Olgu Sunumu · Açık erişim

Ileal Perforation Caused Tarafından Typhoid

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Sevgi Buyukbese Sarsu1 (sorumlu yazar)
  • Ali Karapur2
  1. Department of Pediatric Surgery, Gaziantep Children Hospital, Gaziantep, Turkey ROR
  2. Department of Pediatric Surgery, Gaziantep Children Hospital, Gaziantep, Turkey. ROR

Özet

Arka plan: Typhoid ateşi, bir gram-negative bacillus (Salmonella tiphi) tarafından yaratılan insanlara özgü bir bulaşıcı hastalıktır. Olgusu dünyanın farklı bölgelerinde önemli değişiklikler göstermektedir. Genellikle okul çağındaki çocuklarda görülür. Gelişmekte olan ülkelerde, en yaygın görülen ve ciddi komplikasyon bağırsak perforasyondur (IP). IP genellikle hastalığın üçüncü haftasında görülür. Çocuklarda, uygun tıbbi terapi veya gecikmiş tanı vakalarında dimatotik ve Peyer’in yamalarıyla başlayabilir. Bu koşullarda, cerrahi tedavi gerektirir. Yeni antibiyotiklere ve cerrahi tekniklerdeki gelişmelere rağmen, ölüm oranları hala yüzde 9 ve yüzde 22 arasında değişmektedir. Sonuç: Bu durum raporu, uygun ve zamanında cerrahi müdahalenin önemine dikkat etmeyi amaçlamaktadır ve terminal ile perforasyona sunulan 15 yaşındaki bir çocuk, uygunsuz tedavi edilen tiphoid ateş için ikincil olarak gelişmiştir.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Typhoid ateşi, bir gram-negative bacillus tarafından kaynaklanan ölümcül komplikasyonlarla sistemsel bir hastalıktır (Salmonella enterica serotip Tiphi) (1)Mikrobiyal ajanı nadiren olabilir Salmonella paratyphi. Sadece ve gerçek rezervuarının S tiphihihi Doğada insan olmak, ve fecal-oral rota ile aktarılır. Vakası, dünyanın farklı bölgelerinde önemli değişiklikler göstermektedir (2)Türkiye'de, her yıl tipaoid ateş nedeniyle hastaneye yaklaşık 10.000 hasta kabul edildi. 5 ve 15 yaş arasındaki okul çağında yaygın. Ancak küçük çocuklarda da görülebilir. Hastalığın ilk haftasında, shivering ile artan ateş cilt döküntüleri, karın ağrısı ve bakterinin reticuloendothelial sistemine yayılması nedeniyle mideyi takip ediyor. Ciddi komplikasyonlardan biri olan IP, yüzde 0.8 ile yüzde 18 arasında değişen bir vakaya sahiptir. (3)Endemik bölgelerde, diffüz bağırsak inflamasyonunun varlığındaki hastalığın üçüncü haftasında görülür. Bu durumda, eşlik eden Peyer’in yamalarının nekrozu ile başlayan uzun süreli ülserleri, 45 cm proksimal içinde antimestorik tarafta bulunan vetocecal valfi içinde yerelleştirilmiştir. IP, peritonitis'e neden olur ve sık sık sık karın katılığı ile kendini gösterir ve karın muayenesinde tespit edilir. Tanının geciktiği çocuklarda görülebilir ve / veya uygun tıbbi tedavi almadı. Cerrahi tedavi gerektirir. Bu makalede, uygun ve zamanında cerrahi müdahale, daha iyi postoperatif bakım ve tiphoid ateşinden kaynaklanan bir çocuğun başarılı tedavisi sunuldu.

Vaka Sunumu

15 yaşındaki bir çocuk, hastanemize karın ağrısı şikayetleri ile kabul edildi ve 2 gün boyunca devam eden yanlış kusma. Antibiyoterapi ampicillin (50 mg/kg/d) daha önce bir başka merkezde febrile durumu nedeniyle başlatıldı, ancak bu antibiyomoterapiyi tedavinin üçüncü gününde durdurdu. Tarihi, yüksek ateşten ayrı tiphoid ateşin herhangi bir işareti ve belirtisi ortaya koyamadı.

Şekil 1: Plain abdominal X-ray: Diferin sağ yarısı altında ücretsiz hava.
Figure 1. Plain abdominal X-ray: Diferin sağ yarısı altında ücretsiz hava.

Fiziksel muayenesinde, abdominal disction, mide salaktasyonunda hassasiyet ve bağırsakların yokluğu tespit edildi. Rectum, dijital retal palpasyon ile hissedildiği gibi boştu, ayakta pozisyonda elde edilen X-ray görüntüleri, Diyamin sağ yarısı altında ücretsiz hava varlığını ortaya çıkardı (Ptum).Şekil-1Hematologic, hem de biyokimyasal test tesultleri aşağıdaki gibidir: hemoglobin, 11.3 g/dl (14- 18), WBC, 15000/cm3 3 (4–10)CRP 9.9 (0-0.5), AST 54 İ/L (1-40) ve Na 132 mEq/L (135-145). Hepatit B, Hepatit C ve HIV testleri önemsizdi.

Şekil 2: Intestinal perforasyon: antimesenter taraf yaklaşık 20 cm proximal to the ileocecal valf.
Figure 2. Intestinal perforasyon: antimesenterik taraf yaklaşık 20 cm proximal to theocecal valf.

Gruber-Widal agglutinasyon testi pozitifliği >1/160 dilutions olarak tespit edildi. Salmonella tiphihi Başlangıçta kan kültürü medyasında büyümedi. Laparotomi, IP'nin göstergesi ile orta kesimde gerçekleştirilen bir perforated alan 1 cm'yi, antimestorik tarafta yaklaşık 20 cm proximal to thelaocecal valf () ortaya koydu.Şekil-2). Ayrıca, fibroz alanları ve külotlar, jejunum veum üzerinde gözlemlendi. Peritoneal lavage isotonik saline kullanılarak yapıldı.

terminaldeki perforated alanın Edges'leri kazındı ve birincil onarım, kusurun iki katının kapatılması için 3/0 vicryl sutures kullanılarak yapıldı. Sonra omentum bu alanda düzeltildi ve karın tabakaları kapalıydı. İlk gün postoperatifte, Salmonella tiphihi tabur kültürü medyada büyüdü. Antibio terapisi metranidazole ile başladı ve üçüncü nesil sefalosporin ve hasta 7. postoperatif günde eşitsiz şekilde tabure edildi. Histopathological değerlendirme, Peyer'in yamalarında akut ve kronik inflamasyon varlığını ortaya çıkardı, elongasyon ve cryptas blunting.

Tartışma Tartışma Tartışma

Typhoid ateşi hala endemik ülkelerde önemli bir sağlık sorunu olmaya devam ediyor. Serbest bırakılan raporlara göre, her yıl yaklaşık 22 milyon insan tipaoid ateşle sözleşme yapıyor. Olgusu dünyanın farklı bölgelerinde önemli değişiklikler göstermektedir. Orta ve Güney Amerika, Doğu Avrupa ülkeleri, Orta Doğu ve tüm Afrika ülkeleri tipte ateş için endemik bölgelerdir. Türkiye'de, özellikle Güney Doğu Anadolu endemik bir bölgedir ve her yıl yaklaşık 10.000 hasta tipte atılır. Ayrıca, hastalık kendini sporadik vakalar olarak gösterebilir. İnsan olmak tek vektördür Salmonella tiphihi Doğada. Endemc bölgelerinde, hastalık esas olarak içme suyu ile aktarılır ve fecal-oral rotayı rahatsız edilemez ve kirli su tarafından yıkanır meyveler. Genellikle okul çağında görülen çocuklar ve genç yetişkinlerde görülür olsa da, küçük çocuklarda da gözlemlenebilir. Bizim durumumuz edebiyat bulgularına uygun olarak yaş grubundaki 15 yaşındaki bir çocuktu.

Hastalık multisistemik katılımı gösterdiğinden, büyük bir klinik işaret yelpazesine ve semptomlara sahiptir. Bununla birlikte, en yaygın belirtileri, bilious kusma, karın ağrısı ve distans içerir. Davamız bu klinik tezahürlerle hastaneye kabul edildi. Yaygın olarak karşılaşılan cerrahi komplikasyonları IP, kanama, kolestit, osteomyelitis ve abscess içerir. Daha nadiren pancreatitis, her zamana ve splenic abscesses, pleural effüzyon ve orchitis neden olabilir. Aralarında IP, gelişmekte olan ülkelerde en yaygın ve ciddi cerrahi komplikasyon tiphoid ateştir. Bazen tiphoid ateşin ilk tezahürü olabilir. Bizim durumda herhangi bir klinik semptom, tiphoid ateş önermesi yüksek ateşten ayrı tespit edilmedi. Bütün dünyada, pertoneal perforasyon aralıklarının sıklığı 0.6 ve yüzde 4.9 arasında değişmektedir. Endemik bölgelerde iken, onun durumu 4.5 ve yüzde 75 arasında değişir. (4). 89.67 Vakaların sadece bir perforasyon rapor edildi. Ortada 2 cm'den daha büyük perforasyonlarla ilgili durumlarda, periferik sızıntının daha yüksek oranları bulundu. Tüm gastrointestinal sistem - retum-'a kadar mideden. Çoğu sık sık etkilenen (98.6%) jejunum (1.29%) ve kolon (0.64%). Ayrıca bizim durumumuzda, karşılıklı perforasyon tespit edildi. Peyer'in yamaları en sık sık veum'da bulunur ve bu da en yüksek inkli perforasyonları açıklar.

Makul bir pozisyonda elde edilen IP tespiti için kullanılan teşhis kriteri, ≥ 1.600 dillendirme ve intraoperatif bulgular (proforasyon segmentinde oksijen altında ücretsiz hava tespiti). (2)Literatürde belirtilen vakaların% 70'inden fazlası, ayakta bir pozisyonda elde edilen standart karın radyogramlarında tespit edilen olarak, serbest hava varlığı rapor edildi. (5)Bazı yazarlar yüzde 91.7'ye kadar daha yüksek vaka oranları bildirdi. Literatüre uygun olarak, diabetimizin sol tarafında ücretsiz hava görüntüsü gözlendi.

Pertonitis'in gelişmesinden sonra gecikmiş hastane kabulleri nedeniyle başvuran hastalarda elektrolit, yetersiz perioperatif hidrasyon, perforasyon sayısında artış, peritonitin kademeli yayılması, hipovolemi ve şüpheci şok etkisi prognozunu olumsuz etkiler (6). Tiphoid ateşten kaynaklanan aşırılık cerrahi olarak tedavi edilmelidir. Kullanılan cerrahi yöntemler birincil onarım, omental yama ile birincil onarım (3), resection, ve anastomosis, veostomy, ve ileotransverse colostomy (7)Bunların arasında en sık tercih edilen yöntem birincil onarımdır. Bir perforasyonla ilgili durumlarda, birincil onarım tercih edilir, birçok perforasyonla ilgili durumlarda veya resection artı anastomozis tercih edilebilir. Basit, hızlı ve maliyetli bir yöntem olarak birincil onarım hala en yaygın olarak kullanılır. Omentum son derece damarlı bir organdır ve kan damarlarının geliştirilmesine yol açan anjiojenik faktörler içerir. Aslında, nispeten gelişmiş sonuçlar, sadece birincil onarım ile tedavi edilen hastalarla karşılaştırıldığında ilk onarımı geçiren hastalarda rapor edildi. (8)Ayrıca hastamızda sadece bir perforasyonla birincil onarımı yaptık. Histopolojik değerlendirmede, Peyer’in yamalarında akut ve kronik inflamasyonu tespit ettik ve şifreli değişiklikler. Bu bulgular, özellikle gelişmekte olan ülkelerde tiphoid ateşle ilişkili IP ile tutarlıydı.

Hastane kabul süresi, sayı ve perforasyon yeri (s), intraabdominal yayıldı ve cerrahi yöntemi ölüm ve morbidite tespit etti. (4, 9)Zamanlı ve etkili cerrahi müdahale, doğru postoperatif bakım ve etkili antibiyoterapi kullanımı hastaların prognozunu geliştirir (10, 11)Çocuklarda antibiyomoterapi yaygın olarak TMP-SMX, üçüncü nesil cephalosporins ve ampicillin kullanılmıştır. İlk aşamada uygulanan etkili antibiyomoterapi ile birlikte cerrahi müdahale sayesinde, herhangi bir postoperatif komplikasyon deneyimlendi.

Sonuç Sonuç Sonuç

Türlü ateşten acı çeken bir çocukta, yüksek ateş ilk klinik semptom olabilir. Güney Doğu Anadolu'da, tiphoid ateşin endemik bir enfeksiyon olduğu, biri hala en ciddi olan IP ile karşılaşabilir ve en yaygın olarak tippoid ateşin komplikasyonunu görebilir. Erken tanının oluşturulması, uygun bir cerrahi müdahale uygulaması ve gelişmiş postoperatif bakım, ölüm ve morbiditenin önlenmesinde son derece etkilidir.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
The authors declare that no conflict of interest exists in publishing this article.
Etik kurul onayı
Ethics approval details were not reported in the published version of this article.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (11)

11 kaynağın 7 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Ukwenya AY, Ahmed A, Garba ES: Progress in management of typhoid perforation. Ann Afr Med 2011, 10:259-65. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  2. Tade AO, Olateju SO, Osinupebi OA, Salami BA: Typhoid Intestinal Perforations in a Tropical Tertiary Health Facility: A Prospective Study. East Cent Afr J Surg 2011; 16(2):72. PubMed Google Scholar
  3. Caronna R, Boukari AK, Zaongo D, et al. Comparative analysis of primary repair vs resection and anastomosis, with laparotomy, in management of typhoid intestinal perforation: results of a rural hospital in northwestern Benin. BMC Gastroenterol 2013; 13: 102. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  4. Mogasele V, Desai SN, Mogasele VV, Park JK, Ochiai RL, Wierzba TF. Case fatality rate and length of hospital stay among patients with typhoid intestinal perforation in developing countries: A systematic literature review. Plos One 2014; 9: 93784. PubMed Google Scholar
  5. Khan SH, Aziz SA, Ul-Haq MI: Perforated peptic ulcers: A review of 36 cases. Professional Med J 2011; 18(1):124-127. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  6. Ugochukwu AI, Amu OC, Nzegwu MA. Ileal perforation due to typhoid fever e Review of operative management and outcome in an urban centre in Nigeria. International Journal of Surgery 2013; 218-222. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  7. Faisal G. Bhopal, Faryal Azhar, Naseer-Ud-Din, Tausief Fatima: selective manafement of typhoid perforation of Bowel. Journal of surgery Pakistan (International) 2011; 16(3):123-6. PubMed Google Scholar
  8. Goyal S, Singla S, Goyal S. Surgical Management of Enteric Perforation by Using Omental Patch: A Prospective Study of 60 Patients Arch Clin Exp Surg 2013;2: 80-84. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  9. Agu ZK, Nzegwu M, Obi E. Prevelance, morbidity, and mortality patterns of typhoid ileal perforations as seen at the University of Nigeria Teaching Hospital Enugu Nigeria: An 8-year review. World J Surg 2014; 38: 2514-8. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. Deepak Shrivastava AD, Jain Amit Kumar JA, Gharde Pankaj, Bala SD, Ram Sewak VR. Typhoid intestinal perforation in Central India – A surgical experience of 155 cases in resource limited setting. International Journal of Biomedical And Advance Research. IJBAR 2014; 05:12. PubMed Google Scholar
  11. Chalya PL, Mabula JB, Koy M, Kataraihya JB, Hyasinta Jaka H, Mshana SE, Mariam Mirambo M, Mchembe MD, Giiti G, Gilyoma JM. Typhoid intestinal perforations at a University teaching hospital in Northwester n Tanzania: S urgical experience of 104 cases in a resource-limited setting World Journal of Emergency Surgery 2012,(3) 7:4. DOI Crossref PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Sarsu SB, Karapur A. Ileal Perforation Caused by Typhoid Fever. Ulutas Med J. 2015;1(3):86-89. doi:10.5455/umj.20150827014908

Sarsu, S. B., & Karapur, A. (2015). Ileal Perforation Caused by Typhoid Fever. The Ulutas Medical Journal, 1(3), 86–89. https://doi.org/10.5455/umj.20150827014908

Sarsu, S.B. and Karapur, A. (2015) 'Ileal Perforation Caused by Typhoid Fever', The Ulutas Medical Journal, 1(3), pp. 86–89. doi: 10.5455/umj.20150827014908.

Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim