Intrathecal Administration of different Doses of Morphine on Headache after Dural Puncture in Cesarean Bölüms Under Spinal Anesthesia: A Randomized Double-Blind Controlled Study

Giriş Giriş

Spinal anestezi (SA) genellikle cesarean bölümlerinde (CS) kullanılır ve en sık yan etkilerden biri post-dural bokluk baş ağrısı (PDPH) (1). PDPH, SA'nın altında çalışan diğer hastalardan daha çok yaygındır ve vakaların% 0.1-36 arasında değişmektedir, yayınlanan çalışmalara göre. Nausea, kusma, fotofobi, vertigo ve diğer yaşam tarzı semptomları kalitesi PDPH eşlik ediyor (2)Son zamanlarda, intrathecal morfine istenmeyen PDPH'yi önlemek için kullanılmıştır ve PDPH önleme ve tedavideki morfin etkileri hakkında çelişkili sonuçlar rapor edilmiştir, bu da morfine içi doz ile ilgili olabilir. (3)Opioidler, sensör blok seviyelerini artırmak için yardımcılar olarak kullanılabilir ve hipotans vakalarını azaltır ve CSB'de postoperatif analgezis sağlayabilir. (4).

Çalışma, CS için planlanan hamile kadınlarda PDPH gelişimi için kullanılan farklı morfin dozlarının etkilerini araştırmak amaçlanmıştır.

Malzemeler ve Yöntemler

Amerikan Anesthesiologlar Derneği (ASA) 18-40 yıl arasında yaşlanan ve Üniversite Tıp Fakültesi'nde CS'ye giren hastalar Etik Komite'nin onayını aldıktan sonra çalışmaya dahil edildi. PDPH veya migren tarihi olan hastalar, ameliyat sonrası kan kaybının 1000 ml'den fazla olan hastalar, vücut Mass Index (BMI) ile obese vakaları ve hangi bölgesel anestezinin kontamine olduğu hastalar (sepsis, yerel enfeksiyon, koagulopati, kardiyak bozukluk, hipolog) çalışmadan dışlandı. Toplam 80 hasta bu rastgeleleştirilmiş, çift kör kontrollü çalışma kapsamına alındı ve Grup F25 olarak 20 hastanın dört gruba ayrıldı: Hiperbarik bupivacaine+25μg of morphtanyl intrathecally, Group M100: 10 mg of hiperbaric bupivacaine+100μg of morphine + 200μg of morphine +150 Tüm hastalar Electrocardiography (ECG), Peripheral oksijen saturasyon (SpO_{2 2}Kalp oranı (HR) ve onları ameliyat masasına koymadan sonra kan basıncı. Onların systolic artal basıncı (SAP), diastolic artal baskı (DAP), arter basınç (MAP), HR ve SpO_{2 2} değerler kaydedildi. Hastaların demografik verileri (örneğin, gravida, parity, gestational yaş, BMI), ameliyat süreleri, intraoperatif kan kaybı ve intraoperatif transfüzyonlar kaydedildi. SA, tüm hastalarda oturma pozisyonunda yapıldı, 25 Gauche (G) keskin-tip omurga iğnesini kullanarak. İkili bir baş ağrısı, pozisyonla değişen semptomlarla, dural punkture'in ardından yedi gün içinde gelişmekte olan ve 14 gün içinde ortadan kaybolduğu belirtiler PDPH olarak tanımlanmıştır. Postoperatif baş ağrısı, PDPH gelişimi, Epidural kan yamaı (EBP) gereksinimi ve sayısı, hastaneleşme süresi ve 1-10 arasındaki maksimum baş ağrısı şiddeti kaydedildi. Hastalar yan etkiler için izlendi (nausea, kusma, kaşıntı, deturasyon), ilk 24 saat içinde ilaç alerjileri de dahil.

Hastalar için kullanılan tedavi protokolü

Post-Dural Puncture Headache Hastalar dehidrasyon için değerlendirildi. Donmuş hastalarda, 1500 ila 3000 ml oral sıvı alımı günlük olarak sağlanır. PDPH gelişen hastalarda, 200 mg (200 mg of theophylline 200 ml 5 dextrose) intravenöz olarak 30 dakika içinde yapıldı. İnfüzyondan dört saat sonra hastalar VAS puanları hakkında ayakta pozisyonda sorgulandı ve sonra puanlar karşılaştırıldı. Theophylline'nin ikinci infüzyonu hastalarında aynı koşullar altında uygulandı, VAS puanlarında yüzde 50 azalma, infüzyondan 4 saat sonra. Analgesic tedavi için, pasep 250 mg/propyphenazone 150 mg /caffeine 50 mg gerekli olduğunda veya her altı saatte uygulandı. (5).

İstatistiksel Analiz

Yani, medyan, minimum, maksimum ve standart sapma değerleri verilerin tanımlayıcı istatistiklerine ilişkin frekans ve oran için kullanılmıştır. Değişkenlerin dağıtımları Kolmogorov Smirnov testi kullanılarak değerlendirildi. Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri bağımsız sayısal değişkenlerin analizi için kullanılmıştır. Chi-square testi bağımsız niteliksel verilerin analizi için kullanılmıştır. SPSS 22.0 istatistiksel analiz için kullanıldı.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Çalışmaya toplam 96 hasta katıldı. Çalışmaya katılan dört hasta, zihinlerini ameliyat masasında değiştirdi ve genel anestezi uygulandı, çalışmaya dahil olamazdı. Omur anestezi yedi hastada başarısız olduğundan, genel anestezi yapıldı ve dışlanmaları gerekiyordu.

Omur anestezi, üç hastada ilk defa elde edilemeyebilir (İkinci veya üçüncü denemede başarılı oldu), bu hastalar da dışlanmışlardı. Son olarak, çalışmadan 1000 ml intraoperatif kan kaybı nedeniyle iki hasta dışlandı. Çalışma toplam 80 hastayla tamamlandı. Hastaların demografik verileri Tablo-1'de sunuldu. 5. gün VAS puanı Grup F25 ve M150 Grup M100 ve M200 (p<0.05). Grup F25'deki PDPH tedavi oranı Grup M200'deki oranlardan önemli ölçüde daha yüksekti (p<0.05). Tüm gruplar PDPH (p>0.05) dışındaki ağrı oranıyla benzerdi (Table 2). Grup M200'deki en yüksek VAS puanı F25 ve Grup M100 ve M150'den çok daha düşüktü (p<0.05). F25 ve Grup M150 ve M150 en yüksek VAS puanı ile ilgili önemli ölçüde farklı değildi (Figure 1).

Beşinci operasyon gününde, F25 ve M150 Grupların PDPH VAS puanları M100 ve M200 (p<0.05) (Figure-2). Gruplarına göre tedavi edilen hastaların karşılaştırması Şekil-3'te gösterildi. intraoperatif ve postoperatif diastolic kan basıncı ile ilgili hasta grupları arasında önemli bir fark yoktu, SpO_{2 2} değer ve nabız oranı (p>0.05). 20 dakikalık systolic kan basıncı ve kan basıncı Grup F25 ve M150'de M200'den daha yüksekti (Supplemental Masa 1-5). Operatif zamanlarda, kan kaybı, hastaneleştirme süresi ve tüm grupların EBP'si için ihtiyaç oranları Tablo- 3'te sunuldu. kaşıntı oranı M100, M150 ve M200'den daha düşüktü. M100, M150 ve M200, kaşıntı oranıyla ilgili farklı değildi.

Tartışma Tartışma Tartışma

PDPH, CS'de yaygın olarak kullanılan SA'nın en yaygın komplikasyonudur (1). SA'nın altında çalışan diğer hastalardan daha çok yaygındır ve oranı% 0.1 ile %36 arasında değişir. (2)Tartışmalı çalışma sonuçları, istenmeyen PDPH'nin intrathecally olarak uygulanan morfine tarafından engellenmesiyle ilgili rapor edilmiştir. (3)Whitacre ve Sprotte tipi omurga iğneleri PDPH riskini daha düşük bir riske sahiptir. (6)Çoğu zaman, 20-22G standart Quincke iğnesinin tanınabilmesi için kullanılan hastalarda rapor edilmiştir. (7)PDPH vakası 25G Quincke iğnesinin kullanıldığı hastalarda 8.7 olarak rapor edildi. Bu çalışma, hamile kadınların %31'inde CS'den sonra post-dural punktür baş ağrısı gelişimi üzerine farklı dozların iç yönetiminin etkilerini araştırdı. Ancak, iğne türünden bağımsız olarak PDPH gelişimini birçok neden etkiler.

Rehidrasyon, analgesia, resting ve EBP gibi yöntemler PDPH tedavi için kullanılmıştır. (8)Mevcut çalışmada, oral sıvılar PDPH tedavi etmek için dehidratlanmış hastalarda uygulandı. Buna ek olarak, 200 mg of theophylline intravenöz olarak ve pasetamol 250 mg/propyphenazone 150 mg/caffeine 50 mg kombinasyonu gerekli olduğunda uygulandı. PDPH tedavi ile geri alındı ve hastaların hiçbiri EBP gerekli değildi. PDPH, en yaygın olanı ise, son olay M200'deydi. Diğer gruplar PDPH'nin durumu hakkında önemli ölçüde farklı değildi. Grup M200'ün en yüksek VAS puanı F25, M100 ve M150 (p<0.05). F25, M100 ve M150 en yüksek VAS puanı ile farklı değildi (p>0.05). İlk dört gün postoperatif ile VAS puanlarıyla ilgili altıncı ve yedinci gün arasında önemli bir fark tespit edilmedi. Abboud ve al. (9) Çalışmalarında PDPH üzerindeki morfin etkisi ASA I ve II risk gruplarında 82 cesarean vakayı içeren. Vakaları iki gruba ayırdılar ve yerel anesteziye ek olarak, ilk grupta 0.2 mg morfine intrathecally in 40 hasta ve ikinci grupta 42 hastada 0.2 ml saline yaptılar. Hastalarını PDPH ile ilgili üç gün boyunca izlediler. Çalışma sonuçlarımıza benzer şekilde, ilk postoperatif üç gün içinde gruplar arasında PDPH için önemli bir fark tespit etmediler. Makulasyon analiz ettiğimizde, desaturasyon, kaşıntı, apnea ve vakaların yan etkisi profilleri olarak, hiçbir fark desaturasyon ve apnea oranları için mevcut değildi.

Sawi ve al. (10)60 ASA I-II cesarean vakalarını içeren çalışmalarında, morfine + bupivacaine + fentanyl'ın intrathecal bupivacaine + fentanyl ile karşılaştırıldı. O postoperatif bulantı-vomiting ve kaşıntı incelaldotanyl alan gruptan daha yüksek olduğunu belirlediler. Pınar et al. postoperatif bulantı-vomiting ve morfine in the morphine (11)Benzer şekilde, Grup F25'in M100, M150 ve M200 Gruplardan daha düşük bir bulantı-vomiting ve itching oranlarına sahip olduğu çalışmamızda tespit ettik. M100, M150 ve M200 arasında önemli bir fark mevcut değildi. Pınar et al., ASA I ve II risk gruplarında 60 cesarean vakaları içeren çalışmalarında, intrathecal levobupivacaine + bupivacaine + morfin + morfine + morfine + morfine (11)morfine grubunda intraoperatif hemodinamik parametreler arasında önemli bir fark bulamadılar. Literatüre benzer şekilde, değerlendirilen hemodinamik veriler (pulse, SAP, DAP, MAP ve SpO_{2 2}). Bununla birlikte, 20. dakika SAP değeri Grup M200'den daha yüksekti. Ayrıca, Grup F25, M100 ve M150'nin 20. dakika MAP değerleri Grup M200'den önemli ölçüde daha yüksekti. Bununla birlikte, fetüsün ortaya çıkışı gibi parametreleri etkileyen birçok faktör vardır, kanama miktarı ve oxytocin'nun her birinden farklı uygulandığında vazo etkisi. Postpartum eclampsi ve subdural hematoma, angiopati, meningitis, calis ve trombositler, inme, pituitary tümör ve choriocarcinoma postpartum döneminde ikincil baş ağrısının etiyolojisinde bahsedilebilir (12)Çalışmamızda, PDPH'den başka baş ağrısıyla ilgili gruplar arasında önemli bir fark mevcut değildi. Bu çalışmanın sınırlaması küçük örnek büyüklüğüdür.

Sonuç Sonuç Sonuç

PDPH'nin sıklığı grupta, morfin 200 μg'nin intrathecal olarak uygulandı. Grup satın alırken, yan etkilerin sıklığı (neusea-vomiting, itching) kasten uygulanan gruptan daha yüksekti. Küçük örnek büyüklüğü nedeniyle, çalışmalarımız kesin sonuçlara ulaşmak için daha kapsamlı çalışmalarla desteklenmeli.