Antibiyotik Susceptibiliteleri Kan Kültürlerinden Kaynaklanan

Giriş Giriş

Enterococci, son yıllarda yüksek ölüm oranı olan en yaygın nosocomal enfeksiyon ajanlarından biri haline geldi. Bu durumun nedeni, hamalsporins, lincosamids, trimethoprim-sulfamethoxazole (TMP-SXT), organik düşük direnç seviyesi aminoglycosidlere göre sayılabilir. (1, 2)Ancak, tüm bu özellikler her zaman enterococci'de bulundu, bu artış son yıllarda tamamen açıklanmadı. Çalışmaların sonuçları, bu artışın gerçek bir nedeninin seçici olarak kontraseptif kolonizasyon olması ve gastrointestinal sistemde 3rd nesil sefasporins, metronidazole, karbapenem, clindamycins olarak sık sık sık kullanılan antibiyotiklerin kullanılması sonucu olarak gastrointestinal sistemde prestijik flora haline gelmesiydi. (3)Hastanelerdeki tıkanıklık, idrar yolu enfeksiyonları, cilt ve yumuşak doku enfeksiyonları gibi enfeksiyonlara neden olabilir, bakteri, peritonitis, meningitis özellikle immüncomprimized hastalardan kaynaklanan gastrointestinal flora (4)Girococci'nin cilt ve yumuşak doku enfeksiyonlarının ikinci en yaygın nedeni olduğunu ve çalışmaların en yaygın nedeni bakterieminin en yaygın nedeni olduğunu belirtti. (5).

Diğer klinik durumlarla karşılaştırıldığında bakteri ve yüksek mortalite oranlarındaki artış, diğer klinik durumlarla karşılaştırıldı. (1, 6)Bakterik hastalarda uygun ampirik tedavinin başlatılması, doğru yöndeki değişim prognozunun doğru yönde olduğunu belirtti. (7, 8). Girococci'nin neden olduğu bakteride, uygun ampirik tedavinin başlatılması için antibiyotik susceptabilitesinin belirlenmesi, verilerin takip edilmesi ve analizi çok önemlidir.

Bu çalışma belirlemek için yapıldı enteroccus spp. Glycopeptidler ve linezolid de dahil olmak üzere antimikrobiyal direnç kalıpları.

Çalışma Tasarımı

Ocak 2011-Aralık 2013 tarihleri arasında Osmaniye Devlet Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvarı'nda bulunan kan kültürlerinden izole edilmiş yüz beş kapsülü bu çalışmada yer alındı. Çalışma protokolü, halk hastane etik komitesinin Osmaniye birliği sekreteri tarafından incelendi ve onaylandı. Kan kültürü BACTEC 9240 (Becton Dickinson, Sparks, Md., USA) otomatik kan kültürü sistemi ile incelendi. Fonksiyonlar geleneksel yöntemlerle ve VITEK-2 sistemi (BioMerieux, Fransa). Antibiyotik susceptability testleri, Klinik ve Laboratuvar Standartları Enstitüsü standartlarına göre Kirby-Bauer disk-diffüzyon yöntemi tarafından gerçekleştirilmiştir. (9).

Intermediate hassas sular dirençli olarak kabul edildi. aminoglycoside'a yüksek seviyeli direnç için, gentamicin 120 mcg ve 300 mcg streptmisin diskleri kullanıldı. aminoglycoside'a yüksek seviyeli direniş de birgar tarama testi tarafından incelendi. En az inhibitör konsantrasyonlar (MIC) E-test (AB Biodisk, İsveç) tarafından, diskofüzyon yöntemi ile vankoplanin ve teicoplanin gösteren tüm izoleler için belirlenir. Test, kullanarak kontrol edilen kaliteliydi E. fecalis ATCC 29212. İstatistiksel Analiz SPSS yazılımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Chi-square testi, istatistiksel farklılıkları test etmek için kullanılmıştır.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Enteroccus sular değerlendirildi ve 105, 54 (51.4) arasında tespit edildi. E. faecalis 51 (48.6) E. faecium. Genel Yoğun Bakım Ünitesi (GICU) her iki enterococcinin en sık izole türü olan bölümdür. Diğer klinikler Diiyaliz ünitesi ve İç Tıp klinikleri idi (Masa-1).

Bütün bunların hepsi E. faecium Kazımlar ampicillin, erythrmisin, ciprofloxacin'e karşı dirençli bulundu. Direniş oranları E. faecalis ampicillin'e karşı, erythrmisin, ciprofloxacin sırasıyla % 47,% 70.5%, %11,8 idi. Gentamicin ve streptmisin için yüksek seviye direnci 55,6'da belirlendi,% 83. E. faecium Kazımlar (p≤0.05).

23.5%'te, %11,8'i E. faecalis tetracyclin'e karşı her iki gerginlik oranı basitti, ancak E.faecalis sularında daha yüksek bulundu. E. faecium hem de GICU'dan 1 faecalis teicoplanin ve vancmisin'a karşı dirençli bulundu. vancmisin için tüm çatlakların MIC değerleri ≥256 μg/mL olarak belirlendi, çünkü teicoplanin ≥64 μg/mL olarak belirlendi. Linezolid, en etkili ilaç ve direnişin hiçbirinde belirlenmemiştir (bu nedenle)Masa-2).

Tartışma Tartışma Tartışma

Gram-negatif bakteriler 1970'lerde sık sık izole edildi, 1990'lardan sonra gram pozitif bakteriler bakteri bakteri bakteri bakteri bakteri bakteri bakterinin en ön saflara geldi. Normal florada bulunan Enterococci, bacteremia'dan artan bir oranda izole edilir. 2005 yılında İngiltere'den yapılan çalışmalarda, bakteri ajanlarının bakteriyolojik ajanlar önceki yıla kıyasla% 8'den fazla izole edildi. (3, 10)Ayrıca, doğal olarak enterococci direncinin birçok antibiyotike karşı direnci olmak, yeni direnç mekanizmaları kazanmak ve yeni nesile aktarılması gelecekte daha önemli bir konunun göstergesidir. Enterococci doğal olarak aminokozidlere karşı dirençlidir (Politikanın yüksek seviyesi hariç), cephalosporins, clindamycin ve trimethoprim /sulfamethoxazole. Beta-lactams, düşük akrabalık PBPs nedeniyle enterococci üzerinde sınırlı klinik aktiviteye sahiptir. Buna ek olarak, enterococci yüksek seviyelere direnç alabilir aminoglycositler, makrolides, streptogramin, tetracycline, rifampin, kloramphenicol, fluoroquinolones ve glycoes (10).

Genellikle, hastalarda ev sahibi savunma ile ilgili enfeksiyonların çok büyük antibiyotik gruplarına karşı direnme yeteneği nedeniyle tedavide zorluk çekmesine neden olan enterococci. Girococci gastrointestinal sistem florasının üyeleri olmasına rağmen, E. faecalis Daha baskındır. E. faeciumBu nedenle, E. faecalis Klinik örneklerdeki bulaşıcı bir ajan olarak daha sık izole edilir. Ancak, bu, izolasyonun bu izolasyonun E. faecium Özellikle son yıllarda yapılan intraoccal enfeksiyonundaki kandan görülür. (1, 11).

Son zamanlarda yapılan çalışmalar, bakteriemia'dan izole edilen enterocun % 42-67'sinin bakteriden izole edildiği bildirildi. E. Faecium Ülkemizde (1, 2, 11)Çalışmada, E.faecium oranı yüzde 51,4'dür. E. faecium Daha sık bakteride izole edilmiştir.

İnoccus türlerinde artan oranda antibiyotik direnci ve bu oranların türler arasında değişir. Bu antibiyotiklerin atockal enfeksiyon direncinde tercih edilebilir olması, 39-% 93 ve 4-52 olarak rapor edilmiştir. E. faecium izoleler ve E.faecalis Türkiye'den yapılan çalışmalar, sırasıyla (1, 2, 11)Bu çalışmada, ampicillin direnişi kararlıydı E. faecium % 100 olarak izole edilir, çünkü E.faecalis % 47 olarak izole edilir. ampicillin direnişinin oranı E.faecium Fonksiyonlar daha yüksek bulundu E.faecalis İstatistiksel olarak önemli olan izoleler.

Erythrmisin, enteroccal enfeksiyonunda en tercih edilen başka bir antibiyotikti. Makrolide'den biri olan erythrmisin'a karşı direnç nedeniyle clindamycin ve streptogramin B ile benzer bir direnç mekanizması vardır, bu antibiyotiklerden birinde direnç diğer antibiyotiklerin biri olarak görünür (12). Çalışmaları, erythrmisin direncinin E. faecium'da olduğundan daha yüksek olduğunu göstermiştir. E. faecalis izoleler. Berktas ve al(1)Ancak tespit edilen erythr Dafa direnişi, izoleler içinde E. faecalis ve E. faecium % 47 ve% 88 olarak Gozubuyuk ve al(11) 56.3% ve% 80, Türkdağı ve al(2) % 79 ve% 99'da tespit edildi. Bu çalışmada, direniş oranı 70.5% tespit edildi. E. faecalis izoleler,% 100 içinde E. faecium izoleler. Sonuçlarımız edebiyatla uyumlu bulundu. Tetracycline direniş, tetL olarak farklı genlerle, tet M, tetN ve tetO in enterococci ve bu genlerin konjugation tarafından yayılmasıyla gerçekleşir. (13)Türkiye'deki çeşitli klinik örneklerden izole edilen enterokoküler direnç oranı % 28-52 arasında bulundu. (14, 15). Gozubuyuk ve al tetrasiklikcline direnişini % 62.5% olarak tespit etti. E. faecalis Kan kültürlerinden izole edilmiş ve % 22.9'u kan kültürlerinden izole edilmiştir. E. faecium Kazımlar (11)Çalışmamızda Tetracycline direniş, çalışmamızda% 88.2% idi. E. faecalis, ve 82.3% için E. faecium Bu sonuçlar, hem enteroccus türleri için yüksek tetrasiklin direncinin ve genetik tedavi için tetrasiklin kullanılmasından kaçınılması gerektiğini gösterdi. İnoccus tedavisi için diğer antibiyotiklerle birlikte tedavide Quinolones genellikle tercih edilir tercih edilir (8, 12). Meric et al(16) bulundu ciprofloxacin direnç oranları için E. faecalis E% 21 ve% 78 olarak E. faecium Kazımlar, Berktas ve al(1) % 21 ve% 60, Turkdagı et al (2) %61 ve% 85'i sırasıyla buldu. Bu çalışmada, bu çalışmada% 11,8, E.faecalis Kazımlar ve% 100 in E.faecium Baskılar. Diprofloxacin Direniş oranı E. faecium Kazımlar istatistiksel olarak anlamlı olarak daha yüksek bulundu E. faecalis. Çok yüksek ciprofloxacin direnişi E. faecium Kazımlar hastane adına endişe verici olarak kabul edildi. Quinolones, türlerin quinolone antibiyotik susceptability ve tanımlanmasını belirlemek için enterococci enfeksiyonlarının tedavisinde uygun olduğu düşünülmektedir.

Enterococci doğal olarak düşük seviyeli aminoglycoside'a karşı dirençlidir, ancak aminoglycosides (HLA) yüksek seviyeleri tedavide kullanılabilir. Türkiye'de multicenter çalışmanın verilerine göre 12 HLA direnişi, Avrupa ülkelerinde ikinci en yüksek değer olduğu bildirildi. 17 Gales ve al.18 yüksek seviye gentamycin direnci (gentamycin) %29 olarak bulundu E. faecalis Kazımlar,% 11% içinde E. faecium Kazımlar, yüksek seviye streptmisin direnci (strepto Emoh) sırasıyla% 25,% 77. Meric ve al(16) Gentamycinh'in yüzde 13'ü ve% 41 olarak direncin yüzde 22'si, % 67'si E.faecalis ve E.faecium sırasıyla sular. Başka bir çalışmada, genta Ireneh direnişi E. faecalis ve E. faecium Kazımlar% 14 ve% 52 olarak tespit edildi, strepto Emoh direnişi sırasıyla% 11, % 62 olarak bulundu. (19)Çalışmamızda Genta Emoh direnişi 23.5% ve 55%, strepto Emoh direnişi 11,8 ve% 83,3 idi. E.faecalis ve E.faecium sırasıyla sular. Çalışmamızın sonuçlarına göre, HLA in E. faecium Kazımlar önemli ölçüde daha yüksek bulundu E.faecalis Baskılar ve ayrıca HLA edebiyattaki diğer çalışmalardan daha yüksek gözlemliyor.

Glycopeptidler ortaya çıkmak ve yavaş yavaş yavaş beta-lactam antibiyotikler ve amino glycositler için enterokok direnci artırmak için uzun zamandır etkili bir şekilde kullanılmıştır. 1987'de ilk kez, Vancmisin'i dayanıklı enterococci (VRE) Fransa'da ve İngiltere'de rapor edildi, bu VRE'nin gelecekte ciddi sorunlara neden olacağını düşünmeli. (9)Ülkemizde ilk VRE 1998 yılında rapor edildi. (20)2005 yılında yapılan multicenter çalışmada VRE oranı Fransa, İsveç ve İsviçre'de % 0,6, İngiltere'de% 71, İrlanda'da %7 idi. Bu çalışmada, direniş oranı E.faecalis % 0,4 iken, E.faecium Türkiye'de% 8,6 idi. (1)Son yıllarda Türkiye'den yapılan araştırmalarda vancmisin ve teicoplanin direniş oranı E. faecium % 0-24 olarak, direniş oranı % 0,6 olarak E. faecalis Kazımlar 0-5% olarak bildirilmiştir (1, 2, 11). Vancmisin ve teicoplanin direnişi çalışmamızda aynı gerginliklerde görüldü ve iki (% 0,7) E. faecium ve bir (%1.9) E. faecium'da görüldü. E. faecalis Baskılar. Tüm sular GICU'dan izole edilmiş ve E. faecium Aynı anda izole edilir. Bu sonuç, hastalar arasındaki enfeksiyonun aktarımının olduğunu düşünüyordu. Bu durumda, hastane enfeksiyon kontrol önlemlerimize daha fazla dikkat edilmelidir, olası salgınları ve gözetim çalışmalarını önlemek için hızlı ve doğru teşhis yöntemlerinin uygulanması.

Linezolid, VRE, MRSA, multidrug dirençli staphylococci, penicillin- dirençli Streptococcus zatüre dirençli Streptococcus (21, 22)Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan Multicenter çalışması, vankomisin direncinin %10'unda tespit edildi. E. faecalisAncak sadece bir gerginlik, linezolid için orta derecede hassas bulundu. vankomisin direnci% 76.9'ta tespit edildi, linezolid direniş% 1.5 olarak bulundu. E. faecium Aynı çalışmadaki çatlaklar (23)Lineerid direnişi Türkiye'den her iki türünde 0-4% arasında yapılan çalışmalarda rapor edilmiştir. (1, 2, 11)Çalışmamızda, linezolid direniş herhangi bir gerginlik içinde gözlemlenmedi. Her merkezin antibiyotik kabul edilebilirliğini takip etmek, erken teşhis için enfeksiyon kontrolünde önemli bir role sahiptir ve yüksek mortalite oranına sahip olan ve enterococci tarafından neden olan bakteriemide uygun ampirik tedavinin başlatılmasıdır.

Made E. faecalis-E.faecium Tür ayrımı, çalışmamızda olduğu gibi, direnç oranındaki türler arasındaki istatistiksel olarak önemli farklılıklar nedeniyle önemli bir yönlendirmedir.

Sonuç Sonuç Sonuç

Vancmisin hala hem enterococci türlerine karşı etkili bir ajan olarak bulundu, ancak her gün VRE enfeksiyonlarıyla daha sık karşılaştı. Hastanemizdeki kan kültürlerinden üç VRE'nin izolasyonu, inocci ile ilgili enfeksiyonların gelecekte daha büyük sorunlara yol açabileceğini gösteriyor. Bu çalışmada, linezolin VRE suları da dahil olmak üzere tüm gerginliklere karşı etkili olduğu ve enterococcal enfeksiyonlarında iyi bir alternatif olduğu tespit edildi. VRE enfeksiyonlarının tedavisinde nadir seçenekten biri olan ve gereksiz klinik kullanımı sınırlamak daha uygun olacaktır.