The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=268883

Derleme · Açık erişim

Dengue Viral Enfeksiyonu ve Bilinmeyen Kökeninin Pyrexia'na Sahip Hastalar için Necessity

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Humaira Zafar1
  • Kiran Tauseef Bukhari2
  • Sadaf Humayoun3
  • Nouman Noor4
  • Noor Khan Lakhnana5
  1. Pathology Consultant Microbiologist, Al Nafees Med College Isra University, Islamabad Campus, Pakistan ROR
  2. Pathology Consultant Haematologist, Al Nafees Med College Isra University, Islamabad Campus, Pakistan ROR
  3. Rawal Dental College, Rawal Institute of Health Sciences, Islamabad, Pakistan ROR
  4. Operative Dentistry, Rawal Dental College Rawal Institute of Health Sciences, Islamabad, Pakistan ROR
  5. Pathology Consultant Histopathologist, Al Nafees Med College Isra University, Islamabad Campus, Pakistan
PDF indir (257.2 KB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20170608022332

Özet

Dengue Viral Enfeksiyonu (DVI) dünya çapında yaklaşık 50-100 milyon insanı enfekte eden bir küresel sağlık sorunudur.2.5 milyondan fazla insan hemorrhagic ateş (DHF) ve fegue şok sendromu (DSS).Aedesaegypti, insanlar ana rezervuar iken hastalık iletimi için başlıca vektördür.Klinik tezahürler kendi sınırlı Dengue ateşinden (DF) karmaşık ve ölümcül sonuçlar elde etmek, DHF ve DSS.DF dünyanın 100'den fazla ülkesinde yaygındır.Dünya nüfusunun 2,5 milyardan fazlası Dengue endemik alanın sakinleridir.Bir rapora göre Pakistan'daki DF'nin yaygınlığı %29'dur.Benzer şekilde, Hindistan'da yapılan bir çalışma sonucu, DF'nin% 78 yaygınlığını göstermiştir.Meksika'da, yayınlanan seroprevalence çalışması, DF'nin 79%6 yaygınlığını gösterdi.Gynecological ve Obstetrikal anketin 30 yayınlı çalışmadan bir inceleme/analiz raporu, bir anneden bir çocuğa DF'nin% 64 iletim oranını göstermiştir.Jamaika'da yapılan çalışma sonuçları, 1 yıldan daha az ve 60 yıldan fazla görüldü.DHF ile ölüm oranı% 33'dür.15 yıldan daha az bir sürede% 5'dir.Bu sadece erken / yanlış teşhis ile azaltılabilir ve durumun acil yönetimi.Özel aşı ve antiviral yokluğu, bu enfeksiyonun küresel bir sağlık sorunu olarak yapılmasından sorumludur.ABD hükümeti, belirli DF tedavisinin kurulması ve keşfi için 15 milyon ABD doları harcadı.Hindistan'da yapılan çalışma, 432.2 ABD doları hakkında hasta başına tedavi için medyan maliyetini göstermiştir.Özel sağlık sektörleri durumunda 4 kez.Önerilen inceleme makalesi, PUO'ya sahip hastalardaki dezenfeksiyon vakalarını vurgulayacaktır ( Bilinmeyen kökenin keskinliği).Kliniklerin PUO'nun ayırıcı tanısı listesinde DVI'yi düşünmeleri için bir rehber olacaktır.Ayrıca, PUO'da DVI için tarama politikaları oluşturmakta yardımcı olacaktır.Tüm bunların sonucu, PUO acılarının yaşam kalitesini artıracaktır.PUO'nun bizimki gibi gelişmiş ülkelerdeki teşhisi ve yönetimi nedeniyle artan finansal yükü azaltmak faydalı olacaktır.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Kemik Ateşi

Sözcük bir İspanyolca kelimeden elde edilmiştir, Fastidious veya Careful. Amerikalı bir doktor Benjaman Rush ilk önce Dengue ateş bir isim Break Bone ateşi veya Bone Crush Hastalığı verdi. Bu, hastalığın büyük komplikasyonlarına atfedilir. myalgias and arthralgias (1–3)Dengue virüsü genus flavivirüs aittir (4)WHO raporuna göre, dünya çapında arboviral hastalıkların en yaygın nedenleri arasındadır. (5, 6).

