Araştırma Makalesi · Açık erişim

Post-conisation HPV Persistence ile İlgili Risk Faktörlerinin Değerlendirilmesi

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Sevgi Ayhan1 (sorumlu yazar)
  • Gunsu Kimyon Comert1
  • Tufan Arslanca1
  • Irem Kar2
  • Osman Turkmen1
  • Burak Ersak1
  • Ozgun Ceylan1
  • Mustafa Sahin1
  • Fatih Kilic1
  • Ahmet Taner Turan1
  1. Department of Gynecologic Oncology, University of Health Sciences, Ankara City, Hospital, Ankara, Turkey ROR
  2. Department of Biostatistics, Ankara University School of Medicine, Ankara, Turkey ROR

Özet

Giriş: Bu çalışma, yüksek riskli insan papillomavirus (hrHPV) ile ilişkili faktörleri değerlendirmek amaçlanmıştır. Malzemeler ve Yöntemler: Konizasyon veya LEEP sonrası hrHPV tespiti hakkında analiz edilen 171 hastayı retrospektif bir tasarım yapıldı. Klinik patolojik bulgular, ilk postoperatif HPV testinden önce SARS-CoV-2 tarihi değerlendirildi. Sonuçlar: Ameliyat öncesi yüksek riskli HPV türü oranı, HPV 16 ve / veya HPV 18 dahil olmak üzere hastaların% 56'sı (n=96) idi. Post-excision hrHPV kalıcılık oranı 6–36 ay takip döneminde % 30.4 idi. Hastaların% 76,6'sı ilk kez 6 ve 12 ay arasında HPV testi vardı. Toplam cerrahi marj 15 (%8) hastada olumluydu. Aşı oranı, SARS-CoV-2 enfeksiyonunun gelişimi ve Amman-19 enfeksiyonu için ilaç alma oranı % 35.1 (n:60),% 15,8 (n:27) ve% 9,4 (n:16) idi. Sigara oranı% 35.7% idi. Değerlendirme faktörlerin hiçbiri, HPV'nin ortadan kaldırılmasından sonra önemli ölçüde ilişkili değildi. Sonuç: Gelişmekte olan HPV'nin devam ettiği risk faktörleri yaş, klinik-patholojik faktörler arasında belirlenmedi, SARS-CoV-2 enfeksiyonunun tarihi veya SARS-CoV-2 enfeksiyonu için ilaç almak.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; yayımlanmış asıl sürüm İngilizce metindir. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Cervical kanser, küresel olarak kadınları etkileyen dördüncü en yaygın kanserdir. (1)İnsan papillomavirüs (HPV) ile Kalıcı enfeksiyon, neredeyse tüm prevazif cervical lezyonlar ve cervical kanserleri için birincil ajandır. (2). HPV 200'den fazla farklı türe sahiptir ve en az 15 yüksek riskli (hR) HPV alttipleri tespit edilmiştir. (3). Enfeksiyon vakalarının %90'dan fazlasında, HPV genellikle ortalama 6-18 ay içinde bağışıklık sistemi tarafından temizlenir, ancak kadınların yaklaşık% 10'u% cervical intraepithelial Neoplasia (CIN) ve% 1-2'ye kadar devam edebilecek kalıcı HPV enfeksiyonları vardır. (4, 5).Enst HPV alt türleri arasında, HPV16 ve HPV18, cervical kanser ilerlemesi ile en sık ilişkilidir, cervical kanser vakalarının %70'inden fazlası için muhasebe ve invaziv cervical lezyonlar. (3).

