Femur Supracondylar Fractures için Retrograd Intramedullary Nailing Cerrahisi Olan Hastaların Sonuçlarının Değerlendirilmesi

Giriş Giriş

Distal femur kırıkları geçmişten günümüze kadar birçok cerrah tarafından tedavi edilecek en zorlu kırık türleri arasındadır. (1)Bu bölgeye bağlı güçlü kaslar derin kırık yerlerinden oluşları yaratır. (2)Sonuç olarak, bu yer değiştirmelerin sonucu (3)Bu bölgede kırık parçalar ve ekstremite kayıpları ile nörovasküler yapıların ağır hasarları bu bölgede kırıkların önemini artırır. (4)Ek olarak, sürekli gelişen endüstri, kişisel armament ve yoğun trafik, iş ve trafik kazaları ve ateşli silahlar nedeniyle önemli ölçüde arttı. Buna paralel olarak, distal femur kırıklarında bir artış var (5).

Yetişkinlerdeki distal femur kırıkları diğer bazı kırıklar kadar yaygın olmasa da, genellikle yüksek enerji travması nedeniyle geliştiğinden bu yana daha fazla yaralanmalarla ilişkili olma olasılığı daha yüksektir. (7)Bu nedenle, sadece femoral mil kırıklarının bile yüksek bir ölüm oranı vardır. Geçmişte, distal femur kırıkları özellikle muhafazakar yöntemlerle tedavi edildi. Bununla birlikte, cerrahi tedavi yetersiz anatomik azalma, eklem gradasyon, diz hareketi kaybı ve gecikmiş seferberlik nedeniyle muhafazakar tedavide artış gösterdi. Ayrıca, yenilikler, osteo-synthesis teknikleri, implantlarda kaliteli, kapsamlı cerrahi deneyim ve rehabilitasyon teknikleri geliştirilmesi katkıda bulundu.(1)Farklı görüşler, distal femur kırıklarını tedavi etmeyi dört gözle bekliyor ve birçok cerrah bu kırıkları çeşitli implantlarla tedavi etmeye çalıştılar. Retrograd çivisi, distal femur kırıklarında uygulanan tekniklerden biridir. En az invazif olmak, kırık hematomu korumak ve erken seferberlik bu cerrahi tekniğin avantajlarıdır.

Çalışmamız, literatürle supracondylar femur kırıklarında retrograd intramedüllerce çivilenen hastaların cerrahi sonuçlarıyla karşılaştırıldı.

Malzemeler ve Yöntemler

Etik Açıklama

Çalışma etik komite onayı aldı (Güncelleme hayır: 2018/14/12). Çünkü çalışma retrospektif olarak tasarlandı, hiçbir yazılı bilgilendirilmiş onay formu hastalardan elde edilmedi. Ocak 2015 ve Eylül 2018 tarihleri arasında acil servise uygulanan supracondylar femur kırılması tanısı alan hastalar hastane bilgi yönetim sistemi kullanılarak retrospektif olarak değerlendirildi. Cerrahi tedaviyi kabul etmeyen hastalar veya herhangi bir sebepten dolayı cerrahi tedaviye geçemediler, ameliyattan sonra ölen hastalar, ameliyat sonrası takip edilen hastalar ulaşılamaz, eksik veya tutarsız verilerle tedavi edilen hastalar ve retrograd intraullary tırnakları dışında tedavi edilen hastalar dışlanmıştı. Supracondylar femur kırıklığı tanısı alan 61 hastamız vardı. Toplam 37 hasta retrograd intramedullary çivi cerrahisi uygulandı. Yedi hasta dışlandı, çünkü dahil edilme kriterleri karşılamadılar. Çalışmamız tek merkezdir. Aynı ekip ameliyatları gerçekleştirdi. Takip edilen verilerin incelenmesi klinik acıya, hareket sınırlamasına ve limping gibi şikayetlerin varlığına baktı; Uzun farklılıkları olduğu düşünülen hastalarda SIAS ve medyal malleolus arasındaki mesafe ölçüldü ve uzun farklılıklar kaydedildi. Buna ek olarak, hastalar yaş, cinsiyet, yan, etoloji, açık veya kapalı kırıklık, AO kırık sınıflandırmasına göre, konkomitant travmanın varlığı, ameliyata kadar, cerrahi zamana kadar, hastane süresine ve takip süresine göre değerlendirildi. Tüm bu bilgiler yaratılan formlara aktarıldı. Hastalarda klinik gelişme; Hastaların ekstremitelerini tamamen yükleyebildiği, acı hissetmemesi ve günlük işlerini herhangi bir sorun olmadan yapması kabul edildi.

Radyolojik gelişme, AP'deki callus köprüsünün ve daha sonra uçaklardaki görünümü olarak kabul edildi, hasta toplam ağırlık verebilir ve X-ray filmlerindeki kırık çizginin ortadan kaybolması. Neer et al. (2) Leung ve al. (1) Özel Cerrahi Değerlendirme Kriterleri için Dizleme Hastanesi sonuçları değerlendirmek için kullanılmıştır. Neer değerlendirme sisteminde hastalar 2 bölümde, fonksiyonel ve anatomik olarak, 100 puandan fazla değerlendirilir. Neer değerlendirme sisteminde elde edilen puanlara göre, sonuçlar şöyle değerlendirilir: Mükemmel: >85, İyi: 55-70, Medium: 70-85, Bad:<55. Leung et al. HSS sisteminin değiştirilmiş Diz-Rating Scale of the HSS sisteminde, sonuçlar aşağıdaki gibi değerlendirilir: Perfect:>85, Good: 70-84, Medium: 60-69, Bad:<6060 (1).

Cerrahi Yöntem

Tüm hastalar süine pozisyonunda ameliyat masasına yerleştirildi. Diz 30 dereceye kadar esnekti. Bir sanathrotomi patellar tendonu üzerinde 5 cm bir keserek yapıldı. Bir rehber tel yardımıyla, erişim uygun yerden sağlanır. Azaltmadan sonra, intramedullary kılavuz tel proximally gönderildi. Reamerization yapıldı. retrograd tırnakları yerleştirildi. Proximal ve distal kilitli vidalar gönderildi. Diz ve ayak hareketleri erken postoperatif dönemde başladı. Kilo taşıma ortalama 4-6 hafta içinde başladı.

SPSS (Sosyal Bilimler için İstatistiksel Paketler) v21 paket programı istatistiksel analiz için kullanılmıştır. Categorical ölçümler sayı ve yüzde olarak özetlendi ve± standart sapma veya medyan anlamına gelir. Sendika zamanı, kırılma türü (open/closed), cinsiyet ve tür anestezi Mann-Whitney U testi ile yapıldı. Kombinasyon ile sendika zamanı karşılaştırması (AO kırılma sınıflandırması), ortakların ROM'u, operasyon zamanı ve hastaların yaşı Kruskal Wallis testi tarafından yapıldı. Chi-square testi istatistikleri gruplar arasındaki kategorik önlemleri karşılaştırmak için kullanılmıştır. <0.05 değeri tüm testlerde önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Ocak 2015 tarihleri ve Eylül 2018 tarihleri arasında retrograd intramedullary çivisi uygulayarak supracondylar femur kırılması tanısıyla tedavi edilen hastalar dışlama kriterlerine göre incelendi. Hastaların demografik özellikleri incelendiğinde, 30 hastanın 12 (4%) kadındı ve 18 (%60) erkekti.

Çalışmamızda hastaların en gençleri erkek ve 24 idi; en yaşlı kadın ve 88 yaşındaydı. Vakaların yaş ortalaması 45.7 yıl idi. Araştırmamızda, 7 (% 23,4) hasta 20-30 yaş arasındaydı, 12 (4%) hasta 31-60 yaş arasındaydı ve 11 (%36.6) hasta 60 yaşın üzerindeydi. Fractures 21 (% 7) hastada sağ taraftaydı, 9 (% 30) hastada sol tarafta ve baskın taraf haklıydı. Hastalardaki yaş gruplarına göre etolojik nedenlerin dağılımı Tablo 1. AO sınıflandırmasına göre 30 hastadaki distal femur kırıklarının dağılımına bakıldığında, 17 vaka Tip A1 kırık, 7 Tip A2 kırık ve 6 Tip A3 kırıktır.

18 vakanın yüksek enerji travması nedeniyle, ek patolojiler vardı. Örneğin, 25 hasta ve diğer patolojilerde izole distal femur kırıkları ve 5. Buna ek olarak, 1 vakada humerus mil kırıkları vardı, tibia Diaphyseal kırıklar 1 durumda, 1 vakada femoral boyun kırıkları ve 1 hastada kontratromekanik kırıklığı.

Genel anestezi 21 hastada uygulanmış olsa da, omur anestezi 9. Hastalar ortalama 2.1 üzerinde ameliyat edildi. (1–6) Travma sonrası günler. Hastalarımızın 10'u ilk günde 12 iken, üçüncü günde altı kişi yoğun bakım hekimleri tarafından hastalarımızın 2'sine izin verildi. retrograd tırnakları olan hastaların en kısa takip süresi 20 haftadır ve en uzun takip süresi 52 haftadır. Ortalama takip süresi 30 haftadır. Sendikanın zamanı 26 (18-48) haftaydı. Yani hastane 8.3 (4-30) gün idi.

HSS diz puanlama sistemine göre, 8 (% 26) hastada mükemmel sonuçlar elde edildi,% 9 (% 30), 12 (4 sent) hastada ve 1'deki kötü sonuçlar (%3) hasta (table 2). Neer grading sistemine göre, 7 (23.3) hasta mükemmel, 10 (33.3) iyi sonuçlar elde etti ve 13 (43.3) ara sonuçlar. Hastaların hiçbiri kötü bir sonuç yoktu (table 3). Hastalarımızın 13'ü yorgun olduklarında acı çekti, 6'sı hava değişimi ile acı çekti, 2'nin hareket ve işlevi sınırlaması vardı ve 9'unun acı şikayetleri yoktu. Diz hareket fonksiyonunu değerlendirdiğimizde, 17 hasta 120 ve 135 derece arasında bir dizi hareket vardı, yedi hasta 11-120 derece vardı ve altı hasta 80-110 derece arasında bir dizi hareket vardı. Hastaların beşi birtrophy içti. Öte yandan, kazadan önce 8 hastada yürümenin bir kısıtlama olmadığı gözlemlendi, 21 hastada uzun bir süre yürümede hafif bir kısıtlama vardı ve 1 hastada bazen ağrı nedeniyle bir kan şekeri kullanıldı.

X-ray bulguları göz önüne alındığında, post-op hizası 24 hastada anatomik idi. Dört hasta, AP uçağında 10 derece yeteneğe sahipti. 1 cm'nin kısalığı bir hastada ve 2 cm'de bir hastada görüldü.

Hastalar 20-30, 31-60 ve yaşları gruplarına göre 61 yaşın üzerinde sınıflandırıldı. Bu gruplar sendika zamana göre karşılaştırıldığında, yaş gruplarının sendika zamana göre önemli olduğu görüldü ve sendika zamanı arttı (p<0.05) (Table 4). Hastaların sendika süreleri AO kırık sınıflandırmasına göre karşılaştırıldığında, AO kırık sınıflandırmasına göre sendika zamanında önemli bir fark yoktu (p>0.05). Hastalar açık veya kapalı kırıklar ve sendikalar arasındaki ilişki açısından karşılaştırıldığında, açık veya kapalı kırıklar ve sendika süreleri arasında önemli bir ilişki olmadığını görüldü (p>0.05). Sendika zamanı erkek ve kadın cinsiyetlerine göre karşılaştırıldığında, cinsiyete göre sendika süreleri arasında önemli bir fark olmadığı gözlemlendi (p>0.05). Hastalar, ortak hareket ve sendika zamanı arasındaki ilişki açısından karşılaştırıldığında, ortak hareket ve sendika zamanı arasındaki önemli bir ilişki olduğu görüldü (p<0.05). Sendika zamanı anesteziye göre değerlendirildiğinde, sendika ve anestezi zamanı arasında önemli bir korelasyon bulunamadı (p>0.05). Sendika zamanı operasyon zamanında değerlendirildiğinde, sendika zamanı ve operasyon zamanı arasında korelasyon bulunamadı. Yaş gruplarının etiyolojik nedenlerle değerlendirildiği zaman, bu gruplar ve etolojik nedenler arasında bir fark vardı. Yüksek enerji travmasının genç yaş grubunda daha yaygın olduğu gözlemlendi (p<0.05).