Vector of Disease

Aedesaegypti hastalığın iletiminde ilke vektörüdür. Bu özel sivrisinek insanlara iyi adapte edilir ve insanlara yakın çevrede yaşamayı tercih eder. Aedesaegypti diğer sivrisineklere kıyasla küçük ölçekli sivrisinektir. Kafa ve vücut üzerinde beyaz şeritlerle siyah renklidir. bacaklarda özel beyaz yüzükler var. Erkek Aedesaegypti nüfusu insanlara zararsızdır ve genellikle meyvelerde yaşar. Kadın Aedesaegypti, hastalık iletiminden sorumlu olanlardır. Bir kişiden kanını emmek ve birazlamakla başka bir kişiye iletmek. Enfeksiyon 24-30 saat içinde gelişir. Bu yol, insan-vector-man arasında bir triad hastalık yaratıyor (5). Aedesalbopictus, daha az farmasiyal enfeksiyon vektörüdür. Bu vektörle az sayıda vaka var

Dengue Virüs Genotype Ve Virulence

Malezya'da DEN 4 serotipi, birine neden olan en yaygın hastalıktır. (9)Pakistan'da DEN 2 serotypes predominates takip ederken DEN 3 serotip (10)Herhangi bir serotype ile enfeksiyon, bu özel serotiplere karşı bağışıklık sağlar. (11). Ab, herhangi bir serotiple enfeksiyon sonucu genellikle homofobik bağışıklık sağlar. (12).

EDEBİYAT REVIEW

Pakistan'da Dengue

1994 yılında DHF'nin ilk salgınu Karachi, Pakistan'da gerçekleşti. 1995 yılında, ikinci salgın Baluchistan'da gerçekleşti. 2002 yılında Aedesaegypti sivrisinekleri için eğitim programları kuruldu. (13)Ekim ayından Kasım 2008'e kadar Rawalpindi'de 49 olumlu vaka tespit edildi. 23 yaşındaki Benazir Bhutto Hastanesi'nde ve Kutsal Aile Hastanesi'nde 26 yaşında rapor edildi. (14).

Pakistasn ve ABD'de kaydedildi (5). Predisposing Factors

Dengue Enfeksiyon Patogenesi

Dr.Albert Sabin1944'te izole edildi ve DV'nin dört serotipi tespit etti. DEN 1, 2, 3 ve 4, DVI için bilinenler. Bu serotipler, ilk enfeksiyon sonrası ilk enfeksiyon bağışıklık sistemini takip eden serotiplerin üretiminden sorumludur.(7). Extrinsic Incubation Dönemi: Bu dönemde sivrisinekler viremik insanlar üzerinde beslenme sırasında virüsü kazanır. Viral replikasyon, Aedes'in tükürük bezinde başlar. Bu, Extrinsic I/P olarak adlandırılır. sivrisinekler, yaşamlarının 65 gününe kadar enfekte kalır. Intrinsic Incubation Dönemi: DVI hastasında görülen iki tür serolojik cevap var birincil ve ikincil. İlk yanıt Flavivirüslere bağışıklık olmayanlarda görülür. ikincil yanıt önceki flaviviral enfeksiyonu olanlarda görülürken. Böylece DF, DHF ve DSS patojenezlerinden sorumlu (5, 8). bağışıklık durumu, hasta yaşı, tür virüs enfekte, iklim değişikliği, planlanmamış şehirleşme, uluslararası ticarette artış ve hava seyahatlerinde artış. Bunların hepsi, virüsü yeni alanlara taşımanın ideal bir yolunu sağlıyor (15)Ayrıca, özellikle düşük sosyoekonomik sınıfta farkındalık ve bilgi eksikliği, hastalığın yayılmasına katkıda bulunur. (16)2007 yılının WHO raporu, gezginler için büyük bir tehdit vurguladı (17)gezginlere uygun eğitim, arthropod'un doğma hastalıklarını azaltmak için yararlı olabilir (18).

Dengue A Global Health Problem

DF, dünyanın 100'den fazla ülkesinde yaygındır (19)Dünyanın 2,5 milyardan fazla insanı"Nüfus Dengue endemik alanın sakinleridir (20). Şu anda DF tedavisi için mevcut olan aşı veya spesifik anti viral ilaçlar / enjeksiyonlar yoktur. Böylece, küresel bir sağlık problemini yapmak (21, 22).

Yaygın olarak Etkilenen Yaş Grupları

Jamaika nüfusunun bir çalışma raporu, DF'nin genellikle 1 yıldan daha az etkilediğini ve 60 yaşından fazla yaş grubu etkilediğini göstermiştir. (23)Bangladeş'te bir çalışma, yetişkinlerin sık sık DV tarafından enfekte edildiği sonucuna vardı. (24)WHO raporu, DF'nin çoğunlukla bebekleri, genç çocukları ve yetişkinleri etkileyen bir kadın hastalığı olduğunu göstermiştir. (25).

DVI

Bangkok'ta bir vaka raporu DVI'nin bir anneden 1 güne kadar dikey olarak aktarılabileceğini göstermiştir. (26)Kuala Lumpur'da yapılan başka bir çalışma, DF'nin dikey iletim oranının% 1.6 olduğunu göstermiştir. (27). . ynecological ve obstetrik anket 2010 tarafından yayınlanan 30 derginin sistematik bir inceleme raporu,% 64 oranında dikey iletim oranı göstermiştir. (28).

Klinik DVIations of DVI

Bu, DHF ve DSS'ye sınırlı DF'den gelmektedir. (29)DF/DHF, kayıtsız olmayan bir kadında önemli bir ayırıcı tanı arasındadır. (30)Ateş biphasic desen olabilir (31)DHF'nin WHO tanımı kriterin doldurulması gerekir: a;fever,bladder problem, sürekli şiddetli baş ağrısı, baş ağrısı ve iştah kaybı. b; Haemorrhagic eğilimi, i.e. pozitif turniquet testi, spontan bruising, mucosa, gingival, enjeksiyon sitesi vs, menorrhagia, kanlı kusma, erkekna veya kanlı ishal. c; Thrombocytopenia i.e. more than 100.000 /mm3 plakalets. D; Hemon-teration i.e. kanıtları plazma sızıntı ve hematokrit >20% I/V sıvıları, pleural effüzyon, ascities veya hipoproteinemi (32, 33, 35). DSS, DHF artı zayıf ve hızlı pul, dar pul baskı <20 mmHg, soğuk ve clammy deri ve huzursuzluk olarak tanımlanır (1–3).

DHF / DSS Ölüm Oranı

Bu, 15 yaşından daha az yaş grubu için% 5'dir. (34). Bu enfeksiyonla ilgili tahmini genel ölüm oranı% 33'tür. (35). Ölüm oranları erken tanı ve durum yönetimi tarafından azaltılabilir. (36)Amerika Birleşik Devletleri'nde ikamet eden vatandaşlar üzerinde yapılan bir çalışma, bebeklerin ve 10 ila19 yaş grubunun genellikle DF'nin ciddi sonuçlarını taşıyanlar arasında olduğunu göstermiştir. (37).

DVI ve PUO

Bir çalışma sonucu, bir aydan bu yana Çin göçmen işçilere hastane oldu. serolojik sonuçlar hastaların% 10'unda akut Dengue'nin prevalını göstermiştir. En yaygın serotipi DEN 2 idi (38)Birleşik Krallık'ta yapılan başka bir çalışma sonuçları, DVI'nin boş olmayan ateş olarak sunabileceğini göstermiştir. (39). Lucknow'da 6 ay ila 12 yıl arasında çocuklar üzerinde yapılan bir çalışma, Hindistan'ın DVI'nin karşılanmamış febrile hastalığa neden olabileceğini göstermiştir. (40)Küba Hükümeti, febrile hastalığının varlığını ilk sunumun% 3.2'ünde toplam teşhis vakalarının% 3.2'ünde gösterdiği iki Dengue salgını ilan etmişti. (41). Tayland popülasyonunda, PUO'ya sahip hastalarda DF'nin tahmini yaygınlığı 40,8 (42).

DVI ve ELISA tanısı

Serologiacal testleri, viral izolasyon ve moleküler seviye tespiti DV algılaması için üç seçenektir. (44). ELISA, DF virüsü IgG tespiti için% 99.2% hassas ve% 96. spesifik olarak kabul edilir (45). Dengue virüsü IgG antikorları serumda depolama süresinden etkilenmez (46).

Antibodies Formation

flavivirüsleri arasındaki yüksek geçiş derecesi yanlış pozitif serolojik sonuçlarla sonuçlanabilir. Sarı ateş bağışıklığı için yükseltici 10 yıldır, çünkü Tick Borne enseitis 3 yıldır ve Japon ensefalit 2 yıldır. (41, 47, 48).

Dengue Önleme

Epidemiyolojistler ve bulaşıcı hastalık birimleri arasındaki laboratuvar temelli gözetim ve günlük yazışmalar, hastalığın önlenmesi ve kontrolü için belirli bölgelerde proaktif bir yaklaşım sağlayacaktır. (49).

Sonuç Sonuç Sonuç

İlk endok viral enfeksiyonunun erken sunumlarından biri, özellikle 18 yaşından daha az PUO. Dolayısıyla Hükümet özellikle belirli yaş grubuna odaklanmalıdır. Bu çalışma, bireylerin PUO’nun ayırıcı tanısı listesinde DVI'yi düşünmeleri için yararlı olacaktır.

Tavsiyeler

Dengue viral enfeksiyonun ekranlanması, bilinmeyen kökenli hastalarda yapılmalıdır.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
A conflict of interest statement was not reported in the published version of this article.
Etik kurul onayı
Ethics committee approval was not required for this article, as it is based on previously published literature and does not involve human participants, patient data or animals.
Veri erişilebilirliği
Data sharing is not applicable to this article as no new data were created or analysed in this study.

Kaynaklar (49)

49 kaynağın 14 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Stephen JP. Dengue ‘Break Bone’ Fever: Will it spread like West Nile Virus? EEM. 2008; 30(3): 14-16. PubMed Google Scholar
  2. Reed W. New U.S army mosquito control technology licensed for deployment against dengue.Website:www. medicalnewstoday.com/articles/130061.php. Retrieved on th April 2011. PubMed Google Scholar
  3. Gubler DJ. WHO Dengue Bulletin [homepage on Internet]. Dengue/Dengue Hemorrhagic Fever.1997; 21. Website: http://www.searo.who.int/Section10/Section332/section51 9_2380.htm. PubMed Google Scholar
  4. Smith AW, Chen LH, Massuda E, Wilson ME. Threat of Dengue to blood safety in Dengue endemic country. Web site:http://www.medscape.com/viewarticle/586772. Retriev on 14 th July 2009. PubMed Google Scholar
  5. Heyman D, Chakarborty T. Deadly diseases and epidemics. Dengue Fever and other hemorrhagic viruses. WHO 2008 (InfoBase Publishing. PubMed Google Scholar
  6. Osman O, Fong MY, Sekaran SD. Genetic characterization of Dengue virus type 1 isolated in Brunei in 2005-6. J Gen Virol. 2009; 90: 678-86. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Egger JR, Ooi EE, Kelly DW, Woolhouse MK, Davies CR, Coleman PG. Reconstructing historical changes in the force of infection of DF in Singapore: Implications for surveillance and control. WHO Bull. 2008; 86(3): 161-240. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  8. Shu PY, Huang JH. Curent advances in Dengue diagnosis. Clin and Diagnos Lab Immunol. 2004; 11(4): 642-50. PubMed Google Scholar
  9. Bakar SA, Wong PF, Chan YF. Emergence of Dengue virus type 4 genotype in Malaysia. J Gen Virol. 2002;83:2437-42. PubMed Google Scholar
  10. Khan E, Hassan R, Mehraj V, Nasr A, Siddiqui J,Hewson R. Co circulation of two genotypes of Dengue virus in 2006 out break of DHF in Karachi, Pakistan. J ClinVirol. 2006; 43(2): 176-9. PubMed Google Scholar
  11. Jacquelin L, Harris E, Wills B, Balmaseda A, Nadia S, Rocha C et al.The WHO Dengue classification and case definitions: Time for reassessment. The Lancet. 2006; 368: 170-3. PubMed Google Scholar
  12. Schieffelin JS, Costin JM, Nicholson CO, OrgeronNM, Fontaine KA, Isern S et al. Neutralizing and non neutralizing monoclonal antibodies against Dengue virus E protein derived from a naturally infected patient. Virol J. 2010; 7: 28. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Almani SA, Rahpoto MQ, Shah MI, Shaiku M, Memon AI. Dengue fever at Liaquat University Jamshoro, Sindh, Pakistan. Med Channel. 2008; 14: 2. PubMed Google Scholar
  14. Muhammad Qasim. 49 DF cases reported in Rawalpindi 5 expired. THE NEWS. Saturday 1st Nov 2008. PubMed Google Scholar
  15. Smith AW, Schwuartz AW. Dengue in travelers. N Eng J 2005; 353: 924-32. PubMed Google Scholar
  16. Madiha S, Syeda UR, Habiba M, Zahid R, Bashir A, Rabbani M, et al. Knowledge, attitudes and practices regarding DF among adults of high and low socioeconomic groups. JPMA. 2010; 60: 243. PubMed Google Scholar
  17. Wichmannn O, Gascon J, Schmunk M, Velez RL, Clerinx J, Kern P, et al. Severe DVI in travelers. J Infect Dis. 2007; 195: 1089-96. PubMed Google Scholar
  18. Christine e, Waasdorp. Preparing children for travel in Asia. WMS. 18(3): 222-9. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  19. Pandey BD, Morita K, Raj S, Tomo K, Ogawa MT, Inobu S, et al. Dengue virus, Nepal. EmergInfect Dis.2008;14 (3): 514-15. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  20. Saone NS. Sanofi Aventis builds Dengue fever vaccine plant. Website: http: //www.pr- inside.com/sanofi-aventis-builds-dengue-fever-vaccine r1246621.htm. Retrieved on 12th May 2010. PubMed Google Scholar
  21. Rathor HR. The role of vector in emerging and re-emerging infectious diseases in the Eastern Mediterranean region. Med East Health J. 1996; 2(1): 61-7. PubMed Google Scholar
  22. Hapugoda MD, Barta G, Abeewickreme W, Swaminathan S, Khanna N. Single Antign detects both immunoglobulin M and IgG antibodies elicited by all four dengue virus serotypes. Clin Vaccine Immunol.2007;14(11):1505-14. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  23. Brown MG, Vickers IE, Salas RA, Smikla MF. Patterns of dengue virus IgM and IgG antibodies in suspected cases of dengue infection, Jamaica, 2003-2006. Human Ab J. 2009; 18(1-2):29-34. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  24. First outbreak of DHF, Bangladesh: Conclusion. Website: http://medscape.com/view article/4374373. Retrieved on th March 2010. PubMed Google Scholar
  25. WHO, Dengue. Website:http:// who.int/topics/dengue/en]. Retrieved on 3 rd March 2010. PubMed Google Scholar
  26. Petdachai W, Sila OJ, Ninimannitya S, Nisalak A. neonatal dengue infection: report of DF in aone day old infant.Obstet and Gyne. 2004; 35(2). PubMed Google Scholar
  27. Chiong TP, Geetha R, Shamala D, Zawiash OS. Dengue infection in pregnancy. Prevalence, Vertical transmission and pregnancy outcome. Obstet and Gyne. 2008; 111(5): 1111-7. PubMed Google Scholar
  28. Sawyer HP, Xiong XU, Emily H, Valerie PS, Kay MT, Gerard B. Maternal dengue and pregnancy outcomes: A systemic review. Obstet and Gyne. 2010; 65(2): 107-18. Dengue Viral Infection and Necessisty for Screening Humaira Zafar, et al. PubMed Google Scholar
  29. Khanna S, Vij JC, Kumar A, Singal D, Tandon R. Dengue fever is a differential diagnosis in patients with fever and abdominal pain in an endemic area. Trop Med and Parasitol. 2004; 98(7): 757-60. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  30. Itoda I, Masuda G, Suganuma A, Imamura A, Ajisawa A, Yamada KI etal. Clinical features of 62 imported cases of Dengue fever in Japan. Am J Trop med Hyg. 2006; 75(3): 470-4. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  31. Dengue Fever. Website: http://www.symptoms101.com/ med/archives/2005/05/denguefever.php. Retrieved on 20 th March 2010. PubMed Google Scholar
  32. eMedicine. Dengue fever. Pennsylvania. Shepherd SM. Retrieved on 20 th March 2010. PubMed Google Scholar
  33. Siqueira JB, Maria C, Martelli T, Coelho GE. Dengue and dengue hemorrhagic fever. Brazil, 1981-2002. Emerg Infect Dis. 2005: 11(1). DOI Crossref PubMed Google Scholar
  34. Noisakran S, Perng GC. Alternate hypothesis on the pathogenesis of DHF/ DSS and Dengue viral infection. ExpBiol Med. 2008; 233(4): 40-8. PubMed Google Scholar
  35. Kabra SK, Verma IC, Arora NK, Jain Y, Kalra V. Dengue hemorrhagic fever in children in Delhi. WHO Bull.1992; 70 (1): 105-8. PubMed Google Scholar
  36. Trantracheewathorn T, Trantracheewathorn S. risk factors for Dengue shock syndrome in children. J Med Assoc Thai. 2007; 90(2): 272-7. PubMed Google Scholar
  37. Tomashek KM, Rivera A, Jordan JL, Hunsperger E, Santiago L, Padro O. Description of a large island-wide outbreak of Dengue in Puerto Rico, 2007. Am J Trop Med Hyg. 2009; 81(3): 467-74. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  38. Seet SC, OoiEE,Wong HB, Paton NI. An outbreak of primary dengue infection amongst migrant Chinese workers in Singapore characterized by prominent GI symptoms and ahigh proportion of symptomatic cases. J ClinVirol. 2005; 33(4): 336-40. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  39. Malavige GN, Fernando S, Fernando DJ, Seviratne SL. Dengue viral infection. Postgrad Med J. 2004; 80: 588-601. PubMed Google Scholar
  40. Kumar R, Tripathi P, Tripathi S, Kanodia A, Pant S, Venkatesh V. Prevalence and clinical differentiation of DF in children in Northern India. Infect. 2008; 36(5): 444-9. PubMed Google Scholar
  41. Virology online. Flaviviruses. Website: http://virology. online.com/viruses/Arboviruses 4 htm]. Retrieved on 15 th April 2010. PubMed Google Scholar
  42. Mundy LM. Cuban study. Prior Dengue infection means risk for symptomatic reinfection. J Watch Infect Dis. 2001; 1. Available from: http://infectious -diseases.jwatch.org/cgi/ content/full/2001/111/3. PubMed Google Scholar
  43. Jitana P, Sukone P, Marisa K, Kamkarn S. The etiology of acute pyrexia of unknown origin in children after a flood. Southeast Asian J Trop Med and Public Health. 2003; 34(1): 175-8. PubMed Google Scholar
  44. Wichmann O, Stark K, Shu PY, Niedrig M, Frank C, Huang JH. Clinical features and pitfalls in the laboratory diagnosis of Dengue in travelers. BMC Infect Dis. 2006; 6: 120. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  45. Smith AW, Foo W, Earnest A, Sremulanathan S, Nicholas I. Seroepidemiology of Dengue in the adult population of Singapore. Trop Med and Int Health. 2004; 9(2): 305-8. PubMed Google Scholar
  46. Tran TN, Vries PJ, Hoang LP, Phan GT, Le HQ, Tran BQ et al. Enzyme Linked Immunoassay for Dengue virus IgM and IgG antibodies in serum and filter paper blood. BMC Infect Dis. 2006; 6: 13. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  47. Patient UK.Tick borne encephalitis vaccination. Website: http://www.patient.co.uk/doctor/Tick.borne.EncephalitisVa ccination.htm. Retrieved on 4th April 2010. PubMed Google Scholar
  48. Travel and Health VaccClin. Information on Japanese encephalitis. Vancouver Canada. Website: http://www. doctortravel. Ca/index.php? Page = Japanese encephalitis. Retrieved on 4 th April 2010. PubMed Google Scholar
  49. Fisher D. The vector borne, mosquito transmitted diseases in Singapore. Singapore Med J. 2005; 46 (11): 596. PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Zafar H, Bukhari KT, Humayoun S, Noor N, Lakhnana NK. Dengue Viral Infection and Necessity for Screening Patients Having Pyrexia of Unknown Origin. Ulutas Med J. 2017;3(3):49-53. doi:10.5455/umj.20170608022332

Zafar, H., Bukhari, K. T., Humayoun, S., Noor, N., & Lakhnana, N. K. (2017). Dengue Viral Infection and Necessity for Screening Patients Having Pyrexia of Unknown Origin. The Ulutas Medical Journal, 3(3), 49–53. https://doi.org/10.5455/umj.20170608022332

Zafar, H. et al. (2017) 'Dengue Viral Infection and Necessity for Screening Patients Having Pyrexia of Unknown Origin', The Ulutas Medical Journal, 3(3), pp. 49–53. doi: 10.5455/umj.20170608022332.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim