Midterm ve Long-Term Effects of Cord Protection Methods on Left Ventricular Function in Mitral ValveChange Surgery

Giriş Giriş

valf hastalıkları tedavi etmek için ideal çözüm, belirtilerin ortaya çıkmadan önce valfi tamir etmektir ve geri dönüşümlü hasar Myocardium'da meydana gelir. (1). Valve değiştirilmesi, onarımın imkansız olduğu kapak lezyonlarının cerrahi tedavisinde ilk seçenektir. (2, 3)Kalp kapakları, kırk yıldan fazla süredir kalp cerrahisinde kullanılan, semptomları azaltır ve uygun hasta gruplarında yaşam uzatır. (4, 5)Geleneksel mitral valf değişimi (MVR), mitral valf, chordae ile birlikte prosthetic valf ile değiştirildi. (6–8)Ancak, subvalvular dokularını kesmek, sol ventrikle'nin işlevini olumsuz yönde etkilediği ve segmental duvar hareket hatalarının neden olduğu bilinmektedir. (9, 10)Subvalvular yapısının korunması (ortalama kapaktan oluşan mitral valfin işlevsel aparatığa) pozitif olarak post-replacement dönemde sol ventrik fonksiyona katkıda bulunur. (11). Çalışmamız, MVR cerrahisi geçiren hastalarda yaprak ve korellerin korunmasının cerrahi tekniklerinin etkilerini belirlemeyi amaçlamaktadır.

Malzemeler ve Yöntemler

Etik Açıklama

Bu çalışma, 15 Haziran'da Gaziantep Üniversitesi Tıp Etiği Komitesi tarafından onaylanmıştır.^-2009, 06-2009/239 referans numarası ile.

Çalışma Tasarımı

Çalışma, kliniğimizde ameliyat edilen hastalarından oluşuyordu ve retrospektif bir çalışma olarak planlandı. Hasta verileri kliniğimizin web tabanlı veritabanından alındı, kontrol verileri poli kontrollerinden alındı. Mayıs 2002'den Haziran 2010'a kadar, 634 hasta, MVR ve / veya diğer kardiyak prosedürler (topraklı kapak onarımı, tricuspid valf değiştirilmesi, aortik valf değişimi, trombobektomi, SIRFA ve koroner cerrahisi) Gaziantep Üniversitesi'nde Kalp ve Vascular Cerrahisi geçirdi. Bu durumlarda, 358 (56.5%) konvansiyonel MVR, 121 (19.1%) Total yaprak koruma + MVR ve 155 (%24) Posterior broşür koruması + MVR uygulandı. Bu özellike dayanarak, hastalar Konvansiyonel MVR (grup 1), Total broşür-protected MVR (grup 2) ve Posterior broşürlü MVR (grup 3) olarak gruplandırılmıştır. Gruplar orta ve uzun vadeli sonuçlar için istatistiksel analizlerle karşılaştırıldı. Sol ventriküler end-diastolic çapında (LVDSC), sol ventriküler end-systolic çapında (LVSSC), end-diastolic hacim (EDV), end-systolic hacim (ESV) ve ejeksiyon fraksiyonu (EF) analiz ettik.

Cerrahi Teknik Teknik

Standart medyan sternotomi geçiren hastalarda membran oksijenatörü kullanıldı. Kardiyak tutuklamadan sonra, sol atrium,riotomy'de klasik bir sola ulaştı. broşürler ve kablolar, mitral valf kontrolünden sonra valf yedek için planlanan hastalarda dikkatle incelendi. Korumalı olabilecek tüm valfler ve alt aparatlar yerde kaldı ve valfler güvensizdi. Korumanın imkansız olduğu durumlarda, mitral valf ve enstrüman tamamen incelendi, tek karmaşık suratlar yerleştirildi ve valf değişimi yapıldı. Bir ön ve / veya arka broşürler ve kablolar korunabilecek durumda, karmaşık ve suratlar bir tane tarafından yerleştirildi, annulus ve broşürler yoluyla geçti ve valf değişimi yapıldı, böylece valf hareketlerinin kabloları ve broşürleri etkilemedi.