Etolojik nedenler cinsiyete göre karşılaştırıldığında, etiyolojik nedenler erkek ve kadın cinsiyetine göre önemli değildi (p>0.05). Ortak hareket ve yaş arasındaki ilişki karşılaştırıldığında, ortak hareket ve yaş derecesi arasında önemli bir fark olduğu görüldü. Ayrıca, genç hastaların ortak hareketleri daha iyiydi (p<0.05).

Tartışma Tartışma Tartışma

Femur vücuttaki en büyük ve en güçlü kemik olduğundan ve güçlü kas gruplarına sahip olduğu için, bu bölgedeki kırıklar genellikle yüksek enerji travması nedeniyle meydana gelir, supracondylar femur kırıkları ağır travma nedeniyle komplikasyona eğilimlidir. Patella kırılması, tibia kırılması ve bağ yaralanması gibi ek patolojiler eşlik ediyor (3)Yaşlı nüfusun artışı nedeniyle, kadınlarda osteoporozu geliştirme riski ve kadınların erkeklerden daha uzun yaşaması, düşük enerjili travmalar nedeniyle distal femur kırıklarının sıklığı artıyor. Çalışmamızda, yaralanma türü ve cinsiyet dağılımı edebiyatla uyumluydu. Anatomik, distal femur, ince korteks ve yüksek kantital kemik yoğunluğu ve eşlik eden ek patolojiler tedavi seçimi yöntemini etkiler. Tedavi seçiminin amacı; Kemikin ortalama uzunluğu ve eksenlerini mümkün olduğunca kısa sürede seferber etmek ve kırılmanın birliğini sağlamaktır.

Distal femoral diafizik bölgesinin sınırları konusunda kesin bir fikir yoktur. Muller; Femin'in distal 1/3'ünü içeren Fractures kabaca distal femoral diaphyseal kırıklar olarak adlandırılır. Çalışmamızda, Müller'in tanımına uygun kırıklar dahil edildi (4). Tıp ve bilimin diğer alanlarındaki gelişmeler sonucunda, ortalama yaşam beklentisi dünya çapında artıyor ve yaşlı nüfus artıyor. Bu, distal femoral kırıkların sıklığının ülkemizdeki yaşlı yetişkinlerle artacağı gerçeğidir. Çalışmamızda, distal femur kırıklarının yaşı erkeklerde 40.9, kadınlarda 52.5 ve tüm hastalarımızda 45.7 idi. Araştırma grubundaki hastaların ortalama yaşının, literatüre kıyasla yavaş yavaş artış olduğuna inanıyoruz, çünkü erkekler sosyal ve iş hayatında kadın ve distal femoral kırıklardan daha aktiftir. Distal femur kırıkları genç ve yaşlı hasta popülasyonlarında daha yaygındır. Bu kırıklar öncelikle genç insanlardaki yüksek enerji travması nedeniyle meydana gelirken, öncelikle yaşlı insanlarda düşük enerji travması nedeniyle meydana gelirler. Distal femur kırıkları genellikle yüksek enerji travması nedeniyle, ek patolojiler genellikle eşlik eder. Literatürde, hasta grubumuzda, 5 hastada distal femoral diafis kırıklığı eşlik eden başka bir ortopedik travma bulundu ve ek travma oranımız edebiyattan daha düşük olan% 16,6 olarak bulundu. Bununla birlikte, eşlik eden ek travma klinik puanlarda önemli bir etkiye sahip olmayabilir (p>0.05). Distal femur kırıkları genellikle şiddetli travmaya neden olduğundan, insizyonları açık kırıklarla yüksektir. Literatürde, açık kırıkların sıklığı% 838 arasında değişir. (5).

Çalışmamızda, vakaların 4 (%13.4) açık kırıktı, 1 tipiydi ve 3 Gustillo Anderson Sınıfa göre açık bir kırıktı. Açık kırılma ile ilgili komplikasyon bu hastaların herhangi birinde tespit edilmedi. Bunun olduğunu düşünüyoruz çünkü bu açık kırıklar için hızlı bir şekilde debridal, sulama ve uygun antibiyotik tedavisi başlattık ve mümkün olduğunca kısa sürede ameliyat ettik.

Ameliyatın erken veya geç gerçekleştirileceği konusunda uzlaşma yoktur. Bu tür bir kırılmaya neden olan şiddetli travmalarda, yaşam tehdit edici yaralanmalar tedavi edilmelidir ve sonra kırık algılama ele alınmalıdır. Literatürde multi-traumatic femur kırıkları olan hastalar üzerinde yapılan araştırmalarda, hastanın hemodinamik olarak istikrarlı olup olmadığını, hipotermi veya koagulopatik olmadığını, ilk 24 saat içinde gerçekleştirilmelidir. Böylece, hasta erken seferber edilecek, pulmoner komplikasyonlar ve sistemik enfeksiyonlarla, böylece ölümleri azaltacaktır. (6).

Ancak, geri dönüşümlü pulmoner embolizm gibi sorunlar, akut solunum sıkıntısı sendromu (ARDS), ve multiorgan başarısızlığı, hastaneye kabul edilen erken müdahaleden sonuçlanabilir. Yüksek morbiditeye veya mortaliteye neden olan bu tür komplikasyonlar hastalarımızda gelişmedi. Supracondylar femur kırıklarının hemen ameliyat edilmesi gerektiğine inanıyoruz, eğer hasta hemodinamik olarak stabilse.

Cerrahi tedavideki temel ilke, eklem yüzeylerin anatomik düzeltmesidir, erken harekete izin verebilecek femoral vücudun ve katı düzeltmenin eksenini ve uzunluğu sağlar. Birçok teknik ve implantlar distal femur kırıklarının cerrahisinde kullanılır. Bir plaka ve vida düzeltmesinde kazınan geniş yumuşak doku gerektirir, enfeksiyon oranını arttırır; Nonunion riski, periosteal kan dolaşımı ve kırık hematomun boşluğu nedeniyle artmaktadır. Buna ek olarak, intramedullary tırnaklarında merkezi yük dağılımı daha sonra plaka-screw düzeltmesinde değişir ve plakadaki yükün çoğu implant başarısızlığı riskini artırır. Bununla birlikte, plaka-screw osteo-synthesis teknik olarak çok fazla ekipman gerektirmez ve intramedullary tırnakları uygulamak için yeterli teknik fırsat yoktur. retrograd intramedullary tırnaklarının avantajları; kırık hematomu yok etme, periosteum yok etme ve kırıklıkların daha iyi birliğine izin verme. (8).

retrograd intramedullary çivi tekniği avantajlıdır, çünkü daha az kan kaybı vardır, 5 cm küçük bir kesimle yapılabilir ve kısa bir işlem süresine sahiptir. Buna ek olarak, uzun ve daha katı bir düzeltme fırsatı sağladığı için, hastaya daha hızlı yükleme yoluyla seferber edilmesine izin verir. (8). intramedüllerli tırnak hastalarını hemodinamik ile kullanmaya dair bir fikir yoktur. tekniği veya engraving olmadan. Sonuç olarak, ARDS riskinin, pulmonary embolism, birden fazla organ başarısızlığının, zatürrenin ve ölüm, göğüs yaralanması olan hastalarda erken kırılma tespitinden sonra artış göstermedi. (7)Çalışmamızda, hastamızın tırnak tasarımındaki gelişmelerden ortalama 2.1 gün (1-6 gün) ameliyat yaptık, inceler ama daha güçlü tırnaklar üretilmeye başladı, bu da otomobil işleme sürecindeki tartışmaları daha da artırdı. Klinik çalışmalar, özellikle multi-trauma ve akciğer hasarları olan hastalarda, aracın bazı dezavantajları olduğunu bildirdi. (9). Tüm vakalarımızda arabalı tekniği kullandık. akciğer fonksiyonlarında hiçbir patoloji herhangi bir hastada karşılaşmadı. Femur kırıklarında birlik, kırık hattında ihale eksikliği, sağlam çağrılı doku radyograflarında görüldüğü zaman olduğu söylenebilir. Ortalama bir 6 ayya kadar birlik olan Fractures, 6 ila 9 ay arasında gecikmiş bir sendika kırıkları olarak adlandırılır ve dokuz aydan fazla kırılır ve radyografları hakkında çağrışmıyor. (10)Çalışma grubumuzdaki hastaların daha yüksek oranını, vakalarımızın yüksek anlamına gelen yaşına kıyasla şekillendiriyoruz.

Neer ve HSS puanlama sistemleri öncelikle distal femur kırıklarını değerlendirmek için kullanılır. Bu çalışmada, Neer ve HSS puanlama sistemini kullandık. Her iki puanlama sistemini kullandık çünkü bir puanlama sistemi yetersizdi. Çalışmamızda, neer puanlama sistemi ve 74.6 (iyi) HSS puanlama sistemine göre 74.3 (iyi) demekti.

Ameliyattan önce uygun cerrahi tekniği ve implant seçmek için kırık tipini iyi analiz etmek gereklidir. AO-ASIF sınıflandırmasına göre, retrograd intramedullary çivisi A1, A2, A3, C1 ve C2 kırıklarında uygulanabilir. Bu çalışmada, 17 vaka A1, 7 A2 olarak ve A3 olarak AO-ASIF sınıflandırmasına göre tespit edildi. Post-surgical seferberlik ve ağırlık taşıma ile ilgili bir fikir yoktur (11).

Çoğu cerrah, düzeltmenin stabil olup olmadığını ağırlık olmadan seferber etmeyi kabul etti. Rehabilitasyon, ortak hareket sınırlamasını önlemek için ameliyattan sonra erken başlamalı ve kartilage beslenmesini, özellikle intra-artüler kırıklarda erken başlatılmalıdır. (12)Hastalarımızı ilk postoperatif günde dörtlü egzersizle başlıyoruz ve onları çift kriminalle ayaklarına yükseltiriz. Hastalar arasında iyi bir hareket aralığı ve sendika süresi (p<0.05). Bu bulgu, ameliyattan sonra erken ve iyi rehabilitasyonun sendikayı olumlu etkilediği gerçeğine atfedildi. Yine, bu çalışmada, yaşlı yaş grubunun ortak harekette daha fazla sınırlama olduğu gözlemlendi. Bunu gelişmiş yaş grubundaki insanların fiziksel kapasitelerinde, sistemik hastalıklara ve rehabilitasyona düşük adaptasyona dönüştürüyoruz.

Birçok komplikasyon retrograd intramedüllery çivisi sırasında veya sonrasında meydana gelebilir. Bunların en önemlisi enfeksiyondur. Literatürde % 0-7 arasında fiyatlar rapor edilir (13)Papadokosdakis et al. (14)Bir meta-analiz çalışmasında, retrograd İ.M., tırnak hastalarda% 0.18 olarak septik artrit vakalarını bildirdi. Enfeksiyon için önceden belirlenmiş faktörler; açık kırıklar, yüksek enerji travmaları, kapsamlı cerrahi disksiyon, uzun süreli ameliyat süresi ve yetersiz düzeltmeler içerir. (15)Çalışmamıza dahil edilen hastalarda ciddi postoperatif enfeksiyon gözlemlenmedi.

Distal femur kırıklarından sonra, hastalar genellikle sınırlı sayıda hareket ve diz ağrısı şikayet eder. Cerrahi tekniğinin yanı sıra, bu yaralanmalar dörtlü kas ve diğer yumuşak dokularda meydana gelir. Ortak hareketin sınırlaması, doğru teknik ve post-op rehabilitasyonu ile tırnak koyarak minimuma tutulabilir. (16)Bu çalışmada, hastalarımızın ortalama 118 derece olması için diz eklemsel hareketi bulduk, bu da edebiyata benzerdi. (17).

Çalışmalarda, retrograd İ.M. diz ağrısı tırnaktan sonra hastalarda rapor edilmiştir. Bu, iç içe dönük olmayanlara zarar vermek nedeniyle olduğu ifade edilmiştir. (18)Tüm 5 vakalarımızın uygarlığa sahip olması gerekiyordu. Post-op hizası, X-ray bulguları göz önüne alındığında 24 hastada anatomik idi. 4 hasta, AP uçağında 10 derece yeteneğe sahipti. 1 cm'nin kısalığı bir hastada ve 2 cm'de bir hastada görüldü.

Çalışmamızın bazı sınırlamaları var. İlk olarak, en önemli sınırlamalarımız retrospektif bir çalışma olduğu, hastaların sayısı 30 ile sınırlıdır ve takip süresi kısadır. Aday çalışmalara inlerger grupları gereklidir.

Sonuç Sonuç Sonuç

Retrograd intramedullary çivisi, kısa çalışma süresi ve düşük kanama nedeniyle multi-trauma hastalarında önemli bir avantaj sağlar. Buna ek olarak, en önemli avantajlardan biri, sendikanın erken dönemde olduğundan beri ortak hareket yelpazesini olumlu yönde etkilediğini düşünüyoruz.