Belirli pre-vazif cervical lezyonlar için ana tedavi yöntemleri, döngü elektrosurgical eksizyon (LEEP) veya konizasyon (LEEP) gibi, rasyonal prosedürlerdir. (6, 7)Bununla birlikte, çalışmalar, HPV tespitinde yalnız sonuçlar doğuracak şekilde açıklanmadı. Önceki çalışmalar, eksizyon prosedürleri ile tedavi sonrası% 5-20 oranında ikamet süreli veya tekrarlayan bir hastalık bildirdi (4, 5)Bununla birlikte, prevazif lezyonlar ve cervical kanser riski öncelikli olarak HPV tespiti elde edilmezse gerçekleşir. (6). Anderson ve al. (6) İlk takipteki olumlu HPV testleri ve anormal cytoloji sonuçları yüksek dereceli CIN'in önemli bağımsız tahminörleridir. Bu nedenle, cervical kanseri önlemek için ilk takip sırasında hR-HPV'nin kalıcı pozitifliği için risk faktörleri tespit edilmelidir. Bununla birlikte, hR-HPV için risk faktörleri hakkında veriler hala eksik. Bu nedenle, son çalışmalar, heterolojik enfeksiyonların ve aşıların bağışıklık sistemini takip ederek enfeksiyonun azaltılmasının etkisinin belirsiz olduğunu göstermiştir. (7, 8)Ek olarak, Amman-19 salgınlarını göz önünde bulundurarak, aşı ve / veya şiddetli akut solunum sendromu koronavirüs 2 (SARS-CoV-2) enfeksiyonunun etkisi belirsiz kalır. Bu çalışma, HPV ile ilgili risk faktörlerini değerlendirmek amaçlanmıştır ve bu çalışma, ultrason-19 salgınlarını kapsayan bir süre içinde ortadan kaldırılan hastalarda.

Malzemeler ve Yöntemler

Etik Açıklama

Onay kurumsal inceleme kurulundan elde edildi. Tüm hastalar, katılımcı kurumun klinik verilerini kullanmasına izin veren bir onay formu imzaladı (Ethics komitesi onayı: 20/12/2021-12). Çalışma, 18 yaşından büyük 171 hastayı, 2 yıl boyunca devam eden ve Eylül 2019 ve Ekim 2021 tarihleri arasında yüksek sınıfsal biyopsi sonuçları rapor etti. Buna ek olarak, konizasyondan önce HPV pozitif olan tüm hastalar dahil edildi.

Çalışma Tasarımı

Dışlama kriterleri ikincil yetersizlik, histolojik türleri, seröz epithelial tümörler, renal hastalık ve kalp yetmezliği için anti-korditeyi kullanan hastalarydı.

Bu çalışma aşağıdaki hastaları dışladı: ilk beş ay sonra cervical kanseri olan kişiler ameliyattan sonra organ nakli aldı, hipertansiyon için post-excision HPV-DNA testi sonuçları yoktu, kalp yetmezliği, hamile kaldı, herhangi bir ikincil kanser tanısı aldı ve tedavi edildi. Onay kurumsal yönetim kurulundan elde edildi. Tüm hastalar, katılımcı kurumun verileri kullanmasına izin veren bilinçli bir onay formu imzaladı. Aynı cerrahi ekibi, jinekolojik onkolojide özelleştirilmesi, kurumlarımızda tüm prosedürleri gerçekleştirdi. Özelleştirilmiş gynaecologic-pathologists sittolojiyi değerlendirdi ve cerrahi örnekleri elde etti. Konvansiyonel cytoloji yapıldı ve Bethesda'ya göre değerlendirildi. (9). Pathology ve HPV DNA testi sonuçları 2019 ASCCP kılavuzluk sonrası değerlendirildi (10). Conisation Cold conisation tarafından yapıldı veya cerrahın tercihine bağlı olarak bir iğne uçlu kesme-koagülasyon aracı kullanarak yapıldı.

DNA-Anized

HPV DNA testi, 13 yüksek riskli HPV tipini tespit eden Hybrid Capture 2 HPV DNA testi ile yapıldı (16, 18, 31 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 68 (hc2; Qiagen, Hilden, Almanya). İlk ko-test (HPV DNA ve pap smear) sonucu post-excision takip süresi boyunca HPV DNA kalıcılığı olarak kabul edildi. Takip döneminin ilk değerlendirmesinde, olumlu HPV DNA testi sonuçları veya olumsuz HPV DNA testi sonuçları, ASCUS

İstatistiksel Analiz

Veriler, ± standart sapma, medyan ve min-max'ın kategorik değişkenler için sürekli değişkenler ve frekanslar için sunuldu. Chi-square veya Fisher'in tam testi, kliniksel faktörleri ve HPV'nin uygun olarak devam etmesi için yapıldı. İkili lojistik regresyon analizleri HPV'nin bağımsız risk faktörlerini tanımlamak için yapıldı. İstatistiksel önem p<0.05 olarak belirlendi. Veriler SPSS 11.5 for Windows (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) için analiz edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Bütün kohortun medyan yaşı 40 yıldı (= 20–68 yıl). Preoperatif HPV testi tüm hastalar için olumlu sonuçlar ortaya çıkardı. Preoperatif HPV 16 ve/veya HPV 18 oranı 96 (%56) hastaydı.% 147 (yüzde 86) hasta için dışsal prosedür kondu. Tamamlayıcı prosedürün patoloji sonucu, HSIL olarak 125 (%3.1) hasta için rapor edildi. Operasyondan ilk post-excision HPV testi 6 aydan 36 ayya kadar sürdü. Takip döneminde, 131 (76.6) hasta 6 ila 12 ay arasında ilk post-excision HPV testi vardı. Kalan 40 (%23.4) hastaların 12 ay sonra ilk HPV testi vardı. İlk operasyon sonuçları, 19 hastanın endocervical veya ectocervical marjında cerrahi marj pozitifliği olduğunu gösterdi. İlk postoperatif HPV testinden önce cerrahi marj pozitifliği olan yedi hasta reconisation geçirdi. Bu nedenle, cerrahi marj sonucu son operasyona göre revize edildi. Daha sonra, toplam cerrahi marj 15 (%8.86) hastada olumluydu. Endocervical ve ectocervical marjları 10 (%8) ve 8 (46.7) hastada olumluydu. Endocervical tedavittage 14 (8.2) en az CIN1 idi. Ayrıca, 101 (59.1%) hasta ne aşıydı, ne de ilk post-conizasyon HPV testinden önce SARS-CoV-2 enfeksiyonunun tarihi vardı. Sixty (35.1%) hastalar ilk post-conizasyon HPV testinden önce AutoCAD-19 için aşılandı. Bu dönemde, 45 (26.3) hasta BioNTech aşısının iki dozdan fazla ve on hasta BioNTech aşısının bir dozu vardı. Beş hasta BioNTech aşısı almadı ancak Sinovac aşısının en az iki doz vardı. SARS-CoV-2 enfeksiyonunun tarihi 27 (% 15.8) olumluydu. 16 hasta favipiravir aldı. Sigara oranı% 35.7% (n=61) idi. HPV'nin devam oranı% 30 idi (n=52). HPV kalıcılığı, tüm hastalar için HPV-DNA testinin, HSIL patolojisi ile cytolojide onaylanmış olan ve kolpooskopik biyopsi ile doğrulanmıştır. Tüm kohortun klinik faktörler Tablo 1.

Table 1. Tüm kohortolojik bulgular
Tablo 1: Tüm kohortların klinik-patik bulguları
Table 2. Klinik-patholojik faktörler ve HPV arasındaki ilişki değerlendirme devam ediyor
Tablo 2: Klinik-patit faktörler ve HPV arasındaki ilişki değerlendirme
Table 3. HPV için Logistic Regresyon devam ediyor
Tablo 3: HPV için Logistic Regresyon

Median age, preoperatif cytology veya HPV türü, BioNTech aşısının iki dozdan fazla olması, en az bir doz cerrahi marj, endocervical tedavinin durumu, ISSS-CoV-2 enfeksiyonu, SARS-CoV-2 enfeksiyonunun tarihi, iki dozdan fazla BioNTech aşısı elde etmek, en az bir doz almak, SARS-CoV-2 enfeksiyonuna ilaç almak ve tedavi etmek için analiz edildi. Bu faktörlerden hiçbiri HPV'nin devam etmesiyle ilgili değildi. Logistic regresyon, hiçbirinin HPV'nin devam etmesi için istatistiksel olarak önemli risk faktörlerin olmadığı ortaya çıktı (Table 3).

Tartışma Tartışma Tartışma

CIN3'ün etkili tedavisi, cervical kanserin gelişimini önler (11)Tamamlayıcı prosedür, CIN3 + riskine sahip olmayan hastalar için tercih edilen tedavidir ve% 25 ile% 60 arasında risklerle kabul edilebilirdir. (10)Ancak, tedavi edilen kadınlar hala CIN riski altındadır. CIN'in kalıcılığı veya regresyonu, cervical malignancy için önemli bir risk faktörüdür. (11)Ameliyattan sonra HPV enfeksiyonunun kalıcılığı, CIN'in recurrence ve invaziv kansere giden ilerlemedir. (6, 11)Bu nedenle, HPV tabanlı bir test, 2019 ASCCP rehberinin ardından altıncı ayda tavsiye edilir. (10).

CIN3+ riskleri CIN3'ün tek bir, iki ve üç negatif yıllık kotesti,% 0.68 ve% 0.35%, Kaiser Süreklie Northern California (KPNC) verilerine göre,% 0,6'dır. (12)Ayrıca, her üç yıl boyunca üç ardı ardıl negatif koteste rağmen bir cotesti tavsiye edilir. (10). Surveillance, bir exisional prosedürü gerçekleştirilse bile önemlidir. Bu bulgularla, post-excision HPV'nin tahmini önemini koruyor.

Sigara içmek (13)Yaş, (14)CIN'in colpooskopik biyopsisinde tarihçesi (14)cerrahi marjların durumu (14), cone volume (14)Aktif cinsel yaşam süresi (14), viral yük (15), HPV türü (16), cone derinlik (17)Ve tedavi öncesi pap testi sonuçları (18) HPV kalıcılığı ile ilişkili olarak kabul edilir. Ancak, post-excision HPV'nin devam ettiği farklı risk faktörleri ile ilgili bir fikir edinmemiştir.

Yaşlı yaş, HPV'nin tedavi sonrası için yüksek riskli bir faktördür (11, 18)Zang ve al. (11) Dönüşüm bölgesinin eski çağdaki displastik lezyonların yetersiz rebölümüne katkıda bulunabilecek savunma heestrogen nedeniyle cervical canal'a geri döndüğünü tahmin etti. Tersine, Kudoh ve al. (16) Yaş ve HPV arasında önemli bir ilişki bulunamadı. Mevcut çalışmada, yaş post-excision HPV kalıcılığı ile ilişkili değildi. Çalışmamızda, tüm hastalar yaş ne olursa olsun cervical eksizyondan sonra endokervical tedavittage vardı ve bu prosedür yaş farkı ortadan kaldırılabilir.

Hoffman et al. (19) Tedavi sonrası serbest cerrahi marjların tedavi sonrası düşük riskli HPV tedaviden sonra ilişkili olduğunu göstermiştir. Tersine, Song ve al. (15) Livays ve al. (20) Olumlu cerrahi marjların hR-HPV için bir risk faktörü olmadığını buldu. Çalışmamızda, olumlu cerrahi marjların oranı % 7.6 idi; bu bulgu muhtemelen cervix'deki displastik lezyonun tamamen kaldırılması durumunda bile mevcut değildi. (11).

Post-excisional HPV'nin oranı, çalışmaların metodolojileri nedeniyle% 2 ila 69,3 arasında değişmektedir, bu da cervical biyopsi derecesi açısından farklılık gösterdi ve HPV tipini takip etti. (21, 22). Costa et al. (14) Post-excision HPV'nin kalıcılığı, 2.4-39.2 ay takip için% 36.5% olduğunu tahmin etti. Lin et al. (22) Sürekli hR-HPV oranının, CIN3 için tedavi edilen hastalar arasında üç aydan daha az takip edilmesi dahil olmak üzere% 69,3 olduğunu belirledi. Bais et al. (23) CIN2-3 için tedavi edilen hastaların 24 ay boyunca% 57.1 oranında bir post-excisional sabit hR-HPV oranı tespit edildi. Bodner ve al. (24) Bir post-conizasyon sabit hR-HPV oranı takip eden 3 ay boyunca% 27 oranında bildirdi. Ancak Kreimer ve al. (25) CIN1-3 biyopsi sonuçları olan hastalarda kalıcı post-excisional hR-HPV oranı aralığının% 7.5-10.5% olduğunu gösterdi. Hoffman et al. (19) LEEP gibi farklı tedavi yöntemleri içeren çalışmaların sistematik bir inceleme analizi yaptı, konizasyon, ablalı terapi, karışık terapiler ve tanımlanmamış HPV türleri. Median post-ted HPV'nin üç ayda% 27'lik kalıcı olduğunu bildirdiler,% 21'i altı ayda,% 15'i 12 ay içinde ve 24 ay içinde% 10'u. Ayrıca, medyan HPV'nin 3, 6, 12 ve 24 ay içinde devam ettiği değerlerin % 28'i, % 21'i ve% 9'u döngü eksileme ve% 20,% 4'ü, ve% 2'si dahil edilen HPV türleri farklıdır; (19). Genel HPV'nin devam ettiği aksine, medyan ısrarlı hrHPV enfeksiyonunu takip süresi uzatıldı (örneğin,% 22'si altı ay içinde, %31'i 12 ay içinde ve% 32) (19) Çalışmamızın post-excisional kalıcılığı hrHPV, 6-36 ay boyunca% 30,4 idi. HPV genotipinin tedavi sonrası bir risk faktörü olarak değeri tartışmalı kalır. Zang ve al. (11) Ve Bogani ve al. (26) HPV 16/18 tipi bir pozitivite öyküsüne sahip olmanın, diğer HPV türleri ile kıyasla HPV enfeksiyonunun tespit eğilimini azaltacağına karar verdi. Diğerinde, So et al. (27) HPV türü ile HPV arasındaki ilişki olmadığını bildirdi. post-excision sonrası. Mevcut çalışmada, HPV türü post-excision HPV kalıcılığı ile önemli ölçüde ilişkili değildi.

Bilgimize göre, bu çalışma, SARS-COV-2 enfeksiyonunun etkisini araştırmak ve Witt-19 aşının post-excision HPV'in devam etmesiydi. Çalışmamızda, ISSS-CoV-2 enfeksiyonuna eşit ve iki dozdan fazla BiyoNTech aşısına sahip olmak ve SARS-CoV-2 enfeksiyonuna ilaç almak, dünya çapında yüksek morbidite ve mortaliteye yol açan HPV ile ilişkili değildi. Vaka raporları, Amman-19 salgın sırasında geri dönen ellerde kalıcı viral savaşları göstermiştir. (28, 29). Erkayman ve al. (29) Deri savaş lezyonlarının, favipiravir, dexamethasone, düşük düşük düşük tedavilerle dramatik bir şekilde geri döndüğünü gösterdi.-Moleküler ağırlık heparin ve azithrmisin, üç yıl sonra renal transplantasyona başlayan ve sayısız tedavi yöntemlerine rağmen 15 yıl boyunca geri dönmedi. Savaşların regresyonu 2-3 hafta boyunca devam etti; sonra lezyonlar yeniden ortaya çıktı. (29)Bu regresyon için temel nedeni belirsiz olsa da, üç olasılık iddia edildi: (i) favipiravir'in antiviral etkisi, (ii) virüsün metilprednisolone'den gelen geçiş, hastanın bağışıklık destekli statüsünden biraz farklı olabilir ve (iii) SARS- CoV-2 enfeksiyonunun antiviral etkisi gibi, antijen-anti-antibody kompleksine karşı bağışıklık yanıtları gibi, virüsün sitopatik etkisi ve hipokotik durumu. (29)Demirbaş ve al. (28) Çeşitli terapi yöntemlerine rağmen 10 yıldır kalıcı bir hasta rapor etti ve favipiravir ve enoxaparin dahil olmak üzere 1 ay sonra tekrarlanan lezyonlarla. Aşırı enflamatuar bir yanıtın SARS-CoV-2 ve HPV enfeksiyonları arasında bir paradoksal bağışıklık reaksiyonuna neden olabileceğini tahmin ettiler. (28, 29). Antivirüse bağlı RNA polimeraz inhibitörü favipiravir doğası nedeniyle, HPV DNA virüsü üzerindeki antiviral etki olasılığı düşük (28)Biz bu hipotezlere dayanan MK-HPV'nin devam eden postasını değerlendirdik. Post-excisional kalıcı hR-HPV oranı salgın sırasında önemli ölçüde farklı değildi. Ayrıca, aşı, SARS-CoV- 2 enfeksiyonun tarihi veya SARS- CoV-2 enfeksiyonu için ilaç almak, salgın sırasında HPV kalıcılığı ile ilişkili değildi.

Çalışmanın gücü önceden gelişmekte olan HPV negatif veya düşük riskli HPV türleri ve ablası tedavi dışındaydı. Deneyimli jineco-pathologists tüm patoloji sonuçlarını değerlendirdi. Aynı deneyimli jinekolojik onkoloji ekibi cervical eksizyon prosedürleri gerçekleştirdi. Sınırlar retrospektif tasarımı ve sınırlı sayıda hastaydı. COVİD-19 enfeksiyonuna veya aşıya yönelik laboratuvar destekli bağışıklık yanıtları değerlendirilemez.

Sonuç Sonuç Sonuç

Çalışmada, post-excisional hR-HPV'nin durumu ile ilgili risk faktörleri yaş, preoperatif cytology veya HPV tipi, eksi-2 enfeksiyonunun tedavisi, cerrahi marjların durumu, endocervical tedavitajın durumu, akutS-CoV-2 enfeksiyonunun tarihi, SARS-CoV-2 enfeksiyonunun tedavisi, SARS-CoV-2 enfeksiyonu için ilaç alınması ve acil durumlarının sonucu. Kısa takip süresi, önemli bir ilişki bulmak için zor olabilir. Yeterli bağışıklık yanıtı belirsizdir, çünkü hastaların antijen yanıtları ve aşılar incelenmedi. Ayrıca, HPV ile ilişkili risk faktörlerini anlamak için daha fazla potansiyel çalışmalar gereklidir.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
The authors declare no conflict of interest for the present study.
Etik kurul onayı
Approval was obtained from the institutional review board. All patients signed an informed consent form that allows the participating institution to use their clinical data (Ethics committee approval: 20/12/2021- 12).
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (29)

29 kaynağın 26 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Torre LA, Islami F, Siegel RL, Ward EM, Jemal A. Global Cancer in women: burden and trends. Cancer Epidemiol Biomark Prev. 2017;26(4):444–57 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  2. Bowden SJ, Bodinier B, Kalliala I, et al. Genetic variation in cervical preinvasive and invasive disease: a genome-wide association study. Lancet Oncol. 2021;22(4):548-557 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  3. Park E, Kim JY, Choi S, Kim DS, Oh YL. Carcinogenic risk of human papillomavirus (HPV) genotypes and potential effects of HPV vaccines in Korea. Sci Rep. 2019;9(1):12556 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  4. Nagai Y, Maehama T, Asato T, Kanazawa K. Persistence of human papillomavirus infection after therapeutic conization for CIN 3: is it an alarm for disease recurrence? Gynecol Oncol. 2000;79(2):294-9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  5. Ghaem-Maghami S, Sagi S, Majeed G, Soutter WP. Incomplete excision of cervical intraepithelial neoplasia and risk of treatment failure: a meta-analysis. The lancet oncology. 2007;8(11):985-93 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  6. Andersson S, Megyessi D, Belkić K, Alder S, Östensson E, Mints M. Age, margin status, high-risk human papillomavirus and cytology independently predict recurrent high-grade cervical 90 77 Post-conisation HPV Persistence during COVID-19 Sevgi Ayhan et al. intraepithelial neoplasia up to 6 years after treatment. Oncol Lett. 2021(9);22(3):684 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Goodridge HS, Ahmed SS, Curtis N, et al. Harnessing the beneficial heterologous effects of vaccination. Nat Rev Immunol 2016; 16:392–400. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Dominguez-Andres J, Barreiro LB, et al. Defining trained immunity and its role in health and disease. Nat Rev Immunol 2020; 20:375– 88 PubMed Google Scholar
  9. Perkins RB, Guido RS, Castle PE, et al. 2019 ASCCP Risk-Based Management Consensus Guidelines for Abnormal Cervical Cancer Screening Tests and Cancer Precursors. J Low Genit Tract Dis. 2020;24(2):102-31 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Zang L, Huang J, Zhu J, Hu Y. Risk factors associated with the persistence of human papillomavirus after cervical excision in patients with high-grade squamous intra-epithelial neoplasia. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2021;266:175-181 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  11. Egemen D, Cheung LC, Chen X, et al. Risk Estimates Supporting 2019 ASCCP Risk-Based Management Consensus Guidelines. J Low Genit Tract Dis. 2020;24(2):132-143 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Sarian LO, Derchain SF, Pitta Dda R, Morais SS, Rabelo-Santos SH. Factors associated with HPV persistence after treatment for high-grade cervical intra-epithelial neoplasia with large loop excision of the transformation zone (LLETZ). J Clin Virol. 2004;31(4):270-4 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Costa S, De Simone P, Venturoli S, et al. Factors predicting human papillomavirus clearance in cervical intraepithelial neoplasia lesions treated by conization. Gynecol Oncol. 2003;90(2):358-65 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  14. Song SH, Lee JK, Oh MJ, et al. Persistent HPV infection after conization in patients with negative margins. Gynecol Oncol. 2006;101(3):418-22 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  15. Kudoh, A., Sato, S., Itamochi, H. et al. Human papillomavirus type-specific persistence and reappearance after successful conization in patients with cervical intraepithelial neoplasia. Int J Clin Oncol 2016; 21: 580–587 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  16. Baser E, Ozgu E, Erkilinc S, et al. Clinical outcomes of cases with cervical dysplasia absent in cold knife conization specimens. Asian Pac J Cancer Prev. 2014;14(11):6693-6 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  17. Kilic D, Guler T, Atigan A, et al. Predictors of Human papillomavirus (HPV) persistence after treatment of high grade cervical lesions; does cervical cytology have any prognostic value in primary HPV screening? Ann Diagn Pathol. 2020;49:151626 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  18. Hoffman SR, Le T, Lockhart A, et al. Patterns of persistent HPV infection after treatment for cervical intraepithelial neoplasia (CIN): A systematic review. Int J Cancer. 2017;141(1):8-23 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  19. Livasy CA, Moore DT, Van Le L. The clinical significance of a negative loop electrosurgical cone biopsy for high-grade dysplasia. Obstet Gynecol. 2004;104(2):250-4 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. K Elfgren, P Bistoletti, L Dillner, J M Walboomers, C J Meijer, J Dillner. Conization for cervical intraepithelial neoplasia is followed by disappearance of human papillomavirus deoxyribonucleic acid and a decline in serum and cervical mucus antibodies against human papillomavirus antigens. Am J Obstet Gynecol. 1996; 174:937–42 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  21. C T Lin, C J Tseng, C H Lai, S Hsueh, K G Huang, H J Huang, A Chao. Value of human papillomavirus deoxyribonucleic acid testing after conization in the prediction of residual disease in the subsequent hysterectomy specimen. Am J Obstet Gynecol. 2001; 184:940–5 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  22. Aagje G Bais, Marinus J C Eijkemans, Mateja Rebolj, et al. Post-treatment CIN: randomised clinical trial using hrHPV testing for prediction of residual/recurrent disease. Int J Cancer. 2009; 124:889– 95 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  23. Bodner K, Bodner-Adler B, Wierrani F, et al. Is therapeutic conization sufficient to eliminate a high-risk HPV infection of the uterine cervix? a clinicopathological analysis. Anticancer Res. 2002; 22:3733–6 PubMed Google Scholar
  24. Aimée R Kreimer, Hormuzd A Katki, Mark Schiffman, Cosette M Wheeler, Philip E Castle; ASCUS-LSIL Triage Study Group. Viral determinants of human papillomavirus persistence following loop electrical excision procedure treatment for cervical intraepithelial neoplasia grade 2 or 3. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2007; 16:11–6 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  25. Bogani G, DI Donato V, Sopracordevole F, et al. Recurrence rate after loop electrosurgical excision procedure (LEEP) and laser Conization: A 5-year follow-up study. Gynecol Oncol. 2020;159(3):636-641 PubMed Google Scholar
  26. So KA, Lee IH, Kim TJ, Lee KH. Risk factors of persistent HPV infection after treatment for high-grade squamous intra-epithelial lesion. Arch Gynecol Obstet. 2019;299(1):223-227 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  27. Demirbaş A, Eker H, Elmas ÖF, et al. COVID-19 and human papillomavirus: Paradoxical immunity. J Cosmet Dermatol. 2021;20(7):2001-2003 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  28. Erkayman MH, Bilen H. Clearance of longstanding treatment-resistant warts during COVID-19 in a transplant recipient. Transpl Infect Dis. 2021;23(4):e13572 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  29. Zarandi PK, Zinatizadeh MR, Zinatizadeh M, Yousefi MH, Rezaei N. SARS-CoV-2: From the pathogenesis to potential anti-viral treatments. Biomed Pharmacother. 2021;137:111352 DOI Crossref PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Ayhan S, Comert GK, Arslanca T, Kar I, Turkmen O, Ersak B, et al. Evaluation of the Risk Factors Associated with Post-conisation HPV Persistence during the COVID-19 Pandemic. Ulutas Med J. 2023;9(2):81-91. doi:10.5455/umj.20230506025428

Ayhan, S., Comert, G. K., Arslanca, T., Kar, I., Turkmen, O., Ersak, B., Ceylan, O., Sahin, M., Kilic, F., & Turan, A. T. (2023). Evaluation of the Risk Factors Associated with Post-conisation HPV Persistence during the COVID-19 Pandemic. The Ulutas Medical Journal, 9(2), 81–91. https://doi.org/10.5455/umj.20230506025428

Ayhan, S. et al. (2023) 'Evaluation of the Risk Factors Associated with Post-conisation HPV Persistence during the COVID-19 Pandemic', The Ulutas Medical Journal, 9(2), pp. 81–91. doi: 10.5455/umj.20230506025428.

Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim