Sanatsal Hoffa Fracture'in Arthrooskopik Yönetimi: Bir Vaka Raporu

Giriş Giriş

Distal femur nadirdir; femur'ın tüm kırıklarının% 10'unu temsil ederler. Unicondylar kırıkları yaklaşık% 3'ü temsil ediyor ve Hoffa kırıkları bile zor yönetimle alışılmadık. Bu eklem kırıkları, erken rehabilitasyona izin veren stabil osteo sentez ile anatomik azalma gerektirir. (1, 2). Hoffa kırıklarının percutaneal osteotobik azaltımı, minimum morbidite ile minimal olarak invazif bir teknik olmanın avantajlarına sahiptir. Ayrıca azalmanın iyi bir kontrolü sunar ve aynı zamanda uygun bir tedavi sağlar. (6)Son literatürde, bu tür bir kırılmanın sanatçı yönetimi ile ilgili yayınlanan seri sınırlı kalır. Hoffa'nın kırılması için tedavi edilen bir hastanın durumu, artroskopik kontrol altında percutaneous osteosynthesis tarafından rapor ediyoruz.

Vaka Sunumu

35 yaşındaki bir hasta bir motosiklet kazasından sonra sol bir diz yaralanmasına sahiptir. Klinik muayene acı verici ve şişmiş bir diz gösterdi (Figure 1). X-rays, daha sonraki femoral kondyle'in yerinden edilmiş bir Hoffa kırıkını ortaya çıkardı. Hesaplamalı tomografi tanıyı doğruladı (Figure 2). Hastadan sonra kırıklarının bir sanat eseri için planlandı. Ameliyat odasında, bir turniquet ile üst uygarlığa yerleştirildi. Omarthrosis'in tahliyesinden sonra, tanı sanathroskopu incelendi (Table 1) (Figure 3).

Menisci ve cruciate bağlar düzenli olarak bulundu. Ortak keşif, osteokondral lezyonlarla büyük bir Hoffa kırık gösterdi. Kollar 3.5 mm tıraş ve gevşek parçalar tarafından kaldırıldı (Figure 4).

Fracture azaltım, K-wires ile bir sevinç olarak kullanılmıştır. Sonra, iki kılavuz teller antero-posterior yönde yerleştirildi (parpendicular to broken sit). K-tel'lerin uzunluğu ve iyi konumu C-arm altında doğrulandı. Osteosynthesis 6.5 mm kanallı vidalar tarafından gerçekleştirilmiştir. Osteochondral lezyonları Herbert vidaları ile tamir edildi (Figure 5, 6). Bu azalma anatomik ve osteotez stabildi (Figure 7). Operasyonel süitler basitti. Rehabilitasyon hemen sanatkârların iyi bir kurtarma ile başladı. Hasta, 6. haftada kısmen ağırlık taşımasına izin verildi. Toplam ayı ağırlığı 3. ayda izin verildi. Fonksiyonel sonuçlar çok tatmin ediciydi.

Tartışma Tartışma Tartışma

1904'te Albert Hoffa, femoral kondyle'in sagittal uçağının kırıklarını tarif etmek için ilk oldu. (3)Bu yaralanmaların tedavi yönetimi yıllar boyunca büyük bir evrim geçirdi. Aslında, arthroskopi tarafından yardımcı olan içsel düzeltme teknikleri, çeşitli avantajları sağlayan yeni yöntemler olarak görünür. (1, 2, 4): • Cerrahi saldırganlık nispeten minimumdur, bu nedenle iatrojenik hasarın ortak peroneal sinirin riski dahil olmak üzere dokuyu çevreleyen zararlardan kaçınır.

• Ortak mimarlık sanatçı kontrol tarafından iyice incelenebilir. Sonuç olarak, ilişkili lezyonlar (özellikle kartilage veya bağ hasarları) aynı anda tedavi edilebilir.

• Endoskopik kontrol altında çok yönlü bir vida düzeltmesi kullanımı, herhangi bir rotasyon riski veya parçanın ikinci yerinden edilme riskini önlemek için istikrarlı ve güvenilir bir düzeltme sunar. • Operasyon zamanı daha kısa, kanama en az ve enfeksiyon riski bu kadar ihmal edilebilir çünkü prosedür sürekli sulama altında yapılır.

• Yaralar minimumdur ve diz eklem amplitüdünün hızlı iyileşmesine uygundur. Prosedür omur anestezi altında yapılır; hasta bir turniquet ile üst uygarlığa yerleştirilir. Konvansiyonel sanathrooskopik yaklaşımlar kullanılır.

Omarthrosis (Figure 1; A), ilk teşhis gözünün yapıldığı (Figure 1; B). Kartilage, menisci ve bağlar kontrol edilir. kırık yüzeyler arasındaki pıhtılar bir trafiğe tarafından kazınır. Genel olarak, kondylar parçaları arka kapak ekleri nedeniyle retro-femur hareket eder. 120° diz flexion arka kapsülü rahatlatır ve gastrocnemius kaslarını azaltır, böylece basit bir eğrili Halsted güçlerini kullanarak kırılmayı azaltır. Kirschner tel, manevralara yardımcı olmak için bir sevinç olarak kullanılabilir. Ayrıca, tibial pla, hiperflexion sırasında geri iterek parçanın yeniden yapılandırılmasına katkıda bulunur. Arthroskop kamera tarafından sunulan magnification tarafından dikkatle kontrol edilir. Kondyle daha sonra geçici olarak iki kılavuz pin ile stabilize edilirken, obliquely ve odaklı medyally ve parçanın en posterolateral noktasından, sadece daha sonraki erkekler için. Nihai düzeltme, rehber tellerin yolunu takip eden 6.5mm kanallı vidalar tarafından elde edilir. Parçanın rotasyonel stabilitesini sağlamak için minimum 2 vida gereklidir. Vida kafaları sanatik kartilaj yoluyla yapıştırılmalıdır. Küçük com dakikalık parça genellikle daha büyük olan anatomik olarak, Herbert vidalarını sanatatik kontrol altında kullanarak sabitlenir. Vidaların azaltılması ve hizalanması intraoperatif floroskopi tarafından onaylanmıştır. Bir stabilite testi daha sonra dizleri 140'a kadar bükme ile yapılır.

Postoperatifte, kilo almadan yürümek ikinci ameliyat gününde izin verilir. Tam ağırlık taşıma 12. haftadan izin verilir. Fonksiyonel sonuçlar küresel olarak tatmin edici ve dikkat çekici (1, 2, 4–6) Bu cerrahi tekniği seçilmiş hastalarda mükemmel bir tedavi seçeneği olarak yapar.

Hoffa kırıklarının düzeltilmesine yardımcı olan sanatın az raporları mevcuttur. Wallenbock ve Ledinski, cerrahi olarak iki Hoffa yaralanmasına neden oldu (7). Sanathrooskopik düzeltmenin talep ve zorlu doğasını itiraf ederler. Ancak, iyi erken sonuçları rapor ederler. McCarthy, bir bilge uçağın daha sonra femoral kondyle kırıldığını bildirdi (8). Yeterli bir azalma elde edemediler, ancak azalmış kan kaybı, yumuşak doku disksiyonu, ameliyat süresi ve hızlandırılmış kurtarma zamanı. Arthroskopi, ihmal edilen Hoffa kırıklarının tedavisinde kemik kaybı olmadan yararlı bir araç olarak tarif edilmiştir. (9–11)Aynı zamanda klinik sınav, CT-scan veya MRG tarafından tanınamayan intra-artüler ve bağlı yaralanmalar için büyük bir tedavi olarak da iyi.

Sonuç Sonuç Sonuç

Hoffa kırıklarının cerrahisi teknik olarak talep edilen bir cerrahi yöntemdir, çoğu zaman taze ve basit kırıklar için geçerlidir. Ancak, uzun öğrenme eğrisine rağmen, sınırlı ve kötü kodlanmış işaretleri, bu tedavi birden fazla avantaj vaat ediyor. Açık cerrahi ile karşılaşılan komplikasyonların oranını azaltır ve böylece bu eklem kırıklarının yönetimi için geniş beklentiler sunar.