The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=212176

Özgün Araştırma · Açık erişim

Anthropometrik Profiller ve Kadınların Risk Faktörleri

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Gulay Yilmazel1
  • Fevziye Cetinkaya2
  • Zeynep Baykan3
  • Melis Nacar3
  • Nuriye Buyukkayaci Duman4
  1. Public Health/Hitit University, School of Health/Çorum/TURKEY ROR
  2. Erciyes University Faculty of Medicine, Public Health Department, Kayseri-Turkey ROR
  3. Erciyes University Faculty of Medicine, Medical Education Department, Kayseri-Turkey ROR
  4. Hitit University School of Health, Nursery Department, Çorum-Turkey ROR
PDF indir (1.0 MB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20160117043419

Özet

Giriş: Bu çalışma, Çorum ili-Middle Black Sea Bölgesi'nde 2064 yıl yaşayan kadınlar arasında antropometri profillerini ve risk faktörlerini belirlemek amaçlandı. Yöntem: Bu tanımlayıcı ve kesitsel araştırma Aralık 2014'te Çorum'dan iki aile sağlık merkezinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma nüfusu ≥20 yaşlanan kayıtlı kadınlardan oluşuyordu. Araştırma sırasında 200 kadın örnek seçim olmadan çalışmaya dahil edilmiştir. Veriler, sosyo-demografik özellikler, sağlık-illness durumu, yemek alışkanlıkları, kadınların fiziksel aktivitelerini istemek için 30 maddelik bir anket formu ile toplandı. Kadınların antropometri profilleri Body Mass Index ve Waist-Hip Oran tarafından belirlenir. Kedili değişkenlerin frekansındaki farklılıkların analizi .2 testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Antropometri değişkenleri arasındaki korelasyonlar Pearson'ın korelasyon analizi kullanılarak değerlendirildi. Sonuçlar: Çalışma nüfusunun% 27.9'u aşırı kilolu ve% 39,6'sı obese idi. Kar obezitenin yaygınlığı %45 idi. Yaşta artış, düşük eğitim seviyesi, evli olmak, ev hanımı olmak, düşük ekonomik statü, ilk akrabalarında obezite, menopoz, kadınlar antropometri profilleri için risk faktörleri değildi. Sonuç: Bu çalışma, kilo, obezite ve karın obezitesinin kadınlar arasında yaygın olduğunu göstermiştir. Body Mass Index'e ek olarak, Waist-Hip Oran ölçümleri kullanılmalıdır, sağlık eğitimi ve danışmanlık hizmetlerini birincil bakım hizmetlerinde kadınlara verilmelidir.

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Dünya Sağlık Örgütü'ne (WHO) göre obezite, dünyanın birçok yerinde hızla artan riskle ilişkilidir. 1998 ve 2014 yılları arasında obezitenin yaygınlaşmasının yaklaşık iki katına çıktığı bildirildi. En yüksek prevalans Amerika'da (% 26) görülür ve en düşük prevalan Güneydoğu Asya'da görülür (yüzde 3) (1). Obesity, cervix, meme ve ovarianiax, meme ve ovariana dahil olmak üzere birçok kanserle ilgili kadınlar üzerinde önemli bir etkiye sahip olan ortak bir durumdur. (2)Birkaç çalışma, kadınların arasında obezitenin yaygınlaşmasının ülke çapında yıldan yıla yükseldiğini belgelemiştir. Türkiye Beslenme ve Sağlık Araştırmaları (TBSA) 2010 verilerine göre, Türk kadınlarının% 41'i aşırı kilolu ve %29'u obese edildi. (3)1549 yılları arasında kadınlar üzerinde yapılan Türkiye Demografi ve Sağlık Araştırmaları (TNSA) adlı önemli bir çalışma, obezite prevalansının son 15 yılda 7,7 artış gösterdiğini gösterdi (1998-2013) (4, 5)2013 yılında, çalışma raporu kadınların% 28'inin aşırı kilolu olduğunu ve 1549 arasında obese olduğunu önerdi. (5)Doğum ağırlıkları ve Türk toplumunda kadın obezite konusunda causal faktörler olduğu tespit edilen alışkanlıklar (6).

Bu çalışma, 2064 yıl arasında yaşayan kadınlar arasında antropometri profillerini ve risk faktörlerini keşfederken bu büyüyen obezite araştırma alanına katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.

Çalışma Tasarımı

Konular & Malzemeler

Bu tanımlayıcı ve kesitsel araştırma Aralık 2014'te kalabalık kadın nüfusunun nedeni için iki kentsel Aile Sağlık Merkezi bölgesinde gerçekleştirilmiştir. Tüm çalışma katılımcıları purposly seçildi. Hedef popülasyonu, 2064 yıl arasında yalnız olmayan kadınlardı. Araştırma grubu rastgele iki Family Health Center bölgesinden seçildi. 2622 kayıtlı ve kanser olmayan kadınlar (2064 yıl arasında yönetildi). Bu kadınlardan 200 kadın basit rastgele örnekleme yöntemi tarafından seçildi.

Bu çalışma için veriler, sosyo-demografik özellikleri, yeme alışkanlıkları, kadınların fiziksel aktivitelerini isteyen 30 yıllık bir anket formu kullanılarak toplanmıştır. Sonra, vücut ağırlığı ve yüksekliği kaset-line tarafından ölçüldü ve calibrated bascule, konular ayakkabı olmadan ışık kıyafetleri giyiyordu. Vücut Mass Index (BMI) kiloyu (kg) metre karedeki yüksekliğe bölerek hesaplandı. Katılımcıların Waist Circumference, en az palpable kaburganın alt marjı ve Kar obezitesini değerlendirmek için yoğun bir kaset kullanarak, orta noktaya kadar sigortalandı. Hip-ferans, zemine paralel kasetle, en geniş parçanın etrafında ölçüldü. WHO tanımları kadınlarda aşırılık ve obese tanısı için kullanılmıştır. Tanımlara göre, <25 kg/m2 2 Normal olarak sınıflandırılmış, 25-29.9 kg /m2 2 Kilo olarak tanımlandı ve ≥30 kg/m2 2 obese olarak sınıflandırıldı. Waist Hip oranı olan kadınlar (WHR) >0.85, karın obese olarak tanımlanır (7).

İstatistiksel Analiz

Veriler SPSS 17.0 istatistik yazılımı tarafından analiz edildi. Kedili değişkenlerin frekansındaki farklılıkların analizi .2 testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Antropometrik değişkenler arasındaki Univariate ilişkileri Pearson'ın korelasyon analizi kullanılarak değerlendirildi. 0.05'ten daha az değer istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi. Çalışma Helsinki ve etik komite onayına uygun olarak yapıldı Bozok Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden alındı.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

Çalışma grubundaki kadınların yüzde dördü 2034 yaş arasındaydı. Kadınların ortalama yaşı 38±12.8 yıldı. %74'ü evliydi,% 77 ev kadınıydı,% 79.5% çocuk vardı,% 55'i ikincil olarak eğitim seviyesine sahipti. Kadınların antropometri profilleri Tablo-1'de gösterildi. Çalışma popülasyonundan 32.5% normal olarak tespit edildi, %9'u aşırı kilolu ve sonunda yüzde 39,6'sı obese olarak tespit edildi. Kar obezitenin yaygınlığı %45 idi. Kadınların% 85,6'sının bu BMI≥25 kg /m'da karın obese olduğu belirlendi.2 2. BMI ve WHR arasında olumlu bir korelasyon bulundu (p<0.001).

Table 1. Kadınların Anthropometri profilleri
Tablo 1: Kadınların Anthropometri profilleri

2034 yaşındaki kadınların yüzde 51.1'i aşırı kilolu/obese idi, bu aralığı 35-49 yıl arasında% 71,92.8 idi ve% 50 (p<0.05). Aşırı kilo/obesity prevalı birincil okul seviyesinde 78.2% idi ve altında, evli kadınlarda 74,4, ev hanımlarında %73 idi. Kadınların% 73'ü, ekonomik statülerinin orta derecede kötü olduğunu söyledi. Kadınların vücut ağırlıklarının eğitimlerine göre önemli bir fark gösterdiği belirlendi, marital, mesleki ve ekonomik statü (p<0.05).

Çeşitli sağlık özelliklerine göre kadınların atrometrik profili Tablo-3'te gösterilmiştir ve bu oran aşırı kilolu/obese idi ve bu oran çocuksuz kadınlardan daha yüksek bulundu (p<0.05). Kadınların yaklaşık% 23'ü herhangi bir kronik hastalığı kazıdıklarını bildirdi, bu kadınların% 62'si aşırı kilolu /obese idi. Diyabet, hipertansiyon ve kardiyovasküler hastalıklar overwieght ve obezite için en yaygın komplikasyonlardı, ancak kronik koşullara göre vücut ağırlıkları arasında önemli bir fark yoktu. Kadınların% 25'i ilk derece akrabaları ve bunların arasında insanları obese ettiklerini, yaklaşık% 60'ı aşırı kilolu/obese olduğunu belirtti. Kadın ağırlıkları arasında ilk akrabalarına göre önemli bir fark vardı (p<0.05). Bununla birlikte menopoz döneminde olduklarının% 27.5%'i aşırı kilolu/obese (p<0.001) olduğunu belirtti. Tüm kadınların% 11'i mevcut sigara içen ve% 10'unun mevcut alkol kullanıcıları olduğunu bildirdi. Bununla birlikte, kadınların vücut ağırlıkları sigara ve alkol kullanımı (p>0.05). Kadınların %37,5'i fiziksel aktivite yapmadıklarını ve bu kadınların% 72'si aşırı kilolu/obese (p>0.05) olduğunu belirtti.

Yemek alışkanlıklarına göre kadınların antropometri profilleri Masa-4'te gösterildi. Bütün kadınların% 64'ü bir günde iki ana yemek yediklerini bildirdi. Ayrıca kadınların% 89'u atıştırmalık yemediklerini ve bu kadınların% 68'i aşırı kilolu/obese (p>0.05). Kadınların% 15'i gece yemek yediklerini ve bu kadınların% 70'inin aşırı kilolu/obese olduğunu söyledi. Bununla birlikte, kadınların% 26.5%'i genellikle dışarıda bir evde yediklerini ve bu kadınların% 58'inin aşırı kilolu/obese olduğunu bildirdi. Ağır sebze tüketmeyen kadınların oranı 60.5% ve bu kadınların% 61'i aşırı kilolu/obese idi ve bu oran ağır sebze diyeti (p<0.05). Kadınların %75'i aşırı derecede yiyecek yediklerini bildiren aşırı kilolu/obese idi.

Table 2. sosyo-demografik özelliklere göre kadınların sonlu profilleri
Tablo 2: Kadınların sosyo-demografik özelliklerine göre bir ekonometrik profiller

Tartışma Tartışma Tartışma

obezite prevalanının ülkeler tarafından farklı olduğu tespit edilmiştir. WHO Ülke Profili Raporu 2010'na göre, Amerikan kadınlarının yarısından fazlası, Tunuslı kadınların yaklaşık yarısı, Koreli ve İsveç kadınlarından biri ve Pakistanlı kadınların bir tanesi obese edildi. Öte yandan, DSÖ Türkiye Profil Raporu'na göre, Türk kadınlarının% 64.1'i aşırı kilolu ve% 34'ü ≥20 yaşlanıyordu. (8)Çalışmamızda, üç kadından yaklaşık biri aşırı kiloluydi, beş kadın ≥20 yaşında takıntılıydı. Ayrıca ülke genelinde yapılan çalışmalar, kadınlarda yüksek kilo ve obezite yaygınlığını ortaya çıkardı. Türkiye'nin yedi bölgesinden seçilen 18 farklı ilde yapılan bir çalışma sonucunda, obezitenin yüzde 33,6'sı ve ≥20'lik kadınlarda% 20,6'sı olarak prevalan artış gösterdi. (9)Bu çalışmada, obezite oranı daha yüksek düzeyde bulundu.

Merkezi obezite hipertansiyon, kardiyovasküler hastalıklar ve tip 2 diyabet mellitus için öngörülemeyen koşullar yaratır. (7, 10)Bu çalışmada, kadınların yaklaşık yarısı karın obese olarak tespit edildi, bu sonuç ülkemizle paralel çıktı (Table- 1). Gerçekten de, ülkemizden yapılan çalışmaların sonuçlarına göre, abdominal obezite prevalansı, kadınlar arasında% 38.9-73,8'den oluşmaktadır. (11–13)Bazı çalışmalar, BMI ve WHR arasında olumlu bir korelasyon ifade etti. (14, 15)Ayrıca bu çalışmadan da benzer sonuçlar elde edildi. Endokrin yapısındaki değişiklikler nedeniyle, vücut kompozisyonu, enerji alımı - tüketim; yaşlanma ile obezite artışı, bu nedenle vücut ağırlığının en yüksek noktaya ulaştığını bildirdi. (16, 17). Notworthy, çalışmamızda, 50 yaş üstü 92,8 kadın aşırı kilolu/ obese idi ve bu oran diğer yaş gruplarından önemli ölçüde daha yüksek bulundu (p<0.05). Kanıt, obezitenin sosyal eşitsizliklerle karşı karşıya kalan gruplarda daha yaygın olduğunu gösterdi. (14, 18, 19)Bu çalışmada, kadınların vücut ağırlıklarının eğitim ve ekonomik statüsüne göre diffe-rence gösterdiği tespit edildi; düşük eğitim seviyesi ve düşük ekonomik statüye sahip kadınlar istatistiksel olarak daha yüksek kilolu / ağırlık oranlarına sahipti. Bazı araştırmalara göre, evlilik ağırlığının vücut ağırlığı ve süresi ile ilişkili marital durum her iki cinsiyette artış gösterdi. (20, 21)Aslında, çalışmamızda aşırı kilo ve obezite oranları, evli olmayan kadınlardan daha yüksekti. Bu durum beslenme alışkanlıklarındaki değişiklikler nedeniyle olabilir, çünkü evlilik bireylerde yerleşik bir düzen getiren bir süreçtir.

Table 3. Çeşitli sağlık özelliklerine göre kadınların sonlu profilleri
Tablo 3: Çeşitli sağlık özelliklerine göre kadınların sonsuz profilleri

obezite prevalanının işsiz kadınlarda ücretli kadınlardan daha yüksek olduğu bildirildi (6). Benzer sonuçlar çalışmamızda bulundu. İşsiz kadınlar ev işleri ile zamanlarını geçirirler. Bu durum, kadınları aktif ve obesojenik ortama itebilir. Son çalışmalar, obezite oranlarının artan sayıda çocukla önemli ölçüde daha yüksek olduğunu gösterdi (22, 23)Bu çalışmada, çocukların yarısından fazlası aşırı kilolu/obese idi ve bu oran çocuksuz kadınlardan daha yüksekti (p<0.05). Kadınların doğumdan sonra vücut ağırlığını kaybetmediğini düşündük.

Obesity, çok faktörlü bir masa, genetik ve non-genetik faktörler tarafından etkilenir. Özel olarak ilk akrabaları yetişkinlikte ısrarlı obezite (24)Çalışmamızda, kadınların üçte ikisinden fazlası ilk akrabaları arasında obese bireyler olduğunu söyleyen aşırı kilolu/obese idi (p<0.05).

Menopoz döneminde gözlemlenen kilo artışının nedeni çok açık değil, ancak östrojen yokluğu gibi hormonal faktörler, iştah artışı sorumlu (25)Çalışmamızda literatüre uygun olarak, menopoz döneminde olan kadınların% 85'i aşırı kilolu/obese (p<0.05).

Fiziksel aktivite sağlıklı vücut ağırlığını korumak için odak noktasıdır. Sağlıklı bir vücut ağırlığı toplam 60 dakika günlük orta fiziksel aktivite sedentary bireyler için tavsiye edildi (10)Daha yüksek kilo / ağırlık oranları, herhangi bir fiziksel aktivite yapmamış kadınlarda bulunduk. Şehirleşme ve gelir büyümesi şeker, yağ ve hayvan kökenli gıda yönünde zenginleştirilmiş beslenme deseni zenginleştirdi. (10)Ülkemizdeki kadınların yaklaşık yarısı her gün sebze tüketiyor (4).

Table 4. Kadın athropometrik profilleri alışkanlıkları yemek alışkanlıklarına göre
Tablo 4: Kadının ekonometrik profilleri alışkanlıkları yemeye göre

Mevcut çalışmada, beş kadından üçü sebze-heavy diyeti kullanmadı ve bu kadınların üçte ikisi aşırı kilolu/obes (p<0.05). Aşırı ağırlık/obesity oranları, atıştırmalık sayısına ve atıştırmalık atıştırmalıklara göre önemsizdi. Bu sonuç, düşük atıştırmalık kalorilerini tüketerek açıklanabilir. Şaşırtıcı olan şey, gece hızlı yemek ve yemek yemenin önemi yoktu. Çalışmamızın aksine, obezitenin hızlı bir şekilde yemek yiyen kişilerde daha sık görüldüğü gösterilmiştir. (13, 19)Hızlı bir şekilde yemek aşırı kalori alımına yol açabilir ve beslenme capasity'yi saturasyon hissine kadar artırabilir.

Sonuç ve Öneriler

Bu çalışma, kilo ve obezitenin kadınlar arasında yaygın olduğunu göstermiştir. Kadınların yaklaşık yarısı karın obese idi.

Prodüksiyon ve menopoz eğri yaşam döngüsü, ≥20 yaşlanan kadınların antropometri profilleri üzerinde değerli fizyolojik değişiklikler oldu. Bu çalışma küçük bir kadın grubu ile sınırlıydı. Daha fazla çalışma, büyük kadın gruplarının altında olmalıdır. Bu önleyici tıp hizmetlerinin aşağıdaki alanlarda yapılması gerektiği tekrar ortaya çıkıyor: General Practitioners (GPs) bu eğri yaşam döngüsündeki kadınlar arasında antropometrik tarama için önemli bir rol oynamalıdır. BMI'ye ek olarak, WHR ölçümler ölçülebilir olmalıdır; eğitim ve danışmanlık hizmetleri optimal vücut ağırlığı için kadınlara verilmelidir.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
The authors declare no conflicts of interest.
Etik kurul onayı
The study was carried out in accordance with the Declaration of Helsinki and ethic committee approval was taken from Bozok University Faculty of Medicine.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (25)

25 kaynağın 9 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Childs 1.World Health Organization. Global Database on Body Mass Index: an interactive surveillance tool for monitoring nutrition transition. Accessed December 5, 2014, at http://apps.who.int/bmi/index.jsp. PubMed Google Scholar
  2. Kulie T, Slattengren A, Redmer J, Counts H, Eglash A, Schrager S. Obesity and women's health: An evidence-based review. J Am Board Fam Med 2011; 24:75-85. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  3. Sağlık Bakanlığı Sağlık Araştırmaları Genel Müdürlüğü, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme ve Diyetetik Bölümü, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi. Turkey Nutrition and Health Survey (TBSA) 2010: Beslenme Durumu ve Alışkanlıklarının Değerlendirilmesi Sonuç Raporu. Sağlık Bakanlığı Yayın No: 931, Ankara 2014. PubMed Google Scholar
  4. Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması. 1998. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü Ankara, Turkey, p:130. PubMed Google Scholar
  5. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. 2014. “2013 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması” (TNSA). Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Kalkınma Bakanlığı ve TÜBİTAK, Ankara, Türkiye, p:170. PubMed Google Scholar
  6. Arslan C, & Ceviz D. Evaluation of obesity prevalence and health promoting life-style profiles of housewives and working women. Fırat University Journals of Health Sciences 2007; 21: 211 – 220. PubMed Google Scholar
  7. World Health Organization. Waist circumference and waist–hip ratio: report of a WHO expert consultation, 2008,Geneva. PubMed Google Scholar
  8. World Health Orgaanization. Global Infobase. Accessed January 8, 2015, at https://apps.who.int/infobase/ Indicators.aspx. PubMed Google Scholar
  9. Iseri A, & Arslan N. Obesity in adults in Turkey: age and regional effects. European Journal of Public Health 2008; 19: 91–94. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  10. World Health Organization. Diet, Nutrition and the Prevention of Chronic Diseases. WHO Technical Report Series 916, Geneva, 2003. PubMed Google Scholar
  11. Erem C, Arslan C, Hacıhasanoglu, A, Deger O, Topbas M, Ukinc K, et al. Prevalence of obesity and associated risk factors in a Turkish population (Trabzon City, Turkey). Obes Res 2004; 12: 1117–1127. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Oğuz A, Temizhan A, Abaci A, Kozan O, Erol C, Ongen Z, et al. Obesity and abdominal obesity; an alarming challenge for cardio-metabolic risk in Turkish adults. The Anatolian Journal of Cardiology 2008; 8: 401-406. PubMed Google Scholar
  13. Aykut M, & Horoz D. Prevalence of obesity among teachers employed within city town of Kayseri provinence. Erciyes Medical Journal 2011; 33: 213-218. PubMed Google Scholar
  14. Akman M, Budak Ş, Kendir M. Obesity and related health problems: an adult outpatient clinical setting. Marmara Medical Journal 2004; 17: 113-120. PubMed Google Scholar
  15. Ebrahimi-Mameghani M, Mehrabi E, Kamalifard M, Yavarikia P. Correlation between Body Mass Index and Central Adiposity with Pregnancy Complications in Pregnant Women. Health Promotion Perspectives 2013; 3(1):73-79. Obesity and Abdominal Obesity Gulay YILMAZEL, et al. PubMed Google Scholar
  16. Michalakisa K, Goulisb DG, Vazaiouc A, Mintziori G, Polymeris A, Abrahamian-Michalakis A. Obesity in the ageing man. Metabolism 2013; 1341-1349. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  17. Hedley AA, Ogden CL, Johnson CL, Carroll MD, Curtin LR, Flegal KM. Prevalence of overweight and obesity among US children, adolescents, and adults, 1999–2002. JAMA 2004; 291: 2847–2850. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  18. OECD. Obesity Update. Accessed January 25, 2015, at http://www.oecd.org/els/health-systems/Obesity-Update-2014.pdf). PubMed Google Scholar
  19. Koruk I, & Şahin TK. Prevalence and risk factors of obesity among 15-49 years-old house-wives in Fazilet Uluışık Health District in Konya. Genel Tıp Dergisi 2005; 15: 147-155. PubMed Google Scholar
  20. Sobal J & Hanson KL. Marital status, marital history, body weight and obesity. Marriage & Family Review 2011; 47: 474–504. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  21. Sobal J, & Rauschenbach BS. Gender, marital status, and body weight in older U.S. adults. Gender Issues 2003; 23: 75–94. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  22. Bastian LA, West NA, Corcoran C, Munger RG. Number of children and the risk of obesity in older women. Preventive Medicine 2005; 40: 99–104. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  23. Gundersan EP. Childbearing and obesity in women: Weight before, during, and after pregnancy. Obstet Gynecol Clin North Am 2009; 36: 317–332. PubMed Google Scholar
  24. Han JC, & Kim SYS. Childhood Obesity-2010: Progress and Challenges. Lancet 2010; 375:1737-1748. PubMed Google Scholar
  25. Lizcano F, & Guzmán G. Estrogen deficiency and the origin of obesity during menopause. Biomed Res Int 2014; 2014: 757461. DOI Crossref PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Yilmazel G, Cetinkaya F, Baykan Z, Nacar M, Duman NB. Anthropometric Profiles and Risk Factors of Women. Ulutas Med J. 2016;2(2):82-89. doi:10.5455/umj.20160117043419

Yilmazel, G., Cetinkaya, F., Baykan, Z., Nacar, M., & Duman, N. B. (2016). Anthropometric Profiles and Risk Factors of Women. The Ulutas Medical Journal, 2(2), 82–89. https://doi.org/10.5455/umj.20160117043419

Yilmazel, G. et al. (2016) 'Anthropometric Profiles and Risk Factors of Women', The Ulutas Medical Journal, 2(2), pp. 82–89. doi: 10.5455/umj.20160117043419.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim