The Ulutas Medical Journal p-ISSN 2149-0430 e-ISSN 2149-388X

The Ulutas Medical Journal · ISSN 2149-0430 (basılı), 2149-388X (çevrimiçi) · https://www.ulutasmedicaljournal.com/?mno=189685

Özgün Araştırma · Açık erişim

Hepatit C virüsü genotip dağılımı Amasya bölgesinin

Başlık, özet ve tam metin makine çevirisidir. İngilizce aslı

  • Cetin Kilinc1
  • Ridvan Guckan1
  • Onder Idil2
  • Yuksel Guleryuzlu3
  • Mustafa Capraz4
  • Kemal Turker Ulutas5
  1. Clinical Microbiology, Amasya University Research Hospital, Amasya, Turkey ROR
  2. Vocational School of Health Services, Amasya University, Amasya, Turkey ROR
  3. Gastroenterology, Amasya University Research Hospital, Amasya, Turkey ROR
  4. Internal Diseases, Amasya University Research Hospital, Amasya, Turkey ROR
  5. Medical Biochemistry, Kadirli State Hospital, Osmaniye, Turkey ROR
PDF indir (250.0 KB) Nasıl atıf yapılır doi:10.5455/umj.20150528125725

Özet

Hepatit C virüsü (HCV) karaciğer karsinoma, cirrhosis ve dünya çapında kronik karaciğer eksikliği için en yaygın nedenlerden biridir. Tedavi öncesinde birçok genotipi bilmek tedaviyi organize etmek ve takip etmek için klinik olarak faydalı olacaktır. Kliniğimize başvuran kronik hepatit C hastalarındaki HCV genotiplerinin yeniden adlandırılması çalışmamızda amaçlanmıştır. Amasya Üniversitesi Sabuncuoğlu Serefeddin Eğitim ve Araştırma Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvarı 2010-2014 arasında olumlu anti-HCV ve HCV-RNA'ya gönderilen 82 kronik hepatit C hastasının sonuçları çalışmamıza dahil edildi. Viral genotyping Qiagen tek adım RT-PCR (Qiagen, Hilden, Almanya) ve ABI PRISM 3730 (Perkin Elmer, ABD) gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (Rt-PCR) yöntemi kullanılarak yapıldı. 79 (96.34%) En yaygın alt tipler genotip 1b (69.51%) ve genotip 1a (20.73) bulundu. HCV genotip 1 (96.34%) bölgemizde yüksek oranlarda görülür ve en yaygın alt tip genotip 1b (69.51%).

Anahtar kelimeler

Tam metin

Tam metnin makine çevirisidir; geçerli sürüm İngilizce asıldır. İngilizce aslı

Giriş Giriş

Flaviredae ailesinden bir kabuklu ve tek bir fiber RNA virüsü olan Hepatit C virüsü, hepatit, cirrhosis ve hepatocellular karsinoma'nın en önemli nedenlerinden biridir. HCV virüsü tarafından enfekte olan kişilerin sayısı 200 milyona ulaşır ve %80'e ulaşan kronik akut enfeksiyonlar ciddi bir tehdit oluşturur (1, 2)Yapılan çalışmalarda, dünya çapında bu enfeksiyonun prevalı %15% ve bu oran ülkemizde% 1-2,4 olarak rapor edilmektedir. (3, 4).

Tedaviyi organize etmek ve takip etmek için en az ve 80 alt tipinin 6 büyük genotipleri olduğu bilinen HCV'nin genotiplerini değerlendirmek çok önemlidir. (5, 6)Genotypes 1, 2 ve 3 dünyada yaygındır, genotip 4 Orta Doğu ve Mısır'da yaygındır, genotip 5 Güney Afrika ve genotip 6'da yaygındır. Genotype 1b, tedavilere yüksek dirençle, ülkemizde yaygındır. (7, 8). HCV genotip sonuçlarının HCV-RNA'lı hastaların olumlu kan örnekleri çalışmamızda amaçlanmıştır.

