Sağlık Hakkının Asgari Borçları

Sevgili Editör, Sağlık hakkı, tüm insan varlıkları tarafından sahip olunan en evrensel ahlaki haktır. (1)İnsan sağlığı fikrinin kökeni, Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) anayasasına geri dönebilir ve bu da “tam fiziksel, zihinsel ve sosyal refahın durumu ve sadece hastalık ya da teyit etme” olarak tanımlanır. (2)Bu sağlık anlayışı daha sonra İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi (UDHR) ve Uluslararası Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi (ICESCR) dahil birçok uluslararası belge tarafından onaylanmıştır.(1). Birleşmiş Milletler enstrümanlarında ve insan hakkı ile ilgili en güçlü konsept, sağlık için sağlık durumu hakkında “herkesin en yüksek erişilebilir fiziksel ve zihinsel sağlık standartlarının keyfini çıkarma hakkı olarak görmektedir. (3).

Dahası, sağlığın sosyal belirleyicileri de daha sonra sağlık yükümlülüklerine doğru kavramına eklenmiştir, daha kapsayıcı bir hak haline getirir. Bununla birlikte, bu tür daha yüksek bir sağlık kavramsallaştırması, saygı, korumak ve yasal olarak sağlık hakkı altındaki yükümlülükleri yerine getirmek için çaba gösterir. Küresel düzeyde sağlık hakkı altındaki yükümlülüklerin mümkün olmayabilir ve sağlık açısından gerçekçi olmayabilir. Sağlık hakkının temel yönlerini tanımlamak için bir ihtiyaç var, bu mümkün, kabul edilebilir ve uygun fiyatlı, insan sağlığı için etkili bir uygulama için küresel düzeyde. Scholar, temel sağlık ihtiyaçları arasındaki ayrımı, insan hakkının küresel düzeyde korunmasına rehberlik eden bir çalışma tanımına ulaşmak için, gerekirse yasal olarak uygulanabilir. Bununla birlikte, küresel olarak sağlık hakkının temel içeriğinin doğası ve tanımı kalıcı tartışma konusu olmaya devam etmektedir. Bu deneme, insan hakkının sağlık için en az yükümlülüğünü tanımlama konusunu eleştirel bir şekilde incelemeye çalışmaktır.

Dünyadaki tüm ülkeler yasal olarak saygı, korumak ve uluslararası Sözleşmeler ve anlaşmalar yoluyla insan haklarını yerine getirmek zorundadır. (1)Bununla birlikte, sağlık için doğru çeşitli bileşenlerin aşırılık ve zayıf ayrımı, ülkelerin nüfusun temel sağlık ihtiyaçlarını proaktif olarak karşılayabilmelerini sağlamak için yasal olarak zorlayamaz. Aksine, ICESCR'nin 2. maddesinde tanımlandığı gibi, sağlık için doğru bileşenlerinin ilerici bir şekilde gerçekleşmesi, ülkelerin insan hakkı altındaki yükümlülükleri karşılamak için kaynak sınırlamalarını dikkate almasını sağlar. (4)Kalıcı kaynak kısıtlamaları dünyasında, yasal olarak uygulanan görevlerin yokluğunda birçok ülke nüfusun temel sağlık ihtiyaçlarını denemek ve karşılamak için yeterince motive edilemez. Böyle bir senaryoda, evrensel düzeyde insan haklarını yerine getirmek için hemen hemen her ülke tarafından zorlanılması gereken minimum temel yükümlülükleri tanımlamak için pragmatik bir ihtiyaç vardır. Bu nedenle, en az temel doktrin (MCD), ilerici gerçekleşme doktrinine bir sınır kurdu ve ekonomik, sosyal ve kültürel haklarla ilgili olarak, aşağıdaki boyutlara sahip olduğu gibi, sınırsızlık ve özel bir değere sahip olmak için, bu talep uluslararası kuruluşlarla yakın bir şekilde koordineli bir eyleme sahip olmak. (4) Bu tür minimum yükümlülükleri tanımlamak, yoksul ülkelere ait temel sağlık ihtiyaçlarını yerine getirmek için evrensel kaynakları seferber etmeyi teşvik edebilir. MCD yaklaşımı altında, minimum bir eş küresel düzeyde sağlık hakkı statüsünü ölçmek için yardımcı olabilir. Her pay sahibi bu minimum temel yükümlülüğünü yerine getirmeye yönelik yükümlülüklerinden sorumlu olabilir. Dahası, yasal uzmanlar minimum temel yükümlülüklerden kaynaklanan yasal yükümlülükleri açık bir şekilde tanımlayabilir, böylece bireyler sağlık haklarını daha iyi koruyabilir ve minimum temel yükümlülükler için sorumlu sağlık sektöründeki paydaşlar yapabilirler.

MCD'nin küresel düzeyde sağlık hakkının gerçekleşmesiyle ilgili bir fikir birliği olmasına rağmen, sağlıkla ilgili belgelerin çoğu, açıklığa sahip asgari temel yükümlülükleri tanımlamaz. Çoğu zaman, belgeler, diğer haklara ait haklar dahil olmak üzere, pratik ve yasal düzeyde çok geniş, kötü bir şekilde tanımlanabilir. İnsan hakları alanında UN uzmanları arasındaki tartışma, Profesör John Ruggie ve Profesör Paul Hunt, sağlık için doğru olan farmasötik endüstrilerin asgari yükümlülükleriyle ilgili olarak, en yüksek düzeyde bile en az temel yükümlülüklere ilişkin aynı şeyi vurgulamaktadır. Ruggie'ye göre, farmasötik şirketler sadece sağlık hakkı altındaki yükümlülükleri saygı gösterme sorumluluğuna sahiptir. (5)Bununla birlikte, Hunt, devlet sorumluluklarına benzer şirketler için daha yüksek sorumluluklar iddia etti. (5)Dahası, MCD’nin bu kadar karışık bir anlayışı, özellikle de sağlık hakkının operasyonelleştirilmesi gereken kaynak-poor ülkeleri bağlamında, finansal olarak gerçekçi olmayan yükümlülüklerle yoksul ülkeler için bir ilke ve tutarlı rasyonel sunabilir. (4).Reterminacy ve minimum temel yükümlülüklerin içeriği ile ilgili benzer karışıklık da çeşitli bölgesel ve eyalet yasalarında da görülebilir. E.g.; Devletin, nadir ve kronik bir hastalığı tedavi etmek için pahalı ilaçlar sağlama yükümlülüklerine ilişkin bir durumda, Hint en büyük mahkeme, temel ilaçlara uygun olmayan asgari yükümlülüğün sağlık ve hükümete uygun olmasına rağmen, tedavi pahalı ve tekrarlanmalıdır. (4) Hindistan gibi gelişmekte olan bir ülkede, MCD'nin kavramsallaştırılması devlet üzerinde finansal olarak gerçekçi olmayan yükümlülüklere yol açabilir ve başka bir şey için para kalmayacaktır. MCD altında temel sağlık ihtiyaçlarının kavramsallaştırılması da sağlık ihtiyaçlarının karşılanabilirliği ve özellikle bir kaynak-poor ortamında yönlendirilmelidir. Ayrıca, bağlamsal faktörler de minimum temel yükümlülükleri uygulamak için faaliyetleri taslaklarken dikkate alınmalıdır. Bu nedenle, minimum temel haklarla ilgili ortak bir zemin bulmak için bir ihtiyaç vardır ve sağlık hakkı ile ilgili görevler. Ancak, kurumlardaki ilgili asgari görevle ilgili geniş bir fikir birliği vardır. Araştırmacıların ve kurumların çoğu, insan haklarına ilişkin sağlık hakkı için olumsuz bir sorumluluk olabileceğini kabul ediyor, başkalarının sağlığını ihlal eden faaliyetlerden kaçınarak.

Sonuç olarak, sağlık için insan haklarına minimum temel yükümlülükleri fikri hala gelişmektedir. MCD, özellikle de WHO ve UN belgelerini tartışan uluslararası belgelerin yakın bir okuma ve insan hakları akademisyenlerin eserleri, bu kavramın küresel düzeydeki tartışmalı doğasına ilişkin öngörüler sunar. Bununla birlikte, MCD'nin uygulanabilir bir tanımı, büyük hedeflere öncelik vermek için çok yardımcı olacaktır, bu, her hisse sahibinden acil eylem talep edilemez ve sağlık haklarına sahip olan yükümlülükleri gerçekleştirmek için, sağlık için her zaman çeşitli hedefler doğrultusunda, sağlık anlayışına göre tahmin edilemez. MCD çerçevesinde temel sağlık ihtiyaçları etkili bir şekilde uygulanabilir ve takip edilebilir kurumlar, küresel düzeyde insan hakkı altındaki asgari yükümlülükleri gerçekleştirmek için yapılabilir.