Sokarriage Material in Invitro Fertilisation /Embryo Transfer Hastaları

Giriş Giriş

İlk trimesterde doğal döngü pregnancilerin yaklaşık% 15'i spontan kürtajla sonuçlanır. Mevcut düşük malzemelerdeki kromozomal aberrasyon 29-60% (1)İlginç bir şekilde numeric aberrations çoğu miras olmaktan ziyade de novo meydana gelir. (2)Invitro Fertilisation/Embryo Transfer (IVF-ET) döngüleri, ilk trimesterde spontan kürtaj oranları doğal döngülerden biraz daha yüksektir. (3)Bu fark, IVF-ET döngülerindeki hasta grubunun doğal döngülere kıyasla yaş, hormonal ve genetik özellikler açısından farklı olması nedeniyle olabilir. Ayrıca, bu gruptaki hastaların IVF-ET tedavisi öncesinde daha fazla araştırma yapması, oranlarındaki fark için başka bir neden olabilir. Her ne kadar düşük olsa da, novo mutasyonları nedeniyle meydana gelen anuploiler ilk yerini alır. (4)Ancak, karşılaşmayı genetik anomali ile etkileyen faktörleri açıkça bilmiyoruz (POC). Hastanın ilk kürtajına sahip olmak, aneuploidy riskini artıran en önemli faktördür. Cytogenetic ile kürtajdaki ilk hamilelik sonuçları, sonraki gebeliklerde kürtaj riskini artırsa da, genetik anomaly riskini aynı miktarda artırmıyor. (1)İlginçtir, kromozomal anomaly algılama sayısı POC'de kürtaj sayısı arttıkça azalır. Bu arada, düşük oran önceki spontan düşüklerin sayısı ile artar. Aksine, POC'de anormal bir cytogenetik bulgu bulma sıklığı önemli ölçüde azalır ve normal kotiplerin önceki düşüklerin sayısı ile önemli ölçüde artış gösterir. (1) Bu veriler, tekrarlayan kürtaj vakalarının genetik faktörlerden ziyade üreme organları ile ilgili yapısal ve hormonal faktörler nedeniyle olduğunu göstermektedir. Chromosomal anomalinin ortaklardan birinde varlığı, POC'de yaklaşık% 5 anomaliye yol açıyor. Mevcut düşüklerde, en azından çiftlerden biri 4.7% kromozomal bir kusura sahip olabilir (5)Bu fiyatlar çoğunlukla doğal döngülerde gerçekleşen kürtaj için geçerlidir. IVF-ET döngüleri, doğal döngülerle benzer düşük oranlarına sahip olduğu düşünülse de, POC'deki harmonitip arasındaki bağlantı açık değildir. Bu çalışma, 20 yaşından önce kürtaj geçiren IVF-ET’nin eşeri arasındaki ilişkiyi araştırmak için planlandı.^- gestational hafta ve POC'deki cytogenetic bulguları.

Malzemeler ve Yöntemler

Bu retrospektif analiz, Ocak 2015 ve Aralık 2019 arasında gerçekleşen IVF-ET sonrası düşük kadınlarda değerlendirildi. Katılımcılar onay verdi ve çalışma, 2000 yılında revize edilen 1975 Helsinki Deklarasyonunun uygun bir versiyonunda açıklanan etik standartlar doğrultusunda yapıldı. Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Komitesi (Approval tarih ve sayı; 2020-439) elde edildi. Tüm katılımcılar bireysel dozlu rekombinant FSH (rFSH) ile standart bir antagonist protokolüne göre tedavi edildi. Gonadotrophin-releasing hormon antagonisti cetrorelix acetate (Cetrotide, Merck, Almanya) 5'te başladı.^- veya 6^- Uyarı günü. En az üç folikülün 17 mm'ye ulaştığı zaman, foliküllerin maturasyonu rekombinant hCG (Ovitrelle, Merck-Serono, 250 mg, Modugno, BA, İtalya). Osit koleksiyonu, hCG uygulamasından 35-36 saat sonra yapıldı. Ovarian folikülleri tek kişilik, 17-gauge iğne (Cook Medical, Bloomington, IN, USA) transvaginal ultrasonografi (TV- USG) tarafından yönlendirildi. Hamilelik, tüm hastalarda serum LR-HCG ile birlikte, ED gecikmeden sonra değerlendirildi. Olumlu bir LR-HCG sonucu olan hastalar TV-USG ve klinik hamilelik, bir fetal kalp ritminin varlığıyla değerlendirildi. Haftalar embriyo transfer tarihine göre yapıldı ve USG ile doğrulandı. Düşük tanısı jinekolojik muayene ve transvaginal ultrasonografi ile kuruldu. Bebek- ET tedavisi geçiren ve ilk 20 haftadan önce kürtaja maruz kalan 192 infertilite kadını retrospektif bir kohort. Aşağıdaki çalışma için temel dahil edici kriter olarak belirlendi; (i) kişisel veya aile tarihinde kürtaj tarihi ile ilgili, (ii) IVF / ET uygulanan gelişmiş yaş hastaları, (iii) önceki anomalilerin tarihi veya hala doğum günleri olan ve (iv) çiftler bu değerlendirmeyi talep ediyorlar. Çalışmadan dışlanan vakalar şunlardır; (i) çift bu testi istemiyor, (ii) belirgin jinekolojik ve hormonal nedenlerle kürtaja yol açabilir, (iii) vakalar hastaneden kürtaj materyali getiriyor. kürtajın nedenleri tam, eksik, kaçırılmış ve aynı anda yanlış anlaşılmalar içeriyordu. Haftalara göre kürtaj türlerinin dağılımı Tablo 1. 122'te ilk kez kürtaj yapıldı, 70'in 2 veya daha fazla kürtaj tarihi vardı.

Hastalar üç gruba kürtaj haftalarına göre bölünmüştü. 5-7 hafta arasında kürtaj olan hastaların sayısı 45, 121 idi 8-12 hafta ve 13-19 hafta arasında. Benzer şekilde, mevcut düşüklerle ilgili durumlarda, düşük haftalara göre 3 gruba ayrılmıştır. 5-7 hafta arasında tekrarlayan düşük hastalar sayısı 15, 49 arasında 8-12 hafta ve 13-19 hafta arasındaydı. Katogenetik analiz, düşüklüğün ürünü (POC) ile situ hibridizasyon (FISH) ile karşılaştırmalı bir genomik hibridizasyon (CGH) analizi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Metafa'daki 20'den fazla hücre incelendi ve rapor edildi. Peripheral kanı her partnerin analizi de incelendi. Parental cytogentic bulguları fetal dokudan elde edilen cytogenetik bulgularla karşılaştırıldı. Ebeveynlerin ve anlayış ürünlerinden elde edilen boşluklar değerlendirildi.

İstatistiksel Değerlendirme

İstatistiksel analizler NCSS (Number Cruncher İstatistik Sistemi) 2007 İstatistiksel Yazılım (Utah, USA) paketi ile gerçekleştirilmiştir. Tanımlayıcı istatistiksel yöntemlere ek olarak (mean, standart sapma, medyan, aquartile aralığı) verilerin değerlendirilmesinde, bağımsız t testi normal dağıtım ile değişkenlerin karşılaştırması için kullanılmıştır ve Mann-Whitney U testi normal olarak dağıtılan değişkenlerle karşılaştırıldı. Chi-square ve Fisher tam test, nitel verilerin karşılaştırmasında kullanılmıştır. Sonuçlar p<0.05'in önemi seviyesinde değerlendirildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Haftalara göre kürtaj türlerinin dağılımı Tablo-1'de gösteriliyor ve tüm vakaların demografik özellikleri Tablo-2'de gösteriliyor. Katılımcıların yaşları 2044 arasındaydı. fetal malzemeler genetik olarak incelendi ortalama 5 ila 19 hafta arasındaydı. Düşük olan 192 IVF-ET hastasının 122'i ilk düşükleri vardı (grup 1) 70'in 2 veya daha düşük bir geçmişi vardı (grup 2).

Vücut kitle indeksi için 2 grup, anne yaşı, progesterone seviyesi, endometrial kalınlık, toplam osit say, sanguineous evliliği, trombofili ve sigara içiyor. İlk düşük grubun hCG'si günü Esystem değerleri, mevcut düşük gruptan daha yüksekti (p=0.035). Tekrarlayıcı düşükte, risk 2,29 (0,91-5,86) eksi evlilik için, 2,28 (1–5, 14) Trombofili ve 1.92 (1,02-3,65) sigara içmek için.

İlk olarak 5-7 hafta arasında düşük olan 30 hastadan 22'de anormal petip bulunamadı, 65 vaka (76.47%) ilk düşük 8-12 hafta ve 5 7 vaka arasında (% 7,2) ilk düşük anomaliler yaşadı. İlk kürtaj (Table-3), kalan 30 vakada (% 24.59) tespit edilmedi. Makul anomaly, 28'in POC'sinde (%40) tekrar akım düşük (Table-4) tespit edildi, hiçbir patoloji 42 (%60) tespit edilmedi. Karyotip analizi düşük bir tarihle 192 çift üzerinde yapıldı. Karyotip anomalileri 19 ebeveyn, 10 kadın ve 9 erkekte tespit edildi. 7'nin 10'dan 7'sinin ürünü (% 7) cytogentic anomaly ile. Cytogenetic anomaly, sadece piternal cytogentic anomaly ile 9 vakanın 3 yanlış malzemesinde tespit edildi (33.3). Cinsiyet ve sitolojik bulgu arasındaki istatistik mümkün değildir, çünkü elde edilen harmonitipler birbirlerinden oldukça farklıdır. Farklı genetik analiz raporlarının varlığında, sadece grup arasında anormal vaka sayısı karşılaştırılabilir. POC'deki cytogenetik anomalilerin riski, erkeklerin partneri ile ilgili vakaların yaklaşık% 33'ü olduğundan şüphelenilen annede, cytogenetic anomaly riski yaklaşık% 33 idi. Fark önemli değildi (p=0,25). Ancak POC'deki cytogenetik anomalilerin riski 4,67 (0,67-22,37) kadında eş tipi anomaly'den daha yüksekti.

Karyotype anomaly, 9 kişilik POC'de tespit edildi (yüzde 52,6). Öte yandan, eşlerinde tespit edilen ve POC'deki tanımlayıcı bulgular çoğu durumda çakışmadı. Sörekli beş kadın daha önce düşüktü. Aynı şekilde, anormal petipli 9 adamın 4'ü düşüktü. Cytogenetici bulguları, ebeveynlerin düşük malzemede anormal petip (Table- 5 ve Masa-6) bulundu. Yirmi 192 hastanın bir akraba evliliği vardı ve bunlardan sadece 8'i POC'den kromozomal bir aberasyon vardı.

Tartışma Tartışma Tartışma

üreme döneminde kadınların yaklaşık% 10'u, kavramın (POC) ürünü için cytogenetik bir anomali yaşadı. (6). Aneuploid pregnancilerin çoğu ya utero'da ölür ya da düşük dozlarda sonuçlanır (3)İlk kez POC'de genetik değerlendirme yapılırsa, kromozomal anomaly vakaların yarısından fazlasında tespit edilebilir. (7)Normal kontratipin ilk düşük malzemeden bulunduğu durumlarda, kromozomal olarak normal POC riski aşağıdaki hamilelikte görülür (8)En yaygın trizoy, POC'de trizoy 16'dır. (9)Ayrıca, trizoy 21, 18 ve 13 bazı canlı doğumlarda gerçekleşir (10)Çalışmada, kromozomal anomalilerin ilk ve recurrent düşükleri olan hastalardan gelen kromozomal anomalilerin frekanslarını incelemek için retrospektif bir analiz yaptık. İlk düşük ve 70 pregnanciin tarihinde 2 veya daha üst üste birinci sınıf kürtajlarla 122 pregnanci çalıştık. İlk önce anormal / normal embriyonik kotiplerinin frekansları ve tekrarlayan düşükler (RM) incelendi. Kromozom analizi POC'de bir FISH tekniği kullanılarak yapıldı. 192 IVF-ET hastasının 122'i 70'i 2 veya daha düşük bir geçmişi vardı. İlk trimesterin yaklaşık% 70'i sikto-genetik anomali POC'de tespit edilebilir. (1) Bu çalışmada, ilk 12 haftalık hamilelikte kürtaj olan vakaların siktogenetik anomalilerinin sıklığı 75,4 idi. Bu oran literatür verilerine göre% 5 daha yüksektir. Serimizdeki tüm düşükler IVF-ET'den sonra meydana geldiğinde, bu fark katılımcıların personele bağlı olabilir. Çünkü IVF-ET vakalarındaki çoğu doğal döngülerden daha yaşlı ve genetik araştırmalarda daha muhtemel olan bir grup hastaya sahip. Kromozomsal bir anomali algılama oranının düşük olan ortaklardan en az% 5 olduğu bildirildi. Bir cytogenetik problemin oranı en azından ortaklardan biridir. (5)Çalışmamızda, on kadın ve 9 erkek dahil 19 kişide cytogenetik anomaliler tespit edildi. Bu oran edebiyatla uyumluydu (5)Çalışmamızda, POC'deki yapısal kromozomal anormallik anormallik, anormal harmonitipli kadınlarda en yaygın bulgulardı. Öte yandan, POC'deki sayısal kromozom kusurları, anormal cytogenetik bulgularla erkek partnerinde en yaygın bulguydu. Mevcut düşükle karşılaştırıldığında, kromozomal anormalliğin yaygınlığı ilk düşükleri deneyimleyen durumlarda önemli ölçüde daha yüksekti. Aynı şekilde, düşük malzemelerdeki normal embriyonik kotiplerinin frekansı, anormal ktogenetik bulgularla karşılaştırıldığında erkek partnerde önemli ölçüde artış gösterdi. POC'deki cytogenetik anomalilerin riski, erkeklerin partneri ile ilgili vakaların yaklaşık% 33'ü olduğundan şüphelenilen annede, cytogenetic anomaly riski yaklaşık% 33 idi. Fark istatistiksel olarak önemsizdi, ancak POC'deki cytogenetik anomalilerin riski, 4,67 kat daha yüksek olan kadınlarda KM tipi anomalileri bulundu.

Bu bulguların ışığında, annedeki harmonik sorunların babadaki sorunlardan daha sık yansıtıldığını tartışabiliriz. Sebepi açıkça yorumlamak mümkün olmasa da, sağlıklı bir oositin varlığının, ktogenetik olarak anormal spermin olumsuz etkilerini bir dereceye kadar düzeltebileceğini tartışabiliriz. Ancak, bu hipotezin ayrıntılı olarak araştırılması gerektiği açıktır.

Bazı durumlarda benzer tanımlayıcılar olmasına rağmen, POC'de tespit edilen ebeveynlerin ve anomalilere ait siktogenetik anomaliler birbirinden bağımsızdı. Örneğin, harmonitip 47,XX+21, annenin 46, XX ve babası 46,XY,16qh+ harmonitype vardı. Ebeveynlerdeki Numerical kromozom anomalileri aynı zamanda POC'de çoğu yanlış anlaşılmaz durumda tespit edilir. İlginç bir şekilde, yapısal kromozom kusurları bazen POC'de sayısal kromozom kusurları olarak görünür. Örneğin, annenin POC'sinde 46,XX,inv(9) (p11q13) anomali, 47,XXY harmonik tespit edildi. Bu veriler, ebeveynlerdeki basit yapısal kromozomal anomalilerin fetüslere aktarıldığı gibi aynı kalabilir veya daha ciddi sayısal anomalilere geri dönebilirler. Tüm bu verilerin ışığında, bireylerin ilk veya tekrarlayan düşük tarihle analiz edilmesi gerektiği konusunda yanlış olmaz. Böylece, ilk POC'de bir yapısal kromozom anomalisi olan çiftin bir sonraki hamilelikte daha ciddi bir aomatipinin olasılığını öğrenebiliriz. Bu vakalara genetik tanı danışmanlığı vererek, sağlıklı bebeklere doğum yapmalarına yardımcı olabiliriz.

Hamileliğin ilk 19 haftalarında, düşük malzemeden anormal kontratip oranı 75. Subgrup analizi, gestational haftalara göre yapıldığında, anormal harmonik karşılaşma oranları benzer bulundu. Başka bir deyişle, ilk 5-7 haftalık gebelik haftaları arasında kürtaj olan POC'de anormal tanımlayıcı tespit oranı 13- 19 hafta (73.33% 71.42) ile benzerdi.

POC'deki anormal harmoniklerin genel oranı % 75.4 idi (92/122) ilk düşüklüğü deneyimlemiş durumda ve ortaktaki anormal kromozom bulguları ile ilişkili anormal bulgular oranı 52.63% (10/19) idi. Ebeveynlerde bir harmonitip anomali olmasına rağmen, dokuz POC'de (yüzde 47). Bu verileri aşağıdaki gibi yorumlayabiliriz: Ebeveynlerin herhangi bir anormallikleri varsa, cytogenetik anomaly'nin riski bebeklerin yaklaşık yarısında gözlemlenirken, diğer yarısının herhangi bir riski yoktur. Hamileliğin ilk 20 haftasında, düşük tarihle 192 vakanın 120'si POC'de bir anomali vardı (% 62.5). Sadece 120 vakanın 10'u ebeveynlerden birinde biromali vardı (8.3), kalan 110 ebeveyn normal harmonik (91.7%). IVF-ET döngülerinde meydana gelen Miscariages, doğal döngülerden bir tanesinde harmonitip anomalileri bulundurmak için 3,3 daha olasıdır. Bu nedenle, POC'de kromozomal anomaly olan vakaların ebeveynlerinde bir harmonitip analizi gerçekleştirmeye gerek yoktur.

Mevcut çalışmada, KM tipi anomaly riski, ilk deneyimli kürtaj (4% 75,% 75) ile karşılaştırılan hastalarda daha düşük bulundu. Bulgularımızla ilgili olarak, literatür verileri aynı zamanda RM vakalarında normal harmonitiplerin varlığını göstermektedir. (11, 12). anormal kontratipi 28'in POC'de tekrar akım kürtaj tarihi (4%), 42 vaka normal kontratipi (%60) olarak rapor edildi. POC'de kromozomal anomalinin tespit edilmesi sıklığı azaltılabilir, çünkü çoğu RM vakasının etiyolojisi antifospholipid antibody, endokine patolojileri veya uterine anomaly'nin varlığı nedeniyledir. (13, 14)İlginç bir şekilde, POC'deki anormal boşluklar 13-19 hafta içinde azalmıştı (40-16%6) 5-7 hafta içinde tekrarlayan düşüklere kıyasla. 7'de ilk düşüklüğü deneyimleyen vakalarda harmonitip anomalilerin tespit oranı^- gestational hafta ve 8-12 arasında^- Haftalar benzer bulundu. Başka bir deyişle, ilk 7 haftalık gestation'ta veya 8-12 haftalar arasında düşüklüğün meydana gelmesi, POC'deki cytogenetic anomaly'nin gerçekleşmesini değiştirmez. Bu nedenle, tüm ilk trimesterde, doktorlar hastanın tarihine ve klinik deneyimlerine göre bir cytogenetik analiz gerçekleştirmeye karar vermelidir. Öte yandan, RM vakalarında gelişmiş gebelik haftalarında düşük bir kontratip riski olduğundan, harmonitip analizi yapmak ekstra fayda sağlamaz. Halı al (2) Ebeveynlerin kromozomal geri dönüşleriyle ilgili hastalar, kromozomal aberrations olmayan hastalardan daha düşük canlı doğum oranına sahip değiller. Sonuçlarımızın ve literatür verilerinin görüşüne göre, ebeveynin koordinasyonunun sonraki pregnancilerin sonucunun iyi bir tahmincisi olmayabilir. Bununla birlikte, net bir sonuç elde etmek için, cytogenetik muayene tüm sonraki POC'de yapılmalıdır.

Uyum, spontan veya tekrarlayan düşüklerin yönetiminin bir parçası olmasına rağmen, ebeveynin kesintisinin alt yatan nedenin teşhis edilmesinde sınırlı değer olduğunu gösteriyor. IVF-ET'yi takip eden POC'deki aneuploidy oranı doğal spontan düşüklerden yaklaşık% 5 daha fazla bulundu (yüzde 75 vs. 75,4). Bu fark, IVF-ET döngülerinin doğası ile ilgili olabilir. IVF-ET döngülerinde meydana gelen Miscarriage, partnerlerden birinde doğal döngülerden (5% vs. 8.3) bir anormallik elde etmek için %3 daha olasıdır.

Normal embriyonik kotipinin düşük malzemelerdeki frekansı, anormal kiptörlere anormal ktogenetik bulgularla kıyasla anlamlı olarak erkeklerde artış gösterdi. POC'de kesintiye uğramak, fetal aneuploidy'nin tahmin edici değeri sınırlıdır. Son olarak, IVF-ET döngülerine maruz kalan kadınların POC'de rutin yürüyüş önermiyoruz. Çalışmamız oldukça yüksek sayıda hastayla yapıldı. Bununla birlikte, uzun vadede hastaların prognozunu belirleyecek çok merkezi çalışmalara ihtiyaç vardır.