İstanbul Eyaletinde Sağlıklı Yetişkinlerin Profili: Diyet Alışkanlıkları ve Biyokimya Parametrelerinin İncelenmesi

Giriş Giriş

Sağlığın korunması ve sürdürülebilirliği konusunda önemli bir faktör, sağlıklı beslenme alışkanlıkları kazanmak için yeterli ve iyi dengelenmiş diyet garantisidir. Bugünün koşulları tarafından getirilen süreçler nedeniyle, yeme alışkanlıkları etkilenir ve bu nedenle çeşitli sorunlar ortaya çıkmaktadır. Bir lider problem kronik hastalıkların ilerlemesidir. Son zamanlarda, kardiyovasküler hastalık ve yemek alışkanlıkları gibi kronik hastalıklar korelasyon olarak gösterilmiştir. (1)Cardiovascular hastalığı (CVD) hem erkekler hem de kadınlar için ölüm nedenidir. 2015 yılında, CVD'den ölen insanların sayısı 17 milyondan fazlaydı, tüm küresel ölümlerin yüzde 30'unu temsil ediyordu, 7.4 milyon koroner arter hastalığı ve 6.7 milyon inme nedeniyle koroner arter hastalığı ve 6.7 milyondan fazlaydı. (2). Bir dizi risk faktörü, yaş, sedentary yaşam tarzı, hipertansiyon, hiperlipidemi, sigara, obezite ve diyabet mellitus gibi CVD ile ilgilidir. Risk faktörlerinin çoğu doğrulanabilir, diyet ve yaşam tarzı değişiklikleri bireysel risk profilini yönetmek için önemli bir rol oynamaktadır. DASH (Dietary Approaches to Stop Hipertansiyon) diyetinin sebze, meyve, düşük yağlı süt ürünleri, tüm tahıllar, balık, diyet lifi, potasyum ve kalsiyumların sadece küçük miktarlarda şeker içeren şekerlerin sadece hipertansiyonu değil aynı zamanda CVD, koroner kalp hastalığı, kalp hastalığı, kalp hastalığı, kalp yetmezliği ve inme ve inme ve inme, potasyum ve kalsiyumların tüm tahılları, sadece küçük miktarlarını içeren şekerlerin, sadece küçük miktarlardaki şekerin sadece kan basıncının düşüklüğü değil, aynı zamanda sadece CVD, koroner kalp hastalığının, kalp hastalığının, kalp hastalığının, kalp hastalığının, kalp yetmezliği ve inme ve inme ve inme ve inme ve inme riskini de içeren şekerlerin riski olduğu bilinmektedir. (3, 4)Sigara, sağlıklı beslenme kalıplarına, orta fiziksel aktiviteye ve alkol tüketimine daha iyi bağlılık, kardiyovasküler ölümlerle ilişkilidir. (5) Sağlıklı bir diyet takip etmek her zaman kolay değildir. Sağlıklı ve işlenmiş yiyecekler kolayca mevcut olan bir dünyada, fakir beslenme alışkanlıkları değişecektir. Bu çalışmada, İstanbul'daki genel yetişkin nüfusun yaşam tarzını ve fiziksel aktivitelerini değerlendirmeyi amaçladık.

Malzemeler ve Yöntemler

Bu çalışma Mayıs ve Eylül 2018 arasında yapıldı ve sağlık kontrol programına katılan toplam 202 konu alındı. Ismimik kalp hastalığı olan hastalar, kalp yetmezliği, valvular kalp hastalığı, hipertansiyon, anormal ECG, karaciğer ritmi-kondüksiyon bozuklukları, hastalık, serrebrovasküler kaza, diyabet mellitus, renal disfonksiyon ve hipo-hyper tiroidizm çalışmadan dışlandı.

Çalışma Helsinki'nin açıklamasına göre yapıldı. Çalışma Sakarya Üniversitesi'nin etik komitesi tarafından onaylanmıştır (şimdi: 02.04.2018 numarası: 71522473/050.01.04/65) ve hastalar katılımdan önce bilgi sahibi oldu. Yaş, cinsiyet, meslek, eğitim ve gelir seviyeleri gibi nüfusun demografikleri kaydedildi. Vücut kütle indeksi (BMI) kg/m^{2 2} Kendi sınırlanmış yükseklik ve ağırlıktan hesaplandı. Egzersiz asla / asla, bazen ve düzenli olarak sınıflandırıldı. Tüm katılımcılar, diyet profillerini belirlemek için kendi kendine bağlı anket doldurdular. Katılımcılar, ortalama haftalık meyve, sebze, süt ürünleri, tüm tahıllar, kırmızı et, balık, tavuklar, abur yiyecekler ve yüksek kalorili içecekler (never/seldom [grup 0], haftada iki kez [grup 2], ≥3 kez [grup 3]. Yemek hızlarından, overeating bölümlerinden ve yemeklerini düzenli olarak yediklerinden sordular. Yemek hızı yavaş, orta ve hızlı bir şekilde kendini kaydetti. Overeating, her zamankinden daha fazla yemek ya da hatta oturmaktan sonra tanımlanmıştır. baharatlı yiyeceklerin tüketimi asla, haftada bir kez, haftada bir kez daha değerlendirildi. Günlük kahve alımı (bir gün, günde 2-3 kez, günde 3 kattan fazla) ve tuz tüketimi (daha az, .5 g/gün, 5-10 g/gün, ≥10 g/gün) de kaydedildi. Alkol tüketimi asla/seldom, ışık içme (en azından ayda hizmet eden), orta içme (1 günlük hizmet) ve ağır içme (günde hizmet veren 2'den fazla). Bir gecede hızlı kan örnekleri kan örnekleri antecubital vein: serum total kolesterol (TC), triglyceride (TG), düşük seviyeli lipoprotein kolesterol (LDL), yüksek yoğunlukta lipoprotein kolesterol (HDL), yüksek kalori seviyelerinin bir kimya analizörü kullanılarak ölçüldü (COBAS c311, Roche Teşhisleri, Almanya). Düşük HDL-C seviyesi .40 mg/ dl, yüksek LDL ve TG seviyeleri sırasıyla ≥130 mg/dl ve ≥150 mg/dl olarak tanımlanır.

Tüm konular tam fiziksel muayene, 12lead elektrokariogram ve göğüs radyografi uygulandı. Geleneksel eko kardiyografik incelemeler Vivid 3 prosystem (GE Vingmed Ultra ses AS, Horten, Norveç) tarafından Echocardiography Society of Echocardiography'nin önerilerine göre yapıldı. (6).

SPSS (vers 20) yazılım programı veri analizi için kullanılmıştır. Örnek normal olarak dağıtılmış nüfustan olup olmadığını belirlemek için Shapiro-Wilk testleri kullandık. Veriler normalde dağıtılmadığından, parametrik olmayan testler kullandık. Kruskal-Wallis testleri grup karşılaştırmaları için kullanıldı, alt grup analizleri Kruskal-Wallis çiftbil karşılaştırmaları testi kullanılarak yapıldı. .0.05 bir p istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Çalışma nüfusunun ortalama yaşı, ağırlığı ve ağırlığı 40.05 yıl, 72.90 kg, 167.61 cm ve 25.73 kg/m^{2 2}sırasıyla. Tüm katılımcılar normal elektrokardiogram, göğüs x-ray ve 2D ekocardio sınavına sahipti. Çalışma nüfusunun klinik ve demografik özellikleri Tablo 1.

Konuların biyokimyasal parametreleri Tablo 2. Çalışma konularının çoğunluğu günde 3 öğün yiyor ve düzenli yemek desenleri vardı. Yavaş, normal ve hızlı yemekçilerin yüzdesi sırasıyla% 31,% 42,% 26 ve %26 idi. Katılımcılar baharatlı yiyecekler (never/seldom: 8, haftada bir kez: haftada% 36, haftada iki kez: haftada% 35,6 ve haftada üç kez: 19.3). 31.7%, % 33,7, yüzde 25,9 ve konuların% 9,4'ü hiçbir zaman / bir hafta, bir hafta, bir hafta, bir hafta, bir hafta, üç kez bir hafta, bir hafta, bir hafta, bir hafta. Çalışma nüfusunun çoğunluğu bir gün (37,6) kahve tüketti, kalan iki bardak bir gün (yüzde 34.1), günde 3 bardak (yüzde 9), veya nadiren (18.3). Çalışma nüfusunun tuz tüketimi; %18,% 23,8,% 38,6 ve% 19,3'ü tuzsız, normal, tuzlu, aynı zamanda tuzlı idi.

Gıda türlerinin frekansı hiçbir zaman /seldom olarak, haftada iki kez, haftada üç kez veya haftada üç kez tarif edildi. Sonuçlar Tablo 3 ve 4. Yaş ve fast-food tüketimi arasındaki ilişkileri bulduk (KW(x)(2)= 34.86; pKW0.001) ve yaş ve yumuşak içecekler (KW(x)(2)=26.67; p.0.001); daha fazla analiz, diğer konuların 0 grubu tarafından yapıldı. fast-food tüketimi ve gelir seviyesi ve konuların eğitimi arasında önemli bir ilişki yoktu (p=0.256 ve p=0.227). Haftada en az 2 kez çöp yiyen konular, nadiren bu tür yiyecekleri tüketenlerden istatistiksel olarak daha yüksek TC, LDL ve TG idi (KW(x)(2)= 10.07; p=0.01, KW(x)(2)=9.81; p=0.02 ve KW (x) = 10.41; p=0.01, sırasıyla) (Table 5).

Katılımcıların BMI egzersiz alışkanlıklarına göre farklıydı (KW(x)(2)=50.11; p.0.001). Egzersizi düzenli olarak yapan konular egzersiz yapmaktan daha düşük BMI'ye sahipti veya hepsinde değil. Konuların BMI ve eğitim seviyesi arasında ters bir ilişki vardı (KW(x)(2)= 31.12; p.0.001). düzensiz ve hızlı yemek desenleri olan konular normal, çoğunlukla düzenli ve yavaş ve normal yemek deseni olan konulardan karşılaştırıldı (KW(x)(2)=7.12; p=0.028 ve (KW(x)(2)= 12.11; p=0.002. Benzer şekilde, overeating bölümleri olan BMI, overeating bölümleri olmayan konulara göre daha yüksekti (KW(x)(2)=61.38; p.0.001). Haftada 3 kattan fazla sebze yemek daha az sık tüketime kıyasla daha düşük BMI ile ilişkilendirildi (KW(x)(2)= 11.11; p=0.025). Daha fazla analiz, haftada 3 kattan fazla sebze yiyen konuların haftada sadece haftada bir kez sebze yiyen konulardan daha düşük BMI olduğunu gösterdi. Düzenli olarak egzersiz yapan konular, bazen veya nadiren egzersiz yapan konulardan istatistiksel olarak daha düşük TC ve TG düzeyleri ve daha yüksek HDL seviyeleri vardı (KW(x(x)(2)= 53.82; p,0.001, KW(x)(2)= 42.42; p p0.001 ve KW(x)(2))=13.31; p=0.004, sırasıyla). Yemek sebzeleri en az 3 kez / hafta daha düşük TC ve LDL ile ilişkilendirildi (KW(x)(2)=37.48; p,0.001, KW(x)(2)=45.02; p p0.001 ve KW(x)(2) = 20.97; p).0.001, sırasıyla). Haftada 2 kattan fazla kırmızı et yiyen katılımcılar, daha az miktarda et kullanan katılımcılarından önemli ölçüde daha yüksek TC ve LDL düzeylerine sahipti (KW(x(x)(2)= 25.94; p).0.001 ve KW (x)=39.25; p,0.001, sırasıyla). Aksine, bir haftadan fazla balık yemek, daha düşük TC, LDL ve TG seviyeleri ile ilişkilendirildi (KW(x)(2)= 24.31; p,0.001, KW(x)(2)=19.52; p.0.001 ve KW (x) =13.96; p=0.003, sırasıyla. Artan overeating bölüm sayısı daha yüksek LDL seviyeleri ile ilişkiliydi (KW(x)(2)= 85.97; p.0.001). Eşif analiz, bir hafta (grup 1) ve haftada iki kez (grup 2) olan konular dışında tüm gruplar arasında farkın önemli olduğunu göstermiştir. Overeating bölümler de artan şeker seviyeleri ile ilişkilendirildi (KW(x)(2)=55.94; p.0.001). Daha fazla analiz, her grup arasında bir kez ve haftada iki kez ele geçirilen konular dışında fark olduğunu gösterdi. Katılımcıların glikoz seviyelerini analiz ettiğimizde, egzersiz yapan katılımcıların düzenli olarak egzersiz yapmayan katılımcılardan daha düşük şeker düzeylerine sahip olduklarını gördük (KW(x)(2)=56.53; p.0.001). Tablo 6, diğer parametrelerle konuların yeme alışkanlıklarının karşılaştırmasını gösterir. TG seviyeleri ve alkol tüketimi arasında bir ilişki vardı. (KW(x)(2)= 10.65; p.0.014). Ağır içmeciler ışık ve nadiren içki içenlere kıyasla daha yüksek TG seviyeleri vardı. Bu, tuz alımı arttıkça TC'nin de KW(x) artırdığını bulundu.(2) = 44.66; p.0.001). Daha fazla analiz, grup 0 (saltless tüketici) ve 1 (normal tuz tüketicisi) dışında tüm gruplar arasında farkın önemli olduğunu gösterdi.

Tartışma Tartışma Tartışma

Çalışmamız Türkiye'deki yetişkin nüfusun beslenme alışkanlıkları hakkında önemli bilgiler vermektedir. Ayrıca, konuların diyet alışkanlıklarının biyokimyasal parametrelerini nasıl etkilediği hakkında bilgi verir. Çoğu konu günde üç ana yemek vardı, düzenli yemek deseni ve normal yemek hızı. Çoğu tuz veya çok tuzlu yiyecekler tüketti, bir gün kahve içti ve haftada en az bir kez overeating bölümlerini içti. Örnek ortalaması 25.73±5.12 kg/m^{2 2}Ağırlığı gösterir. Yemek sebzeleri ve kırmızı et, sırasıyla daha iyi ve daha kötü lipid profilleri ile ilgili olarak bulundu. Balıkların yüksek tüketimi olan konular daha iyi kan lipid düzeylerine sahipti.

Obezite ve aşırı kilo, diyabet mellitus, hipertansiyon ve kardiyovasküler hastalık gibi ciddi tıbbi sonuçlarla büyüyor, apnea (7, 8)Son dört yılda dünyada obezitenin yaygınlığı iki katına çıktı, çocukluk obezitesinde daha yüksek bir artış oranıyla çocukluk obezite oranı iki katına çıktı. (9)Türkiye Sağlık Bakanlığı'na göre, Türkiye yetişkin nüfusunun BMI'si 26.6 kg/m idi.^{2 2} (kadın: 26.8 kg/m^{2 2}Erkekler: 26.1 kg/m^{2 2}) (10). Yüksek doz, TG ve düşük HDL'nin yüksek bir prevalı (29.1%, 36.5% ve% 46.1) ülkemizde, kardiyovasküler hastalıklar için büyük bir sağlık kaygısı olan ülkemizde rapor edilmiştir. (11)Çalışmamızda yüksek LDL, TG ve düşük HDL oranı sırasıyla % 32,6,% 49,5 idi. Sonuçlarımız yukarıda belirtilen sonuçlarla sözleşmedeydi, genel sağlık için yaşam tarzı değişikliklerin önemini vurguladı. Birkaç çalışma, gelişmiş ülkelerdeki düşük sosyoekonomik ve eğitim seviyesi ve yüksek BMI arasında açık bir ilişki buldu. (12–14)Bu, yerel gıda ortamının özellikleri, daha az meyve ve sebze tüketimi ve yiyecek fiyatları nedeniyle olabilir. (15)Ters gerçek olabilir; örneğin, daha yüksek BMI, daha düşük değerli, daha zayıf iş beklentileri, düşük gelir ve eğitim seviyeleri ile ilgili olabilir (16, 17)Ancak gelişmekte olan ülkelerde yapılan çalışmalar sadece tam tersi gösterdi; bu nedenle beslenme alışkanlıkları ve meslek kalıplarındaki değişiklikleri yansıtacak şekilde. (18, 19)Türkiye Sağlık Bakanlığı'na göre obezitenin yaygınlığı, eğitimsiz insanlar arasında en yüksekti. (10) Çalışmamızda benzer şekilde, BMI ve eğitim arasında ters bir ilişki bulduk. Sonuçlarımız göstermiştir, bir kez, sağlıklı diyet ve yaşam için eğitimin önemli rolü.

Yeme frekansı, BMI'yi etkileyen faktörlerden biri olarak sunulmaktadır. Ancak bu konuda yapılan çalışmalar çatışma sonuçları ortaya çıkardı. EPIC projesi ve SESONS çalışması, daha yüksek beslenme frekansının daha düşük LDL ve obezite riskiyle ilişkili olduğunu gösterdikten sonra bile faktörleri pekiştirmek için ayarlamadan sonra bile. (20, 21).16 yıllık takip çalışması, günde bir veya iki kez yemek yemenin, daha sık yemek yemeye kıyasla tip II diyabet riskini artırdığını belirtti. (22)Tersine, diğer çalışmalar daha az sık sık yiyen ve uzun bir gece hızlı bir şekilde hızlı bir şekilde hızlı bir şekilde olan konularda daha düşük BMI bildirdi. (23, 24). BMI zaman yiyerek etkileniyor gibi görünüyor. Kısa bir süre içinde yemek, küçük toplum hormonlarına yanıt verir, aşırı kalori alımı ve insülin direncini azaltır (25, 26). Konuların yemek ve BMI sayısı arasında herhangi bir ilişki bulamadık. Bununla birlikte, düzenli yemek ve yavaş yemek yiyen kişiler düzensiz yemekleri ve hızlı yemek yiyen konulara kıyasla daha düşük BMI’ye sahipti.

Çok fazla kanıt, yüksek tuzlu alımın yüksek kan basıncı basıncı geliştirmek için önemli bir faktör olduğunu gösterdi. (27)Dünya Sağlık Örgütü (WHO), kardiyo vasküler hastalık prevalansını azaltmanın maliyet etkin ve pratik bir yolu olarak azaltıldı. (28)Türkiye'deki tuz tüketimi son yıllarda azalmış olmasına rağmen, hala yüksek ve 14.8 gr / gün olarak rapor edilmiştir. (29)Ekmek ana tuz kaynağını temsil etti, pişirme sırasında eklenmiş tuz tarafından takip edildi, önceden paketlenmiş yiyecekler ve tuz yemek pişirmeden sonra eklendi (29)Çalışma nüfusunun yarısından fazlası tuz >5 gr/gün, nüfusun tuz tüketimi ve sağlığı üzerindeki etkilerini artırmanın önemini vurgulamaktadır.

Meyve ve sebzelerin az alımı çeşitli kronik hastalıklarla bağlantılıydı, yani kardiyovasküler hastalıklar, diyabet mellitus ve bazı kanser türleri (30). WHO, her gün meyve ve sebze alımının 400 gr veya beş bölümünü önerir. (31)Çalışma grubumuzun meyve ve sebze tüketimi, önerilen seviyeden daha düşüktü. Aşırı kırmızı et alımı çeşitli hastalıklarla (diabetler, inme, kardiyovasküler hastalıklar, kanser) ilgili olarak bulundu ve mortalite artırıldı. (32)Kan kolesterolü üzerindeki kırmızı et alımının etkisi hakkında çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmaların sonuçları, işlenmiş et ve yağ eti, yalın kırmızı et değil, yüksek doymamış yağ asit içeriği nedeniyle serum TC ve LDL seviyelerini olumsuz etkiler göstermiştir. (33)Şu anki çalışmada, yalnızca hedef nüfusuna kırmızı et tüketimi hakkında soru sorduk, et, şişman et ya da et işlemediğini sormadık. Muhtemelen kırmızı et tüketimi ve kan kolesterolü ve LDL seviyeleri arasında önemli dernekler bulduk. Beklendiği gibi, balık ve sebzelerde zengin bir diyet tüketmek daha iyi kan lipid profili ile ilişkilendirilmiştir. Junk yiyecekler, düşük maliyeti ve kolay erişilebilirliği nedeniyle, özellikle genç nüfus tarafından tercih edilmiştir. Yüksek doygun yağ ve glycemic indeksinden bu yana, kan lipid ve glukoz profili üzerindeki şaşırtıcı etkiler var (34)Çalışmamızda, fast-food ve yumuşak içecekler genç konular tarafından tercih edildi, ancak konunun hızlı gıda tüketimi ve sosyoekonomik durumu veya eğitim seviyeleri arasında herhangi bir ilişki bulamadık.

ABD Diyet Rehberliği Danışma Komitesi, haftada en az 2 deniz yemek servisini ısıhy ve dengeli bir diyet parçası olarak tavsiye etti, çünkü proteinler, vitaminler ve uzun zincir n-3 poliun doymamış yağ asitleri (35)Nüfusumuzun balık alımı beklenenden çok daha azdır, ancak Türkiye 4 deniz ile çevrilidir. Çalışma nüfusunun neredeyse bir beşincisi balıkları nadiren tüketti ve haftada en az iki kez tüketilen konuların sadece üçte biri. Balık tüketiminin verilen sağlık yararlarıyla, Türkiye'deki büyük halk sağlığı endişelerinden biridir.

Sonuç Sonuç Sonuç

Sonuç olarak, sağlıklı diyet ve yaşam tarzı değişikliklerinin benimsenmesi sağlık bakımı için önemlidir. Çalışma nüfusunun büyük kısmı sağlıklı beslenme önerileri takip etmedi. Diğer ülkelerde olduğu gibi, obezite ve kilo ülkemizde giderek artan bir problem haline geliyor. Kamu kampanyaları ve faaliyetleri, sağlıklı diyet, sağlıklı beslenme alışkanlıkları ve yaşam tarzı değişiklikleri hakkında insanların farkındalığını hedeflemeli.