The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=146966

Araştırma Makalesi · Açık erişim

Ventriculoperitoneal Shunt Enfeksiyonu Olan Hastaların Antibiyotik Direnişinin Değerlendirilmesi

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Ferhat Karakoc1
  • Ozhan Orhan2
  • Selda Erdinc Karakoc3
  • Fesih Aktar4
  1. Elazığ Fırat University Faculty of Medicine, Pediatrics ROR
  2. Mardin Artuklu University Faculty of Medicine, Pediatrics ROR
  3. Gazi Yaşargil Training and Research Hospital, Pediatrics ROR
  4. Diyarbakır Dicle University Faculty of Medicine, Pediatrics ROR
PDF indir (419.4 KB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20230320013100

Özet

Giriş: Cerebrospinal sıvı (CSF) shunts, CSF'yi Hidrosefaz vakalarında absorbe etmek için diğer vücut bölgelerine taşır. Bununla birlikte, bu sistemlerde görülen enfeksiyonlar, zayıflığa neden olan ve yüksek ölümlere neden olan ciddi sorunlardır. Çalışma, epidemiyolojik, klinik ve laboratuvar bulguları ile bir ventrikuloperitoneal shunt (VPS) ile hidrosefaksiyon nedeniyle ve shunt enfeksiyonunu geliştiren mikroorganizmaların antibiyotik direncini belirlemeyi amaçladı. Malzemeler ve Yöntemler: Bu çalışma, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Bölümü, Ocak 2014 ve Kasım 2016 tarihleri arasında Pediatrik Hastalıklar Bölümü'nde yapıldı. 0 ve 18 yaş arasındaki VPS enfeksiyonun sekizi vakası retrospektif olarak analiz edildi. Sonuçlar: Hastaların% 64.1'inde CSF kültüründe Gram pozitif ve negatif mikroorganizmalar büyüdü. En yaygın yetiştirilen gram pozitif mikroorganizm koagulase-negative staphylococcus, en yaygın yetiştirilen gram-negative mikroorganizm Acinetobacter sp. gram pozitif bakterilere karşı en etkili antibiyotikler vancmisin, teicoplanin ve linezolid idi. gram-negatif bakterilere karşı en etkili antibiyotikler colimycin, amikacin, ceftazidime ve paraopenem idi. Vakaların% 21'i öldü. Sonuç: Eğer VPS enfeksiyonları doğru şekilde tedavi edilmezse, özellikle çocuklukta şiddetli ölüm ve morbiditeye ilerlemektedirler. Bu nedenle, her şeyden önce, gereksiz enfeksiyonların oluşumunu önlemek için önlemler alınmalıdır ve uzun süreli hastaneleşme oranlarının ve yüksek tedavi maliyetlerinin, artan antibiyotik direncini önlemek için uygun ve doğru antibiyotik rejimlerinin seçilmesinden kaçınılabileceğini düşünüyoruz.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Bugün, hidrosefaus tedavisinde, CSF'yi başka bir vücut boşluğuna boşaltmak için kullanılır (1)Bu sistemler yüksek tedavi maliyetleri ile birlikte bazı ciddi komplikasyonlar getiriyor. Ameliyatın ilk aylarında görülen en yaygın komplikasyonlar, hematom, enfeksiyon, shunt dision ve slit ventrikle sendromudur. (2, 3). Ventriculoperitoneal shunt (VPS) enfeksiyonunun başarısız olmasına neden olan ciddi bir sorundur ve yüzde 5-15 oranında görülür (4).

Enfeksiyon en ciddi ve en yaygın karunt komplikasyonudur. Shunt enfeksiyonları,% 30-40'a kadar ölüm ve nörolojik eksikliklere yol açabilir. Ameliyat sırasında shunt elementleri üzerine Kolonizasyon en kabul edilen rotadır. Bu nedenle, shunt enfeksiyonlarının %80'i ilk üç ayda ve ilk altı ay içinde meydana gelir, shunt’un mekanik komplikasyonlarından farklı olarak. 2012 yılında yayınlanan en kapsamlı paediatrik serisi, ameliyattan 6 gün ve sekiz ay sonra cerrahi enfeksiyonların meydana geldiğini belirledi. (5–7).

Uygulanacak ebeveyn antibiyotik CSF Gram lekeleme ve kültür sonuçları rehberliği altında seçilir. Bu sonuçlar aynı zamanda ampirik antibiyotik tedavileri denemektedir. Buna göre, vankomisin (15-20 mg/kg IV kombinasyonu; her 8-12 saat; her doz 2 g) ve Gram-negative mikroorganizmalara karşı etkili bir ilaç kullanılmıştır. Bu tedaviler kültür sonuçlarının ışığında yeniden düzenlenmiştir. Antibiyotik terapisinin en uygun süresini ve shunt değişikliği için zamanı belirlemek için rastgeleleştirilmiş, potansiyel çalışmalar yoktur. Bazı yaklaşımlar klinik durumlara göre değişir (8).

Mevcut çalışma, hidrosefaus nedeniyle kliniğimizde VPS olan hastaların klinik ve demografik özelliklerini değerlendirdi ve shunt enfeksiyonunu geliştirdi. Ayrıca, mikroorganizmin tespitini analiz ettikten sonra, mikroorganizme karşı antibiyotik direncinin tespiti ve uygun antibiyotik seçimi.

Malzemeler ve Yöntemler

Etik Açıklama

Ocak 2014 ve Kasım 2016 tarihleri arasında, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Paediatrik Enfeksiyon Kliniğinde Hidrosefaş nedeniyle VPS olan 81 hasta retrospektif olarak analiz edildi. Bu çalışma, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından onaylanmıştır, Acil Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Komitesi 12.01.2017 tarihli kararıyla 15.

Inclusion kriteri: VPS enfeksiyonuna bağlı hastalar, cinsiyetten bağımsız olarak 0 ila 18 yıl, çalışmaya dahil edildi. Hastane kayıtlarına erişemeyen dosyalar eksik veriler vardı ve VPS enfeksiyonunun tanı kriterlerine uymadı. Çalışmaya dahil edilen tüm vakalar standart bir klinik takip formu ile değerlendirildi. VPS enfeksiyonun tanısı CSF analizi, kan ve CSF kültürleri ve görüntüleme yöntemleri tarafından yapıldı. Tüm vakaların hastane dosya kayıtları, demografik veriler (örneğin, cinsiyet, shunt insertion için sebep), klinik bulgular, hastaneleşmenin uzunluğu, kültürde büyümenin varlığı, büyüyen mikroorganizmalar, kültür antibiogram sonuçları, verilen tedaviler ve sonuçları ile ilgili veriler kaydedildi. Mikroorganizm pozitif CSF, antibiyotogram sonuçları, tedaviler, süresi ve mortalite oranlarına göre vakalarda büyüdü.

İstatistiksel Analiz

Çalışmada toplanan veriler istatistiksel yazılım paketi SPSS 18 (Sosyal Bilimler IBM®, Chicago, IL, USA) kullanılarak analiz edildi. Değişkenler normal dağılımını gösterip histogram ve analitik (Kolmogorov- Smirnov testi) yöntemleri kullanılarak değerlendirildi. Sürekli değişkenler için tanımlayıcı istatistikler, vurgulanan özellikler arasında,± standart sapma, minimum ve maksimum değerler olarak ifade edildi, kategorik değişkenler sayı ve yüzde olarak ifade edildi. Öğrenci testi bağımsız gruplarla karşılaştırmak için kullanılmıştır. Oran tarafından belirlenen değişkenlerin istatistiksel analizleri chi-square testi ile yapıldı. P<0.05, istatistiksel değerlendirmede önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

43 (%3.1) kadındı ve 38 (%6.9) erkekti. Vakaların yaşı 25.7± 39.1 ay (1-164 ay) idi. Yani hastane 40.1±37.6 gün (14-52) idi. Bir karunt catheter 62 (76.5%) vakaları 0-1 ay içinde, bir karunt catheter, 1-3 aylık yaşta 12 (14,8) eklenmiştir. Karunt catheter insertion için en yaygın nedeni hidrosefaus (95.1%). Vakaların demografik özellikleri ve klinik bulguları Tablo 1.

Table 1. Demografik ve klinik veriler
Tablo 1: Demografik ve klinik veriler

79 (%97.5) Ateş bulguları sundu, 76 (%93.8) kusma, 60 (%74.1) bir ön kapsülü, 59 (72.8), karunt sızıntısının% 67 (67.9)'u (% 42). CFS arasında, BOS 53 (yüzde 65), idrar, yara ve / veya tracheal aspirate 14 (17.3), 11 (% 13,6) ve catheter (shunt ve/veya merkezi venous catheter) üç (% 0,7). Kültür pozitifliği tüm 81 (%100) tespit edildi. CSF'de büyüme durumunda, gram pozitif mikroorganizmalar 34 (64,1%) büyüdü ve gram-negatif mikroorganizmalar% 19 (%5.9) büyüdü. Hangi gram pozitif mikroorganizmalar büyüdü, coagulase-negative staphylococci 23 (43.4) büyüdü, methiciin-ye dayanıklı) staphylococcus aureus (MRSA) altı (11.3) ve staphylococcus aureus 5 (% (9.4). gram-negatif mikroorganizmaların büyüdüğü durumlarda, acinetobacter spp. 12 (% 22.6) büyüdü, klebsiella spp. Üç (% 5,7) escherichia coli Üç (%35) ve Pseudomonas spp Bir (%1.9). CSF'de yetiştirilen mikroorganizmalar Şekil 1. Kültür CSF pozitifliği ile antibiyoogram sonuçları değerlendirildiğinde, gram pozitif bakteriler arasındaki en yüksek dirençle antibiyotikler serftriaxone (73.5%), cezobactam (73.5%), clindamycin (70,6) ve ceftazidime (yüzde 67), Karşılaştırmada, en etkili antibiyotikler vancmisin (67.6), teicoplanin (67.6), linezolid (64.7%) ve Sulpera Bölgesi (52.9) idi. gram-negatif bakteriler arasındaki en yüksek dirençle antibiyotikler clindamycin (89.5%), ceftriaxone (73%7), Sulpera Bölgesi (68,% 7), ve mayın (63.2) ve tazobactam (%52,6) idi.

Table 2. Antibiogram direnci gram negatif ve gram pozitif mikroorganizmaların oranları
Tablo 2: Antibiogram direnci gram negatif ve gram pozitif mikroorganizmaların oranları

Enfeksiyon. Shunt meningitis ayrıca ateşsiz hastalarda da oluşabilir (16)Bir çalışmada, 2009 ile 105 vaka ile gerçekleştirdikleri bir çalışmada ve tüm durumlarda antibiyotik kullanımı süresi 32.6±27.8 gün (6-170 gün) idi ve antifungal kullanım süresi 4.7±6.5 gün (0- 16 gün) idi. Antibiyotik değişiklikleri 48 vakada takip sırasında yapıldı (59.3).% 17 (% 21) Çalışmaya dahil edilen vakaların sayısı öldü.

Şekil 1
Figure 1.

Tartışma Tartışma Tartışma

VP shunts, Hidrosefa tedavisinde en etkili ve sıklıkla kullanılan yöntemdir. En yaygın komplikasyonlar, tıkanıklıkları ve yok edici enfeksiyonlardır. (9–11). Hidrosefaş vakalarının cinsiyet tarafından piediatrik yaş grubundaki dağılımı incelendiğinde, shunt enfeksiyonlarının erkek hastalarda daha yaygın olduğu bildirildi, ancak shunt enfeksiyonları bazı çalışmalarda daha yaygındır. (12–14)Çalışmamızda, vakaların% 46.9'u erkekti ve% 53.1 kadındı.

VPS ve ateş, shunt enfeksiyonu için değerlendirilmeli (15). Ateş, tüm hastaların 42-87'sinde bir shunt enfeksiyonu ile görülür. Başache, kusma ve lethargy 2014'in diğer belirtileri olabilir, Gülşen et al. hastalarda karunt enfeksiyonu olan en yaygın klinik bulgunun 84.5%, bulantı ve kusma (%2) ateş şikayetleri ve karunt tracing sırasındaki düşüş olduğunu bildirdi. (17)Çalışmamızda, vakaların% 97.5%'i bir ateş vardı. Buna ek olarak, kusma bulguları, ön bir kapsül, şişirme, karın semptomu, yetersiz sızıntı, bilinç içinde değişim, konvülsiyonlar ve erkeklerle tahriş% 93,8,% 74,1,% 72,8,%,% 67,9,% 46,9 ve hastaların% 44,4'ü, Karunt enfeksiyonu olan durumlarda, coagulase-negative staphylococci S. epidermidis, S. capitis ve S. hominis Vakaların% 40-70'inde izole edilir. S. aureus İkinci en sık izole patojen,% 10-40 arasında farklı. Diğer gram pozitif organizmalardan, grup A streptococci, enteroccus, Propionibacterium, Corynebacterium, Haemofilius influenzae, streptococcus piç, ve Neisseria meningitidis Ayrıca causative patogens (18, 19). Gram-negative bakteriler vakaların% 5-25'inde kalibre edilir; E. coli, Klebsiella ve Proteus yaygındır, oysa ammonas ve Acinetobacter Daha az yaygındır. Gram-negative bakteriler, nosocomial VPS meningitis'de daha yaygın (40-6%) causatif patojenlerdir. Yapılan çalışmalarda, E. coli Yüzde 52 oranında rapor edildi, K. pneumoniae % 22'de ve Proteus spp. % 9, P. aeruginosa % 4 ve% 4 Enterobacter % 4% (20). Kulkarni ve al. kültürde yetiştirilen mikroorganizmaların yüzde 48,4'ünün kültürde büyüdüğü bildirildi S. aureus, 38.7% coagulase-negative staphylococci (21)Çalışmamızda kültür pozitifliği 81 vakada bulundu. CSF kültüründe büyüme durumunda, gram pozitif mikroorganizmalar %64,1'de büyüdü ve gram-negatif mikroorganizmalar % 35.9'da büyüdü. gram pozitif mikroorganizme sahip olduğu durumlarda, koagulase-negative staphylococci 43,4'te büyüdü, methi cillin'e dirençli oldu. staphylococcus aureus (MRSA) 11.3% ve staphylococcus aureus Yüzde 9,4'te, gram-negative mikroorganizmaların büyüdüğü vakalardan." Acinetobacter spp. Büyüme 22,6'da görülüyor, klebsiella spp. 5.7%, escherichia coli 5.7% ve psedomonas % 1.9'da.

Amerika Birleşik Devletleri (IDSA) tedavi rehberi 2004 yılında yayınlanan VPS meningitis için bir glycopte ile serftazidime, cefepime veya paraopenem as Ampbiyotik terapi tedavisini birleştirmeyi önerir. (22)CSF profili, antibiyotik tedavisinin süresini, causatif mikroorganizm ve shunt kaldırılmasını belirler. Kaliatif ajanın CNS olarak tespit edildiği enfeksiyonlarda, ortalama 7 günlük bir tedavi, shunt'ın kaldırılmasından sonra yeterlidir. Bu süre, CSF bulgularının başlangıçtan beklendiği koşullar altında daha kısa (3-5 gün) tutulabilir. Tedavi süreleri daha virulent mikroorganizmaların neden olduğu enfeksiyonlarda ve shunt'un kaldıramayacağı durumlarda daha uzun olmalıdır. (23, 24).Hastalarımızdaki antibiyotik kullanımının ortalama süresi 32.6±27.8 gün iken, olumlu CSF kültürü olan durumlarda ortalama süresi 33.8±29.5 gün idi. Tüm vakalarımızda antibiyotikler kullanılmış olsa da, takip sırasında bunların %59'unda antibiyotik değişiklikleri yapılmıştır. 2013 yılında Demir tarafından yapılan çalışmada, gram pozitif mikroorganizmaların antibiyotik algılanmasının esas olarak ampicillin, erythrmisin, oxacillin ve ceftriaxone direnci olduğu bildirildi. Aynı çalışmada, en ciprofloxacin, amikasin ve paraopenem direnci gramer bakterilere karşı gözlemlendi (25)2008 yılında Çavuşoğlu tarafından yapılan çalışmada, penicillin, ampicillin, erythrmisin ve oxacillin direncinin gram pozitif mikroorganizmaların algılanması rapor edildi. Aynı çalışmada, ampicillin, amoxicillin-kampiyonik asit ve cefoxitin direnci gramer mikroorganizmalara karşı en çok belirlenir (26) Çalışmamızda, CSF kültüründe gram pozitif bakteri büyümesi ile antibiyotikler serftriaxone, cefotaxime, tazobactam, clindamycin ve ceftazidime idi.

Buna karşılık, en az direniş olanlar vancmisin, teicoplanin, linezolid, paraopenem ve sulfentrazone idi. gram-negatif bakteriler arasında, en çok direnişe sahip antibiyotikler clindamycin, ceftriaxone, cefotaxime ve ciprofloxacin idi, ancak karşı en az direniş olanlar sulperazone, paraopenem, colimycin, amikacin, ceftazidime ve tazobactam idi. Çalışmamızda, vancmisin, ceftriaxone, paraopenem, linezolid, cefotaxime, teicoplanin, sulperazone ve clindamycin, gram pozitif mikroorganizmaların büyüdüğü durumlarda antibiyotik kombinasyonlarında kullanılmıştır. Antibiyotik kombinasyonlar, paraopenem, ceftriaxone, colimycin, amikacin, cefotaxime, tazobactam ve sulfentra Bölgesi gram-negative mikroorganizmaların büyüdüğü durumlarda. Karuntla ilgili enfeksiyon göz önüne alındığında, ampi pozitif vankomisin ile birlikte kakao veya paraopenem ile birlikte tedavinin kültür antibiyoogram sonuçları elde edilene kadar uygun bir ilk tedavi olabileceğini düşünüyoruz.

Sonuç Sonuç Sonuç

Karunt enfeksiyonları uygun şekilde tedavi edilmezse, özellikle çocuklukta, hayatlarının geri kalanı için şiddetli ölüm ve morbidite ile ilerlemektedirler. Bu nedenle, her şeyden önce, gereksiz enfeksiyonların oluşmasını önlemek için önlemler alınmalıdır ve uzun süreli hastaneleşme ve yüksek tedavi maliyetlerinin, artan antibiyotik direncini önlemek için uygun ve doğru rejimlerin seçilmesinden kaçınılabileceğini düşünüyoruz. Mikrobiyolojik veriler doğru ampirik tedavi yaklaşımı için önemlidir. Bu şekilde, yoğun antibiyotik kullanımı ve sonraki yüksek direnç oranları kontrol edilecektir.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
The authors declare no conflict of interest.
Etik kurul onayı
This study was approved by the Dicle University Faculty of Medicine, the Non-Invasive Clinical Research Ethics Committee with decision number 15 dated 12.01.2017.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (26)

26 kaynağın 17 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Rekate HL. Treatment of hydrocephalus, In: Albright L, Pollack I, Adelson D (eds). Principles and Practice of Pediatric Neurosurgery. New York: Thieme Medica Publishers; 1999. p.45-73 PubMed Google Scholar
  2. Weprin BE, Swift DM. Complications of ventricular shunts. Techniques in Neurosurgery 2002;7:224-42 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  3. Yılmaz A, Hacı AG, Müslüman AM, Çolak İ, Şahin Y, Aydın Y. Ventriküloperitoneal Şant Disfonksiyonları. Türk Nöroşirurji Dergisi 2006;16:150-5 PubMed Google Scholar
  4. Vanaclocha V, Saiz-Sapena N, Leiva J. Shunt malfunction in relation to shunt infection. Acta Neurochir 1996;138:829-34 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  5. Erşahin Y. Beyin Omurilik sıvısı şant enfeksiyonları. Türk Nöroşirürji Dergisi 1999;9:12-20 PubMed Google Scholar
  6. Hirsch JF. Surgery of hydrocephalus: Past, present and future. Acta Neurochir (Wien) 1992;116:155-160 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Lee JK, Seok JY, Lee JH, Choi EH, Phi JH, Kim SK, Wang KC, Lee HJ. Incidence and risk factors of ventriculoperitoneal shunt infections in children: A study of 333 consecutive shunts in 6 years. J Korean Med Sci 2012;27(12):1563-1568 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Tunkel, A. R., Hartman, B. J., Kaplan, S. L., Kaufman, B. A., Roos, K. L., Scheld, W. M., & Whitley, R. J. (2004). Practice guidelines for the management of bacterial meningitis. Clinical infectious diseases: an official publication of the Infectious Diseases Society of America, 39(9), 1267–1284 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  9. Brydon HL, Hayward R, Harkness W, Bayston R. Does the cerebrospinal fluid protein concentration increase the risk of shunt complications? British Journal of Neurosurgery 1996;10(3): 267-273 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Çelik İ, Erol FS, Cihangiroğlu M, Akdemir İ, Tiftikçi M. Ventriküloperitoneal şant infeksiyonlu olguların değerlendirme. ANKEM Derg 2003;17(1):60-64 PubMed Google Scholar
  11. Kontny U, et al. CSF shunt infections in children: Infection, 1993;21(2): 89-92 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Güzelbağ E, Erşahin Y ve Mutluer S. Cerebrospinal fluid shunt complications: The Turkish Journal of Pediatrics, 1997;39:363-71 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Choux M, et al. Shunt implantation: reducing the incidence of shunt infection: J Neurosurg, 1992;77:875-80 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  14. Özbek Z, Özkara E, Vural M. A Retrospective Analyses of Newborns Operated Due to Midline Spinal Closure Defect: A Single Center Experience. Journal of Clinical and Analytical Medicine. 2017;1-4 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  15. Noetzel MJ, Baker RP. Shunt fluid examination: riske and benefits in the evaluation of shunt malfunction and infection. J Neurosurg 1984;61(2):328-32 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  16. Walters B, Hofman H, Hendrick E, Humpreys RP: Cerabrospinal fluid shunt infection: Influences on initial management and subsequent outcome. J Neurosurgery 1984; 60:1014-2 PubMed Google Scholar
  17. Gülşen İ, Ak H, Aycan A, Atalay T, Enver Sösuncu E, Akyol Me, Kuyumcu F, Arslan M. Pediatrik şant enfeksiyonları: 105 olguluk çift merkezli çalışma. Bozok Tıp Derg 2015;5(1):13-7 PubMed Google Scholar
  18. Filka J, Huttova M, Tuharsky J, et al. Nosocomial meningitis in children after ventriculoperitoneal shunt insertion. Acta Pediat 1999;88:576-8 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  19. Stamos JK, Kaufman BA, Yogev R. Ventriculoperitoneal shunt infections with Gram-negative bacteria. Neurosurgery 1993; 33:858-62 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. Arthur AS, Whitehead WE, Kestle JR. Dura- tion of antibiotic therapy for the treatment of shunt infection: a surgeon and patient survey. Pediatr Neurosurg 2002;36(5):256-9 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  21. Kulkarni AV, Drake JM and Lamberti- Pasculli M. Cerebrospinal fluid shunt infection: a prospective study of risk factors. J Neurosurg; 2001;94:195-201 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  22. Anderson, Evan J., and Ram Yogev. "A rational approach to the management of ventricular shunt infections." The Pediatric infectious disease journal 24.6 (2005): 557-558 DOI Crossref PubMed Google Scholar
  23. Fong IW. Staphylococcal central nervous system infections treated with Cloxacillin. J Antimicrob Chemother.1983;12:607- DOI Crossref PubMed Google Scholar
  24. Pfausler B,Haring HP, Kampfl A,Wissel J,Schober M,Schmutzhard E.CSF pharmacocinetics of intraventricular vancomycin in patients with staf. ventriculitis associated with external Csf drainage. Clin. Inf. Dis. 1997;25,733-5 PubMed Google Scholar
  25. Demir V. Ventriküloperitoneal Şant Enfeksiyonlarının Etyolojik ve Prognostik Açıdan Değerlendirilmesi. Tıpta Uzmanlık Tezi, Diyarbakır. 2013 PubMed Google Scholar
  26. Çavuşoğlu F. Ventriküloperitoneal Şant Enfeksiyonu Sebebiyle Tedavi Edilen Çocukların Retrospektif Değerlendirilmesi. Tıpta Uzmanlık Tezi, İstanbul. 2008 80 77 Antibiotic Resistance in Ventriculoperitoneal Shunt Ferhat Karakoc et al. PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Karakoc F, Orhan O, Karakoc SE, Aktar F. Evaluation of Antibiotic Resistance of Patients with Ventriculoperitoneal Shunt Infection. Ulutas Med J. 2023;9(2):74-80. doi:10.5455/umj.20230320013100

Karakoc, F., Orhan, O., Karakoc, S. E., & Aktar, F. (2023). Evaluation of Antibiotic Resistance of Patients with Ventriculoperitoneal Shunt Infection. The Ulutas Medical Journal, 9(2), 74–80. https://doi.org/10.5455/umj.20230320013100

Karakoc, F. et al. (2023) 'Evaluation of Antibiotic Resistance of Patients with Ventriculoperitoneal Shunt Infection', The Ulutas Medical Journal, 9(2), pp. 74–80. doi: 10.5455/umj.20230320013100.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim