Düzeltici Cerrahisi Cerrahisi Cerrahisi Sonrası Klinik Sonuçlarla Tedavi Edilmesi

Giriş Giriş

Yetişkin scoliosis (AS), 10 dereceden fazla bir Cobb açısı ile karakterize edilen bir omurgasızlıktır, hastaların yaşam kalitesini önemli ölçüde etkiler (1)AS'nın yaygınlığı,% 1,4'ten farklı çalışmalarda% 32'ye kadar değişir. (2, 3). Gelişmiş AS, deformity tarafından kaynaklanan estetik endişe ile birlikte önemli bir acı ve sakatlık yaşayabilir. (4–6)Son birkaç on yıl boyunca AS için tedavi seçenekleri genişletildi ve geleneksel bir yaklaşım haline geldi. (5–8)Bununla birlikte, ön bir yaklaşım, solunum fonksiyonunu etkileyen ve ameliyat sonrası zaman geçtikçe geri çekiyor. (9).

Son karşılaştırmalar, arka ve bir arka-posterior yaklaşımlar arasındaki son karşılaştırmalar, arka yaklaşımın daha az deformite düzeltmesi, pseudarthrosis ve kalıcı bir ozsuzluğa yol açabileceğini önerdi. (10, 11). Ağrı ve sakatlık AS'da ergen depatik oliozisle karşılaştırıldığında yaygındır. (12, 13)Bir çalışmada, 60 yaşın üzerindeki kişilerde scoliosisin yaygınlığı yüzde 68 idi. (14)Bazı yayınlar muhafazakar tedaviyi savunurken, ameliyat tedavisi birçok çalışmada başarı göstermiştir (12–16). Bu korelasyon derecesi ve klinik sonuçları ilişkili ve AS hastalarında bir etkisi olabilir. Bu çalışmanın amacı, arka araçlama tekniği ile daha az deformite düzeltmesi olup, arka planda düzeltme miktarı AS'de klinik sonuçlarla bir korelasyona sahiptir.

Malzemeler ve Yöntemler

Konular

Bu retrospektif araştırma, Şubat 2018 ve Ocak 2021 tarihleri arasında AS için klinik kayıt, demografik ve radyolojik sonuçları analiz etti. Tüm prosedürler tek bir merkezde tek bir üst düzey cerrah tarafından gerçekleştirilmiştir. Toplam 30 hasta başlangıçta kabul edildi; ancak, iki hasta sistemik bağlantı doku bozuklukları nedeniyle dışlandı ve bir hasta nörolojik bir hastalık nedeniyle dışlandı. Analiz, tıbbi kayıtlardan çıkarılan radyolojik ve klinik verilerin kapsamlı bir incelemesi içeriyordu. Tüm hastalar bilgilendirilmiş bir onay imzaladı.

Yöntem Yöntemleri

Cerrahi prosedürler hipotensif anestezi altında yapıldı ve intraoperatif kan salvage teknikleri kullanıldı. Hasta güvenliğini sağlamak için, rutin intraoperatif izleme, somatosensory-evoked potansiyeli ve motor şok edici potansiyel değerlendirmeleri içeriyordu. Lenke-Silva sınıflandırması tedavi planlamasında kullanılmıştır (17). Decompression ve lumbar arka enstrümantasyon Tip 3 hastada yapıldı; Decompression + bir ön füzyon (TLIF) + posterior füzyon Tip 4 hastada; decompression + füzyon 5 hastada thoraik ± osteotomi ile genişletilmiştir; ve Schwab Type 3 osteotomi (18)Laminektomi ve decompression tüm stilenotik düzeylerde yapıldı ve her iki taraflı bir pedal vida düzeltmesi tüm ameliyat seviyelerinde uygulandı. Arka dekompresyon, kantilever yöntemi dahil olmak üzere, in-situ bükme ve konsülasyon manevralarının yanı sıra sıkıştırma ve rahatsız edici manevralar tarafından takip edildi.

Fonksiyonel sonuçları değerlendirmek için, Visual Analog Puan (VAS) ve Oswestry Disability Index (ODI) puanlar preoperatif olarak, ilk postoperatif dönemde ve son takip sırasında toplanmıştır. Spinal manyetik rezonans görüntüleme ve multi-slice hesaplamalı tomografi, olimpik stenoz, intraspinal anomalilerin varlığını tespit etmek için kullanılmıştır ve tandem cervical ve dorsal omur stenoz. Radyografik parametreler ve puanlar ameliyat öncesi toplanan verileri kullanarak değerlendirildi, postoperatif 3^3. ay ve 2'de^2.- yıl takip. Hastalar ayrıca günlük aktiviteleri ve ağrı düzeyleri hakkında da endişeliydiler.

İstatistiksel analiz analizi

İstatistiksel analiz SPSS versiyonu 22 yazılım (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veriler Wilcoxon eşleştirilmiş veriler için imzalanmış-rank testi kullanılarak analiz edildi, tüm analizler için p<0.05 olarak tanımlanan istatistikle.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Çalışmaya toplam 27 hasta katıldı, 9 erkek ve 18 kadın. Ameliyat zamanındaki yaş 68.2 yıldı, 57 ila 80 yıl arasında bir dizi. Ortalama takip süresi 24 ila 43 ay arasında değişen 28.3 ay sürdü ve hastaneleşmenin süresi 5.2 gündü, 2 ila 7 gün arasındaydı. Perioperatif kan kaybı ortalama 554 cc, 460 ila 738 cc arasında değişen. Cerrahi prosedürün süresi 231 dakikaydı, 187 ila 345 dakika arasında. Büyük eğri türlerinin dağılımı Tablo 1.

Hastaya göre, AS tanısı zamanında ortalama yaş, 43 ila 72 yıl arasında bir aralıkla 51.5 yıl oldu. scoliosis tanısı ve cerrahi arasındaki zaman saat 9 ila 67 yıl arasında değişen 39.2 yıl idi. Tersine, belirtilerin başlangıcı arasındaki ortalama aralığı (geri ağrı ve neurojenik claudikasyon) ve ameliyat 5.4 yıl, 1 ila 18 yıl arasındaydı. Hastalar Lenke-Silva sınıflandırmasına göre sınıflandırıldı, Tip 3, 8 olarak Tip 4, 4 olarak Tip 5 ve 4 olarak sınıflandırıldı. Schwab Type 3 osteotomi Lenke-Silva Type 6 deformity ile 4 hastada yapıldı.

füzyon üst seviyesi 16 hastada T9, 4 hastada T2 idi. füzyonlar 8 hastada L5'de sona erdi, 13 hastada S1 ve 7 hastada ilac kemiği. Cobb açısı, erken postoperatif dönemde 6.2°'ye kadar ölçülmüş ve 2. yıl son takipte 5.9°'ye daha fazla (p<0.01). Benzer şekilde, sagittal denge 30.6 mm preoperatif olarak, ameliyat sonrası dönemde 15.4 mm ve 2nd-year son takip (p<0.01) 9.7 mm idi. Preoperatif korol dengesi, erken postoperatif dönemde 22.3 mm idi ve 2nd-year final takiplerinde (p<0.01)(Table 2). ODI, 38 ila 49 arasında, 25.8 arasında değişen ilk 46.2 puandan önemli ölçüde yükseldi, 2nd-year follow-up (p<0.01). Ek olarak, ameliyat öncesi Görsel Analog Puan (VAS) analog puanı, 7 ila 9 arasında bir dizi, 0 ila 4 arasında, 2nd-year takip-up (p<0.01) (Table 3). Korrelasyon analizi, preoperatif ve 2nd-year takip-up Cobb açılarında ve preoperatif ve 2nd-year takip-up ODI ve VAS değerleri arasında önemli bir fark yaratmadı.

Muhtemelen, preoperatif Cobb açısı hem preoperatif ODI (p=0.028) hem de postoperatif ODI (p=0.014) ile güçlü bir korelasyon sergiledi. Ayrıca, preoperatif sagittal denge hem preoperatif hem de postoperatif ODI ile ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, postoperatif Cobb açısı ve sagittal denge, postoperatif ODI (p<0.05). Ameliyattan önce çalışan tüm hastalar son takip değerlendirmesiyle önceki işlerine geri dönebildi. Hastalardan hiçbiri günlük faaliyetlerinde preoperatif deneyimlerine kıyasla kısıtlamalar rapor etmedi. Son takip değerlendirmesinde tüm hastalar günlük faaliyetlerinde fiziksel olarak bağımsızdı. Sadece kohort arasında bir hasta, antibiyotikler ve yüzeysel debridasyon ile başarılı bir şekilde tedavi edilen yüzeysel bir enfeksiyon yaşadı. En sonunda 2^2.- yıllık takip, hastaların herhangi birinde komplikasyon görülmedi.

Tartışma Tartışma Tartışma

AS, ergen scoliosis'in ilerlemesi olarak ortaya çıkabilir veya yetişkinlikte de novo geliştirebilir. Sık sık sık sık sık sık sık sık sık sık görülen bir semptom olarak karakterize edilir. Çoğunlukla tedavi için ana ihtiyaç, AS'daki bilge ve korol deformiteleri dengelemekten farklı aşırı ağrı belirtileridir. Literatür, AS'daki farklı ağrı oranları rapor eder, 40 ila 90 arasında değişen (2, 19, 20). Smith ve al. AS için cerrahi ve muhafazakar tedaviler hakkında bir çalışma yaptı ve cerrahinin ağrıyı önemli ölçüde azaltdığını buldu. (21)Yadla ve al tarafından sistematik bir inceleme, ODI puanlarında 41.2 ila 15.7 arasında bir düşüş gösterdi, ortalama 26.6 derece önemli bir curvature postoperatif olarak önemli ölçüde düzeltme ile birlikte. (22)Ledonio et al. tarafından yapılan başka bir çalışma, ODI ve Visual Analog Puanında (VAS) 34.2 ve 4.5 ila 20.1 ve 1.98 arasında, ameliyattan sonra, ortalama Cobb açı azaltımı ile 11.1 derece azaltımı gösterdi. (23)Çalışmamızda, ODI puanlarında 46.2 ila 25.8 ve VAS puanlarında 7.8 ila 2.8 postoperatif olarak azaldık. Ayrıca, büyük eğride 36.5 derece önemli bir ortalama düzeltme elde ettik.

Omur dengesi sağlamak AS cerrahisinde birincil hedeflerden biridir. Coronal ve sagittal denge, hastanın işlevsel kapasitesi, ağrı seviyesi ve yaşam kalitesi ile ilişkili bulundu. (24, 25). Ledonio et al. korol dengede ortalama 7.7 derece bir iyileşme ve 197 hastanın post-surgery post-surgery'nin bir incelemesinde 7.7 mm'lik sagittal dengede 6. (23)Çalışmamızda, son takipte 30.6 mm'den 9.7 mm'ye kadar korol dengede bir azalma gözlemledik.

AS için cerrahi tedaviye olan ilgi, korol ve sagittal dengesizlik nedeniyle zamanla büyüdü, ve kozmetik endişeler nedeniyle omur osteoartrit, progresif deformite, omur stenoz. Cerrahi tedavinin hedefleri ağrı azaltımı, eğri ilerlemeyi durdurma, solunum fonksiyonunu geri yükleme ve kozmetik görünümü artırmaktır. Hastalarda cerrahi, osteo-penia veya osteoporoz gibi sorunlarla karşılaştırıldığında eşsiz zorluklar sunar, disk dejenerasyon, omur katılık ve engintal-koronal dengesizlikler, tüm bu necessitate kapsamlı preoperatif değerlendirme (16)Ek bir meydan okuma, ameliyat sırasında tam arka dekompresyon yoluyla azaltılabilir olan yetişkin hastalarda omur katılığıdır.

Spinal stenosis AS'de kritik bir endişedir, kompresyon nedeniyle sinir kök ischemia'a yol açıyor. (26)skoliosis olan hastalarda, omur stenoz, asimmetrik çöküş, rotasyon, lateral listhesis, spondylolisthesis ile karakterize edilen karmaşık bir koşul olarak sunar. Açıkçası, bazı çalışmalar ağrının şiddetini ve eğriliğinin büyüklüğü arasında açık bir korelasyon kurmak için başarısız oldu. (26, 27). Omur stenoz için ideal tedavi, stenotic seviyesinde tam depresyon içerir, katı düzeltme ile takip edilir. Klinik ve radyolojik değerlendirme, dekompresyon seviyesini belirlemede birincil rol oynar. Çalışmamızda, etkili posterior decompression düzeltmeyi kolaylaştırdı ve omurga katılığını azalttı. Daha sonra, sert düzeltme, pedicle vidaları her seviyede ikiye katlanarak elde edildi. Stenotic bölgesinde yapılan Laminektomi, tümevating leg ağrısında faydalıdır ve düşük geri ağrı rahatlama, enstrümanı kullanarak azaltımı ve stabilizasyon yoluyla elde edilmiştir. Bu bulgulardan elde edilen sonuç, düzeltmenin kapsamının AS'deki klinik sonuçlarla ilişkili olmayabilir, ancak cerrahinin başarısı, stenotic alanların stabilizasyonu ve dekompresyonuna atfedilebilir.

Çalışmamızın kısıtlamaları retrospektif tasarımı ve nispeten az sayıda vakadır. Bununla birlikte, bu çalışmanın güçlüleri, tek merkez yaklaşımında, çalışma dönemi boyunca titiz veri toplama, kayıp takip vakaları ile yalan söylüyor. Future, daha büyük örnek boyutlardaki gerçekçi çalışmalar bu konuda literatüre daha fazla katkıda bulunacaktır.

Özetle, birincil olarak AS cerrahisinde bilge ve korolu parametreleri geri yüklemeye rağmen, çalışmamız, restorasyonun kapsamının mutlaka klinik sonuçlardaki gelişmelerle ilişkili olmadığını göstermektedir. Bu sonuç, ameliyat ve hastaların sonuçları açısından iyi bilgilendirilmeleri gerektiğinde dikkate alınmalıdır. Bu çalışma AS cerrahisinde birkaç noktanın stratejik önemini göstermektedir.