Çalışma Tasarımı

2010-2014 yılları arasında Microbiology Lab of Amasya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne gönderilen 82 hastanın Genotype dağılımı çalışmamızda incelendi. Viral genotyping Qiagen bir adım RT-PCR (Qiagen, hilden, Almanya) ve ABI PRISM 3730 (Perkin Elmer, ABD) gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (Rt-PCR) yöntemi kullanarak sistemler kullanılarak yapıldı.

Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar Sonuçlar

33 (40.24%) erkek ve 49 (59.76%) pozitif anti-HCV ve HCV hastaları çalışmamıza dahil edildi. Yaşları 23-77 ile ortalama yaş arasında olan hastaların Genotype bilgileri ve epidemiyolojik verileri, hastane otomasyon sistemi ve hasta dosya bilgilerini kullanarak retrospektif olarak değerlendirildi.

Table 1. HCV genotiplerinin ve alttiplerin dağılımı
Tablo 1: HCV genotiplerinin ve alt tiplerin dağılımı

Bu hastaların HCV genotip dağıtımları incelendikçe, 79 (96.34%) genotip 1 (57 genotip 1b, 17 genotip 1a, 4 genotip 1a/1b), 2 (2.44%) genotip 2a, 1 genotip 2b) ve 1 (1.22) genotipi genotipi 3. Türler 4 genotip1 örneklerinde belirlenmedi. Hastalardaki en yaygın alt tip 1b (69.51%) ve 1a (20.73) olarak bulundu. Elde ettiğimiz genotip dağılımı gösterilir Masa-1.

Tartışma Tartışma Tartışma

Bu kronikleştirilmiş enfeksiyonun kronikleştirilmesini etkileyen birçok faktör var. Bu faktörler arasındaki ana alkol, hastanın cinsiyeti, yaşlı yaş, virüsün genotipleri, başka bir hepatit virüsü ve viral yük miktarı ile birlikte. Tedavi ve tedavi sırasında kullanılacak peg-interferon ve ribavirin kombinasyonu içeren ilaç dozunu belirleyen ana faktör, tedavi ve tedavi süresince kullanılan genotipidir. (9–12). HCV genotip 1 ve 4'ün neden olduğu enfeksiyonlarda tedavi süresi daha yüksek olmasına rağmen, ilaç dozu da daha yüksektir. Tedaviye olumlu yanıt, genotip 2 ve 3. (11)Ülkemizdeki benzer çalışmalardan daha yüksek oranlarda tedaviye daha dirençli olan HCV genotip 1 (96.34) hakkında endişeliydik. Farklı alanlarda yapılan araştırmalarda genotip 1 in hcv enfekte hastaların izolasyonu, İzmir Bölgesi'nde 93.3% bulundu.(13)Trabzon bölgesinde % 92,8 (14)Antalya bölgesinde% 83. (15) Kayseri bölgesinde % 62. (16).

Ülkemizdeki son çalışmalarda, baskın HCV genotipinin 1b olduğunu gözlemlendi. HCV enfekte hastalardan izole edilmiş 1b genotipinin izolasyonu, Kayseri bölgesinde %6,6 bulundu. (16)Antalya Bölgesi'nde 63.3% (15) %63.3, İzmir bölgesinde% 80.2% (13) Mersin bölgesinde 84.7% (17)Çalışmamızın sonucu, ülkemizdeki önceki benzer yeni çalışmalarla birlikte% 69.51 idi. Genotype 1b sonrası en yaygın alt türü genotip 1a (20.73) idi. Genotype 1a Antalya'daki ikinci prevalan olmasına rağmen (15) (14.7%), Trabzon (14) (5.3) ve İzmir (13) (%2.9) Çalışmamıza benzer alanlarda, genotip 4, Kayseri Bölgesinde ikinci olarak izole edildi. (16) (%2).

Genotype 2 (1.22) ve genotip 3 (1.22), bölgede yaygın olan genotip 1 (96.34)'den farklı görüldü. Farklı alanların arasındaki HCV genotiplerinin yayılmasının göç veya seyahatten kaynaklanabileceğini belirtti.(18) Bölgemizdeki yaygın tip olan genotiplerin ve diğer genotiplerin düşük oranlarının göçmenler almadığı gerçeği ile ilgili olabileceğini düşünüyordu.

Sonuç Sonuç Sonuç

Sonuç olarak, bölgedeki hcv genotip dağılımını yansıtan çalışmamızda enfekte olan hastalarda en yaygın olarak izole edilen genotip 1b (69.51%) ve bu genotip 1, daha kötü bir prognoz gösteren enfeksiyonlar bizi endişelendi. Ayrıca, neredeyse tüm genotiplerin izole edildiği gerçeği, 1 numaralı genotipler bizi maliyet verimsiz durumu sorguluyordu. Farklı moleküler yöntemler ve çalışmamızda düşük sayıda hasta, birçok alanı kapsamak ve standart yöntemleri kullanmak daha yararlı olacaktır.

Beyanlar

Yazar katkıları (CRediT)
Tüm yazarlar 14 CRediT rolünün tamamına eşit katkıda bulunmuştur (Conceptualization, Data curation, Formal analysis, Funding acquisition, Investigation, Methodology, Project administration, Resources, Software, Supervision, Validation, Visualization, Writing – original draft, Writing – review & editing).
Fon desteği

Funding information was not reported in the published version of this article.

Çıkar çatışması
The authors declare that no conflict of interest exists in publishing this article.
Etik kurul onayı
Ethics approval details were not reported in the published version of this article.
Veri erişilebilirliği
A data availability statement was not reported in the published version of this article.

Kaynaklar (18)

18 kaynağın 10 tanesi DOI bağlantılı.

  1. Manns MP, McHutchison JG, Gordon SC, et al. Peginterferon alpha- 2b plus ribavirin compared with interferon alpha-2b plus ribavirin for initial treatment of chronic hepatitis C: a randomised trial. Lancet 2001; 358: 958-65. Çetin KILINÇ et al. Hepatitis C Virus Genotype in Amasya Area DOI Crossref PubMed Google Scholar
  2. Koff RS. Hepatitis C. In: Gorbach SL, Bartlett JG, Blacklow NR, eds. Infectious Diseases. 3rd ed. Philadelphia: Lippincott Williams, 2004: 779-784. PubMed Google Scholar
  3. Nurdan Tozun, Osman C. Ozdogan, Yilmaz Cakaloglu, Ramazan Idilman, Zeki Karasu, Ulus S. Akarca,et al. A Nationwide prevalence study and risk factors for hepatitis A, B, C and D infections in Turkey. Hepatology. 2010; 52(1); 697. PubMed Google Scholar
  4. Dincer D. Hepatit C Epidemiyolojisi ve Patogenezi. Turkiye Klinikleri Gastroenterohepatol Topics. 2010; 3(1): 77-80. PubMed Google Scholar
  5. Nakano I, Fukuda Y, Katano Y, et al. Interferon responsiveness in patients infected with hepatitis C virus 1b differs depending on viral subtype. Gut 2001; 49: 263-7. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  6. Ural O, Arslan U, Fındık D. Konya bölgesinde hepatit C virusu genotip dağılımı. İnfeksiyon Derg 2007; 21: 175-81. PubMed Google Scholar
  7. Türkoğlu S. Hepatit C virüsü: Viroloji ve seroloji. Viral Hepatit 2003. Viral Hepatitle Savaş›m Derneği 2003; 186-98. PubMed Google Scholar
  8. Gökahmetoðlu S, Bozdayý M, Özbakýr Ö, et al. Hepatitis C virus genotypes detected in Erciyes University. Türk Mikrobiyoloji Cemiyeti Dergisi 2007;37(1): 35.38. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  9. Thomas DL, Lemon SM. Hepatitis C. In: Mandell GL, Bennett JE, Dolin R, editors. Principles and Practice of Infectious Diseases, 5th ed. Philadelphia: Churchill Livingstone Determination of hepatitis C virus genotype; 2000: p.1736.1760. PubMed Google Scholar
  10. Sherlock S, Dooley J. Hepatitis C Virus. Diseases of the Liver and Biliary System. 11th edition 2002; 305-316. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  11. Jimenez-Mendez R, Uribe-Salas F, López-Guillen P, Cisneros-Garza L, Castañeda-Hernandez G. Distribution of HCV genotypes and HCV RNA viral load in different regions of Mexico. Ann Hepatol 2010; 9(1): 33-9. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  12. Ramalho F, Costa A, Pires A et al: Correlation of genotypes and route of transmission with histologic activity and disease stage in chronic hepatitis C. Dig Dis Sci 2000,45:182-187. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  13. Altuğlu I, Sertöz R, Aksoy A, Gürsel D, Tüzüner U, Günşar F. Possible transmission risks and genotype distribution of hepatitis C virus infection in Western Turkey. Turk J Gastroenterol 2013; 24(5): 349-55. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  14. Buruk CK, Bayramoğlu G, Reis A, Kaklıkkaya N, Tosun I, Aydın F. Determination of hepatitis C virus genotypes among hepatitis C patients in Eastern Black Sea region, Turkey. Mikrobiyol Bul 2013; 47(4): 650-7. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  15. Sağlık İ, Mutlu D, Öngüt G, İnan D, Öğünç D, Distribution of Hepatitis C Virus Genotypes among Patients with Chronic Hepatitis C Infection in Akdeniz University Hospital, Antalya, Turkey: A Five-Year Evaluation Mikrobiyol Bul 2014; 48(3): 429-437 PubMed Google Scholar
  16. Kayman T, Karakükçü Ç, Karaman A, Gözütok F. Kayseri bölgesinde hepatit C virus enfeksiyonunun genotip dağılımı.Türk Mikrobiyol Cem Derg 2012; 42(1): 21-6. PubMed Google Scholar
  17. Tezcan S, Ulger M, Aslan G, et al. Determination of hepatitis C virus genotype distribution in Mersin province, Turkey. Mikrobiyol Bul 2013; 47(2): 332-8. DOI Crossref PubMed Google Scholar
  18. Noorali S, Pace DG, Bagasra O. Of lives and livers: emerging responses to the hepatitis C virus. J Infect Dev Ctries 2011; 5(1): 1-17. DOI Crossref PubMed Google Scholar

Tam metni okuyun

PDF'yi burada aç

PDF yükleniyor…

PDF burada görünmezse yukarıdaki indirme düğmesini kullanın.

Bu makaleye nasıl atıf yapılır

Kilinc C, Guckan R, Idil O, Guleryuzlu Y, Capraz M, Ulutas KT. Determining Hepatitis C virus genotype distribution of Amasya area. Ulutas Med J. 2015;1(2):41-43. doi:10.5455/umj.20150528125725

Kilinc, C., Guckan, R., Idil, O., Guleryuzlu, Y., Capraz, M., & Ulutas, K. T. (2015). Determining Hepatitis C virus genotype distribution of Amasya area. The Ulutas Medical Journal, 1(2), 41–43. https://doi.org/10.5455/umj.20150528125725

Kilinc, C. et al. (2015) 'Determining Hepatitis C virus genotype distribution of Amasya area', The Ulutas Medical Journal, 1(2), pp. 41–43. doi: 10.5455/umj.20150528125725.

RIS (EndNote, Zotero) BibTeX JATS XML
Bu makaleyi sitenize ekleyin

Bu kodu sayfanıza yapıştırın. Kart başlığı, yazarları ve DOI'yi gösterir ve makaleye bağlantı verir.

Uyumsuzluk bildir
Makale gönder İletişim