Kronik Renal Başarısızlığı olan hastalarda Spinal Epidural Abscess: A Single-Center Experience

Giriş Giriş

Omur epidural absüler (SEA) nadir bir hastalık olmasına rağmen, yıkıcı koşullara yol açabilir. Bununla birlikte, erken tanı ve tedavi mükemmel sonuçlar sağlayabilir. Gecikmiş tanı veya yetersiz tedavi ciddi uzun vadeli engellere yol açabilir. Deniz nedeniyle nörolojik boşluklar pariyaliz kadar şiddetli olabilir (1).Deniz, 10.000 hastane kabulünün başına 0.2-1.2 vakadan sorumludur (2, 3).Deniz için önceden belirlenmiş sistem faktörlerinden bazıları obezite, diyabet mellitus, renal hastalıklar, yetersizlik, HIV enfeksiyonu, intravenöz uyuşturucu istismarı, kronik alkolizm ve in-dwelling catheter. Ayrıca omur cerrahisi, travma, catheter yerleştirme gibi yerel predisposing faktörler olabilir ve ekstrathecal enjeksiyonu. Bununla birlikte, önceden belirlenmiş faktör hastaların yaklaşık% 20'sinde tespit edilebilir. (4)Staphylococcus aureus en yaygın ajandır, vakaların% 70'ine kadar, Streptococcus türü tarafından vakaların yaklaşık% 7'sinde takip edilir. (5).Deniz için en sık bildirilen yer, lumbar bölgesi (%35) tarafından takip edilen tonoraik bölgedir. Cervical katılımı epidural abscess vakalarında% 15 olarak bildirilmiştir (6)Klasik tanı triad ateş olmasına rağmen, omur ağrı ve çok az hastada, tüm bu üç bulguları birlikte sunulmaktadır. Piyaliz geliştikten sonra, kısa bir süre içinde geri dönüşümlü olabilir. Bu nedenle, zayıflığı veya diğer nörolojik bulguların ilerlemesi bulunduysa acil müdahale uygulanmalıdır.

Yine de nadir olmasına rağmen, geçen 50 yıl boyunca deniz vakalarında bir artış gösterilmiştir. (7). Birkaç önceki çalışma denizleri araştırmıştır, ancak bilgimizin en iyisi için henüz deniz ve kronik renal başarısızlık (CRF) arasındaki ilişkiyi araştırmak için ayrıntılı bir çalışma olmamıştır. Bu nedenle, çalışmamızın amacı, CRF'li hastalardaki klinik ve cerrahi özelliklerini incelemekti.

Malzeme ve Yöntemler

Çalışma yedi (58.3) erkek ve beş (%41,7) kadın CRF hastaları ( 65.7±8.6 yıl) içeriyordu. 2015 ile 2017 yılları arasında deniz için tedavi edilen CRF hastaların tıbbi kayıtlarını retrospektif olarak analiz ettik. Klinik özellikler (gender, yaş, semptomlar, alt koşullar, predisposing faktörler, dahil edilen omurga seviyesi, causative organizmalar, preoperatif motor durumu [düşük ekstremite kas gücü), tedavi ve sonuç değerlendirildi. Beyaz kan hücresi (WBC), albümin (Alb), C-reaktif protein (CRP), ve erythrosit sedisyon oranı (ESR) seviyeleri de hastaların kayıtlarından kaydedildi. Bireylerin demografik ve klinik özellikleri Tablo-1 ve Masa-2'de gösterilmiştir. Çalışma protokolü yerel etik komite tarafından onaylanmıştır (Date: 25.04.2019, No: 04).

İstatistiksel analiz SPSS v20 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) analiz için kullanılmıştır. Veriler, uygun olduğunda medyan veya frekanslar olarak ifade edilir. Daha önce ve tedavilerden sonra, non-parametrik Mann- Whitney U testi tarafından belirtilmiştir. Bir p<0.05 istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Hasta özellikleri Yedi (58.3) erkek ve beş (%41,7) kadın, 65.7±8.6 yıl (bu çalışmada 56 ila 82 yıl) değerlendirildi. Tüm hastalarda, CRF'nin etiyolojisi diyabet mellitus idi. Hemodiiyaliz alan sekiz hastada yedi tane yumruk vardı ve biri bir catheter vardı. Denizin gelişimine hemodiiyalliğin başlamasının zamanı 6.25±2.49 yıldı (örneğin: 2-9 yıl). Hastaların preoperatif temel nörolojik durumu aşağıdaydı: beş hasta paraparesis vardı ve üç hasta dörtlü hastalığa sahipti. Hasta kayıtlarına göre, dört hastanın fonksiyonel durumu ameliyattan sonra değişmedi, yedi hasta faydalı bir gelişme gösterdi. Hiçbir motor açığı, ameliyattan önce veya sonrasında, bir hastada belirlenmedi. En yaygın semptom ameliyattan önce ağrı ve motor zayıflığıydı. Hastaların sadece% 33'ü öznel bir ateş vardı. Genel ölüm oranı ilk postoperatif yılda %25 idi ve tüm üç ölüm sepsis nedeniyleydi. Hastaların özellikleri Tablo-1'de gösterilmiştir. Biyokimyasal analiz Medya beyaz kan hücresi (WBC) sayısı 15000/mm idi^{3 3} İlk değerlendirmede ve 7185 /mm^{3 3} Son değerlendirmede. Medya C-reaktif protein (CRP) ilk incelemede 131 mg/L idi ve önceki değerlendirmede 3.35 mg/L idi. erythrosit sedisyon oranı (ESR) ilk muayenede 110 mm/h idi ve son incelemede 14 mm/h idi. WBC, CRP ve ESR düzeyleri arasında tedavi öncesi ve sonrası önemli farklılıklar vardı (tüm p=0.002). Yani albümin seviyesi 2.8±0.4 g /dL ilk değerlendirmede ve son incelemede 3.5±0.3 g /dL idi. Daha önce ve tedaviden sonra albümin seviyeleri arasında önemli bir fark vardı (p=0.003). Laboratuvar testi sonuçları Tablo-2'de gösterilmiştir.

Leukocytosis, temel olarak on iki hastada (% 100) mevcuttu ve bir hastada (8.3) deşarjda. Normal WBC sayısı, deşarjdan önce 11 hastada gösterildi. CRP seviyeleri on iki (% 5 mg/L) hasta kabul edildi ve dokuz hastada ortalama seviyeler deşarj üzerinde bulundu (75%). Elevated ESR seviyeleri (>20 mm/h) kabul edilen on iki (% 100) hastada bulundu ve sekiz hastada (66.7%) normal seviyeler taburcu edildi. Decreased albümin seviyeleri (<3.5 g/dL) on bir (91.6) hastada temel olarak bulundu ve dokuz hastada (% 75) normal albümin seviyeleri deşarj üzerinde gözlemlendi.

Omurtuğun Üst Düzeyi thoracic omurga, enfeksiyonun en yaygın yeriydi (altı hasta,% 50). Cervicothoracic omurga (2 hasta, 16.7%), thoracolumbar omurga (iki hasta, 16.7%) ve lumbar omurga (iki hasta, 166.7) hastalarda gösteriliyordu.

Mikrobiyoloji Değerlendirme

Kan kültürü on iki hastada yapıldı ve tüm sonuçlar negatifti. On iki hastada trans biyopsi ve kültürler yapıldı. Olumlu sonuçlar üç durumda kaydedildi; ikisi Staphylococcus aureus olarak belirlendi ve Streptococcus agalactiae olmak için bir tane.

Tedavi Tedavisi

Tüm hastalar antibiyotik tedavisi ve cerrahi müdahale aldı. Tüm vakalarda toplam laminektomi, enfekte omurganın debrasyonu ve absürt drenajı yapıldı. Cerrahlar ayrıca iki hastada gerekli olan segmentsel stabilizasyon da gerçekleştirdi ( 9 ve 10). Segmental stabilizasyon tarihi olan bir hasta, abscess kontrolü için ikinci bir operasyona sahipti.

Tartışma Tartışma Tartışma

Spinal epidural abscess, CRF'deki en alarm verici ve zor klinik durumlardan biridir. Ayrıca, bu sorunun doğru yönetimi, deniz ilişkili morbiditeleri ve ölümlüleri azaltabilir. Bu nedenle, şu anki çalışmada, CRF olan on iki hasta, denizlerin cerrahi tedavisinin etkileri açısından değerlendirildi. (8). cerrahi dekompresyon ve IV antibiyotik tedavisi, deniz tedavisinin temelleri olmasına rağmen, ideal yönetim tartışmalı ve uzun süreli yüksek doz IV antibiyotiklerin kullanımı, azalmış renal işlevleri nedeniyle CRF'li hastalarda zor olabilir. Bu nedenle, IV antibiyomoterapi ile birlikte yapılan deniz cerrahisi olan CRF hastaları bu çalışmada incelendi. Çalışmamız, motor zayıflığı, sırt ağrısı ve ateş ve ESR, CRP, ALB, WBC seviyeleri cerrahi prosedürlerden sonra çalışma popülasyonunda bulundu.

Önceki çalışmalar, deniz için bazı risk faktörlerini açıkça ifade etti; diyabet mellitus, alkol istismarı, immünemasötik ilaçlar, travma, indwelling vasküler cihazlar ve HIV. Ayrıca, denizlerin artan riski hemodiiyal hastalar arasında gösterilmiştir. (9–11)Ayrıca, mevcut çalışmanın bulguları, diyabet mellituslu tüm CRF hastalarının deniz riskini artırabileceğini gösterdi ve bu sonuç, diyabet mellituslu CRF hastaları olarak değerlendirilebilir, immünekonomik koşullara saygı duymalıdır. (8, 9)En çok görülen semptomatik sunumlar, mevcut çalışmada motor zayıflığı ve öznel ateşti. Benzer şekilde, önceki çalışmalar, sırt ağrısı ve motor zayıflığının en sık ilk sunum olduğunu bildirdi. (12, 13).Deniz üzerinde yapılan daha önceki çalışmalar, denizlerin çoğunlukla genel nüfus ve hemodiiyal hastalar için hem de thora omurgası içinde bulunduğunu bildirdi. (10)Çalışmamızın sonuçları önceki çalışmalara benzerdir. Laboratuvar sonuçları, deniz ve tedavi yanıtlarının tanısında klinikler için değerli bilgiler sağlayabilir. Bulgularımıza göre, leukosit, CRP ve ESR seviyeleri arttı ve tüm hastalarda albümin seviyeleri azaldı. Tedaviden sonra, WBC 11 hastada normal seviyelere döndü, dokuz hastada CRP, 8 hastada ESR ve dokuz hastada albüm. Cerrahi prosedürlerden sonra sistemik enflamatuar cevaplardaki olumlu değişiklikler, cerrahi ve tıbbi yönetimin uygun başarılı bir kombinasyonu olarak değerlendirilebilir. Bazı hastalarda, IV antibiyotiklerin yönetimi kültür örneği satın almadan başladı. Bu nedenle, kan veya absürt örneklerinden mikrobiyoloji ajanlarının düşük oranı buna atılabilir.

Literatürde, problemin özellikleri nedeniyle cerrahi prosedürler rapor edilmiştir; dekompresyon cerrahisi, corpektomi ve arka olimpik füzyon, diskektomi, laminotomi ve segmental stabilizasyon yapılabilir ve motor zayıflığının iyileştirilmesi, deniz cerrahisinin ardından ortaya çıkabilir. (14, 15)Benzer şekilde, çalışmamız ameliyattan sonra CRF hastalarında önemli motor iyileştirmeleri göstermiştir. Bakteriyel deniz olan hastaların büyük bir yüzdesi derhal teşhis edilemez. Bu nedenle, uygun ve erken tedavi fırsatı kaçırılabilir (16). Deniz için Proper yönetimi hem antibiyomoterapi hem de cerrahi prosedürler içerir. Tanı kurulduktan sonra, bulaşıcı hastalığın ve omur cerrahisinin bölümleri ile danışmak zorunludur. (17)Ayrıca, deniz için tıbbi yönetim bazı koşullarda başarısız olabilir. Önceki çalışmalar diyabet mellitus, leukocytosis >12.5, pozitif kan kültürü ve CRP>115 tıbbi yönetim başarısızlığı için risk faktörleridir (10, 18). Patel ve al., cerrahi prosedürlerin deniz ile hastalardaki tıbbi tedavilerden daha başarılı olduğunu bildirdi. Ayrıca erken cerrahi müdahalelerin gecikmiş ameliyatlardan daha etkili sonuçları olduğunu söylediler. (10)Hastalarımız bu yukarıda belirtilen risk faktörlerine sahipti, bu yüzden deniz yönetiminin tedavisinin başarısı cerrahi ve IV antibiyoyoterapinin kombinasyonuna atfedilebilir.

Sonuç olarak, mevcut çalışma, cerrahi prosedürlerin CRF ile deniz hastalarında önemli bir rol oynayabileceğini gösterdi.