İstatistiksel Yöntem

NCSS (Number Cruncher İstatistik Sistemi) 2007 & PASS (Power Analysis and Numune Boyutu) 2008 İstatistiksel Yazılım (Utah, USA) istatistiksel analiz için kullanıldı. Çalışma verilerini değerlendirmek için, tanımlayıcı istatistiklere ek olarak (mean, standart sapma, oran, frekans), Oneway ANOVA, gruplar arasındaki normal dağıtım parametrelerini karşılaştırmak için kullanılmıştır, Tukey HDS testi, grubun farkı tespit etmek için kullanılmıştır ve Paired örnek t-testi grup karşılaştırmaları için kullanılmıştır. Qualitative verileri chi-square testi kullanılarak değerlendirildi. Bir p-değer<0.05 önemli olarak kabul edildi.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

MVR uygulanan toplam 634 hasta çalışmaya dahil edildi. 212 (yüzde 33) erkekti ve 422 (66,6) ortalama 45.6±14.6 yıl (12-82) yaşlandı. Ortalama takip 35.98±16.8 ay idi, bu ay% 86.1 idi, 46.7 standart bir hatayla. Geleneksel cerrahi grupta, 346 358 hastadan canlı (96.6) ve 12 ölüm, ortalama hayatta kalma süresi 64.85±0.6 ay ile gözlemlendi. Son ölüm 63 ayda gözlemlendi ve bu aydaki birikimsel hayatta kalma oranı% 88,% 3.9 standart bir hatayla gerçekleşti.

Atrial fibrilasyonunu değerlendirince, inrial trobus, ritim cerrahisi bıraktı ve gruplar arasında poster trobektomi bıraktı, atrial fibrillation Group-1 (p=0.011) ile daha sık ilişkiliydi. Benzer şekilde, ilgili bir cerrahi prosedür olarak ritim cerrahisi aynı grupta daha düzenli olarak mevcuttu (p=0.011). Sol atrial trobusun ve solun olay oranı Grup-2'de daha yüksekti (p=0.025 ve p=0.040). 87.1% (n=552) hastaların komplikasyonları yoktu, %12.9% (n=82) komplikasyonları vardı. Post-ventricular rupture% 0.2'de görüldü (1)%3.9'da kanama, 2.7%'de enfeksiyon (17),% 0,5'de inme (3)valf dejenerasyon% 1.1 (7), hit valf% 1.9% (12), ve 7% 2.7% (17) . Geleneksel cerrahi grubundaki preoperatif EDV, toplam yaprak koruma ve arka broşür koruma gruplarından daha yüksekti (p=0.001 & p=0.001). Ameliyat sonrası EDV 1107±5.24'te ameliyat öncesi EDV (p<0.01) ile karşılaştırıldı. Ameliyat sonrası EDV, ameliyat öncesi EDV seviyelerine kıyasla 841±2.51 oranında görüldü (p<0.01). Geleneksel cerrahi grupta preoperatif ESV seviyeleri toplam yaprak koruma grubundan daha yüksekti (p=0.01). Operasyon sonrası ESV'nin seviyeleri toplam yaprak koruma ve arka broşür korumasında daha yüksekti (p=0.001 & p=0.001). Komoperatif ESV'ye kıyasla 8.04±3.67 azaltımı gözlemlendi (p<0.01). Toplam yaprak koruma grubunda, ameliyat öncesi ESV'ye kıyasla 11.72±5.76'nın azalması görüldü (p<0.01). Arka broşür korumasında, ameliyat sonrası ESV'ye kıyasla 12.4±4.91 azaltıldı (p<0.01).

Arka yaprak koruma grubundaki preoperatif LVDSC, geleneksel cerrahidekilerden daha yüksekti (p=0.044). Geleneksel cerrahide, arka yaprak koruma grubundaki postoperatif LVDSC, toplam broşür korumasından daha yüksekti (p=0.001 & p=0.001). Geleneksel cerrahi grupta, ameliyat sonrası LVDSC (p<0.01) ile karşılaştırıldı. Toplam broşür korumasında, ameliyat sonrası LVDSC'ye kıyasla 822±2.81'in önemli bir azalma görüldü (p<0.01). Arka broşür koruma grubunda, ameliyat öncesi LVDSC'ye kıyasla 6.45±1.91'in azaldığı görüldü (p<0.01).

Geleneksel cerrahi grupta postoperatif LVSSC, toplam yaprak koruma ve arka broşür koruma gruplarından daha yüksekti (p=0.001 & p=0.001). Geleneksel cerrahi grupta, ameliyat sonrası LVSSC'de 391±3.03 azalma görüldü (p<0.01). Toplam broşür koruma grubunda, ameliyat öncesi LVSSC'ye kıyasla 7.24±3.09 azaltıldı (p<0.01). Arka broşür korumasında, ameliyat sonrası LVSSC'de (p<0.01) 5.58±1.85 azalma görüldü. Geleneksel cerrahi grupta preoperatif EF, toplam yaprak koruma ve arka broşür korumasından daha yüksekti (p=0.001& p=0.004). Geleneksel cerrahi grupta postoperatif EF toplam yaprak ve arka broşür korumalarından daha düşüktü (p=0.001 & p=0.001). Geleneksel cerrahi grupta, ameliyat sonrası EF'ye kıyasla 331±3.85 artış görüldü (p<0.01). Toplam broşür korumasında, ameliyat sonrası EF'de 11.17±3.73 artış preoperatif EF ile karşılaştırıldı (p<0.01). Arka broşür koruma grubunda, post-operatif EF'de 9.23±3.42 artış preoperatif EF ile karşılaştırıldı (p<0.01).

Toplam yaprak koruma grubunda, 121 hastadan 119'u yaşadı (98.3), 2 öldü ve ortalama hayatta kalma süresi 64.62±0.53 ay idi. En son ölüm 65. ayda gözlemlendi ve bu ayki genel hayatta kalma oranı 73.6 idi, 21.3% standart bir hatayla. Arka yaprak koruma grubunda, 155 hastadan 150 tanesi (%96.8), beş ölüm gözlemlendi ve ortalama hayatta kalma süresi 64.72±0.99 ay idi. En son ölüm 61. ayda gözlemlendi ve bu ay ortalama hayatta kalma oranı 82 idi, 11.3% standart bir hatayla. Log Rank testi, operasyona göre hayatta kalma oranlarını değerlendirdiğinde, 6 yıllık hayatta kalma oranlarında fark yoktu (p:0.417). En yüksek hayatta kalma, toplam yaprak korumanın yapıldığı görüldü. Erkekler için ölüm riski kadınlar için 3.557 kat daha yüksektir (OR:3,55;% 95 CI: 1,739-9,173). Geleneksel cerrahi operasyonları geçiren hastalar için ölüm riski 4.257 kat daha yüksekti (OR:4,25;% 95CI: 1.228- 14,761). Ölüm riski enfeksiyonlarda 3.075 kat daha yüksekti (OR:3,07;% 95CI:1,07-8,821).

Tartışma Tartışma Tartışma

Mevcut çalışmada, total yaprak koruma arka ventriküler rupture, MVR'den sonra meydana gelebilecek ölümcül bir komplikasyondur ve bu da arka yapraklarını korumak ve mitral annulus ve papillary kaslar arasındaki sürekliliği korumaktır. (14)Daha sonra, yöntem sol ventriküler ejeksiyon fraksiyonunu olumlu yönde etkilediği bildirildi. Ameliyat sonrası sol ventriküler duvar stresi, tüm doğal valf yapı yapısını ortadan kaldırmakla birlikte MVR'den sonra sol ventriküler disfonksiyonun nedeniydi. (15)Çalışmamız, çağın geleneksel cerrahi uygulanan grupta daha yüksek olduğunu ve CAD'nin yaygınlığı, arka yapraklı cerrahi uygulanan grupta daha yüksek olduğunu buldu.

Kalp kapak cerrahisinin ana hedefi doğal kalp kapakını mümkün olduğunca korumaktır (16). Gürbüz ve al. tarafından yapılan bir çalışma, daha az sıklıkta, arka broşür, mekanik kapak türlerinden ölüm ve morbidite üzerinde hiçbir etkisi yoktur. MVR cerrahisi geçiren hastalarda koruma yöntemleri tarafından yapılan çalışmalar, hastaların klinik statüsü üzerinde olumlu etkilere sahipti ve ekocardiografik ölçümlerde sol ventriüler fonksiyonlarda kaldı. Mitral valf cerrahisi için planlanan hastalarda sol ventriüler koruma yöntemlerinin uygulanması, orta ve uzun süreli takip oranlarında belirgin bir gelişmeye yol açıyor. Koruma yöntemleri ciddi şekilde sol ventriküler fonksiyonları etkiler, özellikle chordae ve aygıtın korunması sol ventriküler fonksiyonlarda olumlu etkilere sahip olacaktır. Tüm atrioventrik bütünlüğü sağlayan cihazların korunması, kalp anatomisi bütünlüğü ile örtüşecek ve kalbin üretimini olumlu etkileyecektir.

İlk başarılı MVR’den bu yana, üç milyondan fazla kişi prosthetic valf yedeklerini değiştirdi (12)Uygun göstergelerle yapıldığında, valf değişimi, yaşam beklentisini önemli ölçüde uzatırken semptomları azaltabilir ve yaşam kalitesini artırabilir. Bununla birlikte, herhangi bir cerrahi gibi, valf yedeki de olumsuz komplikasyonları olumsuz etkiler (13)Temel olarak, farklı gruplar, mekanik valf destekli MVR ile sonuçların benzer olduğunu gösterdi, ancak geleneksel MVR'de komplikasyonlar en yaygındı. (17)Literatürdeki en yaygın bildirilen valfle ilgili komplikasyon tromboembolizm, valf trobozis ve oral anti-koagülasyon nedeniyle kanama içerir. Debatez'e göre, geleneksel MVR'li hastalarda en yaygın komplikasyonlar hemoraji ve tromboembolizmdir. (18) Çalışmamızda, posterior ventriüler rupture olan bir hasta konvansiyonel MVR cerrahisi geçirdi, kanama komplikasyonları için revizyona uğrayanların % 76'i konvansiyonel MVR'i, valf hemoliz komplikasyonları olanların% 66,6'sı konvansiyonel MVR cerrahisi vardı. Geleneksel MVR'den önce LVSSC 43±4.8 idi ve operasyondan sonra 39.1 ±5.4'e azaldı. Toplam yapraklı MVR'de, LVSSC operasyondan önce 43.7±5.1 idi ve operasyondan sonra 36.4±5.8 azaldı. Arka yapraklı MVR cerrahisinde, LVSSC ameliyattan 42.1±5.1 iken ameliyattan 36.8±5.5'e düştü. Geleneksel MVR'den önce, EF 52.5±7.6 idi. Bu değer operasyondan sonra 55.8±7.8'e yükseldi. Toplam yapraklı MVR'de EF ameliyattan 60.9±6.4'e yükseldi ve operasyondan sonra 49.8±5.3 idi. Arka yapraklı MVR'de EF ameliyattan 50.4±5.1 idi ve 59.6±5'e yükseldi. Operasyondan 7 sonra. Sonuçlarımız Debattista ve al'a benzer. Koruma teknikleri, sol ventriküler yeniden modellemeyi olumlu etkiler ve sislik fonksiyonu (19)Operatif ölüm, hastaların preoperatif özelliklerinden ziyade valf performansından önemli ölçüde etkilenir. Mavitas ve al. tarafından yapılan bir çalışmada, ameliyat edilen ölüm oranı 4.7% idi. Kratz ve al. (18) % 3.5 bulundu, Arom ve al. (19) %9.9 ve Czer et al buldu. (20) % 11.9 bulundu. Çalışmamız% 299 oranında ameliyatlı bir ölüm oranı buldu. David ve al. (21) Grup lehine mitral valfin klasik bir MKR olan gruba kıyasla korunduğu bir fark bildirdi. Miki ve al. (22) Gruptaki bir artış olduğunda, preoperatif ve postoperatif sol ventriküler EF'de bir değişiklik olmadığını rapor ederek sonuçları elde etti. Yutaka ve al. (23) Ayrıca, sol ventriküler EF'nin gruptaki klasik MKR'ye kıyasla koruma sağlayan grupta daha iyi olduğunu belirtti.

Sonuç Sonuç Sonuç

MVR cerrahisi için planlanan hastalardaki sol ventriküler koruma yöntemleri, orta ve uzun süreli takiplerde sol ve ejeksiyon oranlarında önemli ölçüde artış gösterdi. Koruma yöntemlerinin sol ventriküler fonksiyonunu olumlu etkilediğine inanıyoruz, özellikle de kordon ve aparatın korunması, sol ventriküler işlevi olumlu etkiler. Atrioventriüler bütünlüğü pozitif etkiler kalp fonksiyonunu olumlu etkileyen tüm aparatların korunması. Bu bağlamda, açıklanabilir veya arka broşürleri ve kordonu korumak için yapılabilecek tüm yapıların korunmasının EF'yi arttırması faydalı olacağını düşünüyoruz.