çok daha düşüktü (median 20+3 vs 23+2) (p=0.015). Açıklama oranları, anomali eşlik eden FHC (p=0.018) ile önemli ölçüde daha düşük bulundu. prenatal FHC tanısında fetal USG'nin doğruluk oranları oldukça yüksektir. Prenatal tanı ve zamanlama, sonlandırma ve canlı doğum oranlarını etkileyen önemli faktörlerdir.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Fetal Hidrosefaus (FHC) cerebrospinal sıvı (CSF)/CSFabpsiyon bozuklukor CSF dolaşım bozuklukları hastalıklarının aşırı üretimi sonucunda meydana gelir. (1). Fetal ventrikulomegaly, ≥10 mm (normal aralığı 6.1±1.3 mm) daha sonraki bir ventriküler atrial çapında tanımlanır. (1, 2)CSF konsantrasyonunu ventriküler sistemde artırmak, ventriüler dilatasyona neden olur ve intraranyal baskıya yükseldi. (1)Literatürde FHC'nin sıklığı 0.3-2/1000 canlı doğumlar arasında olduğu bildirildi. (3, 4)Doğumun ikinci ve üçüncü trimesterlerinde anormal beyin gelişiminin en yaygın bulgusu FHC'dir. (1, 2).

Kromozom anomalileri, genetik kusurları ve intrauterin enfeksiyonları genellikle FHCtolojisi için bildirilir. (5, 6). Etolojisinin oldukça karmaşık olduğu gerçeğine ek olarak, fetüsün nöro gelişimsel sonuçları da doğumdan sonra farklıdır. Bu durum klinik yönetim için birçok zorluka neden olur, prenatal takip, teslimat ve postnatal yönetim (1–3)FHC tanısı hamile kadınlarda yapılırken, taramalar eşlik eden anomaliler açısından yapılır [khromosomal anomaly ve merkezi sinir sistemi anomalisi (Chiari-II, Dandy-Walker malformasyon ve korpus callosum agenesis, vb.) ve bir karar hamilelik veya sonlandırma açısından ebeveynler tarafından yapılır. ultrasonografinin (USG) kullanımı, FHC tanısında en yaygın kullanılan yöntemi yapar; fetal pozisyona bağlı olarak, cranial osification ve teknik nedenlerle, tanı gecikebilir veya kaçırılabilir (1, 3, 5)Literatürde ilk ABDG'nin yanlış teşhis oranı yaklaşık% 12,8 olduğu bildirildi. (7)Anne ve fetal faktörlerden etkilenmeyen Manyetik rezonans görüntüleme (MRI), FHC'yi teşhis etmek ve diğer anormallikleri tespit etmek için kullanılabilir. (8)Doğumda FHC'nin geliştirilmesinde demografik özelliklerin bir etkisi olup olmadığının belirlenmesi, hamilelik sırasında veya erken dönemde gerekli önlemleri alabilir. İlkimiz, perinatolojide FHC tanısı alan demografik verileri ve risk faktörlerini değerlendirmektir. Yönetim soruşturmaları, amniocentesis oranları, genetik etolojiler ve sonlandırma oranları çalışmanın ikinci amacıydı.

Malzemeler ve Yöntemler

Hasta Seçimi

Ocak 2015 ve Aralık 2020 yılları arasında FHC tanısı alan tüm hamileler mevcut çalışma içinde tertiary gynecology & obstetriks kliniğinde ve perinatology merkezi dahil edilmiştir. Çalışma hakkında yazılı veya sözlü bilgi verdikten sonra, yazılı onay, çalışmaya katılmaya karar veren hastalardan elde edildi. Etik komite onayı fakülte bilimsel araştırma etik komitesi tarafından verildi. Hastalar Demografik veri toplama ve Değerlendirme (gender, yaş, gestational hafta), gravida, parity, kürtaj ve tedavi sayıları ve FHC'ye eşlik eden anormallikler analiz edildi. perinatoloji konseyinde hamilelerin sonuçları, fetal MRG kullanımı sıklığı, amniocentesis ve/veya harmonitip analiz oranları ve sonlandırma frekansı incelendi. Buna ek olarak, amniocentesis ve bitiş / takip kararı, prenatal dönemde FHC tanısı alan hamileler için etkileyen faktörler incelendi.

İstatistiksel Analiz

Tüm veriler SPSS 25 (IBM, Armonk, NY: IBM Corp.) programı Sürekli değişkenleri,± standart sapma, medyan (interquartile aralığı, IQR) ve kategorik değişkenler olarak ifade edildi. Parametrik test varsayımları karşılandığında, t-test bağımsız gruplar arasındaki farklılıkları karşılaştırmak için kullanılmıştır. Parametrik test varsayımları karşılanmamışsa, Mann-Whitney U testi bağımsız gruplar arasındaki farklılıkları karşılaştırmak için kullanılmıştır. Fisher'in tam olasılığı veya Chi-squared testleri demografikleri karşılaştırmak için kullanılır. p<0.05 istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

intrauterin FHC tanısı alan 129 hamilen tıbbi kayıtları analiz edildi. 12 hamile eksik veriler nedeniyle çalışmadan dışlandı. FHC tanısı alan 117 hamile çalışma kapsamına alındı. Tanı sırasında medyan yaşı 25.5 idi (min: 16 – max: 41, IQR 22 - 30) yıl, medyan gestational haftası 21 iken.+4 (min: 12+3- max: 38, IQR 18 - 26) hafta. Ayrıca,gravida, parity, kürtaj ve tedavittage Tablo-1'de gösteriliyor. Hamilelerin üçte biri [34.2% (n=40) ilkeldi. 32.5% (n=38) hamilelerin% 12'si "isolated FHC" ve% 6.0'ı (n=7) 6,8'de "triventricular Hidroseus" vardı; "Politika"% 12'de (n=14), “neural tüp kusurları (NTD)% 35'te (n=41), “cerebellar hipoplasia” ve% 4.3 (n=5) eşlik etti. NTD tanı (p=0.001) (Table-3). Canlı doğum, amniocentesis geçiren hamilelerin %75'inde gerçekleşti, sonlandırma 5 hamile yapıldı. FHC ile çok basit anomaliler 3 hamile gözlemlendi ve izole FHC amniocentesis uygulanan 2 hamile görüldü ve sona erdi. Herhangi bir kromozomal anomalileri, tarif edilen fetüslerden herhangi birinde değildi. Sonuç oranı % 47.9 idi (n=56) ve canlı doğum 51.3% (n=60) (Table-2). Gestational haftası, doğum yapmaya karar verenlerden çok daha düşüktü (median 20+3 23+2(p=0.015) (Table-3). Buna ek olarak, izole FHC olan hamilelerde gecikme oranları, FHC'ye eşlik edenlerden daha düşüktü (p=0.018). Öte yandan, eşlik eden NTD veya VM'nin sona erme kararında etkilenmediğini gözlemlendi (p=0.593 ve p=0.865, sırasıyla) (Table-3).

Table 1. FHC ile hamilelerin Demografikleri
Tablo 1: FHC ile hamilelerin Demografikleri
Table 2. FHC ile teşhis edilen hamilelerin sonuçları
Tablo 2: FHC tanısı alan hamilelerin sonuçları

Gestational yaş ve hafta ve kürtaj ve / veya tedavinin sayısı izole FHC/accompanying anomaly /malformasyon (p>0.05). Çalışmamızda, FHC tanısı alan tüm hamilelerde fetal USG gerçekleştirildi; fetal MRG sadece 3 (% 3,6) uygulandı. Ek olarak, amniocentesis% 171'de (n=20) yapılırken, harmonitip analizi 15.4'te yapıldı (n=18) (Table-2). amniocentesis geçiren hamilelerin herhangi birinde komplikasyon gözlemlenmedi. Hamilelerin yaş ve gestational haftasının amniocentesis (Table-3) gerçekleştirme kararı üzerinde etkisi olmadığını gözlemlendi. izole FHC veya eşlik eden anomalilerin varlığı amnio sentesis ve harmonitip analizi gerçekleştirmek için bir etkisi olmasa da, harmonitip analizi önemli ölçüde daha az uygulandı.

Tartışma Tartışma Tartışma

Çalışmamız, prenatal FHC tanısı alan hamilelerin özelliklerini, risk faktörlerini ve yönetimini içerir ve FHC ile eşlik eden anormallikleri içerir. FHC'nin sıklığı 0.3-2/1000 canlı doğum olarak bildirilse de, gerçek vakalar muhtemelen birçok fetal ölüm vakası kaçırıldığından daha yüksektir. (3, 4, 10, 11)Bununla birlikte, FHC'nin çoğunlukla ilkel kadınlarda görüldüğü bildirildi olsa da, bu oran tartışmalıdır çünkü tedavinin frekansı bilinmemektedir. (9–12)Çalışmamızda, FHC tanısı alan hamilelerin% 34,2'si ilkel olarak bulundu. Buna ek olarak, hamilelerin% 13,7'sinin en az bir kez tedavi edici bir geçmişi vardı. Literatüre göre, preiparous sayısı bizim çalışmamızda düşüktü; ancak bu oran aslında daha yüksek olabilir, çünkü tedavi edilen fetüs sayısı bilmiyordu.

Table 3. amniocentesis etkileyen faktörler, harmonitip analizi ve sonlandırma kararı ve karşılaştırmaları
Tablo 3: amniocentesis etkileyen faktörler, harmonitip analizi ve sonlandırma kararı ve karşılaştırmaları

Prenatally, FHC'nin izole edilmiş olarak görülmesine rağmen, triventricular (iletişim HC, aqueductus stenoz, vs.), Dandy-Walker Anomaly ve diğer anomaliler (cerebellar, ventrikulomegaly, corpus callosum agenesis). FHC vakalarının yaklaşık% 60'ı Dandy-Walker anomalileri, NTD'ler ve korpus callosum anomalileri eşlik ediyor. (13–15)Çalışmamızda, literatüre benzer şekilde, FHC vakalarının yaklaşık üçte biri izole edildi, NTD diğer üçüncülere eşlik etti. FHC tanısı için ilk seçenek fetal USG. Uygulanması kolay olsa da, fetal MRG onun doğası nedeniyle gereklidir, bazı anomalileri görselleştirebilme ve teknik nedenlerle sınırlı faktörlere ihtiyaç vardır. (16, 17)Wang ve al., ABDG'nin hamile FHC tanısında% 92.9 olarak bulundu, Parazzini C ve al., ABDG'nin 179 fetal ventrikulomegali durumdaki hastaların% 27,4'ünde tanıyamayacağını bildirdi.(1, 18)Çalışmamızda, FHC ile hamilelerin% 97,4'ü USG tanısı alındı, ancak fetal MRG sadece 3 hastada yapıldı. Literatürle benzer şekilde, fetal MRG kullanımı çalışmamızda daha düşüktü. ABDG'nin yüksek deneyimi ve perinatoloji merkezindeki doktorların teknolojik gelişmeleri bu sonucu açıklayabilir. Hastalıklar durumunda, gelişmiş anne yaşı, anomaliler, fetal USG'deki genetik sendromlar veya belirsiz USG bulguları, genetik danışmanlık, amniocentesis ve harmonitip analiz yöntemleri tavsiye edilir (19, 20). amniocentesis güvenilir bir teşhis yöntemi olmasına rağmen, prosedürden sonra komplikasyonlar gelişebilir. Bu komplikasyonlar çoğunlukla prosedürü gerçekleştiren kişinin deneyimine karşı orantılıdır. (21) Çalışmamızda amniocentesis sıklığı% 171 olarak bulundu, genetik analiz oranımız % 15,4 idi. amniocentesis'ten sonra herhangi bir hamile komplikasyonların yokluğu, perinatoloji merkezinde deneyimli doktorlar tarafından açıklanabilir. Buna ek olarak, ABDG anomaly'den sonra yapılan genetik muayenelerde kromozomal anomali vakalarının % 4-27 arasında olduğunu rapor edilmiştir. (22–24)Çalışmamızda, kromozomal anomali örneklerin herhangi birinde tespit edilmedi. amniocentesis geçiren hastaların yetersiz sayısı. Bu nedenle daha az hastada yapılan genetik analiz bunu açıklayabilir. FHC (bazı eşlik eden bazı anormallikler) tanısı alan ve hamilelerin yokluğu, fetal kromozomal anomaly'nin herhangi bir fetüste gözlemlenmediğini açıklıyor. Buna ek olarak, hamilelerin yaş ve gestational haftasının çalışmamızda amniocentesis gerçekleştirme kararında hiçbir etkisi yoktu. Ayrıca, NTD ile fetal USG veya MRG tanısı alan hamilelerde amniocentesis/genetik analiz oranı izole FHC veya diğer concomitant anomalilerden daha düşüktü. Chromosomal anomaly'nin fetal NTD tanısıyla teşhis edilmesi olasılığı, izole FHC veya diğer eşlik eden anomalilerden daha yüksektir.

Garne E et al tarafından Avrupa'daki 4 ülkenin verileriyle yapılan bir çalışmada, doğum oranının FHS tanısı alan hamilelerin % 47'si olduğunu gözlemlendi, ancak sonlandırma oranı %48 idi ve hala doğum oranı % 5 idi. (25)Öte yandan, aynı çalışma, FHC ile prenatal dönemde teşhis edilen hamilelerde, canlı doğum % 35,7 olarak rapor edildi ve hala doğum oranı %4,3 idi. (25)Bu sonuçlarla paralel olarak, prenatal tanı ve zamanlamanın sona erme kararında etkili olan ana kriter olduğunu önerilmiştir. Sonuç oranı, ülkelerin sosyoekonomik statüsünden dolayı önemli ölçüde değişir, sosyal yaşamdaki kadınların rolü, eğitim seviyeleri, kültürel faktörler ve dini farklılıklar (26, 27)Sonuç, Müslüman ülkelerde 120 gün hamilelik için yaşam tehdit eden durumlar dışında izin verilmez. Bu nedenle, fesih, 120 gün sonra fetal anomalilere sahip hamileler ve anomalilerle bebekler doğar. (28)Ülkemizde eğitim seviyeleri, sosyo-ekonomik koşullar, etnik ve dini farklılıklar da son oranları etkiler. (29)Çalışmamızda, canlı doğum oranı yüzde 51,3 iken, sonlandırma frekansı% 47.9 idi. Tüm hamileler prenatally tanınsa da, son frekansı daha düşüktü; ülkemizdeki sosyo-ekonomik koşulların ve dini farklılıkların da bu kararı etkileyebilir. Literatüre benzer şekilde, çalışmamızda, sona eren hamilelerin doğum yapmaya karar verenlerden daha düşük olduğu gözlemlendi. Bu sonuç, erken prenatal tanının sonlandırma frekansını artırdığını destekler.

Çalışmanın sınırları; (1) Çalışmamızın tek merkezi doğası genelleştirmede önemli bir sınırlama oluşturur; (2) retrospektif olduğundan, hamilelerin takip edilmesi ve postpartum yaşam beklentisi bilinmemektedir.

Sonuç Sonuç Sonuç

FHC hamilelerin en yaygın merkezi sinir sistemi anomalilerinden biridir. Gestational haftası, doğum yapmaya karar verenlerden daha sona ermiş olan FHC ile hamilelerde önemli ölçüde daha düşüktü. izole FHC ile hamile olan hamile oranları, anomali eşlik eden FHC ile daha düşüktü. Amniocentesis / genetik analiz NTD tanısı durumunda daha az sıklıkta yapılır.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
All authors declare no conflict of interest.
Etik kurul onayı
Ethics committee approval was given by the faculty scientific research ethics committee.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (29)

29 kaynağın 23 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Wang R, Ding Y, Yang M, Lai W. Diagnosis, management, and neurodevelopmental outcomes of fetal hydrocephalus: an observational prospective study. Childs Nerv Syst. 2021 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  2. Pilu G, Falco P, Gabrielli S, Perolo A, Sandri F, Bovicelli L. The clinical significance of fetal isolated cerebral borderline ventriculomegaly: report of 31 cases and review of the literature. Ultrasound Obstet Gynecol. 1999;14(5):320-6 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  3. Pisapia JM, Sinha S, Zarnow DM, Johnson MP, Heuer GG. Fetal ventriculomegaly: Diagnosis, treatment, and future directions. Childs Nerv Syst. 2017;33(7):1113-1123 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  4. Peiro JL, Fabbro MD. Fetal therapy for congenital hydro cephalus-where we came from and where we are going. Childs Nerv Syst. 2020;36(8):1697-1712 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  5. Cavalheiro S, Moron AF, Almodin CG, Suriano IC, Hisaba V, Dastoli P, Barbosa MM. Fetal hydrocephalus. Childs Nerv Syst. 2011;27(10):1575-83 63 77 Intrauterine Fetal Hydrocephalus Korkmaz et al. PubMed Google Scholar
  6. Karimy JK, Reeves BC, Damisah E, Duy PQ, Antwi P, David W, Wang K, Schiff SJ, Limbrick DD Jr, Alper SL, Warf BC, Nedergaard M, Simard JM, Kahle KT. Inflammation in acquired hydrocephalus: pathogenic mechanisms and therapeutic targets. Nat Rev Neurol. 2020;16(5):285-296 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Tugcu AU, Gulumser C, Ecevit A, Abbasoglu A, Uysal NS, Kupana ES, Yanik FF, Tarcan A. Prenatal evaluation and postnatal early outcomes of fetal ventriculomegaly. Eur J Paediatr Neurol. 2014;18(6):736-40 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Di Mascio D, Sileo FG, Khalil A, Rizzo G, Persico N, Brunelli R, Giancotti A, Panici PB, Acharya G, D'Antonio F. Role of magnetic resonance imaging in fetuses with mild or moderate ventriculomegaly in the era of fetal neurosonography: systematic review and meta-analysis. Ultrasound Obstet Gynecol. 2019;54(2):164-171 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  9. Nomura ML, Barini R, De Andrade KC, Milanez H, Simoni RZ, Peralta CF, Machado IN, Zambelli H, Maio KT. Congenital hydrocephalus: gestational and neonatal outcomes. Arch Gynecol Obstet. 2010;282(6):607-11 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Moutard ML, Kieffer V, Feingold J, Kieffer F, Lewin F, Adamsbaum C, Gélot A, Campistol I Plana J, van Bogaert P, André M, Ponsot G. Agenesis of corpus callosum: prenatal diagnosis and prognosis. Childs Nerv Syst. 2003;19(7-8):471-6 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  11. Cavalheiro S, Sparapani FV, Moron AF, da Silva MC, Stávale JN. Fetal meningeal hemangiopericytoma. Case report. J Neurosurg. 2002;97(5):1217-20 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Stein SC, Feldman JG, Apfel S, Kohl SG, Casey G. The epidemiology of congenital hydrocephalus. A study in Brooklyn. Childs Brain. 1981;8(4):253-62 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Baffero GM, Crovetto F, Fabietti I, Boito S, Fogliani R, Fumagalli M, Triulzi F, Mosca F, Fedele L, Persico N. Prenatal ultrasound predictors of postnatal major cerebral abnormalities in fetuses with apparently isolated mild ventriculomegaly. Prenat Diagn. 2015;35(8):783-8 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  14. Özkavukcu E, Haliloğlu N. Fetal Kraniospinal ve Fasiyal Anomaliler. Trd Sem 2017;5:211-33 PubMed Google Scholar
  15. Koyuncu Arslan M, Akar M, Pala HG, Taner CE, Oncel MY. Fetal Santral Sinir Sistemi Anomalilerinin Değerlendirilmesi; Referans Merkez Perinatoloji Konsey Verileri. Forbes J Med. 2020;1(3):75-78 PubMed Google Scholar
  16. Levine D, Barnes PD, Robertson RR, Wong G, Mehta TS. Fast MR imaging of fetal central nervous system abnormalities. Radiology. 2003;229(1):51-61 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  17. Glenn OA, Barkovich AJ. Magnetic resonance imaging of the fetal brain and spine: an increasingly important tool in prenatal diagnosis, part 1. AJNR Am J Neuroradiol. 2006;27(8): 1604-11 PubMed Google Scholar
  18. Parazzini C, Righini A, Doneda C, Arrigoni F, Rustico M, Lanna M, Triulzi F. Is fetal magnetic resonance imaging indicated when ultrasound isolated mild ventriculomegaly is present in pregnancy with no risk factor? Prenat Diagn 2012;32(8):752-7 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  19. Flick A, Krakow D, Martirosian A, Silverman N, Platt LD. Routine measurement of amniotic fluid alpha-fetoprotein and acetylcholinesterase: the need for a reevaluation. Am J Obstet Gynecol. 2014;211(2):139.e1-6 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. Yayla M, Bayhan G, Yalınkaya A, Alp N, Fidanboy M, Görmüş H.Yüksek riskli gebeliklerde 2. trimester genetik amniyosentez: 165 olgunun klinik değerlendirilmesi. Perinatoloji Dergisi. 1999; 7(1):40-46 PubMed Google Scholar
  21. Leschot NJ, Verjaal M, Treffers PE. Risks of midtrimester amniocentesis; assessment in 3000 pregnancies. Br J Obstet Gynaecol. 1985;92(8):804-7 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  22. Stoll C, Dott B, Alembik Y, Roth MP. Evaluation of routine prenatal ultrasound examination in detecting chromosomal abnormalities in a low risk population. Hum Genet. 1993;91(1): 37-41 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  23. Lockwood DH, Neu RL. Cytogenetic analysis of 1375 amniotic fluid specimens from pregnancies with gestational age less than 14 weeks. Prenat Diagn. 1993;13(9):801-5 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  24. Eddleman KA, Malone FD, Sullivan L, Dukes K, Berkowitz RL, Kharbutli Y, Porter TF, Luthy DA, Comstock CH, et al. Pregnancy loss rates after midtrimester amniocentesis. Obstet Gynecol. 2006;108(5):1067-72 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  25. Garne E, Loane M, Addor MC, Boyd PA, Barisic I, Dolk H. Congenital hydrocephalus--prevalence, prenatal diagnosis and outcome of pregnancy in four European regions. Eur J Paediatr Neurol. 2010;14(2):150-5 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  26. Yogi A, K C P, Neupane S. Prevalence and factors associated with abortion and unsafe abortion in Nepal: nationwide cross-sectional study. BMC Pregnancy Childbirth. 2018;18(1): 376 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  27. Chae S, Desai S, Crowell M, Sedgh G, Singh S. Characteristics of women obtaining induced abortions in selected low- and middle-income countries. PLoS One. 2017;12(3):e0172976 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  28. Shapiro GK. Abortion law in Muslim-majority countries: an overview of the Islamic discourse with policy implications. Health Policy Plan. 2013,8:1-12 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  29. Cavli A, Ergocmen B. Ethno-cultural analysis of abortion and contraception: The cases of Turkey and selected Asian states. Nüfusbilim Dergisi. 2013;32–33 PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Korkmaz N, Alatas I, Oncu N, Ekiz A, Aydin AA. The Evaluation of Risk Factors and Results in Pregnant Women with Intrauterine Fetal Hydrocephalus: A Single Center Experience. Ulutas Med J. 2022;8(1):58-63. doi:10.5455/umj.20211122060917

Korkmaz, N., Alatas, I., Oncu, N., Ekiz, A., & Aydin, A. A. (2022). The Evaluation of Risk Factors and Results in Pregnant Women with Intrauterine Fetal Hydrocephalus: A Single Center Experience. The Ulutas Medical Journal, 8(1), 58–63. https://doi.org/10.5455/umj.20211122060917

Korkmaz, N. et al. (2022) 'The Evaluation of Risk Factors and Results in Pregnant Women with Intrauterine Fetal Hydrocephalus: A Single Center Experience', The Ulutas Medical Journal, 8(1), pp. 58–63. doi: 10.5455/umj.20211122060917.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim